Το κόμμα «Γιαχαντούτ ΧαΤορά» φέρεται να πρότεινε στον Γκάντι Άιζενκοτ μια φόρμουλα σχηματισμού κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή του στον συνασπισμό, με αντάλλαγμα συνεννόηση για τον νόμο περί στρατιωτικής θητείας. Η κίνηση ερμηνεύεται ως μέσο πίεσης προς τον Νετανιάχου, την ώρα που κανένα στρατόπεδο δεν συγκεντρώνει τις 61 έδρες.
NEWSROOM | 30.10.2026 Διεθνή
Η πολιτική «παρτίδα» στο Ισραήλ συνεχίζεται, με τους υπερορθόδοξους να εμφανίζονται έτοιμοι να παίξουν το χαρτί του Γκάντι Άιζενκοτ. Σύμφωνα με το ισραηλινό Κανάλι 12, κύκλοι της «Γιαχαντούτ ΧαΤορά» πρότειναν στον επικεφαλής του «Γιασάρ» μια φόρμουλα που θα του επέτρεπε να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς το κόμμα να συμμετέχει επίσημα στον συνασπισμό, με τους βουλευτές του να απέχουν από ψηφοφορίες εναντίον της κυβέρνησης.
Η πρόταση έρχεται σε μια περίοδο όπου κανένα πολιτικό στρατόπεδο δεν φαίνεται να εξασφαλίζει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τα στελέχη της «Γιαχαντούτ ΧαΤορά» φέρονται διατεθειμένα να διευκολύνουν τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Άιζενκοτ, προσβλέποντας παράλληλα σε συνεννόηση για το ζήτημα του νόμου περί στράτευσης, το οποίο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία τριβής μεταξύ των υπερορθόδοξων κομμάτων και της αντιπολίτευσης.
Το «παράθυρο» της πίεσης
Η χρονική συγκυρία της δημοσιοποίησης της πρότασης δεν είναι τυχαία. Ενδέχεται να συνδέεται με τις πιθανές διαπραγματεύσεις συνασπισμού μεταξύ του Μπενιαμίν Νετανιάχου και των υπερορθόδοξων κομμάτων. Η επίκληση μιας πιθανής συνεργασίας με τον Άιζενκοτ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μέσο πίεσης για τη βελτίωση των όρων που διεκδικεί η «Γιαχαντούτ ΧαΤορά», ιδιαίτερα στο θέμα της στρατιωτικής θητείας, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα αλλαγή των πολιτικών της συμμαχιών.
Οι εξελίξεις ακολουθούν τις απώλειες των υπερορθόδοξων κομμάτων στις τελευταίες εκλογές για την Κνεσέτ. Η «Γιαχαντούτ ΧαΤορά» διατήρησε τις επτά έδρες της, ενώ το κόμμα «Σας» υποχώρησε από τις 11 στις 6 έδρες.
Οι δεσμεύσεις της αντιπολίτευσης
Παράλληλα, οι ηγέτες της σιωνιστικής αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων οι Ναφτάλι Μπένετ, Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και Γκάντι Άιζενκοτ, είχαν δεσμευθεί προεκλογικά ότι δεν θα σχημάτιζαν κυβέρνηση βασιζόμενοι στα υπερορθόδοξα κόμματα, παρουσιάζοντας το στρατόπεδό τους ως εκείνο «όσων υπηρετούν», με αναφορά στη στρατιωτική θητεία.
Τα αριθμητικά δεδομένα και οι δυσκολίες
Τα εκλογικά αποτελέσματα καταδεικνύουν τη δυσκολία σχηματισμού κυβέρνησης. Το μπλοκ της αντιπολίτευσης εξασφάλισε 48 έδρες, έναντι 53 του στρατοπέδου Νετανιάχου, ενώ τα αραβικά κόμματα κέρδισαν 19 έδρες. Κανένα στρατόπεδο δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 61 έδρες για απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Παρότι η αποχή των βουλευτών της «Γιαχαντούτ ΧαΤορά» θα μπορούσε να διευκολύνει τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας, η αντιπολίτευση θα εξακολουθούσε να χρειάζεται πρόσθετη κοινοβουλευτική στήριξη ή αποχή των αραβικών κομμάτων, καθώς τα σιωνιστικά κόμματα απορρίπτουν τη συνεργασία μαζί τους.
Η πρόταση φέρνει έτσι τους ηγέτες της αντιπολίτευσης αντιμέτωπους με τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις απέναντι τόσο στα υπερορθόδοξα όσο και στα αραβικά κόμματα, καθώς η αποδοχή στήριξης από τη «Γιαχαντούτ ΧαΤορά» εκτός συνασπισμού δεν επιλύει από μόνη της το πρόβλημα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται για τον σχηματισμό κυβέρνησης είναι η προσέλκυση βουλευτών από το αντίπαλο στρατόπεδο ή η πρόκληση διασπάσεων στις κοινοβουλευτικές ομάδες. Ωστόσο, η υλοποίηση τέτοιων σεναρίων παραμένει δύσκολη, δεδομένης της κοινοβουλευτικής βαρύτητας των αραβικών κομμάτων.
