Ηλεία: Το κύκλωμα που μετέτρεψε την ύπαιθρο σε οίκο ανοχής

Βαλκάνιοι μαστροποί, θύματα από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, βαν που μεταφέρουν γυναίκες στην ενδοχώρα και μια τοπική κοινωνία που προτιμά να κάνει τα στραβά μάτια – η καταγγελία που συγκλονίζει την Ηλεία

Το οργανωμένο δίκτυο που λειτουργεί στο σκοτάδι

Μια σοβαρή καταγγελία φέρνει στο φως ένα καλά οργανωμένο κύκλωμα trafficking που δρα σε περιοχές της Ηλείας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Espresso», το κύκλωμα δραστηριοποιείται σε υπαίθριους χώρους όπως το Κουνουπέλι Μανωλάδας και το πευκοδάσος της Στροφυλιάς, με μαστροπούς κυρίως από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία να εκμεταλλεύονται αλλοδαπές γυναίκες αλλά και Ρομά σε δεινή οικονομική κατάσταση. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια υπόθεση που ξεπερνά τα στενά όρια της παράνομης πορνείας και εισέρχεται στη σφαίρα του σύγχρονου δουλεμπορίου.

Οι δράστες φέρονται να χρησιμοποιούν κλειστά βαν για τη μεταφορά των θυμάτων, κυρίως από την Πάτρα, σε διάφορες τοποθεσίες, ώστε να αποφεύγουν τις υποψίες. Ενημερώνοντας εκ των προτέρων τους «πελάτες» για τα σημεία συνάντησης, αλλάζουν συνεχώς τους χώρους συνεύρεσης, καθιστώντας τον εντοπισμό τους εξαιρετικά δύσκολο. Εξάλλου, η απουσία νόμιμων οίκων ανοχής στην περιοχή δημιουργεί ένα έδαφος όπου τέτοιες παράνομες δραστηριότητες μπορούν να ανθίσουν χωρίς εμπόδια.

Τα θύματα, οι πελάτες και το τίμημα της φτώχειας

Τα θύματα αυτού του «σκλαβοπάζαρου», όπως το χαρακτηρίζουν οι πληροφορίες, είναι γυναίκες που βρίσκονται σε απόλυτη οικονομική εξαθλίωση. Οι μαστροποί τις «σερνουν» από μαχαλά σε μαχαλά, τις περνούν από αυτοσχέδια «κάστινγκ» και τις εκθέτουν σε μια ατελείωτη ουρά εργατών γης από την Ινδία, το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν. Η αμοιβή για κάθε συνεύρεση είναι εξευτελιστική – μόλις 10 ή 20 ευρώ – ενώ μια γυναίκα μπορεί να αναγκαστεί να εξυπηρετήσει έως και 30 άνδρες σε μια μόνο βραδιά.

Οι πελάτες είναι, στην πλειονότητά τους, μετανάστες εργάτες που ζουν σε παραπήγματα στις αγροτικές περιοχές και πληρώνονται με μεροκάματα. Οι ημέρες πληρωμής είναι ιδιαίτερα κερδοφόρες για τους μαστροπούς, καθώς η ζήτηση εκτοξεύεται. Πίσω από τα πορνεία αυτά, ωστόσο, κρύβεται μια τραγική πραγματικότητα: η αναγκαστική εκπόρνευση σε συνθήκες που θυμίζουν άλλες εποχές, όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια καταπατάται χωρίς κανέναν έλεγχο.

Η σιωπή των αρχών και η φωνή της αστυνομικού

Παρά τη σοβαρότητα των καταγγελιών, οι επίσημες αναφορές στις αστυνομικές αρχές είναι ανύπαρκτες. Μια γυναίκα αστυνομικός με συνδικαλιστική δράση, που μίλησε στην «Espresso», επιβεβαίωσε την απουσία καταγγελιών, αποδίδοντας το φαινόμενο στον φόβο των θυμάτων και την απροθυμία ορισμένων τοπικών παραγόντων να ασχοληθούν με το ζήτημα. Όπως ανέφερε, «εμείς δεν έχουμε τέτοιες καταγγελίες, γιατί προφανώς αυτό βολεύει και εξυπηρετεί πολλούς».

Το πιο σοκαριστικό, ωστόσο, είναι η αναφορά της αστυνομικού σε μια εξοργιστική άποψη που έχει διατυπωθεί κατ’ ιδίαν από τοπικούς άρχοντες: ότι είναι προτιμότερο να κάνουν στραβά μάτια, παρά να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο βιασμών ή επιθέσεων μεταξύ των μεταναστών εργατών που διαβιούν σε άθλιες συνθήκες. «Από το να ρίχνονται σε ντόπιες γυναίκες οι ξένοι εργάτες ή να βιάζονται μεταξύ τους στα παραπήγματα όπου ζουν ομαδικά, είναι προτιμότερο να κάνουμε τα στραβά μάτια», είναι η φράση που καταγράφεται, αποκαλύπτοντας ένα σκοτεινό παρασκήνιο ανοχής.

«Εμείς δεν έχουμε τέτοιες καταγγελίες, γιατί προφανώς αυτό βολεύει και εξυπηρετεί πολλούς» – η αποκαλυπτική δήλωση αστυνομικού που ρίχνει φως στην ανοχή του φαινομένου

Η υπόθεση της Ηλείας αναδεικνύει τις παθογένειες μιας κοινωνίας που επιλέγει να αγνοεί την εγκληματικότητα, όταν αυτή «εξυπηρετεί» την τοπική τάξη πραγμάτων. Το trafficking και η αναγκαστική πορνεία δεν είναι απλώς ένα αστυνομικό ζήτημα – είναι μια υπόθεση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που απαιτεί την άμεση κινητοποίηση των αρχών και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας. Όσο η σιωπή επικρατεί, τα θύματα θα συνεχίζουν να υφίστανται την εκμετάλλευση και οι δράστες θα παραμένουν ατιμώρητοι.