Με τον Τραμπ στο 32% της αποδοχής και το 73% των Αμερικανών να στρέφονται κατά της ακρίβειας, οι Ρεπουμπλικάνοι παίζουν το τελευταίο τους χαρτί σε Πολιτείες που θεωρούσαν δεδομένες, όπως το Κάνσας και η Αϊόβα. Την ίδια ώρα, οι Δημοκρατικοί βλέπουν τη Γερουσία να πλησιάζει, αλλά η «παγίδα» των εδρών στο Μίσιγκαν και την Τζόρτζια κρατά την αναμέτρηση ανοιχτή.
NEWSROOM | 01.11.2026 Διεθνή
Το τελευταίο σαββατοκύριακο πριν από την κάλπη της Τρίτης 3 Νοεμβρίου βρίσκει τους Ρεπουμπλικάνους σε κατάσταση συναγερμού. Η δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που ολοκληρώθηκε στις 26 Οκτωβρίου καταγράφει την αποδοχή του Ντόναλντ Τραμπ στο 32%, το χαμηλότερο ποσοστό της πολιτικής του καριέρας, με το 73% των ερωτηθέντων να θεωρεί ότι το κόστος ζωής κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Στην πρόθεση ψήφου για το Κογκρέσο, οι Δημοκρατικοί προηγούνται με 47% έναντι 36% μεταξύ των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων και με 53% έναντι 44% μεταξύ όσων δηλώνουν πιθανότερο να ψηφίσουν.
Η «ψαλίδα» αυτή δεν είναι απλώς στατιστική. Το 46% των Δημοκρατικών δηλώνει «πολύ ενθουσιώδες» για τις εκλογές, έναντι μόλις 30% των Ρεπουμπλικανών, μια διαφορά που μεταφράζεται σε προσέλευση και, εν τέλει, σε έδρες.
Το «στοίχημα» του Κάνσας
Η μεγαλύτερη έκπληξη της εκλογικής περιόδου καταγράφεται στο Κάνσας, μια Πολιτεία που δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό γερουσιαστή από το 1932. Ο Δημοκρατικός Άνταμ Χάμιλτον, πάστορας της μεγαλύτερης Μεθοδιστικής ενορίας της χώρας, προηγείται του Ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή Ρότζερ Μάρσαλ με ποσοστά που φτάνουν έως και 9 μονάδες σε ορισμένες μετρήσεις. Η δημοσκόπηση των Washington Post-Schar School τον δίνει στο 52% έναντι 43%, ενώ το Emerson College στο 49% έναντι 45%.
Η σημασία της αναμέτρησης είναι στρατηγική: οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρούν οριακή πλειοψηφία 53-47 στη Γερουσία, και μια νίκη Χάμιλτον θα άνοιγε διάπλατα τον δρόμο για τον δημοκρατικό έλεγχο της Βουλής των Γερουσιαστών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ατζέντα Τραμπ στα τελευταία δύο χρόνια της θητείας του.
Το Μίσιγκαν και η «συσπείρωση» του Ελ-Σαγέντ
Στο Μίσιγκαν, ο Δημοκρατικός Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ εμφανίζεται να έχει ανοίξει διαφορά ασφαλείας έναντι του Ρεπουμπλικάνου Μάικ Ρότζερς, με 49% έναντι 42%. Το στοιχείο που κάνει τη διαφορά δεν είναι τόσο το ποσοστό όσο η δυναμική: το 95% των Δημοκρατικών που δηλώνουν πιθανοί ψηφοφόροι στηρίζουν πλέον τον Ελ-Σαγέντ, έναντι 90% σε προηγούμενη μέτρηση, γεγονός που δείχνει ότι η εσωκομματική «αιμορραγία» μετά τις δύσκολες προκριματικές εκλογές του Αυγούστου έχει σταματήσει.
Την ίδια ώρα, οι εντυπώσεις για τον Ρότζερς επιδεινώνονται: το 50% των πιθανών ψηφοφόρων έχει αρνητική γνώμη για εκείνον, από 42% στις αρχές Σεπτεμβρίου. Η αναμέτρηση έχει αποκτήσει έντονα προσωπικό χαρακτήρα, με τον Τραμπ να αποκαλεί τον Ελ-Σαγέντ «τζιχαντιστή» και να τον συγκρίνει με τους δράστες της 11ης Σεπτεμβρίου, κατηγορίες που ο ίδιος απορρίπτει.
Το Τέξας και η «σκιά» του Πάξτον
Στο Τέξας, η εικόνα είναι πιο σύνθετη. Το CNN καταγράφει τον Δημοκρατικό Τζέιμς Ταλαρίκο στο 49% έναντι 43% του Ρεπουμπλικάνου Κεν Πάξτον. Ωστόσο, ο μέσος όρος του RealClearPolling περιορίζει τη διαφορά στις δύο μονάδες, ενώ μέτρηση της Quantus Insights δίνει οριακό προβάδισμα στον Πάξτον. Το αμφιλεγόμενο παρελθόν του Πάξτον και η στήριξη του Ταλαρίκο μεταξύ των Λατίνων ψηφοφόρων είναι τα στοιχεία που κρατούν τη δημοκρατική υποψηφιότητα ζωντανή.
Το Μέιν και η «αντοχή» της Κόλινς
Στο Μέιν, η Ρεπουμπλικανή Σούζαν Κόλινς, που έχει αποστασιοποιηθεί από τον Τραμπ, δείχνει να αντέχει απέναντι στον Δημοκρατικό Τρόι Τζάκσον. Το CNN δίνει 49% στον Τζάκσον και 45% στην Κόλινς, χαρακτηρίζοντας ανοιχτή την αναμέτρηση, ενώ ο μέσος όρος του RealClearPolling περιορίζει τη διαφορά στο 1,4. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση του Marist Poll δίνει μάλιστα στον Τζάκσον προβάδισμα δύο μονάδων μεταξύ των πιθανών ψηφοφόρων (49% έναντι 47%), με την Κόλινς να διατηρεί ωστόσο ισχυρή βάση.
Η «σιωπή» των Λατίνων και το ρεκόρ της πρόωρης ψήφου
Η Wall Street Journal και η Washington Post καταγράφουν μια τάση που ανησυχεί τους Ρεπουμπλικάνους: τη δυσαρέσκεια των Λατίνων ψηφοφόρων, οι οποίοι στρέφονται προς τους Δημοκρατικούς σε ποσοστά που φτάνουν το 52% έναντι 26%. Πρόκειται για μια σημαντική μεταστροφή σε σχέση με το 2024, όταν ο Τραμπ είχε κερδίσει σχεδόν το ήμισυ της λατινικής ψήφου.
Την ίδια ώρα, περισσότεροι από 49 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν ήδη ψηφίσει, αριθμός ρεκόρ για ενδιάμεσες εκλογές. Στις Πολιτείες όπου καταγράφεται η κομματική ταυτότητα των ψηφοφόρων, οι Δημοκρατικοί αποτελούν το 44% των πρόωρων ψηφοφόρων, έναντι 31% των Ρεπουμπλικανών. Ωστόσο, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι τα στοιχεία αυτά δεν προδικάζουν το αποτέλεσμα, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι παραδοσιακά εμφανίζουν υψηλότερη προσέλευση την ημέρα της ψήφου.
Η Αλάσκα και το «θρίλερ» των δύο Σάλιβαν
Στην Αλάσκα, η αναμέτρηση της Δημοκρατικής Μαίρης Πελτόλα με τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Νταν Σάλιβαν έχει μετατραπεί σε νομικό θρίλερ. Το υπουργείο Δικαιοσύνης εξέδωσε περισσότερες από 40 κλητεύσεις και ζήτησε να εμποδιστεί η πιστοποίηση ενδεχόμενης οριακής ήττας του Σάλιβαν, στο πλαίσιο έρευνας για την υποψηφιότητα του συνονόματου Ντάνιελ Τζ. Σάλιβαν, ο οποίος φέρεται να κατέβηκε για να αποσπάσει ψήφους. Η Πελτόλα αρνείται κάθε εμπλοκή, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο της Πολιτείας είχε επιβεβαιώσει τη νομιμότητα της υποψηφιότητας.
Τι κρίνεται την Τρίτη
Η κάλπη της Τρίτης δεν κρίνει μόνο τον έλεγχο του Κογκρέσου. Κρίνει και τα περιθώρια ελιγμών του Τραμπ στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του. Μια δημοκρατική πλειοψηφία στη Βουλή θα άνοιγε τον δρόμο για ενισχυμένη εποπτεία και κοινοβουλευτικές έρευνες, ενώ μια ανατροπή στη Γερουσία θα έθετε σε κίνδυνο τις δικαστικές του επιλογές. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν η «σιωπή» των Ρεπουμπλικάνων στις κάλπες θα μετατραπεί σε ήττα ή αν η προσέλευση της τελευταίας στιγμής θα ανατρέψει τις δημοσκοπήσεις.
