Η νίκη του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της Βραζιλίας δεν ήταν απλώς μια εκλογική αναμέτρηση. Ήταν ένα γεγονός που ανάγκασε ηγέτες από όλο το πολιτικό φάσμα, από το Μεξικό έως τον Καναδά και από την Κούβα έως τη Χιλή, να τοποθετηθούν άμεσα. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιοι τον συνεχάρησαν, αλλά γιατί ακόμη και οι πολιτικοί του αντίπαλοι έσπευσαν να το πράξουν.
NEWSROOM | 26.10.2026 Διεθνή
Ο Λούλα επικράτησε στον δεύτερο γύρο με ποσοστό που ξεπερνά το 51%, απέναντι στον συντηρητικό γερουσιαστή Φλάβιο Μπολσονάρο, εξασφαλίζοντας μια τέταρτη, μη συναπτή, θητεία στο ανώτατο αξίωμα της χώρας. Πρόκειται για μια εξέλιξη που, σύμφωνα με διεθνή μέσα, συνιστά την πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που ένας υποψήφιος καταφέρνει να ανατρέψει το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου και να κερδίσει στον δεύτερο.
Η νίκη του Λούλα προκάλεσε άμεσα μηνύματα συγχαρητηρίων από ηγέτες της Λατινικής Αμερικής και του εξωτερικού, από την αριστερά έως την άκρα δεξιά. Ακόμη και ο Χοσέ Αντόνιο Καστ, σύμμαχος του Μπολσονάρο, δήλωσε ότι συνομίλησε με τον Λούλα για να τον συγχαρεί.
Η Λατινική Αμερική πρώτη γραμμή
Οι πρώτοι που αντέδρασαν ήταν οι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής. Η πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούδια Σέινμπαουμ, έγραψε στο X: «Ζήτω η δημοκρατία, νίκησε ο βραζιλιάνικος λαός. Συγχαρητήρια, πρόεδρε Λούλα!». Από την Κούβα, ο πρόεδρος Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ έκανε λόγο για «ιστορική νίκη» που εγγυάται τη συνέχεια στον δρόμο της ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ο πρόεδρος της Ουρουγουάης, Γιαμαντού Ορσί, δήλωσε ότι συνομίλησε με «τον φίλο» Λούλα για να τον συγχαρεί, ενώ ο πρόεδρος της Βολιβίας, Ροδρίγο Πας, τόνισε ότι οι δύο χώρες είναι «γειτονικές και αδελφές».
Η δεξιά που… υποκλίθηκε
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της διεθνούς αντίδρασης είναι ότι τα συγχαρητήρια δεν περιορίστηκαν στην αριστερά. Ο πρόεδρος της Παραγουάης, Σαντιάγο Πένια, εξήρε «το μεγάλο δημοκρατικό ταξίδι» του βραζιλιάνικου λαού. Ο πρόεδρος του Περού, Κέικο Φουχιμόρι, δεξιά πολιτικός, δεσμεύτηκε να ενισχύσει τη «στρατηγική συμμαχία» των δύο χωρών.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του Χοσέ Αντόνιο Καστ, προέδρου της Χιλής και συμμάχου του Μπολσονάρο. Ο Καστ δήλωσε ότι συνομίλησε με τον Λούλα και του εξέφρασε τα συγχαρητήριά του, προσθέτοντας ότι «η Χιλή και η Βραζιλία έχουν πολύ κοινό μέλλον μπροστά τους». Ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ντανιέλ Νομπόα, περιορίστηκε σε μια πιο γενική διατύπωση: «Η περιοχή μας έχει κοινούς εχθρούς, κοινές προκλήσεις και πολλά να κερδίσει όταν συνεργαζόμαστε».
Η αμερικανική διάσταση
Από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της αμερικανικής αριστεράς, έκανε λόγο για «εξαιρετική νίκη», τονίζοντας ότι ο Λούλα «υπερασπίστηκε τους βραζιλιάνους εργαζόμενους και τη δημοκρατία».
Ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνι, από την άλλη, εστίασε στην οικονομική διάσταση, δηλώνοντας ότι η σχέση των δύο χωρών «άνθησε» και ότι είναι ευκαιρία να ενισχυθεί περαιτέρω το εμπόριο και η περιβαλλοντική συνεργασία.
Τι σημαίνει αυτή η «καθολική» αναγνώριση
Η ευρεία αποδοχή του αποτελέσματος, ακόμη και από πολιτικούς που ιδεολογικά βρίσκονται στον αντίποδα του Λούλα, αποτυπώνει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι η νίκη του θεωρείται εκλογικά αδιαμφισβήτητη, παρά τις αντιρρήσεις του Φλάβιο Μπολσονάρο, ο οποίος αρνείται να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα. Δεύτερον, ότι η Βραζιλία παραμένει ένας αναγκαίος εταίρος για τις χώρες της περιοχής, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν αυτή η διεθνής αναγνώριση θα μεταφραστεί σε πραγματική πολιτική ισχύ για τη νέα θητεία του Λούλα, η οποία ξεκινά επισήμως στις 5 Ιανουαρίου 2027.
