Αρχική Blog Σελίδα 50

Η Πειραιώς περνά στην αντεπίθεση με μηνύσεις

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Μετά την τριπλή εμπρηστική επίθεση και τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης ανακοινώνει νομικά μέτρα κατά χρηστών του Διαδικτύου που απειλούν στελέχη της ΝΔ

Το «δηλητήριο» του Διαδικτύου

Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης ανακοίνωσε μια νέα, σκληρή γραμμή. Η Νέα Δημοκρατία θα κινηθεί νομικά κατά χρηστών του Διαδικτύου που στοχοποιούν στελέχη της, απειλούν ή υποκινούν βία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ στον απόηχο της τριπλής εμπρηστικής επίθεσης που στοίχισε τη ζωή στη Βάγια Νέστορα, έκανε λόγο για «αρρωστημένες αντιδράσεις στο Διαδίκτυο». Όπως είπε χαρακτηριστικά, πρόκειται για αναρτήσεις που «φτάνουν στο σημείο να απειλούν ζωές Νεοδημοκρατών και να παραπέμπουν σε νέες πράξεις βίας».

Αναμφίβολα, η απόφαση αυτή σηματοδοτεί μια στροφή στη στρατηγική της Πειραιώς. Μέχρι σήμερα, το κόμμα αντιμετώπιζε τέτοιες συμπεριφορές κυρίως με ανακοινώσεις και καταδίκες. Τώρα, περνά στη φάση της νομικής αντεπίθεσης. Σύμφωνα με πηγές του κόμματος που επικαλείται το ΑΠΕ-ΜΠΕ, έχει ήδη ξεκινήσει η συγκέντρωση και τεκμηρίωση σχετικού υλικού από αναρτήσεις και σχόλια. Το υλικό αυτό θα αξιολογηθεί νομικά και, όπου προκύπτουν ενδείξεις αξιόποινων πράξεων, θα παραδοθεί στις αρμόδιες αρχές.

«Σχόλια που απειλούν ζωές, δικαιολογούν επιθέσεις ή αφήνουν υπαινιγμούς για νέες πράξεις βίας δεν αποτελούν άποψη, αποτελούν δηλητήριο για τη Δημοκρατία.»

Ανάμεσα στην ελευθερία του λόγου και την υποκίνηση βίας

Ωστόσο, η Πειραιώς φροντίζει να διαχωρίσει τη θέση της από κάθε υπόνοια λογοκρισίας. Όπως υπογραμμίζουν οι ίδιες πηγές, η πρωτοβουλία αυτή «δεν αφορά στην πολιτική κριτική ούτε την ελεύθερη έκφραση γνώμης». Στόχος είναι περιπτώσεις δημόσιου λόγου που υπερβαίνουν κάθε όριο πολιτικής αντιπαράθεσης και κινούνται στο πεδίο της απειλής, της στοχοποίησης, της επιδοκιμασίας ή της υποκίνησης βίας. Με άλλα λόγια, η ΝΔ επιχειρεί να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην οξεία πολιτική κριτική και τη ρητορική μίσους που καλλιεργεί το έδαφος για τρομοκρατικές ενέργειες.

Εξάλλου, η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι πιο φορτισμένη. Η δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη με θύμα μια 72χρονη γυναίκα έχει προκαλέσει σοκ στο πανελλήνιο. Και η ΝΔ δείχνει αποφασισμένη να εκμεταλλευτεί το momentum για να περάσει στην αντεπίθεση. Το μήνυμα που εκπέμπει η Πειραιώς είναι ότι η ανοχή τελείωσε. Και ότι η αντίδραση θα είναι πλέον «θεσμική, αποφασιστική και χωρίς καμία ανοχή απέναντι σε όσους επιχειρούν να κανονικοποιήσουν την πολιτική βία».

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ:

  • Η ΝΔ θα κινηθεί νομικά κατά χρηστών που απειλούν ή υποκινούν βία.
  • Έχει ήδη ξεκινήσει η συγκέντρωση και τεκμηρίωση υλικού από τα social media.
  • Η πρωτοβουλία δεν αφορά την πολιτική κριτική ή την ελεύθερη έκφραση γνώμης.
  • Το μήνυμα είναι ότι η πολιτική βία δεν πρόκειται να γίνει κανονικότητα.

«Η αντίδραση θα είναι θεσμική, αποφασιστική και χωρίς καμία ανοχή απέναντι σε όσους επιχειρούν να κανονικοποιήσουν την πολιτική βία.»

Μεγάλο το δίλημμα για τον Τάκη και τη Δήμητρα μετά την αποχώρηση Ζαχαριάδη

ΓΝΩΜΗ 
03 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Δύσκολες ώρες περνούν, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ο Τάκης από τα Βριλήσσια, η Δήμητρα από το Μαρούσι και η Γεωργία από το Παγκράτι.

Οι τρεις πολυσυζητημένοι πρωταγωνιστές της πιο διάσημης πολιτικής ατάκας των τελευταίων ετών βρίσκονται πλέον σε κατάσταση… υπαρξιακής αγωνίας μετά την αποχώρηση του Κώστα Ζαχαριάδη από την πρώτη γραμμή.

«Τώρα ποιος θα ξέρει ότι γύρισα;» φέρεται να αναρωτιέται ο Τάκης, κοιτώντας μελαγχολικά προς την Πεντέλη.

Η Δήμητρα, από την άλλη, εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα. Να παραμείνει; Να ξαναφύγει; Να ξαναεπιστρέψει για να ξαναγίνει επιστροφή; Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει ήδη δημιουργήσει Excel με τίτλο «Πιθανά Πολιτικά Δρομολόγια 2026-2027».

Η δε Γεωργία από το Παγκράτι, που απέκτησε πανελλήνια αναγνωρισιμότητα χωρίς ποτέ να το επιδιώξει, δηλώνει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι πλέον κάθε φορά που συστήνεται, κάποιος τη ρωτάει αν… γύρισε τελικά ή όχι.

«Στην ελληνική πολιτική μπορεί να αλλάζουν πρόεδροι, γραμματείς και ισορροπίες, αλλά ο Τάκης από τα Βριλήσσια, η Δήμητρα από το Μαρούσι και η Γεωργία από το Παγκράτι έχουν πλέον περάσει οριστικά στο πάνθεον της πολιτικής λαογραφίας.»

Στο μεταξύ, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το πραγματικό κενό δεν είναι οργανωτικό αλλά γεωγραφικό. Ποιος θα ενημερώνει πλέον την κοινή γνώμη για τις μετακινήσεις κατοίκων μεταξύ Βριλησσίων, Αμαρουσίου και Παγκρατίου;

Υπάρχουν μάλιστα πληροφορίες ότι εξετάζεται η δημιουργία ειδικού Παρατηρητηρίου Επιστροφών, ώστε να καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο κάθε πιθανή μετακίνηση Τάκη, Δήμητρας ή Γεωργίας, προς αποφυγή πολιτικής σύγχυσης.

Δεν αποκλείεται, δε, στην επόμενη συνεδρίαση να τεθεί και το κρίσιμο ερώτημα:

«Έχουμε νέα από τον Τάκη;»

Διότι, όπως αποδείχθηκε, στην ελληνική πολιτική μπορεί να αλλάζουν πρόεδροι, γραμματείς και ισορροπίες, αλλά ο Τάκης από τα Βριλήσσια, η Δήμητρα από το Μαρούσι και η Γεωργία από το Παγκράτι έχουν πλέον περάσει οριστικά στο πάνθεον της πολιτικής λαογραφίας.

Και ίσως, τελικά, αυτοί να είναι οι μόνοι που κατάφεραν να ενώσουν το ελληνικό διαδίκτυο.

«Τώρα ποιος θα ξέρει ότι γύρισα;» φέρεται να αναρωτιέται ο Τάκης, κοιτώντας μελαγχολικά προς την Πεντέλη.

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

Μήπως, αν χτυπήσει το τηλέφωνο στις 3 τη νύχτα, να το σηκώσει κάποιος άλλος;

ΓΝΩΜΗ 
03 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Υπάρχει μια παλιά φράση στην πολιτική: «Ποιος είναι έτοιμος να σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα όταν κρίνεται η ασφάλεια της χώρας;».

Μετά την απίστευτη γκάφα του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Πρωθυπουργού, το ερώτημα αλλάζει:

Μήπως, αν χτυπήσει το τηλέφωνο στις 3 τη νύχτα, καλύτερα να το σηκώσει κάποιος άλλος;

Δεν είναι η φάρσα που προκαλεί ανησυχία. Οι μυστικές υπηρεσίες και οι κρατικοί αξιωματούχοι σε όλο τον κόσμο αποτελούν συχνά στόχο οργανωμένων επιχειρήσεων εξαπάτησης.

Το πραγματικό σοκ είναι ότι ο άνθρωπος που έχει την κορυφαία ευθύνη να αξιολογεί απειλές, να φιλτράρει πληροφορίες και να συμβουλεύει τον Πρωθυπουργό για ζητήματα εθνικής ασφάλειας δεν κατάφερε να διακρίνει μια καλοστημένη φάρσα από μια πραγματική διπλωματική επικοινωνία.

«Αυτό δεν είναι ένα ατυχές περιστατικό επικοινωνίας. Είναι ζήτημα επάρκειας. Είναι ζήτημα κρίσης. Και, τελικά, είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας.»

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, η έμφαση δόθηκε στο πολιτικό κόστος λόγω των εκλογών και όχι στην ίδια την ουσία της απειλής. Σαν η σοβαρότητα ενός περιστατικού να εξαρτάται από το αν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και όχι από το αν αφορά την ασφάλεια της χώρας.

Αυτό αποκαλύπτει μια επικίνδυνη νοοτροπία: πρώτα η επικοινωνία, μετά η πατρίδα.

Για χρόνια ακούμε για «αριστεία», για επιτελικό κράτος, για τους καλύτερους των καλύτερων. Όμως η πραγματικότητα διαψεύδει διαρκώς το αφήγημα. Όταν οι άνθρωποι που βρίσκονται στις πιο κρίσιμες θέσεις εκτίθενται με αυτόν τον τρόπο, δεν μιλάμε πλέον για μια άτυχη στιγμή. Μιλάμε για ένα σύστημα που έχει πείσει τον εαυτό του ότι είναι αλάνθαστο, ενώ αποδεικνύεται ευάλωτο ακόμη και στα στοιχειώδη.

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ:

  • Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας δεν κατάφερε να διακρίνει φάρσα από πραγματική απειλή.
  • Η έμφαση δόθηκε στο πολιτικό κόστος λόγω εκλογών, όχι στην ουσία της απειλής.
  • Το αφήγημα της «αριστείας» και του «επιτελικού κράτους» καταρρέει ξανά.

Η εθνική ασφάλεια δεν είναι χώρος για ερασιτεχνισμούς, ούτε πεδίο δημοσίων σχέσεων. Τα λάθη σε αυτό το επίπεδο δεν είναι απλές γκάφες. Μπορεί να κοστίσουν ακριβά.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ότι όσοι διαχειρίζονται κρίσιμες πληροφορίες διαθέτουν την εμπειρία, την ψυχραιμία και την κρίση που απαιτεί η θέση τους. Όταν αυτό αμφισβητείται τόσο έντονα, δεν πλήττεται μόνο η εικόνα της κυβέρνησης. Πλήττεται η αξιοπιστία του ίδιου του κράτους.

Και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό από μια φάρσα.

Γιατί την επόμενη φορά μπορεί να μην είναι φαρσέρ στην άλλη άκρη της γραμμής.

«Η εθνική ασφάλεια δεν είναι χώρος για ερασιτεχνισμούς, ούτε πεδίο δημοσίων σχέσεων. Τα λάθη σε αυτό το επίπεδο μπορεί να κοστίσουν ακριβά.»

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

Αrancini: Οι Άραβες τα έφεραν, οι Σικελοί τα απογείωσαν – και τώρα μπορείς να τα φτιάξεις κι εσύ

ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Μαριάννα Τσέλιου

Χρυσαφένιες μπάλες ρυζιού που κρύβουν μέσα τους ραγού, μοτσαρέλα, ακόμα και σοκολάτα – και μια διαμάχη αιώνων για το πώς να τις προφέρεις

Από το τηγάνι των Αράβων στο χέρι σου

Περπατάς στους δρόμους του Παλέρμο. Ο αέρας μυρίζει τηγανητό λάδι και σαφράν. Σε μια γωνιά, ένας πάγκος σερβίρει χρυσαφένιες μπάλες ρυζιού, τόσο ζεστές που καίνε τα δάχτυλα. Είναι τα arancini, το απόλυτο σικελικό street food. Και η ιστορία τους ξεκινά από τον 9ο αιώνα, όταν οι Άραβες κατέκτησαν τη Σικελία και έφεραν μαζί τους το ρύζι και το σαφράν.

Το όνομά τους σημαίνει «μικρά πορτοκάλια». Δεν είναι τυχαίο. Στο σχήμα και στο χρώμα, τα arancini θυμίζουν τα ζουμερά εσπεριδοειδή του νησιού. Στη γεύση, όμως, είναι μια σφαιρική γευστική βόμβα. Βρασμένο ρύζι al dente πλάθεται σε μπαλάκια, γεμίζεται με ραγού, σάλτσα, τυριά, αλλαντικά ή λαχανικά, παναρίζεται και τηγανίζεται μέχρι να γίνει τραγανό απέξω και λαχταριστό από μέσα. Αναμφίβολα, πρόκειται για ένα από τα πιο ευφυή γαστρονομικά επινοήματα της Μεσογείου.

«Στην Κατάνια το λένε arancinO, στο Παλέρμο arancinA. Η Ακαδημία della Crusca τάχθηκε υπέρ του Παλέρμο. Αλλά η διαμάχη συνεχίζεται.»

1. Arancini al ragù (τα κλασικά)

Η πιο κλασική και διαδεδομένη εκδοχή σε όλη τη Σικελία. Η πλούσια, κρεατένια καρδιά τους εκπλήσσει καθώς περιέχει και λίγο αρακά.

Υλικά:
500ml ζωμός λαχανικών • 300γρ. ρύζι • 1 κ.γ. σαφράν • 50γρ. τριμμένη παρμεζάνα • 2 κ.σ. βούτυρο • 2 αυγά • αλάτι και πιπέρι • 150γρ. μοτσαρέλα σε κυβάκια • τριμμένη φρυγανιά • 400γρ. μοσχαρίσιος κιμάς • 1 κρεμμύδι • 300γρ. σάλτσα ντομάτας • 1 ποτήρι λευκό κρασί • 150γρ. αρακάς • 3 κ.σ. αλεύρι

Εκτέλεση: Ζεσταίνετε το ζωμό και προσθέτετε το σαφράν. Όταν βράσει, ρίχνετε το ρύζι και μαγειρεύετε μέχρι να απορροφηθεί ο ζωμός. Αποσύρετε, προσθέτετε βούτυρο και παρμεζάνα. Για τη γέμιση, σοτάρετε τον κιμά με λίγο λάδι, προσθέτετε το κρεμμύδι ψιλοκομμένο, σβήνετε με το κρασί, ρίχνετε τη σάλτσα ντομάτας και τον αρακά και σιγομαγειρεύετε για 30′. Πλάθετε τα arancini παίρνοντας 2 κουταλιές ρύζι στην παλάμη, βάζοντας 1 κουταλιά γέμιση και 1 κυβάκι μοτσαρέλα, και κλείνετε με επιπλέον ρύζι. Περνάτε από αλεύρι, χτυπημένα αυγά και φρυγανιά. Τηγανίζετε σε καυτό λάδι μέχρι να ροδίσουν.

2. Arancini al burro (με ζαμπόν και μπεσαμέλ)

Στην Κατάνια τα λένε arancini con prosciutto. Το όνομα «al burro» αναφέρεται στην παλιά πρακτική να τοποθετούν ένα μικρό κομμάτι βούτυρο μέσα στο ρύζι για να διατηρείται μαλακό.

Υλικά:
500γρ. ρύζι Carnaroli • 1,2 λίτρα ζωμός κρέατος ή λαχανικών • 100γρ. βούτυρο • 1 φακελάκι σαφράν 0,25γρ. • 1 κ.γ. αλάτι • 200γρ. prosciutto cotto ή ζαμπόν σε κύβους • 200γρ. μοτσαρέλα ή σκαμόρτσα σε κύβους • 4 κ.σ. πηχτή μπεσαμέλ • μαϊντανός (προαιρετικά) • μαύρο πιπέρι • 150γρ. αλεύρι • νερό • τριμμένη φρυγανιά • λάδι για τηγάνισμα

Εκτέλεση: Βράζετε το ρύζι στο ζωμό με το σαφράν και το αλάτι μέχρι να απορροφηθεί ο ζωμός. Προσθέτετε το βούτυρο και αφήνετε να κρυώσει. Για τη γέμιση, ανακατεύετε τους κύβους ζαμπόν και τυριού με την κρύα μπεσαμέλ, πιπέρι και προαιρετικά μαϊντανό. Πλάθετε τα arancini παίρνοντας 2 κουταλιές ρύζι, βάζοντας 1 κουταλιά γέμιση και κλείνοντας με επιπλέον ρύζι. Περνάτε από χυλό αλευριού-νερού και φρυγανιά. Τηγανίζετε σε καυτό λάδι.

 

3. Arancini alla Norma (χορτοφαγικά)

Με καταγωγή από την Κατάνια, αυτά τα arancini γεμίζονται με τα υλικά της σάλτσας του παραδοσιακού πιάτου pasta alla Norma.

Υλικά:
1 φακελάκι σαφράν 0,25γρ. • 30γρ. βούτυρο • 500γρ. ρύζι Carnaroli ή Arborio • 1,2 λίτρα νερό ή ζωμός λαχανικών • αλάτι • 100γρ. τριμμένη παρμεζάνα • 2 μελιτζάνες σε κύβους • 300ml σάλτσα ντομάτας με βασιλικό • 50γρ. σκληρή ρικότα • 200γρ. μοτσαρέλα σε κύβους • 300ml νερό • 1½ φλ. αλεύρι • τρίμματα φρυγανιάς • λάδι για τηγάνισμα

Εκτέλεση: Αλατίζετε τη μελιτζάνα και την αφήνετε 1 ώρα να ξεπικρίσει. Βράζετε το ρύζι στον ζωμό με το σαφράν, προσθέτετε βούτυρο, αφήνετε να κρυώσει και ρίχνετε την παρμεζάνα. Σοτάρετε τη μελιτζάνα, προσθέτετε τη σάλτσα ντομάτας και τη ρικότα. Πλάθετε τα arancini με 2 κουταλιές ρύζι, 1 κουταλιά γέμιση και κυβάκια μοτσαρέλας. Περνάτε από χυλό αλευριού-νερού και φρυγανιά. Τηγανίζετε σε καυτό λάδι.

4. Arancini al pistacchio (με φιστίκι)

Δύο μεγάλες αγάπες της Σικελίας μαζί: τα arancini και τα φημισμένα φιστίκια του Bronte, που οφείλουν τη νοστιμιά τους στα ηφαιστειογενή εδάφη της Αίτνας.

Υλικά:
600γρ. ρύζι Carnaroli • 1 κρεμμύδι • ελαιόλαδο • 100ml Prosecco • αλατοπίπερο • 1,3 λίτρα ζωμός λαχανικών • 50γρ. βούτυρο • 100γρ. τριμμένη παρμεζάνα • 100γρ. ανάλατα φιστίκια ή πάστα φιστικιού • 50γρ. ψιλοκομμένα φιστίκια • 200γρ. μορταδέλα σε κύβους • 250γρ. stracchino ή κρεμώδες ανάλατο τυρί • τριμμένη φρυγανιά • αλεύρι • 4 αυγά • λάδι για τηγάνισμα

Εκτέλεση: Σοτάρετε το κρεμμύδι σε ελαιόλαδο, προσθέτετε το ρύζι και καβουρδίζετε. Σβήνετε με Prosecco και μαγειρεύετε σαν ριζότο, προσθέτοντας σταδιακά ζωμό μέχρι το ρύζι να είναι al dente. Αποσύρετε, προσθέτετε την πάστα ή τα ψιλοκομμένα φιστίκια, το βούτυρο και το τυρί. Απλώνετε το ρύζι σε πιάτα να κρυώσει. Πλάθετε τα arancini με 2 κουταλιές ρύζι, 1 κουταλάκι stracchino, κυβάκια μορταδέλας και ψιλοκομμένα φιστίκια. Βάζετε στο ψυγείο να σφίξουν. Περνάτε από αλεύρι, χτυπημένα αυγά και φρυγανιά. Τηγανίζετε στους 165-170°C για περίπου 5′.

5. Arancini con cioccolato (γλυκά)

Σοκολατένια «with a twist»: εκτός από τη σοκολατένια καρδιά τους, κρύβουν αρώματα βανίλιας, κανέλας και ξύσματος λεμονιού, ενώ το ρύζι μαγειρεύεται με γάλα και ζάχαρη.

Υλικά:
500ml πλήρες γάλα • 500ml νερό • 50γρ. ζάχαρη άχνη • 100γρ. κρυσταλλική ζάχαρη • ξύσμα 1 λεμονιού • 1 πρέζα κανέλα • 40γρ. βούτυρο • 300γρ. ρύζι Carnaroli • 1 πρέζα αλάτι • 80γρ. μαύρη σοκολάτα (για τη γέμιση) • 1 ασπράδι αυγού • τριμμένη φρυγανιά • λάδι για τηγάνισμα • ζάχαρη (για την επικάλυψη)

Εκτέλεση: Ζεσταίνετε το γάλα με το νερό, τη ζάχαρη άχνη, το ξύσμα λεμονιού και την κανέλα. Σε άλλη κατσαρόλα λιώνετε το βούτυρο, καβουρδίζετε το ρύζι για 2′, προσθέτετε σταδιακά το ζεστό γάλα και τη ζάχαρη και μαγειρεύετε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να απορροφηθούν τα υγρά. Αφήνετε να κρυώσει. Πλάθετε μικρές μπάλες, βάζετε στο κέντρο ένα κομμάτι σοκολάτας, κλείνετε καλά. Βουτάτε στο χτυπημένο ασπράδι, περνάτε από φρυγανιά και τηγανίζετε. Στραγγίζετε και περνάτε από ζάχαρη.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ:

  • Arancini al ragù: Η πιο κλασική εκδοχή με κιμά, αρακά και μοτσαρέλα.
  • Arancini al burro: Με ζαμπόν, μπεσαμέλ και λιωμένο τυρί.
  • Arancini alla Norma: Χωρίς κρέας, με μελιτζάνα, ντομάτα και ρικότα.
  • Arancini al pistacchio: Με μορταδέλα, stracchino και φιστίκια Bronte.
  • Arancini con cioccolato: Γλυκιά εκδοχή με σοκολάτα, κανέλα και ζάχαρη.

«Τα κωνικά arancini τρώγονται ανάποδα. Γυρίστε τα με τη μύτη προς τα κάτω, ώστε η γέμιση να γλιστρήσει σε όλο το μήκος τους.»

Το δικαστήριο έβγαλε την ετυμηγορία που «διέσυρε τη χώρα στην Ευρώπη»

 ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ιωάννα Αθανασοπούλου

Ομόφωνα ένοχοι για παράβαση καθήκοντος και υπόθαλψη εγκληματία οι δύο πρώην επικεφαλής του ΟΠΕΚΕΠΕ – και η υπόθεση δεν τελειώνει εδώ

Η ετυμηγορία που άναψε φωτιές

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας εξέδωσε σήμερα μια καταδικαστική απόφαση που, αναμφίβολα, θα συζητηθεί έντονα. Ομόφωνα, το δικαστήριο έκρινε ενόχους τον πρώην πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Δημήτριο Μελά, και την πρώην διευθύντρια Άμεσων Ενισχύσεων και Τεχνικών Έργων, Αθανασία Ρέππα, για δύο σοβαρά αδικήματα: παράβαση καθήκοντος και υπόθαλψη εγκληματία. Η απόφαση ήρθε να επιβεβαιώσει πλήρως την εισαγγελική πρόταση που είχε προηγηθεί στο ακροατήριο.

Ωστόσο, η δίκη δεν τελείωσε εκεί. Το δικαστήριο, σε μια εξέλιξη που προσθέτει νέα διάσταση στην υπόθεση, κήρυξε εαυτόν αναρμόδιο για το αδίκημα της υπεξαγωγής εγγράφου. Έκρινε ότι η συγκεκριμένη πράξη πρέπει να δικαστεί σε βαθμό κακουργήματος, καθώς η ζημία που προκλήθηκε ξεπερνά τις 120.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ο κ. Μελάς και η κ. Ρέππα θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια νέα, βαρύτερη δίκη ενώπιον Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

«Οι πράξεις των κατηγορουμένων είχαν διεθνές αντίκτυπο. Διέσυραν τη χώρα στην Ευρώπη» – η καταπέλτης του εισαγγελέα.

Το ελαφρυντικό και η στιγμή της έντασης

Παρά την καταδίκη, το δικαστήριο αναγνώρισε στους δύο κατηγορούμενους το ελαφρυντικό του σύννομου βίου. Η απόφαση αυτή ελήφθη κατά πλειοψηφία, παρά τη σφοδρή αντίθεση του εισαγγελέα. Εκείνος ζήτησε ρητά να μην χορηγηθεί κανένα ελαφρυντικό, υποστηρίζοντας ότι οι κατηγορούμενοι «παρανομούσαν καθημερινά για μήνες» και «υπέθαλπαν 80 περίπου άτομα που δεν έπρεπε να λάβουν επιδοτήσεις». Η φράση του αυτή προκάλεσε την αντίδραση του ακροατηρίου, με μια φωνή να ακούγεται να λέει «έλεος».

Η ένταση κορυφώθηκε όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου εκφωνούσε την ετυμηγορία. Μια γυναίκα από το ακροατήριο φώναξε «είναι άδικη η απόφασή σας», δείχνοντας το φορτισμένο κλίμα που επικράτησε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Αναμφίβολα, η υπόθεση αυτή, που αφορά καταγγελίες για απόκρυψη πορίσματος ελέγχου σχετικά με παράνομες επιδοτήσεις, έχει προκαλέσει βαθιά αίσθηση στην κοινή γνώμη.

ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:

  • Ομόφωνα ένοχοι οι Δημήτριος Μελάς και Αθανασία Ρέππα για παράβαση καθήκοντος και υπόθαλψη εγκληματία.
  • Αναρμόδιο το δικαστήριο για το αδίκημα της υπεξαγωγής εγγράφου – παραπέμπεται ως κακούργημα σε Εφετείο.
  • Αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του σύννομου βίου κατά πλειοψηφία.
  • Η εισαγγελική πρόταση ζητούσε να μην χορηγηθεί ελαφρυντικό, επικαλούμενη «διεθνές αντίκτυπο» των πράξεων.

Κατά τις απολογίες τους, οι δύο κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις πράξεις τους. Ο κ. Μελάς υποστήριξε ότι το επίμαχο πόρισμα της κας Τυχεροπούλου δεν παραδόθηκε άμεσα επειδή ήταν ελλιπές και απαιτούσε πλήρη τεκμηρίωση. Εντός της ημέρας αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου για τις ποινές που θα τους επιβληθούν για τα δύο αδικήματα για τα οποία κρίθηκαν ένοχοι.

«Παρανομούσαν καθημερινά για μήνες. Υπέθαλπαν 80 περίπου άτομα που δεν έπρεπε να λάβουν επιδοτήσεις» – η πρόταση του εισαγγελέα που προκάλεσε αντιδράσεις.

Η Μολδαβία ξύπνησε χωρίς κυβέρνηση

ΔΙΕΘΝΗ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Ο Αλεξάντρου Μουντεάνου υπέβαλε αιφνιδιαστικά την παραίτησή του, βυθίζοντας τη χώρα σε πολιτική αβεβαιότητα εν μέσω της πορείας ένταξης στην ΕΕ

Μια παραίτηση που κανείς δεν περίμενε

Ο Αλεξάντρου Μουντεάνου άφησε σύξυλο το Κισινάου. Ο πρωθυπουργός της Μολδαβίας, μόλις οκτώ μήνες αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την παραίτησή του. Το έκανε με μια λακωνική ανάρτηση στην πλατφόρμα X. «Σήμερα, η θητεία μου ως πρωθυπουργού φθάνει στο τέλος», έγραψε. Και πρόσθεσε: «Μόλις αντιλήφθηκα ότι δεν μπορούσα πλέον να φέρω εις πέρας τη θητεία μου σύμφωνα με τις αρχές και τις πεποιθήσεις μου, επέλεξα να παραιτηθώ». Η κίνησή του συμπαρέσυρε ολόκληρο το κυβερνητικό σχήμα, βυθίζοντας τη χώρα σε μια απρόσμενη πολιτική κρίση.

Η παραίτηση αυτή, αναμφίβολα, συνιστά μια τεράστια πρόκληση για την πρόεδρο Μάια Σάντου και το φιλοευρωπαϊκό Κόμμα Δράσης και Αλληλεγγύης (PAS), το οποίο βρίσκεται στη δεύτερη θητεία του. Ο Μουντεάνου είχε διοριστεί μετά τη συντριπτική νίκη του PAS στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2025. Η αποστολή του ήταν να συνεχίσει την πορεία της χώρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τώρα, αυτή η πορεία μένει ξαφνικά χωρίς οδηγό.

«Μόλις αντιλήφθηκα ότι δεν μπορούσα πλέον να φέρω εις πέρας τη θητεία μου σύμφωνα με τις αρχές και τις πεποιθήσεις μου, επέλεξα να παραιτηθώ.»

Ποιος είναι ο Αλεξάντρου Μουντεάνου

Ο Αλεξάντρου Μουντεάνου, 62 ετών, δεν είναι ένας τυχαίος τεχνοκράτης. Προτού αναλάβει την πρωθυπουργία της Μολδαβίας, είχε εργαστεί για δύο δεκαετίες στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων και για την Παγκόσμια Τράπεζα. Το βιογραφικό του παρέπεμπε σε έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να διαχειριστεί τα δύσκολα. Κι όμως, οκτώ μήνες ήταν αρκετοί για να διαπιστώσει ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει. «Θα συνεχίσω να υπηρετώ τη χώρα μου από οποιαδήποτε θέση ενδεχομένως αναλάβω», δήλωσε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραμείνει στο προσκήνιο.

Η παραίτησή του, ωστόσο, δεν συνοδεύτηκε από πλήρεις εξηγήσεις. Τι ήταν αυτό που τον έκανε να φτάσει στο σημείο να εγκαταλείψει; Πολιτικές πιέσεις; Εσωτερικές διαφωνίες στο κυβερνών κόμμα; Ή μήπως η διαπίστωση ότι η αποστολή της ένταξης στην ΕΕ είναι πιο δύσκολη απ’ ό,τι φαινόταν; Κανείς δεν γνωρίζει ακόμη. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η Μολδαβία μπαίνει σε μια περίοδο αβεβαιότητας.

ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ:

  • Ο Αλεξάντρου Μουντεάνου παραιτήθηκε αιφνιδιαστικά, συμπαρασύροντας την κυβέρνηση.
  • Είχε αναλάβει καθήκοντα τον Νοέμβριο του 2025.
  • Η πρόεδρος Μάια Σάντου θα ξεκινήσει διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
  • Η Μολδαβία είναι υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ.

Η επόμενη μέρα και το γεωπολιτικό στοίχημα

Η Μολδαβία βρίσκεται ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρουμανία. Είναι μια χώρα με ρουμανόφωνη πλειονότητα και μια μεγάλη ρωσόφωνη μειονότητα. Και η πολιτική της εξουσία αμφιταλαντεύεται επί δεκαετίες ανάμεσα σε κόμματα που τάσσονται υπέρ της Ευρώπης και εκείνων που επιδιώκουν στενότερες σχέσεις με τη Μόσχα. Η κυβέρνηση Σάντου και το PAS είχαν επιλέξει ξεκάθαρα τον ευρωπαϊκό δρόμο. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την παραίτηση Μουντεάνου τόσο κρίσιμη.

Σύμφωνα με την κοινοβουλευτική διαδικασία, η πρόεδρος Σάντου θα έχει διαβουλεύσεις με τα κοινοβουλευτικά κόμματα και στη συνέχεια θα ορίσει υποψήφιο πρωθυπουργό. Το ερώτημα είναι αν το PAS θα καταφέρει να βρει ένα πρόσωπο που θα συσπειρώσει ξανά την κυβερνητική πλειοψηφία. Και αν η νέα κυβέρνηση θα συνεχίσει απρόσκοπτα την πορεία προς την ΕΕ. Σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον που αλλάζει ραγδαία, η Μολδαβία δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει χρόνο.

«Η Μολδαβία, χώρα υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ, βρίσκεται ξανά σε πολιτική δίνη. Και ο δρόμος προς τις Βρυξέλλες μόλις έγινε πιο δύσκολος.»

Το «Νόμπελ ασχετοσύνης» και η υπόσχεση για το «τελευταίο ευρώ»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατηγόρησε τη ΝΔ ότι έχασε μια ιστορική ευκαιρία, απαρίθμησε τρεις λόγους αποτυχίας και δεσμεύτηκε ότι το ΠΑΣΟΚ θα ελέγξει τα πάντα – ενώ ο Παύλος Γερουλάνος συμπλήρωσε το κατηγορητήριο

Η αντεπίθεση από το βήμα της Βουλής

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ανέβηκε στο βήμα της Ολομέλειας και δεν άφησε τίποτα όρθιο. Σε μια ομιλία που κράτησε αρκετή ώρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τη διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης, υποστηρίζοντας ότι τα 36 δισεκατομμύρια ευρώ που έφτασαν στη χώρα αποτέλεσαν μια μοναδική ευκαιρία που πήγε χαμένη. Δεν αρκέστηκε, όμως, σε γενικές καταγγελίες. Κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση ότι «δεν σχεδίασε ποτέ ένα συνεκτικό εθνικό σχέδιο» και ότι παρουσίασε έναν κατάλογο έργων που αναθεωρούνταν διαρκώς. «Όχι μόνο το αναθεώρησε τέσσερις φορές, αλλά απένταξε και κρίσιμα έργα», είπε χαρακτηριστικά.

Αναμφίβολα, η πιο ηχηρή στιγμή της ομιλίας του ήταν όταν θυμήθηκε την προσωπική επίθεση που είχε δεχθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Ο πρωθυπουργός, μάλιστα, μου απέδωσε το… “Νόμπελ ασχετοσύνης”. Τελικά, όχι μόνο το αναθεώρησε τέσσερις φορές, αλλά απένταξε και κρίσιμα έργα», υπογράμμισε ο κ. Ανδρουλάκης, κερδίζοντας το χειροκρότημα των βουλευτών του. Με αυτή τη φράση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατάφερε να γυρίσει το επιχείρημα εναντίον του πρωθυπουργού, υπονοώντας ότι η «ασχετοσύνη» βρίσκεται τελικά στην κυβέρνηση.

«Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν κατάφερε να κερδίσει το στοίχημα. Η πολιτική της ευθύνη είναι πολύ μεγάλη. Και αυτό οι πολίτες σύντομα θα της το καταλογίσουν.»

Οι τρεις λόγοι της αποτυχίας και η υπόσχεση ελέγχου

Ο κ. Ανδρουλάκης απαρίθμησε τρεις βασικούς λόγους για τους οποίους, όπως υποστήριξε, η κυβέρνηση απέτυχε. Πρώτον, η έλλειψη ενός συνεκτικού εθνικού σχεδίου. Δεύτερον, το γεγονός ότι αφαιρέθηκαν ή περιορίστηκαν σημαντικά έργα υποδομής, ύδρευσης και πολιτικής προστασίας. Και τρίτον, η διαχείριση του δανειακού σκέλους, όπου, όπως είπε, η κυβέρνηση «επέλεξε να αναθέσει σχεδόν αποκλειστικά στις εμπορικές τράπεζες την επιλογή των επενδύσεων», δημιουργώντας ένα αδιαφανές σύστημα.

Ωστόσο, η πιο δεσμευτική δήλωση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ήρθε στο τέλος. «Με την πολιτική αλλαγή θα ελέγξουμε πού πήγε και το τελευταίο ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης», τόνισε, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Μια δήλωση που, αναμφίβολα, στέλνει σαφές μήνυμα τόσο προς την κυβέρνηση όσο και προς τους ψηφοφόρους.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΛΟΓΟΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΚΑΤΑ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ:

  • Έλλειψη συνεκτικού σχεδίου: «Η κυβέρνηση δεν σχεδίασε ποτέ ένα εθνικό σχέδιο αξιοποίησης των πόρων».
  • Απένταξη κρίσιμων έργων: Αφαιρέθηκαν έργα ύδρευσης, αντιπλημμυρικής προστασίας και πολιτικής προστασίας.
  • Αδιαφανές σύστημα δανείων: Οι τράπεζες ανέλαβαν την επιλογή των επενδύσεων, αφήνοντας εκτός τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Το «κάρφωμα» Γερουλάνου για την «αριστεία» που αποδείχθηκε αναποτελεσματική

Τη σκυτάλη πήρε νωρίτερα ο Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους. Αποκάλυψε ότι το ΠΑΣΟΚ δημοσιοποίησε μια μελέτη 130 σελίδων που συγκρίνει τους αρχικούς στόχους του ΕΛΛΑΔΑ 2.0 με το πώς έχουν αλλάξει μετά τις αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις. «Τα δύο τρίτα των μέτρων φαίνεται ότι είναι εκτός αρχικών σχεδίων εντελώς», υποστήριξε. Και άφησε μια βαριά καταγγελία: ότι πίσω από τις αναθεωρήσεις κρύβονται ποιοτικές υποβαθμίσεις και ότι «θεσπίστηκε να μη απαιτούνται ποιοτικές πιστοποιήσεις κατά την παραλαβή των έργων».

Το πιο καυστικό σχόλιό του, ωστόσο, αφορούσε το αφήγημα της «αριστείας» που καλλιεργεί η κυβέρνηση. «Η αποτυχία σημαίνει πως είτε το αρχικό σχέδιό σας ήταν κακό ή ήταν κακή η διαχείρισή του Ταμείου. Ό,τι και να ισχύει, αυτό σκοτώνει το αφήγημα της “αριστείας” της κυβέρνησης», είπε. Και κατέληξε με μια φράση που συμπυκνώνει την ουσία της κριτικής του ΠΑΣΟΚ: «Στην πολιτική ο πήχης δεν είναι σε αυτά που κάνεις, αλλά αυτά που θα μπορούσες να είχες κάνει».

«Με την πολιτική αλλαγή θα ελέγξουμε πού πήγε και το τελευταίο ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης.»

ΠΑΣΟΚ: «Ποτέ άλλοτε τόσα λεφτά δεν είχαν τόσο φτωχό αποτέλεσμα»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Με τον Νίκο Ανδρουλάκη να δίνει δυναμικό «παρών» στην Ολομέλεια, το ΠΑΣΟΚ ξεδιπλώνει μια σφοδρή επίθεση για τη διαχείριση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης, κατηγορώντας την κυβέρνηση για μια χαμένη ευκαιρία

Η «βόμβα» των 36 δισ. και η γραμμή κρούσης

Μια εξαιρετικά σκληρή γραμμή κρούσης επέλεξε το ΠΑΣΟΚ για να χτυπήσει την κυβέρνηση στο ζήτημα του Ταμείου Ανάκαμψης. Με τον πρόεδρό του, Νίκο Ανδρουλάκη, παρόντα στην Ολομέλεια, η αξιωματική αντιπολίτευση ξεκίνησε τη συζήτηση της επερώτησης που κατατέθηκε με έναν τίτλο-κατηγορώ: «Ποτέ άλλοτε τόσα πολλά χρήματα δεν άφησαν στη χώρα τόσο δυσανάλογα μικρό αποτέλεσμα». Μια φράση που, αναμφίβολα, συνοψίζει την ουσία της κριτικής της Χαριλάου Τρικούπη.

Επτά βουλευτές του κόμματος ανέλαβαν να αναπτύξουν την επερώτηση: ο Παύλος Γερουλάνος, ο Φραγκίσκος Παρασύρης, ο Ανδρέας Πουλάς, ο Αναστάσιος Νικολαΐδης, ο Παρασκευάς Κουκουλόπουλος, ο Γιώργος Νικητιάδης και η Κατερίνα Σπυριδάκη. Το βάρος της απάντησης από την πλευρά της κυβέρνησης αναμένεται να σηκώσει ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκος Παπαθανάσης. Ωστόσο, η παρουσία του ίδιου του κ. Ανδρουλάκη προσδίδει στη συζήτηση έναν χαρακτήρα υψηλής πολιτικής αντιπαράθεσης.

«Ποτέ άλλοτε τόσα πολλά χρήματα δεν άφησαν στη χώρα τόσο δυσανάλογα μικρό αποτέλεσμα.»

Το βάρος της κριτικής

Η κριτική του ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς μια γενική καταγγελία. Εστιάζει στο ότι τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα στην πραγματική οικονομία. Η Χαριλάου Τρικούπη υποστηρίζει ότι παρά τη χρηματοδότηση-μαμούθ, η χώρα δεν είδε ουσιαστική αλλαγή στο παραγωγικό της μοντέλο. Αντιθέτως, όπως υπονοούν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, τα κονδύλια απορροφήθηκαν χωρίς να αφήσουν ένα ισχυρό αναπτυξιακό αποτύπωμα. Αυτό, αναμφίβολα, είναι ένα επιχείρημα που θα κυριαρχήσει στην αντιπαράθεση.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση, μέσω του κ. Παπαθανάση, αναμένεται να απαντήσει με στοιχεία που θα δείχνουν την πρόοδο στην απορρόφηση των πόρων και την υλοποίηση των έργων. Συνεπώς, το σημερινό «ραντεβού» στη Βουλή δεν είναι μια τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία. Είναι μια σύγκρουση δύο εντελώς διαφορετικών αφηγήσεων για την πορεία της οικονομίας. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης, με την παρουσία του, δείχνει ότι σκοπεύει να ηγηθεί προσωπικά αυτής της μάχης.

ΤΑ ΔΥΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ:

  • Το ΠΑΣΟΚ επικρίνει την κυβέρνηση για το αποτέλεσμα του Ταμείου Ανάκαμψης, μιλώντας για «δυσανάλογα μικρό αποτέλεσμα».
  • Ο Νίκος Παπαθανάσης θα απαντήσει εκ μέρους της κυβέρνησης, υπερασπιζόμενος την πορεία των έργων.

«Ποτέ άλλοτε τόσα πολλά χρήματα δεν άφησαν στη χώρα τόσο δυσανάλογα μικρό αποτέλεσμα» – το βασικό επιχείρημα του ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης.

«Μείναμε οι δυο μας, θα το παλέψουμε»: Ο σύζυγος της Βάγιας Νέστορα βγήκε από το νοσοκομείο

Ο Ζαχαριάδης πέταξε το μικρόφωνο – και η Κουμουνδούρου μένει χωρίς φωνή

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Με μια ανάρτηση-ποταμό, ο Κώστας Ζαχαριάδης εξήγησε γιατί δεν μπορούσε πια να εκφράζει τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ – και άφησε ανοιχτό το παράθυρο προς την ΕΛ.Α.Σ.

Το «διαζύγιο» που προαναγγέλθηκε

Ο Κώστας Ζαχαριάδης δεν είναι ένα τυχαίο στέλεχος. Είναι ο άνθρωπος που κρατούσε το μικρόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ. Και σήμερα, το άφησε. Με μια μακροσκελή ανάρτησή του, ο παραιτηθείς πλέον εκπρόσωπος Τύπου επιβεβαίωσε αυτό που πολλοί ψιθύριζαν εδώ και ημέρες: η απόστασή του από την επίσημη γραμμή της Κουμουνδούρου είχε γίνει αγεφύρωτη. «Ο εκπρόσωπος Τύπου πρέπει να εκφράζει δημόσια τη γραμμή του κόμματος», έγραψε, εξηγώντας ότι συζήτησε με τον Σωκράτη Φάμελλο και συμφώνησαν από κοινού ότι η παραίτησή του ήταν «η ενδεδειγμένη λύση».

Αναμφίβολα, η φράση αυτή κρύβει περισσότερα απ’ όσα αποκαλύπτει. Ο κ. Ζαχαριάδης ουσιαστικά παραδέχεται ότι δεν μπορούσε πλέον να υπερασπιστεί δημόσια μια γραμμή με την οποία διαφωνούσε. Και η διαφωνία του, όπως φαίνεται, δεν αφορούσε λεπτομέρειες. Αφορούσε το ίδιο το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.

«Η ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα έφερε νέα δεδομένα που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί. Αναδιατάσσει και το χώρο μας.»

Η σκιά του Τσίπρα και το «κρίσιμο σταυροδρόμι»

Ο κ. Ζαχαριάδης δεν προσποιήθηκε ότι τίποτα δεν συμβαίνει. Αντιθέτως, έβαλε το δάχτυλο πάνω στην πληγή. «Μπαίνοντας στον όγδοο χρόνο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι», έγραψε, για να προσθέσει αμέσως μετά ότι «η ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα έφερε νέα δεδομένα που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί». Αυτή η τελευταία φράση, αναμφίβολα, αποτελεί την πιο ξεκάθαρη ένδειξη για το πού κινείται ο ίδιος. Οι φήμες που τον θέλουν να προσχωρεί στην ΕΛ.Α.Σ. δεν διαψεύστηκαν ποτέ. Και η σημερινή του ανάρτηση τις κάνει να μοιάζουν περισσότερο με προαναγγελία.

Ωστόσο, ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου κράτησε και μια γέφυρα. Ευχήθηκε καλή επιτυχία στον διάδοχό του, Χρήστο Γιαννούλη, και δήλωσε ότι θα τον στηρίξει «μέσα από τα όργανα του κόμματος». Αυτή η διττή στάση –να φεύγει από την εκπροσώπηση αλλά να παραμένει στα όργανα– δείχνει ότι η Κουμουνδούρου δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα πλήρως το τοπίο. Οι «διπλές υπηκοότητες» που κατήγγειλε πρόσφατα ο Γιάννης Μοίρας δεν έχουν εκλείψει. Και η παραίτηση Ζαχαριάδη, αντί να κλείσει τη συζήτηση, την ανοίγει ακόμη περισσότερο.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ-ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ:

  • Ο κ. Ζαχαριάδης παραιτήθηκε από εκπρόσωπος Τύπου σε συνεννόηση με τον Σωκράτη Φάμελλο.
  • Δήλωσε ότι ο εκπρόσωπος Τύπου οφείλει να εκφράζει τη γραμμή του κόμματος – κάτι που ο ίδιος δεν μπορούσε πια να κάνει.
  • Χαρακτήρισε την ίδρυση του κόμματος Τσίπρα «νέο δεδομένο που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί».
  • Οι φήμες τον θέλουν να προσχωρεί στην ΕΛ.Α.Σ. – ο ίδιος δεν τις διέψευσε.

«Ήμουνα και είμαι πάντοτε υπέρ των καθαρών θέσεων και αποφάσεων, ειδικά σε κρίσιμες συγκυρίες.»

Οι Βρυξέλλες πετούν τα χαρτιά για το κλίμα – και το ομολογούν

ΔΙΕΘΝΗ / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραδέχεται ότι οι πολιτικές της δεν συμβαδίζουν με την κλιματική πραγματικότητα και αλλάζει ρότα – ενώ η Ισπανία και η Γαλλία προετοιμάζονται για νέα 44άρια

Από τη μείωση των εκπομπών στην άμεση προσαρμογή

Οι φονικοί καύσωνες που σάρωσαν τη Δυτική Ευρώπη και άφησαν πίσω τους χιλιάδες νεκρούς ανάγκασαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προχωρήσει σε μια ιστορική παραδοχή. Οι τρέχουσες πολιτικές, ανακοίνωσαν αξιωματούχοι των Βρυξελλών, «δεν συμβαδίζουν με την εκτεταμένη και επιταχυνόμενη κλιματική αλλαγή». Αυτή η φράση, αναμφίβολα, σηματοδοτεί μια στροφή 180 μοιρών. Το βάρος μετατοπίζεται πλέον από τον μακροπρόθεσμο περιορισμό των εκπομπών στην άμεση θωράκιση και προσαρμογή των υποδομών. Με άλλα λόγια, η Ευρώπη ετοιμάζεται να ζήσει με τις συνέπειες, αφού δεν κατάφερε να τις αποτρέψει.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η παραδοχή αυτή έρχεται ενώ η Ισπανία και η Γαλλία μετρούν ήδη τις πληγές τους. Περισσότεροι από 2.000 επιπλέον θάνατοι αποδίδονται στην ακραία ζέστη του Ιουνίου. Και το χειρότερο; Ένα νέο κύμα καύσωνα βρίσκεται προ των πυλών. Η μετεωρολογική υπηρεσία της Ισπανίας, Aemet, προειδοποιεί ότι ο υδράργυρος μπορεί να αγγίξει τους 44°C μέσα στις επόμενες ημέρες.

«Αυτή η αξιολόγηση κινδύνου έδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές δεν συμβαδίζουν με την επιταχυνόμενη κλιματική αλλαγή.»

Ο απολογισμός της καταστροφής και το φάσμα των εξωτικών ασθενειών

Τα νούμερα είναι αμείλικτα. Στην Ισπανία, το σύστημα MoMo κατέγραψε 1.029 επιπλέον θανάτους τον Ιούνιο. Στη Γαλλία, η υπηρεσία δημόσιας υγείας ανακοίνωσε περίπου 1.000 επιπλέον θανάτους σε μόλις πέντε ημέρες. Ο Νικολάς Ρεβέλ, επικεφαλής των νοσοκομείων του Παρισιού, εκτίμησε ότι ο αριθμός των θυμάτων θα είναι μικρότερος από τους 15.000 του 2003, αλλά υψηλότερος από τους 5.700 του 2025. Την ίδια στιγμή, οι θάνατοι από πνιγμό στη Γαλλία ξεπέρασαν τους 90 από τις 19 Ιουνίου.

Παράλληλα, ένα νέο μέτωπο ανοίγει. Αξιωματούχος της ΕΕ προειδοποίησε για έξαρση «εξωτικών» ασθενειών, όπως ο δάγκειος πυρετός και η ελονοσία, που μέχρι πρότινος δεν αποτελούσαν απειλή για την Ευρώπη. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης Νόσων (ECDC) είχε ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας ότι οι εξάρσεις-ρεκόρ του ιού του Δυτικού Νείλου αποτελούν πλέον τη «νέα κανονικότητα».

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ:

  • Αλλαγή φιλοσοφίας: Μετάβαση από την «ανάκαμψη» στην «πρόβλεψη και πρόληψη» των καταστροφών.
  • Νέα στρατηγική: Παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου πακέτου για την κλιματική ανθεκτικότητα το τέταρτο τρίμηνο του 2026.
  • Κτίρια: Το 40% της κατανάλωσης ενέργειας αφορά κτίρια που σχεδιάστηκαν για να συγκρατούν θερμότητα, όχι να δροσίζουν.
  • ΠΟΥ: Έκτακτη σύνοδος στις 6 Ιουλίου για να αξιολογήσει την ετοιμότητα των κρατών-μελών.

Η έκκληση των τοπικών αρχών και το «καμπανάκι» του ΠΟΥ

Η ευθύνη, ωστόσο, δεν βαραίνει μόνο τις Βρυξέλλες. Η Κάτα Τούττο, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών, ζήτησε περισσότερους πόρους για τις τοπικές αρχές, ώστε να μην μετατρέπονται σε «μόνιμο εργαλείο αντιμετώπισης κρίσεων». Την ίδια στιγμή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συγκαλεί έκτακτη σύνοδο για να θέσει το κρίσιμο ερώτημα: είμαστε έτοιμοι για τον επόμενο καύσωνα;

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτός ο καύσωνας ήταν απλώς μια «γενική πρόβα». Και αυτό που κάνει την κατάσταση πιο ανησυχητική είναι ότι περισσότερες από τις μισές ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να μην διαθέτουν ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την υγεία απέναντι στις υψηλές θερμοκρασίες. Καθώς τα 44άρια πλησιάζουν, η Ευρώπη καλείται να αποδείξει ότι έμαθε το μάθημά της. Αλλιώς, ο απολογισμός των επόμενων κυμάτων καύσωνα κινδυνεύει να είναι ακόμη πιο βαρύς.

«Θέλουμε να παρουσιάσουμε ένα πολύ ισχυρό, ολοκληρωμένο πακέτο που θα διευκολύνει και θα ενδυναμώσει την ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της» – η δέσμευση της Κομισιόν ενόψει του νέου στρατηγικού σχεδίου.

Οι εκλογές, ο «εξαφανισμένος» αντίπαλος και μια διαγραφή που έγινε αναπόφευκτη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Μιλώντας στο Liberal, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε μηνύματα σε όλα τα μέτωπα: έδεσε το χρονοδιάγραμμα των εκλογών, κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι «περιφρόνησε» τη λαϊκή εντολή και ξεκαθάρισε ότι η διαγραφή Σαμαρά είναι οριστική και αμετάκλητη

Άνοιξη του 2027 και το φάντασμα της χαλαρής ψήφου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να μιλήσει ξανά για εκλογές. Το έκανε για να βάλει φρένο στη φημολογία που τις έφερνε το φθινόπωρο. «Οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027», ξεκαθάρισε, επιχειρώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις ότι η κυβέρνηση εξετάζει αιφνιδιασμό. Ωστόσο, η επιλογή αυτή δεν είναι άμοιρη κινδύνων. Το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει ότι όσο η συζήτηση για πρόωρες κάλπες φουντώνει, τόσο υπουργοί και βουλευτές μπαίνουν σε προεκλογική τροχιά, κατεβάζοντας μολύβια και αφήνοντας το κυβερνητικό έργο σε δεύτερη μοίρα.

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός επέμεινε στο αφήγημα της αυτοδυναμίας, χαρακτηρίζοντάς το «ρεαλιστικό» και «εφικτό» στόχο. Αναμφίβολα, όμως, τα νούμερα των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι η ΝΔ χρειάζεται να επαναπατρίσει ένα σημαντικό κομμάτι απογοητευμένων ψηφοφόρων. Για να το πετύχει αυτό, ο κ. Μητσοτάκης έστειλε ένα σαφές μήνυμα: «Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης αυτή τη στιγμή και δεν βλέπω περιθώριο συνεργασίας». Με άλλα λόγια, επιχείρησε να πείσει ότι μια χαλαρή ψήφος θα ισοδυναμούσε με ακυβερνησία.

«Ο ελληνικός λαός διάλεξε αντίπαλό μου τον Τσίπρα το 2023. Εκείνος περιφρόνησε αυτή την εντολή – παρέδωσε το κόμμα του σε κάποιον που τον υπονόμευσε, για να επανέλθει με καινούργιο κόμμα και ίδια πολιτικά χαρακτηριστικά.»

Τα βέλη στον Τσίπρα και ο «εξαφανισμένος» αντίπαλος

Ο κ. Μητσοτάκης δεν περιορίστηκε σε γενικές αναφορές. Αυτή τη φορά κατονόμασε ευθέως τον Αλέξη Τσίπρα, υπενθυμίζοντας ότι ο ελληνικός λαός τον είχε επιλέξει ως βασικό αντίπαλο της ΝΔ το 2023. «Περιφρόνησε αυτή την εντολή», είπε, κατηγορώντας τον πρώην πρωθυπουργό ότι παρέδωσε το κόμμα του και επανήλθε με ένα νέο σχήμα – την ΕΛ.ΑΣ. – που όμως, κατά τον ίδιο, δεν φέρνει τίποτα το καινούργιο. «Αναμασούν τα ίδια και τα ίδια κλισέ, τα οποία έχουν αποδομηθεί στην πράξη», συμπλήρωσε με δηκτικό ύφος.

Αναμφίβολα, η στρατηγική του Μαξίμου είναι να παρουσιάσει την αντιπολίτευση ως μια «αδιανόητη ιδεολογική ραστώνη». Το ερώτημα που θα τεθεί στους ψηφοφόρους είναι σαφές: ποιος μπορεί να διαχειριστεί τις μεγάλες αβεβαιότητες μέχρι το 2030; Το αφήγημα της σταθερότητας, άλλωστε, παραμένει το πιο ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης. Και ο κ. Μητσοτάκης το ξεδιπλώνει συστηματικά, αντιπαραβάλλοντάς το με τις «περιπέτειες» που, όπως υποστηρίζει, θα έφερνε μια άλλη διακυβέρνηση.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΙΧΜΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ:

  • Για τις εκλογές: Θα γίνουν την άνοιξη του 2027 – «δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης».
  • Για τον Τσίπρα: «Περιφρόνησε τη λαϊκή εντολή, παρέδωσε το κόμμα του και επανήλθε με νέο σχήμα και ίδια χαρακτηριστικά».
  • Για τον Σαμαρά: «Η διαγραφή του κατέστη αναπόφευκτη – και δικαιώνεται απόλυτα από όσα εξακολουθεί να λέει».

Η διαγραφή Σαμαρά και το ερώτημα που παραμένει

Σε ένα άλλο μέτωπο, ο πρωθυπουργός έκοψε οριστικά τις γέφυρες με τον Αντώνη Σαμαρά. «Η διαγραφή του κατέστη, δυστυχώς, αναπόφευκτη με αυτά που είχε πει», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «δυστυχώς, με αυτά τα οποία εξακολουθεί να λέει δικαιώνεται απόλυτα». Πρόκειται για μια διατύπωση που δεν αφήνει κανένα περιθώριο επαναπροσέγγισης. Οι «γαλάζιες» γέφυρες έχουν καεί οριστικά.

Ωστόσο, το πραγματικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: πότε θα επιλέξει ο κ. Σαμαράς να ανοίξει τα χαρτιά του; Ο πρώην πρωθυπουργός έχει πυκνώσει τις αιχμηρές τοποθετήσεις του. Και όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες, η στάση του θα αποτελέσει έναν από τους πιο κρίσιμους άγνωστους «Χ» της πολιτικής εξίσωσης. Το αν θα κινηθεί προς τη δημιουργία νέου φορέα ή θα παραμείνει σε ρόλο σκληρού εσωκομματικού κριτή, μένει να φανεί.

«Τίποτα καινούργιο έχετε να μας πείτε;» – η ρητορική ερώτηση του πρωθυπουργού που συνοψίζει την κυβερνητική κριτική στην αντιπολίτευση.

Το τηλεφώνημα που πάγωσε τη Γιάλοβα

Η κυβέρνηση έβαλε τους «αγίους» να ρίξουν τις τιμές – αλλά ξέχασε τον… άγιο

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
03 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Πετρίδης

Στη σύσκεψη για την ακρίβεια, η κυβέρνηση κάλεσε τους πάντες – εκτός από την Επιτροπή Ανταγωνισμού και τους καταναλωτές. Και τώρα αναρωτιέται γιατί η αγορά δεν… αγιάζει

Μια σύσκεψη με απόντες

Η κυβέρνηση αποφάσισε να αναλάβει δράση κατά της ακρίβειας. Κάλεσε στο ίδιο τραπέζι προμηθευτές, παραγωγούς και το οργανωμένο λιανεμπόριο. Ο στόχος ήταν φιλόδοξος: η μείωση των τιμών σε περίπου 250 βασικά καταναλωτικά αγαθά. Ωστόσο, η σύνθεση της σύσκεψης προκάλεσε εύλογα ερωτήματα. Πρώτο και κυριότερο, απουσίαζε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, το καθ’ ύλην αρμόδιο όργανο για την εποπτεία της αγοράς και την επιβολή κυρώσεων όταν παραβιάζονται οι κανόνες. Εξίσου αξιοσημείωτη ήταν και η απουσία των εκπροσώπων των καταναλωτών, παρότι η συζήτηση αφορούσε πρωτίστως τους ίδιους. Αναμφίβολα, το να συζητάς για τις τιμές χωρίς αυτούς που τις πληρώνουν και χωρίς αυτόν που ελέγχει την αγορά, δημιουργεί μια αίσθηση… ημιτελούς σχεδίου.

Απορία, ωστόσο, προκάλεσε και η χρονική μετάθεση των μειώσεων. Αντί να ξεκινήσουν άμεσα, από την 1η Ιουλίου, μετατέθηκαν για δύο μήνες αργότερα. Τα νοικοκυριά θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν το υψηλό κόστος ζωής, ενώ ταυτόχρονα καταργήθηκε άμεσα το πλαφόν στο μικτό περιθώριο κέρδους. Αν οι τιμές συμφωνήθηκε να παραμείνουν ουσιαστικά σταθερές τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, τι εμπόδιζε τη διατήρηση του συγκεκριμένου περιορισμού έως ότου εφαρμοστούν στην πράξη οι μειώσεις; Πρόκειται για ένα ερώτημα που, αναμφίβολα, θα απασχολήσει έντονα την κοινή γνώμη.

«Από τη σύσκεψη απουσίαζε η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Και οι καταναλωτές. Και η άμεση εφαρμογή των μέτρων. Αυτό δεν είναι σχέδιο, είναι άσκηση δημοσίων σχέσεων.»

Ο ανταγωνισμός που μπαίνει στο ψυγείο

Πέρα από τις απουσίες και τις καθυστερήσεις, υπάρχει και ένα βαθύτερο ζήτημα που αφορά τον ίδιο τον ανταγωνισμό. Όταν περίπου 250 κωδικοί βασικών προϊόντων θα πωλούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα και συντονισμένα από τους βασικούς «παίκτες» της αγοράς σε χαμηλότερες τιμές, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις που δεν θα συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία; Θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν την αγορά τους επί ίσοις όροις ή θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση;

Επιπλέον, η νέα Ανεξάρτητη Αρχή ελέγχου της αγοράς τέθηκε υπό την άτυπη εποπτεία της κυβέρνησης, αντί να αφεθεί να ασκήσει απρόσκοπτα τον θεσμικό της ρόλο. Συνεπώς, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας κυβέρνησης που θέλει να ελέγξει τα πάντα, αλλά τελικά δεν ελέγχει τίποτα. Είναι γνωστό το ρητό «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Τα «μέσα», όμως, με τα οποία πορεύονται διαχρονικά οι κυβερνήσεις στο ζήτημα των ανατιμήσεων έχουν τη σημασία τους. Ίσως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να θυμηθούμε και το ρητό «και ο άγιος φοβέρα θέλει». Διότι η αγορά δεν αγιάζει μόνο με ευχές και συσκέψεις.

«Ίσως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε ότι “και ο άγιος φοβέρα θέλει”. Γιατί η αγορά δεν αγιάζει μόνο με ευχές.»

Στέλεχη του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται σε ψηφοδέλτια της ΕΛ.ΑΣ. – και η Κουμουνδούρου σιωπά

Intime Live
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
02 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Το δημοσίευμα που φέρνει τα πάνω-κάτω στην αντιπολίτευση και οι βαριές καταγγελίες Παππά που ρίχνουν λάδι στη φωτιά

Ένα δημοσίευμα που δείχνει… διπλή ζωή

Έντονη πολιτική συζήτηση έχει πυροδοτήσει δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», το οποίο φέρνει στο φως ονόματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε ψηφοδέλτια της ΕΛ.ΑΣ.. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ανάμεσα στα πρόσωπα που φέρονται να συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες της νέας παράταξης του Αλέξη Τσίπρα, περιλαμβάνονται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, καθώς και βουλευτής Επικρατείας και Αντιπρόεδρος της Βουλής — πρόσωπα που εξακολουθούν να ανήκουν οργανικά στην Κουμουνδούρου.

Αναμφίβολα, η αποκάλυψη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί ψιθύριζαν εδώ και μήνες: ότι η διάκριση ανάμεσα στα δύο κόμματα είναι πιο θολή απ’ όσο θέλουν να παραδεχτούν οι ηγεσίες τους. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχει υπάρξει καμία επίσημη τοποθέτηση ή διάψευση από τα πρόσωπα που κατονομάζονται. Αυτή η σιωπή, αναμφίβολα, αφήνει περιθώρια για πολλαπλές ερμηνείες.

«Το δημοσίευμα φέρνει στο φως ονόματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε ψηφοδέλτια της ΕΛ.ΑΣ. — πρόσωπα που εξακολουθούν να ανήκουν οργανικά στην Κουμουνδούρου.»

Οι καταγγελίες Παππά και η εσωκομματική ένταση

Σαν να μην έφτανε το δημοσίευμα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Παππάς ανέβασε κατακόρυφα τους τόνους με δημόσιες καταγγελίες κατά της Όλγας Γεροβασίλη και του Γιώργου Καλαματιανού. Ο κ. Παππάς, που είχε προηγουμένως βρεθεί στο στόχαστρο για τη στάση του απέναντι στην ΕΛ.ΑΣ., φαίνεται να περνά στην αντεπίθεση, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη στάση συγκεκριμένων στελεχών. Είχε προηγηθεί, μάλιστα, δημοσίευμα εφημερίδας της Ηπείρου που αναφερόταν στην κ. Γεροβασίλη σε σχέση με τη διαδικασία της σταυροδοσίας στην ΕΛ.ΑΣ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έως αυτή τη στιγμή, ούτε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, ούτε η ηγεσία του κόμματος έχουν τοποθετηθεί δημόσια για τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα και τις καταγγελίες. Αυτή η σιωπή, σε συνδυασμό με την ένταση των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα που αναμένεται να απασχολήσει το πολιτικό σκηνικό τις επόμενες ημέρες. Το μόνο βέβαιο είναι πως η υπόθεση αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για την ακρίβεια των δημοσιευμάτων και τις ενδεχόμενες διευκρινίσεις από τις εμπλεκόμενες πλευρές.

ΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΜΕΤΩΠΑ:

  • Δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» φέρνει στο φως ονόματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε ψηφοδέλτια της ΕΛ.ΑΣ.
  • Ανάμεσά τους φέρονται να είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και βουλευτής Επικρατείας.
  • Ο Νίκος Παππάς προχώρησε σε δημόσιες καταγγελίες κατά των Όλγας Γεροβασίλη και Γιώργου Καλαματιανού.
  • Δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ή τα εμπλεκόμενα πρόσωπα.

«Η υπόθεση αναμένεται να απασχολήσει το πολιτικό σκηνικό τις επόμενες ημέρες, καθώς παραμένουν ανοιχτά ερωτήματα για την ακρίβεια των δημοσιευμάτων και τις ενδεχόμενες διευκρινίσεις.»

Κοινωνικός φιλελευθερισμός και προοδευτικός φιλελεύθερος κεντρισμός: δύο κοντινές αλλά όχι ίδιες πολιτικές λογικές

ΓΝΩΜΗ / ΑΝΑΛΥΣΗ
02 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Στον δημόσιο διάλογο οι πολιτικοί όροι συχνά χρησιμοποιούνται ως συνώνυμα, παρότι στην πράξη περιγράφουν διαφορετικές θεωρητικές αφετηρίες και διαφορετικές ιεραρχήσεις προτεραιοτήτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σύγκριση ανάμεσα στον κοινωνικό φιλελευθερισμό και στον λεγόμενο προοδευτικό φιλελεύθερο κεντρισμό με μεταρρυθμιστικό και ανθρωπιστικό πρόσημο. Οι δύο όροι ανήκουν στην ίδια ευρύτερη φιλελεύθερη οικογένεια, ωστόσο διαφέρουν τόσο στη θεωρητική τους έμφαση όσο και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον ρόλο του κράτους και των θεσμών.

Η κοινή αφετηρία: ο φιλελευθερισμός

Και οι δύο προσεγγίσεις ξεκινούν από έναν κοινό πυρήνα: την αξία του φιλελευθερισμού. Αυτό σημαίνει σεβασμό στα ατομικά δικαιώματα, στο κράτος δικαίου, στον πλουραλισμό και σε μια οικονομία που λειτουργεί κατά κανόνα μέσα από μηχανισμούς αγοράς.

Σε αυτό το επίπεδο δεν υπάρχει ουσιαστική απόκλιση. Και οι δύο θεωρήσεις απορρίπτουν τον αυταρχισμό, αλλά και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας ως βασικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας. Επίσης αναγνωρίζουν ότι οι αγορές είναι αποτελεσματικοί μηχανισμοί κατανομής πόρων, αλλά όχι τέλειοι.

Η διαφορά ξεκινά ακριβώς από το ερώτημα: πότε και γιατί το κράτος πρέπει να παρεμβαίνει;

Κοινωνικός φιλελευθερισμός: έμφαση στην ισορροπία αγοράς και κοινωνικής προστασίας

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός αναπτύχθηκε ιστορικά ως απάντηση στις ανισότητες που παράγει η ελεύθερη αγορά όταν λειτουργεί χωρίς επαρκείς θεσμικές αντισταθμίσεις. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η ιδέα ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο τυπική (νομική), αλλά και ουσιαστική.

Με άλλα λόγια, ένας πολίτης δεν είναι πραγματικά ελεύθερος αν δεν έχει πρόσβαση σε βασικές προϋποθέσεις ζωής όπως η εκπαίδευση, η υγεία και ένα ελάχιστο επίπεδο κοινωνικής ασφάλειας.

Από αυτή την οπτική, το κοινωνικό κράτος δεν αποτελεί «διορθωτικό εργαλείο» της αγοράς, αλλά συστατικό στοιχείο της ίδιας της ελευθερίας. Η αναδιανομή, οι δημόσιες υπηρεσίες και οι μηχανισμοί πρόνοιας δεν αντιμετωπίζονται ως εξαίρεση, αλλά ως θεσμική προϋπόθεση ισότητας ευκαιριών.

Παράλληλα, ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη δημοσιονομική βιωσιμότητα. Δεν θεωρεί ότι η κοινωνική πολιτική είναι απεριόριστη, αλλά ότι πρέπει να στηρίζεται σε παραγωγική οικονομία και αποτελεσματική διαχείριση πόρων.

«Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός ρωτά πρώτα “τι είναι δίκαιο;”. Ο προοδευτικός κεντρισμός ρωτά πρώτα “τι λειτουργεί;”.»

Προοδευτικός φιλελεύθερος κεντρισμός: έμφαση στους θεσμούς και τον μετασχηματισμό του κράτους

Ο προοδευτικός φιλελεύθερος κεντρισμός, όπως διαμορφώνεται στον σύγχρονο πολιτικό λόγο, μετατοπίζει το βάρος από την παραδοσιακή αντιπαράθεση «αγοράς–κράτους» προς τη λειτουργία των θεσμών και την ποιότητα διακυβέρνησης.

Το βασικό του ερώτημα δεν είναι απλώς «πόσο κράτος», αλλά τι είδους κράτος.

Σε αυτή την προσέγγιση, το κράτος δεν αξιολογείται κυρίως από το μέγεθός του, αλλά από την αποτελεσματικότητα, τη διαφάνεια και την ικανότητά του να παράγει δημόσια αξία. Η έμφαση μετατοπίζεται από τη διανομή πόρων στη μεταρρύθμιση των δομών που παράγουν τους πόρους αυτούς.

Έτσι, ο προοδευτικός κεντρισμός δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα σε ζητήματα όπως:

η ψηφιακή αναβάθμιση του κράτους
η θεσμική αξιοπιστία
η αξιολόγηση δημόσιων πολιτικών
η μείωση γραφειοκρατίας
η ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας

Η κοινωνική πολιτική δεν απουσιάζει, αλλά προσεγγίζεται περισσότερο ως αποτέλεσμα ενός αποδοτικού κράτους παρά ως πρωταρχικός ιδεολογικός στόχος.

Κρίσιμη διαφορά: η προτεραιότητα της ελευθερίας έναντι της αποτελεσματικότητας

Η ουσιαστική απόκλιση ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις δεν είναι αν αποδέχονται ή απορρίπτουν το κράτος πρόνοιας. Είναι η ιεράρχηση των αξιών.

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός ξεκινά από την έννοια της ουσιαστικής ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η αποτελεσματικότητα του κράτους είναι σημαντική, αλλά δευτερεύουσα σε σχέση με την προστασία της κοινωνικής συνοχής.

Αντίθετα, ο προοδευτικός φιλελεύθερος κεντρισμός ξεκινά από την έννοια της θεσμικής αποτελεσματικότητας και της μεταρρύθμισης. Η κοινωνική πολιτική είναι κρίσιμη, αλλά νοείται κυρίως ως προϊόν ενός καλά λειτουργούντος συστήματος.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ:

  • Κοινωνικός φιλελευθερισμός: Προτεραιότητα στην ουσιαστική ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία της συνοχής.
  • Προοδευτικός κεντρισμός: Προτεραιότητα στη θεσμική αποτελεσματικότητα, τη μεταρρύθμιση και την ποιότητα διακυβέρνησης.

Ο ρόλος της αγοράς: εργαλείο ή σημείο αναφοράς

Μια ακόμη διαφορά αφορά τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η αγορά.

Στον κοινωνικό φιλελευθερισμό, η αγορά είναι μεν βασικός μηχανισμός παραγωγής πλούτου, αλλά χρειάζεται συστηματική διόρθωση όταν παράγει ανισότητες ή αποκλεισμούς.

Στον προοδευτικό κεντρισμό, η αγορά αντιμετωπίζεται περισσότερο ως δεδομένο πλαίσιο μέσα στο οποίο το κράτος πρέπει να βελτιώσει τους κανόνες λειτουργίας, παρά να αναδιανείμει εκτενώς τα αποτελέσματά της.

Έτσι, η έμφαση μετακινείται από την αναδιανομή στην προληπτική ρύθμιση και τη θεσμική οργάνωση της οικονομίας.

Το κοινό πεδίο: φιλελεύθερη δημοκρατία και θεσμική σταθερότητα

Παρά τις διαφορές, οι δύο προσεγγίσεις συναντώνται σε ένα κρίσιμο σημείο: την υπεράσπιση της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Και οι δύο θεωρούν ότι:

η πολιτική νομιμοποίηση προκύπτει από εκλογικές διαδικασίες
τα ατομικά δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα
το κράτος δικαίου αποτελεί θεμέλιο της κοινωνικής οργάνωσης
η θεσμική σταθερότητα είναι προϋπόθεση οικονομικής ανάπτυξης

Σε αυτό το πλαίσιο, οι διαφορές τους δεν είναι ρήξεις, αλλά διαφοροποιήσεις μέσα στο ίδιο ιδεολογικό οικοσύστημα.

Δύο όψεις του ίδιου πολιτικού χώρου

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός και ο προοδευτικός φιλελεύθερος κεντρισμός δεν βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία του ίδιου άξονα.

Ο πρώτος δίνει έμφαση στην κοινωνική προστασία ως όρο ελευθερίας. Ο δεύτερος δίνει έμφαση στη θεσμική ανασυγκρότηση ως όρο αποτελεσματικότητας.

Στην πράξη, μια σύγχρονη πολιτική πρόταση που επιχειρεί να είναι βιώσιμη δύσκολα μπορεί να αγνοήσει είτε τη μία είτε την άλλη διάσταση. Η πρόκληση δεν είναι η επιλογή μεταξύ τους, αλλά η ισορροπία: μια κοινωνία που ταυτόχρονα προστατεύει, μεταρρυθμίζει και παράγει θεσμική εμπιστοσύνη.

«Η πρόκληση δεν είναι η επιλογή μεταξύ των δύο προσεγγίσεων, αλλά η ισορροπία: μια κοινωνία που ταυτόχρονα προστατεύει, μεταρρυθμίζει και παράγει θεσμική εμπιστοσύνη.»

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

Η Ελλάδα ανακαλύπτει ξανά το υπέδαφός της: «Εθνική υπόθεση, όχι φοβικότητα»

ΕΝΕΡΓΕΙΑ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
02 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Πετρίδης

Με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία και την κρίση στον Κόλπο, ο Σταύρος Παπασταύρου ξεδιπλώνει ένα νέο αφήγημα για τον ορυκτό πλούτο της χώρας – και βάζει ημερομηνίες

Από την «εξάρτηση» στην «πρωτοπορία»

Ο Σταύρος Παπασταύρου έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα από το βήμα του συνεδρίου της ΕΑΓΜΕ: η ώρα του ελληνικού υπεδάφους έφτασε. Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας δεν μάσησε τα λόγια του. Περιέγραψε μια χώρα που βρίσκεται σε τροχιά αξιοποίησης του ορυκτού της πλούτου, όχι απλώς για οικονομικό όφελος, αλλά ως στρατηγική επιλογή εθνικής επιβίωσης. Με φόντο την ενεργειακή κρίση που πυροδότησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ, ο κ. Παπασταύρου έθεσε το ζήτημα σε μια διάσταση που ξεπερνά την οικονομία και αγγίζει την ίδια την εθνική κυριαρχία.

Αναφερόμενος στην Ελληνική Αρχή Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), ο υπουργός τόνισε πως πρόκειται για έναν «άγρυπνο επιστημονικό φρουρό» με πάνω από έναν αιώνα προσφοράς. Ωστόσο, το πιο ηχηρό μήνυμά του αφορούσε τις κρίσιμες πρώτες ύλες. «Η χώρα μας είναι από τις 4-5 χώρες που βρίσκονται στην πρωτοπορία της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου», είπε. Και αυτό δεν το είπε ως ευχή. Το είπε ως δεδομένο.

«Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Πατρίδας μας είναι εθνική υπόθεση. Δεν ανήκει αποκλειστικά σε κάποιον πολιτικό χώρο. Ανήκει στους Έλληνες.»

Ενέργεια, περιβάλλον και το «στοίχημα» της κοινωνίας

Ο κ. Παπασταύρου, ωστόσο, δεν παρέκαμψε το ευαίσθητο ζήτημα του περιβάλλοντος. Επέμεινε ότι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου «είναι απολύτως συμβατή με την προστασία της φύσης και της τοπικής κοινωνίας». Πρόκειται για μια τοποθέτηση-κλειδί, καθώς οι αντιδράσεις σε τοπικό επίπεδο αποτελούν συχνά τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο για τέτοια έργα. Ο υπουργός επιχείρησε να γεφυρώσει το χάσμα, μιλώντας για «σύγχρονους τρόπους» και «σεβασμό», αλλά και προειδοποιώντας: «χωρίς φοβικότητα». Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να προχωρήσει, και μάλιστα με ταχείς ρυθμούς.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο υπουργός αναφέρθηκε και στον Κάθετο Διάδρομο, τονίζοντας ότι η σημασία του ξεπερνά το φυσικό αέριο. «Ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα γιατί δεν υπήρχε κουλτούρα. Οι χώρες μας είχαν διαιρεθεί από τη γεωγραφία, από την ιδεολογία, από την ιστορία. Αυτό τώρα ξεπερνιέται», είπε, σκιαγραφώντας μια νέα εποχή συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

ΟΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ-ΣΤΑΘΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ:

  • Τέλος 2026: Σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης και νότια της Πελοποννήσου.
  • Μέσα Φεβρουαρίου 2027: Η πρώτη ερευνητική γεώτρηση στο σημείο «Ασωπός», στο Βορειοδυτικό Ιόνιο.

Το κλείσιμο της ομιλίας του κ. Παπασταύρου ήταν εξίσου αποκαλυπτικό. «Η ανάπτυξη των υδρογονανθράκων δεν είναι ούτε για σήμερα ούτε για αύριο ούτε για μεθαύριο», είπε. Αλλά η κινητοποίηση για να φτάσουμε εκεί είναι ήδη εδώ. Με την πρώτη ερευνητική γεώτρηση στον «Ασωπό» να έχει ημερομηνία (Φεβρουάριος 2027) και τις σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης να προγραμματίζονται μέσα στο 2026, το χρονοδιάγραμμα δεν είναι πια θεωρητικό. Είναι χειροπιαστό. Και αυτό, αναμφίβολα, είναι το πιο σημαντικό μήνυμα της σημερινής παρέμβασης.

«Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Πατρίδας μας είναι εθνική υπόθεση. Δεν ανήκει αποκλειστικά σε κάποιον πολιτικό χώρο. Ανήκει στους Έλληνες.»

Δεκαεννέα μικροσεισμοί σε 24 ώρες ταρακούνησαν τα Καλάβρυτα

«Δεν είναι γκαζάκια, είναι βόμβες»: Ο Άδωνις βγάζει τα μαχαίρια για την επίθεση στη Θεσσαλονίκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
02 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Από την οργή για τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα μέχρι τις αιχμές κατά Κωνσταντοπούλου και τα σχέδια για κινητά χειρουργεία – ένας υπουργός σε ρόλο «πολιορκητικού κριού»

«Η Δικαιοσύνη δίνει εξετάσεις»

Ο Άδωνις Γεωργιάδης φάνηκε βαθιά επηρεασμένος. Μιλώντας στο ERTNews για την τρομοκρατική επίθεση που στοίχισε τη ζωή στην Βάγια Νέστορα, ο υπουργός Υγείας ανέβασε κατακόρυφα τους τόνους. «Μία αθώα γυναίκα έχασε τη ζωή της ενώ κοιμόταν στο σπίτι της», είπε, για να προσθέσει αμέσως μετά μια φράση που σηματοδοτεί σκλήρυνση της κυβερνητικής στάσης: «Η βία της άκρας Αριστεράς πρέπει επιτέλους να τεθεί οριστικά εκτός νόμου. Δεν υπάρχουν “γκαζάκια”. Υπάρχουν βόμβες που μπορούν να σκοτώσουν ανθρώπους».

Ο κ. Γεωργιάδης δεν έκρυψε την αισιοδοξία του για την πορεία των ερευνών, δηλώνοντας ότι η Αστυνομία βρίσκεται πολύ κοντά στους δράστες. Ωστόσο, το βάρος της παρέμβασής του έπεσε αλλού: στη Δικαιοσύνη. «Η Δικαιοσύνη δίνει και αυτή εξετάσεις. Δεν μπορεί να υπάρχουν ποινές-χάδι σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν μολότοφ, βαριοπούλες και βόμβες. Σκότωσαν έναν άνθρωπο και πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά», υπογράμμισε. Συνέδεσε, μάλιστα, ευθέως την επίθεση με την πολιτική της κυβέρνησης για την πάταξη της ανομίας, κάνοντας λόγο για «ανανδρία» των δραστών που χτύπησαν στελέχη χωρίς αστυνομική προστασία.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στόχος ήταν η Νέα Δημοκρατία. Επέλεξαν ανθρώπους χωρίς προστασία και αυτό δείχνει και την ανανδρία τους.»

Καρφιά για Κωνσταντοπούλου, Σαμαρά και Τσίπρα

Πέρα από την ασφάλεια, ο υπουργός άνοιξε μέτωπα σε όλο το πολιτικό φάσμα. Σχολιάζοντας τις καταγγελίες του Παύλου Ασλανίδη κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου για την υπόθεση των Τεμπών, υποστήριξε ότι αυτές επιβεβαιώνουν πως η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας επιδιώκει πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας. «Η Ελλάδα έφτασε στο χείλος του γκρεμού από μια τοξικότητα που τελικά καταγγέλλεται πλέον ακόμη και από συγγενείς των θυμάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Για τον Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Γεωργιάδης ευχήθηκε να μην προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια κίνηση «λάθος». Τέλος, άφησε μια προσεκτική αιχμή για τον Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι η καταδίκη της τρομοκρατίας είναι «ένα βήμα προς τα εμπρός», αλλά θα κριθεί στην πράξη από τη στάση του σε μελλοντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες για την αυστηροποίηση των ποινών.

ΟΙ ΑΙΧΜΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ:

  • Ζήτησε παραδειγματική τιμωρία για τους δράστες της επίθεσης στη Θεσσαλονίκη.
  • Κατηγόρησε την Κωνσταντοπούλου για πολιτική εκμετάλλευση των Τεμπών.
  • Χαρακτήρισε «λάθος» ένα νέο κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά.

Από τα χειρουργεία στην… Κάλυμνο

Σε μια προσπάθεια να στρέψει τη συζήτηση και στο κυβερνητικό έργο, ο υπουργός Υγείας αναφέρθηκε στα απογευματινά χειρουργεία, το πρόγραμμα των οποίων ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου. Αν και πλέον συνεχίζονται επί πληρωμή, ο ίδιος υπεραμύνθηκε της επιτυχίας τους, λέγοντας ότι ο μέγιστος χρόνος αναμονής μειώθηκε δραστικά. Παράλληλα, προανήγγειλε ένα νέο μοντέλο κινητών χειρουργικών ομάδων, που θα ξεκινήσουν πιλοτικά από την Κάλυμνο τον Αύγουστο. «Θέλουμε να φτάσουμε σε ένα σύστημα όπου το ΕΣΥ θα πηγαίνει στον ασθενή και όχι ο ασθενής στο ΕΣΥ», δήλωσε, επιχειρώντας να περάσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας μετά τη βαριά σκιά της τρομοκρατικής επίθεσης.

«Όταν χρειαστείς το ΕΣΥ, θα είναι εκεί. Δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του» – το μήνυμα του υπουργού Υγείας.

Η Γερμανία δείχνει το Κίεβο για τον Nord Stream

ΔΙΕΘΝΗ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
02 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Για πρώτη φορά, Γερμανοί εισαγγελείς απαγγέλλουν επίσημα κατηγορίες για το σαμποτάζ στους αγωγούς φυσικού αερίου – και υποστηρίζουν ότι πίσω από την επιχείρηση βρίσκονταν κρατικοί φορείς της Ουκρανίας

Το κατηγορητήριο που αλλάζει τα δεδομένα

Οι γερμανικές δικαστικές αρχές προχώρησαν σε μια κίνηση που, αναμφίβολα, θα ταράξει τα νερά της διεθνούς διπλωματίας. Οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς απήγγειλαν κατηγορίες στον Ουκρανό Serhii K. για συμμετοχή στην ανατίναξη των αγωγών Nord Stream 1 και Nord Stream 2 τον Σεπτέμβριο του 2022. Η κατηγορία είναι βαριά: συνέργεια σε έγκλημα πολέμου. Και δεν είναι μόνο αυτό.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο που αποκάλυψε το Politico, ο Serhii K., αξιωματικός του ουκρανικού στρατού το 2022, φέρεται να ενήργησε μαζί με άλλο στρατιωτικό προσωπικό «εκ μέρους κρατικών φορέων στην Ουκρανία». Ο στόχος, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, ήταν σαφής: να σταματήσουν οριστικά οι παραδόσεις ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και να στερηθεί η Μόσχα τα έσοδα που χρηματοδοτούσαν τον πόλεμό της. Πρόκειται για την πρώτη φορά που οι γερμανικές αρχές φέρνουν επίσημα την υπόθεση ενώπιον δικαστηρίου. Και η εξέλιξη αυτή, αναμφίβολα, φέρνει την υπόθεση ένα βήμα πιο κοντά σε μια δίκη που θα μονοπωλήσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον.

«Οι Γερμανοί εισαγγελείς ισχυρίζονται ότι ο Serhii K. και άλλοι στρατιωτικοί ενεργούσαν εκ μέρους κρατικών φορέων στην Ουκρανία.»

Το χρονικό του σαμποτάζ και η άρνηση του Κιέβου

Οι έξι υποβρύχιες εκρήξεις που κατέστρεψαν τρεις από τους τέσσερις αγωγούς τον Σεπτέμβριο του 2022 πυροδότησαν ένα παγκόσμιο πινγκ-πονγκ απόδοσης ευθυνών. Η Ρωσία, η Ουκρανία, οι ΗΠΑ και η Βρετανία βρέθηκαν στο στόχαστρο. Ωστόσο, το γερμανικό κατηγορητήριο προσφέρει τώρα μια συγκεκριμένη αφήγηση. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο Serhii K. ήταν ο κυβερνήτης του ιστιοπλοϊκού σκάφους Andromeda, από το οποίο φέρεται να ξεκίνησε η επιχείρηση. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εισήλθε στη Γερμανία μέσω Πολωνίας χρησιμοποιώντας πλαστό ουκρανικό διαβατήριο και μετέφερε στρατιωτικά εκρηκτικά με το σκάφος σε ύδατα κοντά στο δανικό νησί Μπόρνχολμ.

Ο Serhii K. αρνείται όλες τις κατηγορίες. Και ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, έχει επανειλημμένα αρνηθεί οποιαδήποτε εμπλοκή της κυβέρνησής του στην επίθεση. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι γερμανικές αρχές κάνουν πλέον λόγο για δράση «εκ μέρους κρατικών φορέων» ανεβάζει το επίπεδο της αντιπαράθεσης. Δεν μιλάμε πια για μια ομάδα Ουκρανών που έδρασαν αυτόνομα. Μιλάμε για ένα σχέδιο που, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, είχε τη στήριξη του Κιέβου.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ:

  • Ο Serhii K. κατηγορείται για συνέργεια σε έγκλημα πολέμου για την ανατίναξη των Nord Stream.
  • Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι ενεργούσε «εκ μέρους κρατικών φορέων στην Ουκρανία».
  • Φέρεται να κυβερνούσε το σκάφος Andromeda και να μετέφερε εκρηκτικά κοντά στο νησί Μπόρνχολμ.
  • Ο Ζελένσκι αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή της ουκρανικής κυβέρνησης.

Το πολιτικό ρίσκο και η επόμενη μέρα

Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς δικαστική. Είναι βαθιά πολιτική. Η Γερμανία, που εξακολουθεί να στηρίζει στρατιωτικά και οικονομικά την Ουκρανία, βρίσκεται τώρα στη δύσκολη θέση να κατηγορεί επίσημα έναν Ουκρανό για μια πράξη που, σύμφωνα με τους εισαγγελείς της, σχεδιάστηκε με την υποστήριξη κρατικών φορέων του Κιέβου. Πώς θα ισορροπήσει το Βερολίνο ανάμεσα στη δικαστική αλήθεια και τη γεωπολιτική στρατηγική;

Αναμφίβολα, η απαγγελία κατηγοριών φέρνει την υπόθεση σε νέα τροχιά. Μια δίκη θα μπορούσε να αποκαλύψει λεπτομέρειες που μέχρι σήμερα παραμένουν κρυφές. Και το ερώτημα που αιωρείται είναι αν η γερμανική Δικαιοσύνη θα φτάσει μέχρι τέλους – ή αν η πολιτική θα βάλει φρένο σε μια έρευνα που απειλεί να τινάξει στον αέρα τις σχέσεις της Δύσης με το Κίεβο.

«Η Γερμανία κατηγορεί επίσημα την Ουκρανία για το σαμποτάζ στον Nord Stream. Και η δίκη που έρχεται μπορεί να αλλάξει τα πάντα.»

1...495051...221Σελίδα 50 από 221