09 Ιουλίου 2026
Η τελευταία πράξη μιας τραγωδίας που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία – η κόρη της έφτασε με ασθενοφόρο, οι πολιτικοί αρχηγοί έδωσαν το «παρών»
Η ατμόσφαιρα βαριάς σιωπής
Η Κοζάνη «πάγωσε» σήμερα το μεσημέρι. Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου γέμισε με ανθρώπους που ήρθαν να αποχαιρετήσουν τη Βάγια Νέστορα, τη γυναίκα που έπεσε θύμα μιας βάρβαρης εμπρηστικής επίθεσης στη Θεσσαλονίκη. Το κλίμα ήταν αποπνικτικό, σχεδόν ανυπόφορο. Αναμφίβολα, η θλίψη είχε σφραγίσει κάθε παρουσία, από τους οικείους μέχρι τους πολιτικούς που κατέφτασαν για να αποτίσουν φόρο τιμής.
Η εξόδιος ακολουθία ξεκίνησε ακριβώς στις 12:00, με τον κόσμο να παρακολουθεί σιωπηλός. Στο εσωτερικό του ναού βρίσκονταν τα αδέλφια της εκλιπούσης, ο σύζυγός της, Παναγιώτης, που επίσης τραυματίστηκε στην επίθεση, και η κόρη της, Αφροδίτη. Ωστόσο, η παρουσία της κόρης ήταν αυτή που συγκλόνισε περισσότερο, καθώς η άφιξή της έγινε με τρόπο που ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινη αντοχή.
«Σήμερα ήρθα στην κηδεία της για να στείλω ένα καθαρό μήνυμα: καμία ανοχή στη βία, την τρομοκρατία, τον διχασμό και τις εμφυλιοπολεμικές λογικές» – το μήνυμα Νίκου Ανδρουλάκη
Η σπαρακτική στιγμή της άφιξης
Η Αφροδίτη Νέστορα, πολιτεύτρια της Νέας Δημοκρατίας, βρίσκεται η ίδια σε κρίσιμη κατάσταση. Παρά τις σοβαρές εγκαύματα που φέρει στα πόδια και την απαγόρευση των γιατρών να πάρει εξιτήριο, πήρε τη γενναία απόφαση να παραστεί στην κηδεία της μητέρας της. Εξάλλου, η επιθυμία της να αποχαιρετήσει τη γυναίκα που της χάρισε τη ζωή αποδείχθηκε ισχυρότερη από τον πόνο.
Το σκηνικό που εκτυλίχθηκε έξω από τον ναό συγκλόνισε τους παρευρισκόμενους. Ένα ιδιωτικό ασθενοφόρο μετέφερε την Αφροδίτη Νέστορα, η οποία κατέβηκε με αμαξίδιο, κρατώντας ένα μπουκέτο λευκά λουλούδια. Η εικόνα της νεαρής γυναίκας, με τα δεμένα της πόδια και το βλέμμα της καρφωμένο μπροστά, αρκούσε για να λυγίσει τον πιο σκληρό θεατή. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρέμεινε μόνο στην εξόδιο ακολουθία, καθώς οι γιατροί την περιμένουν πίσω στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης για να συνεχίσει τη θεραπεία της.
Η ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΚΗΔΕΙΑΣ ΣΕ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ:
- Πλήθος κόσμου: Η τοπική κοινωνία της Κοζάνης αποχαιρέτησε με δάκρυα την εκλιπούσα
- Η κόρη στο αμαξίδιο: Η Αφροδίτη Νέστορα έφτασε με ασθενοφόρο, κρατώντας λευκά λουλούδια
- Παρόντες πολιτικοί: Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης στο εσωτερικό του ναού
- Η ταφή: Δίπλα στην αδικοχαμένη αδελφή της, που έφυγε πριν πέντε χρόνια
Το πολιτικό μήνυμα της στιγμής
Ανάμεσα στο πλήθος, ξεχώριζαν οι φιγούρες των πολιτικών αρχηγών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε στο εσωτερικό του ναού, συνοδευόμενος από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, τον γραμματέα της ΝΔ Κωνσταντίνο Κυρανάκη και τον διευθυντή του κόμματος Γιάννη Σμυρλή. Η παρουσία του πρωθυπουργού στάθηκε ένα σιωπηλό αλλά ηχηρό μήνυμα συμπαράστασης. Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, τονίζοντας την ανάγκη να μείνει ανεκτική η κοινωνία απέναντι στη βία και τον διχασμό.


Επιπλέον, η επιθυμία της οικογένειας να ταφεί η Βάγια Νέστορα δίπλα στο μνήμα της μικρότερης κόρης της, που έφυγε από τη ζωή πριν από πέντε χρόνια περίπου τέτοια εποχή, πρόσθεσε ακόμη περισσότερη συγκίνηση σε μια ήδη φορτισμένη ατμόσφαιρα. Η ταφή θα πραγματοποιηθεί στο Κοιμητήριο του Αγίου Γεωργίου, κλείνοντας έναν κύκλο θλίψης που ξεκίνησε την 1η Ιουλίου, όταν άγνωστοι επιτέθηκαν με γκαζάκια στα σπίτια της οικογένειας Νέστορα, του προέδρου της Διοικούσας Επιτροπής ΝΔ Θεσσαλονίκης Ζήση Ιωακείμοβιτς και του πρώην βουλευτή Σάββα Αναστασιάδη.
«Σε μία ευνομούμενη κοινωνία οι δράστες πρέπει να συλληφθούν άμεσα και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη για να τους αποδοθούν οι ευθύνες τους» – το ξεκάθαρο μήνυμα του Νίκου Ανδρουλάκη
Καθώς ο ήλιος έκαιγε την Κοζάνη, η νεκρώσιμη πομπή ξεκίνησε για το τελευταίο ταξίδι. Η Βάγια Νέστορα έφυγε, αλλά η ιστορία της παραμένει ζωντανή, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι τα εγκλήματα μίσους δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητα. Το πλήθος που συνέρρευσε, η παρουσία των πολιτικών και, κυρίως, η εικόνα της κόρης της στο αμαξίδιο, αποτύπωσαν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η βία δεν έχει θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία. Τελικά, το μόνο που απομένει είναι η ελπίδα ότι η δικαιοσύνη θα αποδώσει τα οφειλόμενα, αλλά και η υπόσχεση ότι η μνήμη των θυμάτων δεν θα σβήσει ποτέ.






