Ξέχασαν τα 150 δολάρια – τώρα κοιτάζουν τα 50

Από τον πανικό του πολέμου στην ανακούφιση της διπλωματίας: πώς το Brent κατρακύλησε από τα 150 στα 71 δολάρια μέσα σε ένα τρίμηνο

Η κατάρρευση που δεν περίμενε κανείς

Στα τέλη Φεβρουαρίου, όταν οι ΗΠΑ και το Ιράν άνοιξαν μέτωπο, οι αγορές πάγωσαν. Οι αναλυτές έβγαζαν το ένα δυσοίωνο σενάριο μετά το άλλο. Το Brent στα 150 δολάρια. Τα Στενά του Ορμούζ κλειστά. Οι εξαγωγές του Περσικού Κόλπου παγωμένες. Μια ενεργειακή κρίση που θα έφερνε τα πάνω-κάτω στην παγκόσμια οικονομία. Τρεις μήνες μετά, όμως, η εικόνα δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνες τις προβλέψεις. Το Brent υποχώρησε κάτω από τα 71 δολάρια το βαρέλι. Το αμερικανικό WTI διολίσθησε προς τα 68. Και το τρίμηνο έκλεισε με απώλειες που αγγίζουν το 40%. Πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση από το 2020 – τότε που η πανδημία είχε γονατίσει τη ζήτηση.

Τι άλλαξε λοιπόν τόσο δραματικά; Ο φόβος υποχώρησε. Και τη θέση του πήρε η διπλωματία. Στη Ντόχα του Κατάρ, οι έμμεσες συνομιλίες ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη άλλαξαν το κλίμα. Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ συνομίλησαν με ιρανούς εκπροσώπους μέσω καταριανών διαμεσολαβητών. Χωρίς απευθείας επαφές, αλλά με σαφή πρόθεση αποκλιμάκωσης. Και ο Ντόναλντ Τραμπ έριξε λάδι στη φωτιά της αισιοδοξίας, δηλώνοντας ότι οι συνομιλίες «πηγαίνουν καλά» και ότι «η αποπυρηνικοποίηση του Ιράν εξελίσσεται θετικά».

Τα δεξαμενόπλοια ξαναβγαίνουν στο νερό

Η αποκλιμάκωση, ωστόσο, δεν φαίνεται μόνο στα νούμερα των χρηματιστηρίων. Φαίνεται και στις θάλασσες. Σύμφωνα με την ING, οι διελεύσεις δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα. Αλλά η εισερχόμενη κίνηση αυξάνεται σταδιακά. Οι πλοιοκτήτες αρχίζουν να εμπιστεύονται ξανά την ασφάλεια της περιοχής. Και η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Άμπου Ντάμπι, ADNOC, έκανε μια κίνηση που μιλά από μόνη της: κάλεσε τους πελάτες της να παραλαμβάνουν και πάλι κανονικά φορτία από λιμάνια εντός του Περσικού Κόλπου. Με άλλα λόγια, η ναυσιπλοΐα επιστρέφει. Και μαζί της, η προσφορά.

Αναμφίβολα, αυτή η εξέλιξη αφαιρεί από την εξίσωση τον μεγαλύτερο φόβο των αγορών: ότι τα Στενά θα μείνουν κλειστά και το αργό θα λιγοστέψει. Το λεγόμενο γεωπολιτικό risk premium – το επιπλέον κόστος που ενσωματώνουν οι τιμές όταν υπάρχει κίνδυνος διακοπής της προσφοράς – σχεδόν εξαφανίστηκε. Και το Brent, απαλλαγμένο από αυτό το βαρίδι, πήρε την κατηφόρα.

Το στοίχημα του καλοκαιριού

Παρά τη θεαματική αποκλιμάκωση, ωστόσο, κανείς δεν κοιμάται ήσυχος. Οι συνομιλίες βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Η εκεχειρία ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν παραμένει εύθραυστη. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, το Ιράν επιτέθηκε σε δύο εμπορικά πλοία και οι ΗΠΑ απάντησαν με πλήγματα σε ιρανικούς στόχους. Και ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να επανεκκινήσουν αν μέσα στο 60ήμερο των διαπραγματεύσεων δεν υπάρξει η πρόοδος που επιδιώκει η Ουάσιγκτον.

Συνεπώς, οι επενδυτές στρέφουν ξανά το βλέμμα τους στα θεμελιώδη. Η πορεία της παγκόσμιας οικονομίας, η ζήτηση από την Κίνα, η παραγωγική πολιτική του OPEC+ και τα αμερικανικά αποθέματα θα καθορίσουν την επόμενη κίνηση. Οι περισσότεροι αναλυτές βλέπουν το Brent να κινείται στα 68-75 δολάρια. Αλλά η μεταβλητότητα παραμένει. Μια επίθεση σε δεξαμενόπλοιο ή μια καθυστέρηση στις συνομιλίες μπορεί να στείλει τις τιμές πίσω στα 80 δολάρια ή και ψηλότερα. Αντιθέτως, αν η συμφωνία προχωρήσει και οι εξαγωγές ομαλοποιηθούν πλήρως, το Brent θα μπορούσε να δοκιμάσει ακόμη χαμηλότερα επίπεδα – με ορισμένους να βλέπουν τον πάτο ακόμη και στα 50 δολάρια.

«Τον Φεβρουάριο οι αναλυτές έβλεπαν το πετρέλαιο στα 150 δολάρια. Τον Ιούλιο, κάποιοι μιλούν για 50. Αυτή είναι η ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο κόσμος της ενέργειας.»