Ο πρωθυπουργός απέρριψε με ειρωνεία τα σενάρια μετεκλογικών συμμαχιών της αντιπολίτευσης, υπενθυμίζοντας ότι η αυτοδυναμία είναι ο μόνος δρόμος σταθερότητας και ότι η εμπειρία του 2023 επιβεβαιώνει την εκλογική υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας.
Ηρώ Σιββοπούλου | 06.09.2026 |Πολιτική
Μια φράση, δύο λέξεις, αρκούσαν για να συμπυκνώσουν τη στάση του απέναντι στα σενάρια που θέλουν την αντιπολίτευση να επιχειρεί μετεκλογικές συνεργασίες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα της συνέντευξης Τύπου στη ΔΕΘ, έστειλε το μήνυμά του με τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια αμφισημίας.
Η αφορμή ήταν μια ερώτηση για το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης από κόμματα που θα βρίσκονται στη δεύτερη θέση και κάτω. Ο πρωθυπουργός δεν χρειάστηκε πολλά λόγια. «Καλή τύχη», είπε, και προχώρησε στην απαρίθμηση των προσώπων που θα μπορούσαν να στελεχώσουν ένα τέτοιο σχήμα: από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη μέχρι τον Χάρη Δούκα, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον Κυριάκο Βελόπουλο και τον Δημήτρη Κουτσούμπα. Η ανάγνωση αυτή είχε έναν σαφή στόχο: να αναδείξει το πολιτικό αδιέξοδο μιας συμμαχίας που, κατά την άποψή του, θα ήταν ετερόκλητη και ασταθής.
Η ερώτηση που ακολούθησε ήταν ρητορική, αλλά ουσιαστική: «Είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα σήμερα;» Η απάντηση υπονοούνταν. Ο κ. Μητσοτάκης υπενθύμισε ότι η αυτοδυναμία είναι η μόνη εγγύηση σταθερότητας, ειδικά σε μια περίοδο που η χώρα προετοιμάζεται να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιούλιο του 2027.
Η αναφορά του 2023 ήρθε να προσθέσει ένα ακόμη επιχείρημα. Ο πρωθυπουργός θύμισε ότι ανάλογα σενάρια είχαν ακουστεί και πριν από τις προηγούμενες εκλογές, αλλά η Νέα Δημοκρατία εξελέγη με 41%, ένα ποσοστό που, όπως είπε, απέδειξε ότι ο ελληνικός λαός προτιμά μια σταθερή, αυτοδύναμη κυβέρνηση. Η υπόμνηση αυτή λειτούργησε ως μια προειδοποίηση προς την αντιπολίτευση ότι τα σενάρια συνεργασιών δεν έχουν αντίκρισμα στην κάλπη.
Ο κ. Μητσοτάκης απέφυγε να μπει σε μια συζήτηση για το τι θα γίνει αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η συζήτηση αυτή είναι πρόωρη. Η ατάκα «καλή τύχη» ήταν το σήμα μιας προεκλογικής περιόδου που μπαίνει στην τελική της ευθεία, με τη Νέα Δημοκρατία να επιμένει στην ανάγκη μιας ισχυρής κυβέρνησης, και την αντιπολίτευση να καλείται να απαντήσει στο ερώτημα αν μια κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να σταθεί απέναντι στις προκλήσεις.
