Πληθωρισμός-φόροι βουλιάζουν την οικονομία: Πρωταθλήτρια ανατιμήσεων η Ελλάδα, ουραγός στην αγοραστική δύναμη

Την ώρα που ο προϋπολογισμός εισπράττει υπερέσοδα, ο ιδιωτικός τομέας σηκώνει δυσβάσταχτο βάρος – και η αλλαγή απουσιάζει από τον δημόσιο διάλογο

Οι αριθμοί της Eurostat που σοκάρουν: Πόσο πάνω από την Ε.Ε. βρίσκεται η Ελλάδα

Απογοητευτική παραμένει η εικόνα της ελληνικής οικονομίας, όπως την αποτυπώνουν τα στοιχεία της Eurostat για τον Μάιο. Παρά το γεγονός ότι οι στατιστικές επιπτώσεις από τον πόλεμο στην Ουκρανία έχουν πλέον εξουδετερωθεί, η χώρα εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί στις ανατιμήσεις σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μάλιστα, ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο επηρέασε εξίσου και τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. – χωρίς εκείνες να εμφανίζουν ανάλογες επιδόσεις.

Τα δεδομένα είναι αμείλικτα: ο πληθωρισμός στα υγρά καύσιμα εκτοξεύτηκε κατά 53,2%, ποσοστό που είναι 25% υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και 63% αυξημένο σε σύγκριση με το 2019. Στη βενζίνη, η αύξηση άγγιξε το 21,5% (33% πάνω από την Ε.Ε.), ενώ στα αεροπορικά εισιτήρια η άνοδος έφτασε το 18,6% – δηλαδή 2,5 φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Φυσικό αέριο, τρόφιμα, στέγαση: Το εκρηκτικό κοκτέιλ της ακρίβειας

Στο φυσικό αέριο, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δραματική: η αύξηση έφτασε το 17,7%, ένα νούμερο που είναι 6 φορές μεγαλύτερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε., κατατάσσοντας την Ελλάδα 2η στην Ένωση. Οι τιμές του αερίου, εξάλλου, βρίσκονται 40% πάνω από τα επίπεδα του 2019. Παράλληλα, το μοσχαρίσιο κρέας αυξήθηκε κατά 17,6% (μιάμιση φορά πάνω από την Ε.Ε. και 76% πάνω από το 2019), ενώ η στέγαση εκτινάχθηκε κατά 11,5% – τριπλάσιος πληθωρισμός από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με αύξηση 36% από το 2019.

Στον πληθωρισμό τροφίμων, η Ελλάδα κατατάσσεται 4η στην Ε.Ε. με αύξηση 3,3%, ενώ σε σχέση με το 2019 οι αυξήσεις αγγίζουν το 40%. Ακόμη και στα λαχανικά, ο πληθωρισμός είναι τριπλάσιος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (4,2%), με τη χώρα να βρίσκεται στην 4η θέση της Ένωσης.

Ο φαύλος κύκλος: Πληθωρισμός φέρνει υπερέσοδα, οι φόροι μένουν μόνιμοι

Οσο ο πληθωρισμός συνεχίζει να καλπάζει, ο κρατικός προϋπολογισμός εισπράττει περισσότερα έσοδα από όσα έχει υπολογίσει, μειώνοντας τα ελλείμματα και αυξάνοντας τα πλεονάσματα. Ωστόσο, τον λογαριασμό τον πληρώνει για άλλη μια φορά ο ιδιωτικός τομέας, που σηκώνει το δυσβάσταχτο βάρος των φόρων στο εσωτερικό, αλλά και το κόστος των ελλειμμάτων στο εξωτερικό ισοζύγιο.

Το χειρότερο, ωστόσο, είναι ότι η αλλαγή αυτής της χαοτικής κατάστασης απουσιάζει παντελώς από τον δημόσιο διάλογο. Οι φόροι αντιμετωπίζονται ως μόνιμοι –όπως και ο πληθωρισμός– την ίδια στιγμή που τα πολιτικά κόμματα, και κυρίως τα κυβερνητικά, αρκούνται σε διαπιστώσεις. Μια τακτική που, όπως σημειώνουν οικονομικοί αναλυτές, δημιουργεί απορίες ακόμη και στους πιο φανατικούς ψηφοφόρους.

Αν η μείωση των φόρων συνδυαζόταν με την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας θα αυξανόταν και η Ελλάδα θα έπαυε να βρίσκεται μόνιμα στις πρώτες θέσεις των ανατιμήσεων και στις τελευταίες της αγοραστικής δύναμης. Όμως, για να συμβεί αυτό, χρειάζεται κάτι που προς το παρόν μοιάζει αδιανόητο: πολιτική βούληση.

«Δεν έχουμε παραγωγή, δεν έχουμε ανταγωνισμό. Το να κάνουν οι πολιτικοί διαπιστώσεις είναι αστείο – και δημιουργεί απορίες ακόμα και στους πιο φανατικούς ψηφοφόρους.»