Η Επιτοκιακή Θηλιά που Σφίγγει Νοικοκυριά και Επιχειρήσεις: Οι Τράπεζες Δίνουν 0,31% στις Καταθέσεις και Χρεώνουν 4,76% στα Δάνεια

Από το Ρεύμα στα Ράφια και από τις Καταθέσεις στα Δάνεια: Ο Διπλός Κλοιός που Πνίγει την Ελληνική Οικονομία

Η Ακρίβεια που Γεννά η Ενέργεια και η Αλυσίδα που Πνίγει τα Νοικοκυριά

ΗΕλλάδα βρίσκεται για ακόμη μια φορά εγκλωβισμένη στον πυρήνα του τυφώνα, εξαιτίας των γνωστών δομικών της παθογενειών. Η εγχώρια αγορά μετακυλίει ακαριαία το αυξημένο κόστος του ρεύματος και των καυσίμων κίνησης σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα, εξανεμίζοντας το εισόδημα των πολιτών στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Με άλλα λόγια, από τη στιγμή που ανεβαίνει η τιμή της ενέργειας, ο καταναλωτής το νιώθει σχεδόν αμέσως — και μάλιστα πολλαπλασιαστικά, καθώς η επιβάρυνση περνά από τις μεταφορές στα προϊόντα και από τα προϊόντα στην τσέπη του.

Το Μεγάλο Πάρτι των Τραπεζών και η Θηλιά στα Νοικοκυριά

Σαν να μην έφτανε το ενεργειακό σοκ, η πρόσφατη απόφαση της ΕΚΤ να ανεβάσει το επιτόκιο καταθέσεων στο 2,25% βρήκε το εγχώριο τραπεζικό σύστημα σε κατάσταση προκλητικής ασυμμετρίας. Τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος ξεσκεπάζουν το μεγάλο πάρτι: το επιτοκιακό περιθώριο διευρύνθηκε εκ νέου στο 4,45%. Οι τράπεζες κρατούν καθηλωμένες τις αποδόσεις των καταθέσεων στο εξευτελιστικό 0,31%, ενώ την ίδια στιγμή ακριβαίνουν τα δάνεια στο 4,76%, σφίγγοντας τη θηλιά στον λαιμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Πρόκειται για μια ψαλίδα που δεν δικαιολογείται από κανέναν υγιή ανταγωνισμό — και που αποδεικνύει ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα εξακολουθεί να λειτουργεί με όρους ολιγοπωλίου.

Ο συνδυασμός της ενεργειακής ακρίβειας με την επιτοκιακή ασφυξία δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα για την ελληνική οικονομία. Από τη μία, ο πολίτης βλέπει το εισόδημά του να εξανεμίζεται στο σούπερ μάρκετ και την αντλία βενζίνης. Από την άλλη, η τράπεζα τού αρνείται οποιαδήποτε αξιοπρεπή απόδοση για τις καταθέσεις του, ενώ ταυτόχρονα τον χρεώνει με επιτόκια που θυμίζουν εποχές κρίσης. Και στο βάθος, η ΕΚΤ συνεχίζει να ανεβάζει τα δικά της επιτόκια, τροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο που μοιάζει να μην έχει τέλος.

Με την ενέργεια να τροφοδοτεί την ακρίβεια και τις τράπεζες να διευρύνουν την ψαλίδα σε βάρος καταθετών και δανειοληπτών, η ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν διπλό κλοιό. Και ο πολίτης, στη μέση, απλώς σφίγγει τη ζώνη του — όσο ακόμα έχει τρύπες.