Ο Μητσοτάκης ξαναθυμήθηκε τον γκρεμό – και τη «σιωπηλή μειοψηφία»

Ανάμεσα σε υποσχέσεις για μειώσεις τιμών «από Σεπτέμβρη» και αναφορές στο «βαθύ κράτος», ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε μήνυμα στη «σιωπηλή μειοψηφία» – αλλά κυρίως προσπάθησε να θυμίσει το παρελθόν

Η βολική ανάμνηση του γκρεμού

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξέρει καλά πώς να χρησιμοποιεί το παρελθόν. Το κάνει συχνά. Το κάνει συστηματικά. Και στην περιοδεία του στο Αιγάλεω, το έκανε ξανά. Κάλεσε τους πολίτες να θυμηθούν «τους πειραματισμούς που παραλίγο να μας οδηγήσουν στο γκρεμό». Δεν κατονόμασε κανέναν. Αλλά δεν χρειαζόταν. Όλοι κατάλαβαν ότι μιλούσε για τον Αλέξη Τσίπρα. Για την ΕΛ.Α.Σ. Για το 2015. Για όσα θέλει να πιστεύει η κυβέρνηση ότι ο κόσμος έχει ξεχάσει.

Ωστόσο, η τακτική αυτή έχει ένα μειονέκτημα. Ο γκρεμός του 2015 απέχει πλέον μια δεκαετία. Και οι πολίτες που σήμερα δυσκολεύονται να γεμίσουν το καλάθι της νοικοκυράς δεν ενδιαφέρονται για το τι παραλίγο να γίνει το 2015. Ενδιαφέρονται για το τι γίνεται τώρα. Για την ακρίβεια. Για τους μισθούς. Για την καθημερινότητα. Και εκεί, ο κ. Μητσοτάκης αρκέστηκε σε μια υπόσχεση που μοιάζει γνωστή: «από Σεπτέμβριο σταθερές μειώσεις στις τιμές».

Οι «νεοσσοί» και η «σιωπηλή μειοψηφία»

Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός έστρεψε τα πυρά του προς κάθε κατεύθυνση. Κατάγγειλε τη λογική «όλοι το ίδιο είναι». Κατηγόρησε όσους «αμφισβητούν την πολιτική» συνολικά. Και έκανε λόγο για «νεοσσούς» που «θέλουν να μας σώσουν». Ο όρος αυτός, αναμφίβολα, δεν αφορά μόνο τον Τσίπρα. Αφορά και την Καρυστιανού. Αφορά και τον Κασσελάκη. Αφορά οποιονδήποτε επιχειρεί να μπει στη Βουλή χωρίς να ανήκει στο δικομματικό κατεστημένο.

Εξάλλου, ο κ. Μητσοτάκης απηύθυνε έκκληση στη «σιωπηλή μειοψηφία». Σε εκείνους που, όπως είπε, «ξέρουν ότι το μόνο κόμμα που έχει πρόταση για την Ελλάδα του μέλλοντος είναι η ΝΔ». Πρόκειται για μια φράση που δείχνει ότι το Μέγαρο Μαξίμου ανησυχεί. Γνωρίζει ότι υπάρχει δυσαρέσκεια. Γνωρίζει ότι οι ψηφοφόροι φεύγουν. Και προσπαθεί να τους συγκρατήσει με το επιχείρημα ότι «οι άλλοι είναι χειρότεροι».

Η βολική αφήγηση του «βαθέος κράτους»

Τέλος, ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Είπε ότι «καταφέραμε και τηρήσαμε τη δέσμευσή μας». Ότι κατέβαλαν 617 εκατ. μέσω ΑΑΔΕ. Ότι «κόψαμε 150 εκατ. από τους επιτήδειους και τα ανακυκλώσαμε στους έντιμους αγρότες». Και κατέληξε: «Αυτή είναι η μάχη με το βαθύ κράτος». Πρόκειται για μια φράση που ακούγεται ηρωική. Μια φράση που δείχνει ότι η κυβέρνηση τα βάζει με τα «συμφέροντα». Αλλά η πραγματικότητα είναι πιο πεζή: η κυβέρνηση απλώς έκανε τη δουλειά της.

Αναμφίβολα, η πληρωμή των αγροτικών επιδοτήσεων είναι υποχρέωση. Δεν είναι άθλος. Και το να την παρουσιάζεις ως μάχη με το «βαθύ κράτος» εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο σκοπό: να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η κυβέρνηση πολεμά εχθρούς, ότι βρίσκεται σε διαρκή αντιπαράθεση, ότι είναι το ανάχωμα απέναντι στη διαφθορά. Αυτή είναι μια ιστορία που πουλά. Αλλά δεν είναι απαραίτητα αληθινή.

«Όταν έρθει η ώρα θα σας πούμε τι σας υποσχεθήκαμε το ’23 και τι έχουμε κάνει μέχρι σήμερα. Το απόθεμα της αξιοπιστίας θα είναι βασισμένο στο τι σας είπαμε και τι τελικά κάναμε.»