29.7 C
Aigio
Σάββατο, 20 Ιουλίου, 2024
ΑρχικήΑΠΟΨΕΙΣΗ μοναξιά κάτω από τα γκολπόστ

Η μοναξιά κάτω από τα γκολπόστ

Η δημοσιογραφία είναι ένα επάγγελμα που σε μαθαίνει λίγο απ’ όλα και πολύ απ’ το τίποτα. Τίποτα είναι η μοναξιά που νιώθεις όταν κλείσει ο υπολογιστής ή όταν κατεβάσεις το στυλό.

Ο τίτλος του άρθρου έχει ξαναγραφεί ως η μοναξιά του τερματοφύλακα. Η ουσία δεν αλλάζει. Κάτω από τα δοκάρια υπάρχει απίστευτη μοναξιά όσα μπακ και να έχεις μπροστά, όσοι επιθετικοί και αν απειλούν το τέρμα, όσοι φίλαθλοι και να τραγουδούν στην κερκίδα.
Ο γκολκίπερ μπορεί να περιμένει από 90 μέχρι 120 λεπτά για να πάρει την μεγάλη απόφαση.  Να πέσει δεξιά, να πέσει αριστερά ή να παραμείνει στο κέντρο.  Από την απόφαση αυτή θα κριθεί για ολόκληρο το παιχνίδι. Ίσως και για ολόκληρη την καριέρα του. Δεν είναι κρίμα?
Τα παραδείγματα είναι πολλά. Από τον Ρινάτ Ντασάεφ που διαρκώς βλέπει το γκολ που δέχθηκε από τον Μάρκο Φαν Μπάστεν, τον Σουμάχερ για το χτύπημα που έριξε,  μέχρι τον Τουγκαντάμ που σήκωσε στους ώμους του μια ολόκληρη χώρα. Χθες ήταν η σειρά του Πορτογάλου Ντιόγκο Κόστα.
Ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Κασίγιας, Μπουφόν, Σήμαν, Τζοφ, Πρεντόμ, Πφααφ, Σμάιχελ, Νικοπολίδης. Αθλητές που χρειάστηκε να πάρουν μεγάλες αποφάσεις και κρίθηκαν απ’ αυτές. Άδικο είναι να περνάς στην ιστορία για το γκολ που δέχτηκες ή για το πέναλτι που έχασες (Μπάτζιο).
Ο αθλητής κρίνεται στις μεγάλες αποφάσεις αλλά και στην διάρκεια. Κυρίως όμως κρίνεται για την προσωπικότητα και για τον τρόπο που αντιμετωπίζει το γκολ, αλλά και το χαμένο πέναλτι. Κρίνεται μέσα και έξω από το γήπεδο, γιατί πάνω απ’ όλα, ο τερματοφύλακας είναι άνθρωπος.
Με προτερήματα, αδυναμίες, καλές και άσχημες στιγμές. Ναι, στιγμές. Γιατί αυτό που θα μείνει στο τέλος είναι οι στιγμές. Δεν είναι η μοναξιά κάτω από τα δοκάρια, αλλά η αγκαλιά των συμπαικτών και των φιλάθλων όταν λήξει το ματς. Τότε που η μοναξιά γίνεται αναγνώριση, επιβράβευση και καταξίωση. Μονάχα που όλα αυτά θα έρθουν όταν πέσει η αυλαία. Όταν ο αθλητής θα κριθεί για τον άνθρωπο. Για την διάρκεια και την συνολική του διαδρομή. Γι’ αυτό που ονομάζεται προσωπικότητα.
( αφιερωμένο σε κάθε παιδί που ζει το Όνειρο κάτω από τα Δοκάρια).

Δείτε Ακόμα...

Most Popular