Η στεγαστική κρίση έβγαλε χιλιάδες Πορτογάλους στους δρόμους της Λισαβόνας και του Πόρτο, με τους διαδηλωτές να ζητούν την απόσυρση του νομοσχεδίου που διευκολύνει τις εξώσεις. Η αστυνομία απομάκρυνσε 228 σκηνές, προχώρησε σε 55 συλλήψεις και δέχθηκε πυρά για χρήση βίας, την ώρα που ο πρωθυπουργός Μαυροβούνιο επιμένει ότι το νομοσχέδιο δεν αποσύρεται.
NEWSROOM | 01.11.2026 Διεθνή
Η Πορτογαλία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις χειρότερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρώπη, και η κοινωνική οργή έχει μετατραπεί σε ένα κύμα διαδηλώσεων που δεν λέει να κοπάσει. Το βράδυ της Τρίτης, χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ρόσιο της Λισαβόνας και στην πλατεία Ντομ Ζοάο Α’ στο Πόρτο, απαιτώντας προσιτή κατοικία και την απόσυρση του κυβερνητικού νομοσχεδίου για τις μισθώσεις.
Η κινητοποίηση δεν ήταν ειρηνική σε όλη τη διάρκεια. Λίγες ώρες νωρίτερα, τα ξημερώματα της Τρίτης, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις είχαν επέμβει για να διαλύσουν τους καταυλισμούς που είχαν στήσει οι ακτιβιστές στις δύο πλατείες. Συνολικά απομακρύνθηκαν 228 σκηνές, ενώ στην πλατεία Ρόσιο οι διαδηλωτές σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα για να εμποδίσουν την επέμβαση. Ακολούθησαν συγκρούσεις, με την αστυνομία να κάνει χρήση γκλοπ και ασπίδων, οδηγώντας σε 55 συλλήψεις.
«Η Λισαβόνα δεν είναι προς πώληση»
Παρά την αστυνομική επιχείρηση, οι διαδηλωτές επέστρεψαν στην πλατεία Ρόσιο λίγες ώρες αργότερα. Με ανάταση των χεριών, αποφάσισαν να στήσουν ξανά τις σκηνές τους και να συνεχίσουν τη διαμαρτυρία. «Η Λισαβόνα δεν είναι προς πώληση» και «Με ανάγκασαν να βγω στον δρόμο για να φωνάξω» ήταν μερικά από τα πανό που κυριάρχησαν.
Η εκπρόσωπος του κινήματος «Casa para Viver», Ρίτα Σίλβα, δήλωσε ότι «ο κόσμος δείχνει εξαιρετική επιμονή, δύναμη και αποφασιστικότητα» μετά από εβδομάδες διαμαρτυριών για το κόστος στέγασης και τις «τεράστιες δυσκολίες για να βγάλει κανείς τα προς το ζην». «Δεν βλέπουμε διάθεση από την κυβέρνηση να ακούσει, και γι’ αυτό οι διαδηλώσεις θα συνεχιστούν», πρόσθεσε.
Το νομοσχέδιο που «πυροδότησε» την κρίση
Στο επίκεντρο της οργής βρίσκεται ένα νομοσχέδιο της μειοψηφικής κεντροδεξιάς κυβέρνησης του Λουίς Μαυροβούνιο, το οποίο, σύμφωνα με τους διαδηλωτές, διευκολύνει τις εξώσεις και καταργεί τα ανώτατα όρια στα ενοίκια των νέων μισθώσεων. Το νομοσχέδιο πέρασε την πρώτη ανάγνωση στη Βουλή με την αποχή του ακροδεξιού κόμματος Chega.
Ο πρωθυπουργός Μαυροβούνιο απέκλεισε την Πέμπτη το ενδεχόμενο απόσυρσης του νομοσχεδίου, δηλώνοντας ωστόσο ανοιχτός σε τροποποιήσεις πριν από την τελική ψηφοφορία, που αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες. Ο υπουργός Εσωτερικών, Λουίς Νέβες, δήλωσε ότι η κυβέρνηση σέβεται το δικαίωμα στη διαδήλωση, αλλά αναμένει οι κινητοποιήσεις να διεξάγονται «με τάξη και πολιτισμό» και «σύμφωνα με τον νόμο».
Οι επικρίσεις για την αστυνομική βία
Η στάση της αστυνομίας έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Ο σοσιαλιστής βουλευτής Πέδρο Ντελγκάδο Άλβες δήλωσε ότι στην πλατεία Ρόσιο επικρατούσε ηρεμία και ότι «τίποτα δεν δικαιολογούσε μια αστυνομική επέμβαση με χρήση βίας, σωματικής βίας ή χτυπημάτων με γκλοπ», αναφερόμενος στα επεισόδια της προηγούμενης εβδομάδας. Ο αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ζοζέ Λουίς Καρνέιρο, κάλεσε την κυβέρνηση να ξεκινήσει διάλογο με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους διαδηλωτές, αντί να «επιβάλλει αλαζονικά τις απόψεις της, μερικές φορές ακόμη και με αυταρχικό τόνο».
Το ευρύτερο πλαίσιο
Η Πορτογαλία είναι μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη στεγαστική κρίση στην Ευρώπη. Από το 2017, οι τιμές των ακινήτων έχουν υπερδιπλασιαστεί, ενώ τα ενοίκια για νέες συμβάσεις έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, πλήττοντας δυσανάλογα τους νέους. Το ποσοστό των δημόσιων ή κοινωνικών κατοικιών στην Πορτογαλία ανέρχεται μόλις στο 2%, πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Οι κινητοποιήσεις στην Πορτογαλία εντάσσονται σε ένα ευρύτερο κύμα διαμαρτυριών σε όλη την Ευρώπη για το κόστος στέγασης, με ανάλογες εικόνες να έχουν καταγραφεί σε Ισπανία, Γαλλία και Γερμανία. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν η κυβέρνηση θα υποχωρήσει στις πιέσεις ή αν η σύγκρουση θα κλιμακωθεί περαιτέρω, με τους διαδηλωτές να δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν «μέχρι να υπάρξει δικαιοσύνη στη στέγαση».
