Μετά το θάνατο του Νασράλα και τις αναταράξεις στην Τεχεράνη, η οργάνωση αντιμετωπίζει πρωτοφανή πίεση. Η στρατηγική της μετατοπίζεται από την αντιπαράθεση με το Ισραήλ στην επιβίωση εντός του Λιβάνου
Η Χεζμπολάχ, η σιιτική πολιτοφυλακή που κυριαρχούσε στη πολιτική και στρατιωτική σκηνή του Λιβάνου για δεκαετίες, βρίσκεται σε μια νέα, ευάλωτη φάση. Ο θάνατος του χαρισματικού ηγέτη της Χασάν Νασράλα, η στρατηγική αποδυνάμωση από το Ισραήλ και η ένταση στην Τεχεράνη έχουν εκθέσει τις βαθιές ρωγμές της. Το πραγματικό της μέτωπο πλέον δεν είναι η Παλαιστίνη, αλλά η διατήρηση της επιρροής της στην πολιτική ζωή του Λιβάνου.
📉 Τρεις Πηγές Πίεσης
- Ηγετική Κρίση: Αποδεκάτιση της ηγεσίας από στοχευμένες δολοφονίες, με τους επιζώντες να είναι κρυμμένοι και απομακρυσμένοι.
- Οικονομικός «Σφιγκτήρας»: Κλείσιμο πηγών χρηματοδότησης από εγκληματικές δραστηριότητες και ξέπλυμα χρήματος, ιδίως μετά την πτώση του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα.
- Γεωπολιτική Απομόνωση: Απώλεια κρίσιμων διαδρομών μεταφοράς (αεροδρόμιο Βηρυτού, Συρία) και άμεσος έλεγχος από το Ιράν.
Η Οικονομική Πτώση: Το Κλείσιμο των Στροφίγγων
Η χρηματοδότηση της οργάνωσης έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα. Η Βενεζουέλα υπό τον Μαδούρο λειτουργούσε ως κρίσιμος κόμβος για παράνομες ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου, διακίνηση ναρκωτικών και ξέπλυμα χρήματος. Η πτώση του καθεστώτος έκλεισε αυτή τη στρόφιγγα.
Παράλληλα, η απώλεια ελέγχου στο αεροδρόμιο της Βηρυτού και η κατάρρευση του συριακού καθεστώτος διέκοψαν βασικές λογιστικές αρτηρίες για μεταφορά όπλων, χρημάτων και ανθρώπων. Το Ιράν συνεχίζει να πληρώνει τους μαχητές, αλλά έχει διακόψει τη χρηματοδότηση κοινωνικών παροχών και ανοικοδόμησης στον νότιο Λίβανο, γεγονός που υπονομεύει την εσωτερική της υποστήριξη.
Εσωτερική Αποσταθεροποίηση και Οξύνοντες Διαχωρισμοί
Η δυσαρέσκεια απλώνεται, ακόμη και μεταξύ της σιιτικής βάσης της. Στον νότιο Λίβανο, οικονομικές υποσχέσεις παραμένουν αδιεκκρίνητες. Η αξιοπιστία της οργάνωσης κλονίζεται, όπως αποδεικνύει η περίπτωση της άκυρης επιταγής που εξέδωσε σε μη σιίτη κατοίκo.
Όπως αναφέρει ένας σιίτης επιχειρηματίας: «Οι Λιβανέζοι δεν ενδιαφέρονται να απελευθερώσουν την Παλαιστίνη. Ας το κάνουν οι Ιρανοί». Αυτή η δήλωση αποτυπώνει την οξύτατη απόκλιση ανάμεσα στο ιρανικό ατζέντα της Χεζμπολάχ και τις πραγματικές ανάγκες του τοπικού πληθυσμού.
🎭 Η Στρατηγική της «Ασάφειας» και η Πολιτική Επιβίωση
Παρά τις αδυναμίες, η Χεζμπολάχ παραμένει επικίνδυνη μέσω προσαρμογής. Επιστρέφει σε αποκεντρωμένες, ανταρτοπολεμικές τακτικές, μελετώντας την εμπειρία της Χαμάς στη Γάζα. Η πολιτική της δύναμη βασίζεται σε μια σκόπιμη ασάφεια: δεν αποστρατεύεται πλήρως για να μην χάσει την «εξαίρεσή» της, αλλά αποφεύγει και ανοιχτή σύγκρουση με το κράτος που θα την οδηγούσε σε ταχύτερους ρηγμούς.
Το Ιρανικό Στήριγμα: Ένας Ασταθής «Θεός»
Η αυτονομία της Χεζμπολάχ έχει εξαφανιστεί. Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης ασκούν πλέον άμεσο έλεγχο. Όπως το θέτει ένας σιίτης παρατηρητής: «Για αυτούς, το Ιράν είναι Θεός – και ο Θεός δεν πεθαίνει».
Ωστόσο, οι αναταράξεις εντός του Ιράν θέτουν το ίδιο το θεμέλιο αυτής της «θεότητας» υπό αμφισβήτηση. Η δυνατότητα της Τεχεράνης να υποστηρίζει ολοκληρωμένα το εξωτερικό της στέλεχος δεν είναι πλέον δεδομένη, κάτι που καθιστά το μέλλον της Χεζμπολάχ πιο αβέβαιο από ποτέ.
Ουσιαστικό Συμπέρασμα: Η Χεζμπολάχ δεν έχει εξαφανιστεί. Έχει, ωστόσο, υποστεί στρατηγική συρρίκνωση. Μεταμορφώθηκε από μια εξωστρεφή, επιθετική δύναμη προβολής της ιρανικής ισχύος σε μια πιο εσωστρεφή οντότητα που αγωνίζεται για την πολιτική και οικονομική της επιβίωση στον Λίβανο. Ο ρόλος της ως «κράτος εντός κράτους» εξακολουθεί, αλλά βασίζεται σε πιο αδύναμα θεμέλια και σε μια αβέβαιη εξάρτηση από μια Τεχεράνη υπό ένταση.
