Ο Αμίν Νάσερ αποκάλυψε ότι η Aramco σχεδιάζει να εκτοξεύσει τη δυναμικότητα του αγωγού από τα 7 στα 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, την ώρα που η παγκόσμια αγορά μετρά απώλειες δισεκατομμυρίων βαρελιών λόγω του πολέμου.
Newsroom | 23.10.2026 Διεθνή
Στη διάρκεια μιας κρίσης που έχει ήδη κοστίσει στην παγκόσμια αγορά ενέργειας περίπου 3 δισεκατομμύρια βαρέλια σε προσφορά, η Σαουδική Αραβία δεν αρκείται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Ο επικεφαλής της Aramco, Αμίν Νάσερ, περιέγραψε σε συνέντευξή του στο «Al Arabiya Business» ένα σχέδιο που ξεπερνά την άμεση αντιμετώπιση της κρίσης: τη μετατροπή του αγωγού Ανατολής-Δύσης από μια ασφαλή εναλλακτική σε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα παγκόσμιας κλίμακας.
Ο αγωγός, που συνδέει τα κοιτάσματα της ανατολικής επαρχίας με το λιμάνι Γιανμπού στη Ερυθρά Θάλασσα, έχει ήδη παίξει καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή μιας ακόμη πιο απότομης εκτίναξης των τιμών. Σύμφωνα με τον Νάσερ, η δυναμικότητά του έχει αυξηθεί από περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τη δεκαετία του 1980 στα 7 εκατομμύρια σήμερα, και τώρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός νέου σχεδίου επέκτασης [citation:1][citation:4].
Η Aramco στοχεύει να αυξήσει τη μεταφορική ικανότητα του αγωγού Ανατολής-Δύσης στα 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ενώ παράλληλα εξετάζει νέες εναλλακτικές διαδρομές εξαγωγής, καθώς οι μηχανικές μελέτες έχουν ήδη ξεκινήσει από τις πρώτες ημέρες της κρίσης.
Ο αγωγός ως ασπίδα απέναντι στα στενά
Η σημασία του αγωγού δεν είναι απλώς οικονομική· είναι γεωπολιτική. Με την κρίση να καθιστά επισφαλή τον διάπλου των Στενών του Ορμούζ, η Σαουδική Αραβία βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να χάσει τον έλεγχο της βασικής της εξόδου προς τις αγορές. Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης λειτουργεί ως δικλείδα ασφαλείας, επιτρέποντας στο πετρέλαιο να φτάνει στην Ερυθρά Θάλασσα χωρίς να εξαρτάται από μια θαλάσσια δίοδο που βρίσκεται στο έλεος των περιφερειακών εντάσεων.
Ο Νάσερ τόνισε ότι η επιχειρησιακή ανθεκτικότητα δεν είναι κάτι που χτίζεται εν μέσω κρίσης. Είναι αποτέλεσμα δεκαετιών σχεδιασμού και επενδύσεων. Η απόφαση για την επέκταση του αγωγού πίσω στη δεκαετία του 1980 αποδεικνύεται σήμερα προνοητική, καθώς παρέχει στη χώρα μια στρατηγική διέξοδο που δεν είχε υπολογιστεί στο παρελθόν [citation:1].
Τρεις δρόμοι, ένας στόχος
Η Aramco χρησιμοποιεί σήμερα τρεις βασικούς άξονες εξαγωγής: τον Αραβικό Κόλπο μέσω των Στενών του Ορμούζ, την Ερυθρά Θάλασσα μέσω του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και τη Μεσόγειο μέσω του τερματικού σταθμού Σίντι Κερίρ στην Αίγυπτο [citation:4][citation:6]. Κάθε ένας από αυτούς τους δρόμους φέρει τους δικούς του κινδύνους, και η στρατηγική της εταιρείας φαίνεται να στοχεύει στη διαφοροποίηση του ρίσκου.
Παράλληλα με την επέκταση του αγωγού, η Aramco επιδιώκει τον διπλασιασμό της αποθηκευτικής της ικανότητας εκτός Σαουδικής Αραβίας, με έμφαση στην Ασία, η οποία αποτελεί τη σημαντικότερη αγορά της. Εγκαταστάσεις στη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία, την Ολλανδία και την Αίγυπτο αποτελούν μέρος αυτού του δικτύου, το οποίο στοχεύει να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στους αγοραστές .
Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν η επέκταση του αγωγού θα ολοκληρωθεί εντός του προβλεπόμενου χρονοδιαγράμματος και εάν η στρατηγική αυτή θα αποδειχθεί αρκετή για να θωρακίσει τη Σαουδική Αραβία απέναντι σε μια παρατεταμένη περίοδο αστάθειας. Αυτό που παραμένει ως δεδομένο είναι ότι η Ριάντ επενδύει στην υποδομή της ως μέσο γεωπολιτικής επιβίωσης, όχι απλώς ως εμπορικό εργαλείο.
