Το μάθημα πολιτικής συνέπειας της Μυρτώς Κοροβέση

Ανέλαβε την έδρα ως επιλαχούσα του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ανεξαρτητοποιηθεί. Αλλά δεν θα πάει πουθενά αλλού. Θα μείνει εκεί που ήταν από την αρχή: στο πλευρό του Στέφανου Κασσελάκη

Μια είδηση που δεν είναι αυτονόητη

Η Μυρτώ Κοροβέση ορκίζεται βουλευτής. Η είδηση, από μόνη της, μοιάζει απλή. Μια επιλαχούσα παίρνει τη θέση ενός παραιτηθέντος. Τίποτα το συγκλονιστικό. Κι όμως, αυτή η συγκεκριμένη ορκωμοσία κρύβει ένα πολιτικό μάθημα που αξίζει να προσέξουμε. Διότι η κ. Κοροβέση δεν είναι μια τυχαία επιλαχούσα. Είναι η αντιπρόεδρος των «Δημοκρατών» του Στέφανου Κασσελάκη. Βρέθηκε στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η πολιτική της ταυτότητα είναι αλλού. Και τώρα, μπαίνοντας στη Βουλή, θα ανεξαρτητοποιηθεί. Αλλά όχι για να πάει σε άλλο κόμμα. Θα παραμείνει ανεξάρτητη, στο πλευρό του κ. Κασσελάκη.

Αναμφίβολα, αυτή η εξέλιξη δεν είναι συνηθισμένη. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι βουλευτές αλλάζουν κόμματα σαν τα πουκάμισα. Όπου η ανεξαρτητοποίηση είναι συνήθως ο προθάλαμος για μια μεταγραφή. Όπου η πολιτική συνέπεια μετριέται σε μήνες, όχι σε χρόνια. Και μέσα σε αυτό το τοπίο, η κ. Κοροβέση κάνει κάτι διαφορετικό. Ανεξαρτητοποιείται από το κόμμα με το οποίο εξελέγη, αλλά παραμένει πιστή στον πολιτικό χώρο που επέλεξε. Δεν κρύβεται. Δεν κάνει τακτικισμούς. Δηλώνει ευθέως πού ανήκει.

Η διαδρομή που δείχνει χαρακτήρα

Η κ. Κοροβέση προέρχεται από τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί έκανε τα πρώτα της βήματα. Εκεί πολιτικοποιήθηκε. Αλλά όταν ο Στέφανος Κασσελάκης αποχώρησε και ίδρυσε τους «Δημοκράτες», εκείνη τον ακολούθησε. Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση. Ήταν μια απόφαση που την έφερε αντιμέτωπη με το παλιό της κόμμα, με παλιούς της συντρόφους, με μια ολόκληρη πολιτική διαδρομή. Και όμως, την πήρε. Και τώρα, που η τύχη —και η παραίτηση Καραμέρου— της δίνει μια έδρα, εκείνη δεν αλλάζει στάση. Δεν κάνει πίσω. Δεν επιστρέφει στον ΣΥΡΙΖΑ για να εξασφαλίσει την επόμενη εκλογή της. Αντιθέτως, ανεξαρτητοποιείται και παραμένει εκεί που ήταν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κ. Κοροβέση είναι νέα. Πολύ νέα. Θα μπορούσε να είχε επιλέξει τον εύκολο δρόμο. Να είχε παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ, να είχε εξασφαλίσει την εκλογή της, να είχε χτίσει μια συμβατική πολιτική καριέρα. Αλλά δεν το έκανε. Επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Τον δρόμο της συνέπειας. Και αυτό, αναμφίβολα, λέει πολλά για τον χαρακτήρα της.

Το μήνυμα προς τα έξω — και προς τα μέσα

Η στάση της κ. Κοροβέση δεν είναι μόνο μια προσωπική υπόθεση. Είναι και ένα πολιτικό μήνυμα. Προς τα έξω, δείχνει ότι οι «Δημοκράτες» δεν είναι ένα κόμμα που διαλύεται. Ότι έχει στελέχη που πιστεύουν σε αυτό. Ότι μπορεί να κρατήσει τους ανθρώπους του, ακόμη κι όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες. Και προς τα μέσα, δείχνει ότι η αφοσίωση και η συνέπεια εξακολουθούν να έχουν αξία. Ότι δεν χρειάζεται να αλλάζεις στρατόπεδο για να επιβιώσεις πολιτικά.

Συνεπώς, η ιστορία της Μυρτώς Κοροβέση δεν είναι απλώς μια είδηση για την κάλυψη μιας κενής έδρας. Είναι μια υπενθύμιση. Μια υπενθύμιση ότι στην πολιτική, όπως και στη ζωή, το πιο δύσκολο δεν είναι να φύγεις. Είναι να μείνεις. Και η κ. Κοροβέση, με τη στάση της, δίνει ένα μάθημα σε όλους. Ένα μάθημα που, αναμφίβολα, πολλοί θα έπρεπε να προσέξουν.

«Σε μια εποχή που όλοι ψάχνουν την επόμενη καρέκλα, εκείνη μένει εκεί που ήταν από την αρχή. Και αυτό είναι το πιο σπάνιο πολιτικό προσόν.»