Στην αιγυπτιακή πόλη, ο πρωθυπουργός συναντάται με τους δύο ηγέτες σε μια κρίσιμη συγκυρία, με την ενέργεια, την ασφάλεια και τις περιφερειακές ισορροπίες να κυριαρχούν στην ατζέντα της πολυεπίπεδης συνάντησης.
Ηρώ Σιββοπούλου | 08.09.2026 |Πολιτική
Σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές ισορροπίες αναδιατάσσονται, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μεταβαίνει στο Ελ Αλαμέιν της Αιγύπτου, όπου αναμένεται να έχει κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, πριν από την τριμερή σύνοδο με τη συμμετοχή του Νίκου Χριστοδουλίδη. Η επιλογή του τόπου, μια πόλη-σύμβολο των ιστορικών συμμαχιών, δεν είναι τυχαία, καθώς η Αίγυπτος αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής στρατηγικής στην περιοχή.
Η ατζέντα της συνάντησης του πρωθυπουργού με τον Αλ Σίσι περιλαμβάνει τις διμερείς σχέσεις, με την ενέργεια και την οριοθέτηση ΑΟΖ να βρίσκονται στο επίκεντρο. Οι δύο χώρες έχουν αναπτύξει στενή συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων, ενώ η ελληνική πλευρά επιδιώκει την περαιτέρω εμβάθυνση των οικονομικών σχέσεων, αξιοποιώντας το στρατηγικό βάθος που έχει αποκτήσει η διμερής συνεργασία.
Η τριμερής συνάντηση με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, που θα ακολουθήσει, αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα. Οι τρεις ηγέτες καλούνται να συντονίσουν τις κινήσεις τους απέναντι στις προκλήσεις της Μέσης Ανατολής, την ενεργειακή ασφάλεια και την αντιμετώπιση των νέων απειλών που αναδύονται από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις. Το τριμερές αυτό σχήμα έχει καθιερωθεί ως ένας μηχανισμός στρατηγικού συντονισμού, που αποδεικνύει την ικανότητα των τριών χωρών να διαμορφώνουν κοινές θέσεις.
Η παρουσία του κ. Μητσοτάκη στο Ελ Αλαμέιν στέλνει ένα πολλαπλό μήνυμα. Πρώτον, επιβεβαιώνει τη βούληση της Ελλάδας να παραμείνει ενεργός παίκτης στην ανατολική Μεσόγειο, ακόμα και σε περιόδους κρίσης. Δεύτερον, δείχνει ότι η συνεργασία με την Αίγυπτο, παρά τις προκλήσεις στην ευρύτερη περιοχή, παραμένει στέρεη. Τρίτον, τονίζει τον ρόλο της Κύπρου ως γέφυρας και σταθεροποιητικού παράγοντα. Η τριμερής αυτή σύνοδος, λίγο πριν τις ελληνικές εκλογές, αποκτά επιπλέον συμβολισμό, καθώς η εξωτερική πολιτική αναδεικνύεται σε ένα πεδίο όπου η κυβέρνηση επιδιώκει να επιδείξει συνέπεια και σχέδιο.
