Το προχθεσινό παιχνίδι για μερικούς δεν λογίζεται παιχνίδι Football League. Η εικόνα, για τους συγκεκριμένους, περισσότερο σε πήγαινε σε ντέρμπι κορυφής της Γ’ Εθνικής. Μία άποψη η οποία με βρίσκει ΚΑΘΕΤΑ αντίθετο διότι πολύ απλά σ’ ένα παιχνίδι παίζουν δύο ομάδες και την Κυριακή ο Παναιγιάλειος έδωσε κάποια καλά δείγματα γραφής, παίζοντας καλύτερα από το προηγούμενο παιχνίδι πήρε το «ΤΡΙΠΟΝΤΟ» και παράλληλα δεν επέτρεψε στον αντίπαλο να διανοηθεί να προσπαθήσει να απειλήσει. Και για να είμαι πιο ακριβής οι «μελανόλευκοι» ακολούθησαν την τακτική, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε… Δεν χρειάστηκαν παρά μόνο τέσσερις αξιόλογες ευκαιρίες για να λάβει τέλος η σεμνή τελετή και για να καταλάβουμε όλοι ότι η ομάδα με σκληρή δουλειά μπορεί να κάνει το προφανές. Να κάνει επιθέσεις και να πατάει στην αντίπαλη περιοχή με αξιώσεις.
Ο Παναιγιάλειος, για πρώτη φορά φέτος και σε μικρό βέβαια ποσοστό, θύμισε κάτι από τον ΠΑΝΑΙΓΙΑΛΕΙΟ που όλοι θέλουμε. Μία ομάδα που με το καλημέρα ΠΝΙΓΕΙ τον αντίπαλό της, δεν χαρίζει ημίχρονα, βαθμούς και παίρνει αυτό που θέλει. Και επαναλαμβάνω μην βιαστεί κανείς να πει ότι «δεν υπάρχει Παναιγιάλειος της Football League» γιατί η προφανής απάντηση είναι πως για το μέγεθος της Αιγιώτικης ομάδας ούτε και οι υπόλοιπες ομάδες που αντιμετώπισε υπήρχαν. ΑΥΤΗ τους έκανε μάγκες.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Ούτε να δώσω διαστάσεις θριάμβου για το 2-0 επί της Ελευσίνας προσπαθώ, ούτε τίποτα υπερβολικό. Άλλωστε κανείς δεν είπε ότι με την κατάκτηση της νίκης ξεπεράστηκαν μ’ ένα κλικ όλα τα θέματα και όλα είναι πολύ καλά αγωνιστικά. Λογικά κάποιοι παραμένουν προβληματικοί και καλά κάνουν, κάνοντας μία απλή σύγκριση με την πορεία του δεύτερου μισού στο περυσινό πρωτάθλημα. Αναρωτιούνται, μάλιστα αν τελικά ήταν τόσο δύσκολο και γιατί δεν μπορούσαμε να το πετύχουμε έστω μία φορά ακόμα.
Και τα λέω αυτά διότι δεν θέλω να λέω άλλα τη μία φορά κι άλλα την άλλη και πιο συγκεκριμένα μετά τους… εφιάλτες που βλέπαμε μέσα στο γήπεδο. Διότι τότε λέγαμε ότι αυτό ήταν αφύσικο κι ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ η ομάδα αυτή που βλέπαμε να είναι ο Παναιγιάλειος, Διότι όλα τα παιχνίδια που έχει δώσει μέχρι τώρα, για μένα, ήταν του «χεριού του» και μόνος του τα έχασε, ακόμα κι αυτό της Λάρισας που παρεμπίπτοντος παραδίδει μαθήματα… ποδοσφαιρικής άμιλλας και δείχνει την ποδοσφαιρική παιδεία που έχουν κάποιοι οπαδοί της…
Το παιχνίδι με την Ελευσίνα, πάντως, πέρασε και δεν είναι επ’ ουδενί να καθόμαστε άλλο πάνω σε αυτό. Το Σάββατο υπάρχει εκτός ο Εργοτέλης, την επόμενη Τρίτη ο Απόλλωνας στη Ριζούπολη για το κύπελλο και την μεθεπόμενη Κυριακή ο Απόλλωνας εντός για το πρωτάθλημα. Το έχουμε ξαναπεί και θα το ξαναπούμε και τώρα. Μέχρι να ρολάρει σωστά το πράγμα βλέπουμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά, αναζητώντας την σταθερή και διαρκή βελτίωση της απόδοσης και κυρίως τα ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
Δεν είναι να στεκόμαστε παραπάνω λοιπόν στην πρώτη μας νίκη. Αυτή ανήκει πλέον στο παρελθόν. Κοιτάμε μπροστά, κοιτάμε παρακάτω…
Ηταν τελικά τόσο δύσκολο;
