13 Ιουλίου 2026
Η τιμή της βενζίνης αγγίζει τα 2 ευρώ. Οι φόροι αποτελούν το 60% της λιανικής. Η κυβέρνηση προτιμά τα επιδόματα από τις μόνιμες μειώσεις. Οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα.
Η βενζίνη ακριβαίνει γρήγορα, αλλά φτηνάίνει αργά
Η βενζίνη πλησιάζει τα δύο ευρώ το λίτρο. Η διεθνής τιμή του πετρελαίου έχει πέσει. Επέστρεψε στα προπολεμικά επίπεδα. Ωστόσο, οι τιμές στις αντλίες δεν υποχωρούν.
Η Ελλάδα εφαρμόζει «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Όταν το βαρέλι ανεβαίνει, η αύξηση περνά άμεσα στον καταναλωτή. Όταν πέφτει, η μείωση χάνεται στην αγορά.
Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε μείωση 10 λεπτών στη βενζίνη. Η μείωση θα διαρκέσει έως το τέλος Αυγούστου. Τα διυλιστήρια συμφώνησαν. Ωστόσο, αυτή η κίνηση είναι προσωρινή. Δεν λύνει το πρόβλημα.
«Αν ήθελε η κυβέρνηση, θα μείωνε τον ΕΦΚ ή το ΦΠΑ. Οι φόροι αποτελούν το 60% της τιμής»
Η δικαιολογία που κοστίζει ακριβά
Η κυβέρνηση θα μπορούσε να μειώσει τον ΕΦΚ ή το ΦΠΑ. Μια τέτοια κίνηση θα ανακούφιζε άμεσα τους πολίτες. Ωστόσο, η κυβέρνηση το αρνείται.
Ο πρωθυπουργός έχει δώσει μια εξήγηση. Μια μείωση του ΦΠΑ θα ωφελήσει τους τουρίστες. Θα ωφελήσει και τους πλούσιους. Αυτή η λογική θυμίζει παλιά επιχειρήματα. «Θα χάσουμε τα εύκολα έσοδα», λένε στην κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση προτιμά να διατηρεί υψηλούς φόρους. Έτσι, όλοι πληρώνουν περισσότερα. Στη συνέχεια, δίνει επιδόματα σε όσους υποφέρουν. Αυτή η λογική θυμίζει το παλιό ρητό: «σε καίω Γιάννη για να σ’ αλείψω λάδι».
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ:
- Η βενζίνη παραμένει ακριβή, ακόμα και όταν πέφτει το πετρέλαιο
- Οι φόροι στα καύσιμα είναι από τους υψηλότερους στην Ευρώπη
- Η κυβέρνηση προτιμά τα επιδόματα από τις μόνιμες μειώσεις
- Οι πολίτες πληρώνουν περισσότερα χωρίς ουσιαστική ανακούφιση
Η πραγματική λύση: ανταγωνισμός και παραγωγή
Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται μόνο με ελέγχους. Χρειάζεται ανταγωνισμός. Χρειάζεται εγχώρια παραγωγή προϊόντων. Η Βουλή αγνοεί αυτό το ζήτημα.
Το ΔΝΤ έχει στείλει μια προειδοποίηση. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας παραμένει το δεύτερο χαμηλότερο στην ΕΕ. Οι επενδύσεις δεν καλύπτουν το παραγωγικό κενό. Τα επιδόματα δεν λύνουν το πρόβλημα.
Η συζήτηση στη Βουλή απέτυχε. Η αντιπαράθεση περιορίστηκε σε εντυπωσιασμούς. Οι πολιτικοί αντάλλαξαν κατηγορίες για λαϊκισμό. Κανείς δεν μίλησε για την παραγωγή.
Η μείωση των φόρων στα καύσιμα θα βοηθούσε. Θα μεταφερόταν σε όλη την οικονομία. Η κυβέρνηση όμως διστάζει. Φοβάται μην χάσει έσοδα.
«Όσα επιδόματα και να δώσουμε, τις γενεσιουργούς αιτίες του πληθωρισμού δεν θα τις εξαλείψουμε»
Η πολιτική της κυβέρνησης είναι λάθος. Προτιμά τα προσωρινά επιδόματα από τις μόνιμες λύσεις. Οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα. Η Ελλάδα χρειάζεται ανταγωνισμό, παραγωγή και χαμηλότερους φόρους. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για την ουσιαστική αντιμετώπιση της ακρίβειας.
