Ο πανηγυρισμός για την απομάκρυνση της Αμερικανίδας πρέσβειρας μπορεί να είναι κατανοητός. Το ερώτημα είναι αν όσοι χαίρονται κατάλαβαν τι διακυβεύεται στον Κάθετο Διάδρομο — ή αν η χολή τούς αρκεί για να σχηματίσουν άποψη.
Δημήτρης Γιαλουράκης | 14.10.2026 Γεωπολιτική
Ότι θα έφτανα να στηρίζω την AKTOR, δεν το περίμενα…
Αλλά βλέποντας ορισμένους να πηδούν από τη χαρά τους για την απομάκρυνση της Αμερικανίδας πρέσβειρας, αναρωτιέμαι: κατάλαβαν τι διακυβεύεται ή η χολή τούς φτάνει για να σχηματίσουν άποψη;
Οι δημοσιογραφικές καταγγελίες για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ είναι σοβαρές. Η Wall Street Journal έγραψε για προώθηση της AKTOR, συμμετοχή του λομπίστα της σε διπλωματικές συναντήσεις, ταξίδια με ιδιωτικά αεροσκάφη επιχειρηματιών και μηνύματα με τα οποία φέρεται να ζητούσε 100.000 δολάρια για προσωπικό λογαριασμό πιστωτικής κάρτας, υποσχόμενη πρόσβαση σε κυβερνητικούς αξιωματούχους. Η ίδια αρνείται τις καταγγελίες. Να ερευνηθούν και να αποδοθούν οι ευθύνες που προκύπτουν.
Αλλά πίσω από τις φωτογραφίες, τις κοσμικές εμφανίσεις και τα ειρωνικά σχόλια υπάρχει μια αγορά δισεκατομμυρίων. Και εκεί το κουτσομπολιό δεν αρκεί.
Η Ελλάδα επιχειρεί να γίνει πύλη εισόδου αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και βορειότερα, μέχρι την Ουκρανία. Αυτός είναι ο Κάθετος Διάδρομος: υποδομές, αγωγοί, πελάτες, συμβόλαια και έσοδα. Στο εμπορικό του σκέλος δραστηριοποιείται η κοινοπραξία AKTOR–ΔΕΠΑ Εμπορίας, την οποία προωθούσε η Γκίλφοϊλ.
Στην ίδια περιφερειακή αγορά διεκδικεί μεγαλύτερο ρόλο η Τουρκία, με την κρατική BOTAŞ. Έχει εξασφαλίσει μακροχρόνιες συμφωνίες LNG με την ExxonMobil και τη Shell και επιδιώκει να αξιοποιήσει τις δικές της υποδομές για να ενισχυθεί ως ενεργειακός κόμβος.
Το αμερικανικό αέριο μπορεί να φτάνει στην Ευρώπη από διαφορετικές πόρτες. Το ποια πόρτα θα προτιμηθεί σημαίνει χρήμα, εμπορική ισχύ και γεωπολιτικό βάρος για τη χώρα που τη διαθέτει. Οι προμηθευτές έχουν κάθε λόγο να κρατούν περισσότερες από μία ανοιχτές.
Έχει αποδειχθεί ότι η BOTAŞ οργάνωσε την απομάκρυνση της Γκίλφοϊλ;
Όποιος το παρουσιάζει ως βεβαιότητα οφείλει να φέρει αποδείξεις.
Υπάρχει, όμως, ανταγωνισμός για τις ενεργειακές ροές της περιοχής; Βεβαίως.
Δεν χρειάζεται να συμπαθώ ούτε την Γκίλφοϊλ ούτε την AKTOR για να υποστηρίζω την ενίσχυση της Ελλάδας. Ούτε να κάνω τα στραβά μάτια σε πιθανές παρατυπίες. Χρειάζεται να καταλαβαίνω ότι η ελληνική ενεργειακή παρουσία δεν αρχίζει και δεν τελειώνει με ένα πρόσωπο.
Όταν, λοιπόν, ο πανηγυρισμός για την απομάκρυνσή της γίνεται χλευασμός αγνοώντας, ή κρύβοντας το θέμα για τον Κάθετο Διάδρομο και για οτιδήποτε συνδέεται μαζί του, το ερώτημα είναι συγκεκριμένο:
Αλήθεια, ποιον εξυπηρετείτε; Την Ελλάδα ή την Τουρκία, που διεκδικεί μεγαλύτερο ρόλο στην ίδια αγορά;
Γιατί άλλο να απαιτείς έλεγχο και διαφάνεια και άλλο να χαίρεσαι τόσο για την πτώση ενός προσώπου, ώστε να μη σε νοιάζει τι μπορεί να χάσει η χώρα σου.
Δεν ξέρω αν η Άγκυρα έχει λόγο να ανοίγει σαμπάνιες. Ξέρω ότι εδώ κάποιοι τις άνοιξαν πριν καν κοιτάξουν τον χάρτη.
Τελικά, πηδούν τα γίδια από τη χαρά τους επειδή ξέρουν κάτι — ή είναι απλώς πικρόχολα γίδια;
