Με μια φράση που αναμένεται να σημαδέψει την προεκλογική περίοδο, ο πρωθυπουργός επανέφερε την παλιά ρήξη με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διαχωρίζοντας το 2014 από το 2026 και χαρακτηρίζοντας τις σημερινές εξαγγελίες του κ. Τσίπρα ως συνειδητή εξαπάτηση των πολιτών.
Ηρώ Σιββοπούλου | 06.09.2026 |Πολιτική
Η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, να εξαγγέλλει ένα νέο πρόγραμμα παροχών, ήταν αρκετή για να ξυπνήσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη μνήμες από το 2014. Μόνο που τώρα, όπως είπε ο ίδιος, το σκηνικό είναι διαφορετικό. Τότε, ήταν «αυταπάτη». Σήμερα, είναι «κανονική απάτη». Η φράση, που ειπώθηκε στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, ήταν η πιο αιχμηρή στιγμή μιας ομιλίας που είχε σαφή πολιτικό στόχο: να στιγματίσει την αντιπολίτευση στο σύνολό της.
Ο πρωθυπουργός δεν αρκέστηκε στην καταγγελία. Έβαλε μια χρονολογική γραμμή στο επιχείρημά του. Το 2014, όπως υπενθύμισε, όταν ο κ. Τσίπρας έκανε παρόμοιες εξαγγελίες, η κυβέρνηση μίλησε για αυταπάτη, και ο ίδιος ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να παραδέχθηκε εκ των υστέρων ότι οι υποσχέσεις του ήταν υπερβολικές. Σήμερα, ωστόσο, η κατάσταση είναι διαφορετική, γιατί ο κ. Τσίπρας γνωρίζει –όπως υποστήριξε ο κ. Μητσοτάκης– ότι δεν θα κληθεί ποτέ να υλοποιήσει όσα υπόσχεται.
Η αναφορά αυτή είχε μια σαφή λογική: να συνδέσει τον κ. Τσίπρα με μια εικόνα αναξιοπιστίας και να τον παρουσιάσει ως έναν πολιτικό που δεν έχει μάθει από τα λάθη του. Και για να δώσει περισσότερη πειστικότητα στην επίθεσή του, ο πρωθυπουργός την επέκτεινε και στο ΠΑΣΟΚ. Αφορμή στάθηκε η δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κομμάτων για το ποιος αντιγράφει ποιον. «Είναι η πρώτη φορά που βλέπω δύο κόμματα να διαγκωνίζονται για την πατρότητα ενός προγράμματος πολιτικής εξαπάτησης», είπε χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για έναν διάλογο που θυμίζει καρικατούρα της πολιτικής ζωής.
Η επίθεση αυτή δεν ήταν τυχαία. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης να αναδείξει τη δική της φερεγγυότητα, αντιπαραβάλλοντάς την με την εικόνα μιας αντιπολίτευσης που, όπως υποστηρίζει, ζει σε έναν κόσμο φαντασίας. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αν η στρατηγική αυτή μπορεί να αποτρέψει την πόλωση ή αν απλώς την εντείνει. Η φράση «κανονική απάτη» είναι αρκετά βαρεία για να μείνει στην ιστορία, αλλά και αρκετά τοξική για να αποτελέσει σημείο αναφοράς της προεκλογικής αντιπαράθεσης.
