Η ακρίβεια παίρνει ανάσα, η Ελλάδα όχι

Τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat δείχνουν αποκλιμάκωση – αλλά το 3,9% εξακολουθεί να τρώει μισθούς και να αδειάζει πορτοφόλια

Τι δείχνουν τα νούμερα

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3,9% τον Ιούνιο, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat. Πρόκειται για μια αξιοσημείωτη αποκλιμάκωση από το 4,9% του Μαΐου. Μια ολόκληρη μονάδα κάτω μέσα σε έναν μήνα. Ωστόσο, κανείς δεν πανηγυρίζει. Διότι την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος της ευρωζώνης υποχώρησε στο 2,8% από 3,2%. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα εξακολουθεί να τρέχει με μεγαλύτερη ταχύτητα από την υπόλοιπη Ευρώπη. Και η διαφορά της μίας ποσοστιαίας μονάδας δεν είναι απλώς ένα στατιστικό δεδομένο. Είναι χρήματα που λείπουν από την τσέπη των πολιτών.

Η μηνιαία αποκλιμάκωση, αναμφίβολα, οφείλεται σε συγκεκριμένους παράγοντες. Οι τιμές της ενέργειας υποχώρησαν. Οι τιμές των τροφίμων έδειξαν σημάδια σταθεροποίησης. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα νοικοκυριά ανέπνευσαν. Σημαίνει απλώς ότι η πίεση μειώθηκε ελαφρώς. Το 3,9% παραμένει ένα υψηλό νούμερο για μια οικονομία που εξακολουθεί να παλεύει με χαμηλούς μισθούς και υψηλό κόστος ζωής.

Η ψαλίδα που δεν κλείνει

Η διαφορά ανάμεσα στον ελληνικό πληθωρισμό και τον μέσο όρο της ευρωζώνης δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Εδώ και μήνες, η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Τον Μάιο, η διαφορά ήταν 1,7 μονάδες (4,9% έναντι 3,2%). Τον Ιούνιο, περιορίστηκε στο 1,1% (3,9% έναντι 2,8%). Η τάση είναι θετική. Αλλά η σύγκλιση αργεί. Και όσο αργεί, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων συνεχίζει να υποχωρεί σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους εταίρους τους.

Εξάλλου, αξίζει να σημειωθεί ότι τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat συχνά αναθεωρούνται. Η τελική εικόνα μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετική. Ωστόσο, η κατεύθυνση είναι σαφής: ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται, αλλά με ρυθμό που δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Και η κυβέρνηση το γνωρίζει.

Το στοίχημα της πραγματικής οικονομίας

Πίσω από τα νούμερα, ωστόσο, κρύβεται η πραγματική οικονομία. Οι πολίτες δεν ζουν με δείκτες. Ζουν με τιμές στο σούπερ μάρκετ, στην αντλία της βενζίνης, στους λογαριασμούς του ρεύματος. Και εκεί, η αίσθηση είναι ότι η ακρίβεια παραμένει. Ο πληθωρισμός μπορεί να έπεσε στο 3,9%, αλλά οι τιμές δεν επέστρεψαν στα επίπεδα του 2024. Απλώς ανεβαίνουν με μικρότερη ταχύτητα. Αυτή η διάκριση είναι κρίσιμη. Και συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση.

Συνεπώς, η αποκλιμάκωση του Ιουνίου είναι μια θετική είδηση. Αλλά δεν είναι λύση. Η πραγματική πρόκληση για την ελληνική οικονομία δεν είναι απλώς να μειώσει τον πληθωρισμό. Είναι να αυξήσει τους μισθούς ταχύτερα από τις τιμές. Και αυτό, προς το παρόν, δεν συμβαίνει. Όσο η ψαλίδα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρώπη παραμένει ανοιχτή, η ακρίβεια θα συνεχίσει να είναι το νούμερο ένα πρόβλημα για τα νοικοκυριά. Ανεξάρτητα από το τι λένε οι δείκτες.

«Ο πληθωρισμός έπεσε, αλλά οι τιμές δεν επέστρεψαν στα παλιά επίπεδα. Απλώς ανεβαίνουν πιο αργά. Και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.»