Ο κορυφαίος συνθέτης, με ανάρτησή του στο Facebook το βράδυ της Παρασκευής, ξεκαθάρισε ότι ουδέποτε έχει δώσει άδεια σε πολιτικό κόμμα για τη χρήση της μουσικής του, παρά τα αιτήματα που κατά καιρούς δέχεται. «Ζητώ την άμεση απόσυρση κάθε σχετικού υλικού και τον σεβασμό της πάγιας θέσης μου», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ηρώ Σιββοπούλου | 03.10.2026 Πολιτική
Η ανάρτηση του Σταύρου Ξαρχάκου στο Facebook το βράδυ της Παρασκευής 2 Οκτωβρίου ήταν σαφής και κατηγορηματική. Με αφορμή τη χρήση μουσικής του σε πολιτικό σποτ που υπέπεσε στην αντίληψή του, ο συνθέτης θέλησε να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Δεν κατονόμασε κόμμα ούτε πρόσωπο. Δεν χρειαζόταν. Η ίδια η δήλωσή του ήταν αρκετή για να γίνει αντιληπτό το πλαίσιο.
«Ουδέποτε έχω παραχωρήσει άδεια σε πολιτικό κόμμα για τη χρήση της μουσικής μου, παρά τα σχετικά αιτήματα που κατά καιρούς μου έχουν υποβληθεί».
Η φράση αυτή δεν είναι μια απλή διευκρίνιση. Είναι η υπενθύμιση ενός ορίου που ο ίδιος έχει θέσει εδώ και χρόνια. «Πρόκειται για συνειδητή και διαχρονική επιλογή μου», τονίζει, «καθώς δεν επιθυμώ η μουσική μου να ταυτίζεται με οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα, παράταξη ή πολιτικό πρόσωπο».
Η θέση του είναι ξεκάθαρη. Κάθε χρήση έργου του σε πολιτική εκδήλωση ή πολιτικό υλικό, χωρίς προηγούμενη συναίνεσή του, «γίνεται χωρίς την άδειά μου και δεν εκφράζει ούτε υποδηλώνει οποιαδήποτε πολιτική μου υποστήριξη». Η διατύπωση δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Δεν πρόκειται για τεχνικό λάθος, ούτε για παρεξήγηση. Πρόκειται για μια πρακτική που ο Ξαρχάκος απορρίπτει διαχρονικά και δημόσια.
Το πιο σημαντικό σημείο της ανάρτησης βρίσκεται στο τέλος:
«Ζητώ την άμεση απόσυρση κάθε σχετικού υλικού και τον σεβασμό της πάγιας θέσης μου».
Η λέξη «σεβασμό» δεν απευθύνεται μόνο σε όποιον χρησιμοποίησε τη μουσική. Απευθύνεται σε όποιον θεωρεί ότι η τέχνη είναι διαθέσιμο υλικό, ότι τα τραγούδια είναι απλώς ήχος και ότι οι δημιουργοί δεν έχουν λόγο για το πού ακούγονται.
Η ανάρτηση του Ξαρχάκου έρχεται σε μια συγκυρία όπου η σχέση τέχνης και πολιτικής βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Το σποτ που πυροδότησε την αντίδρασή του φέρεται να συνδέεται με τους «Δημοκράτες» του Στέφανου Κασσελάκη, στο πλαίσιο του 1ου Ετήσιου Συνεδρίου – Metagora. Ωστόσο, ο Ξαρχάκος δεν επέλεξε να μπει σε αντιπαράθεση με συγκεκριμένο κόμμα ή πρόσωπο. Επέλεξε να υπερασπιστεί μια αρχή. Και η αρχή αυτή είναι απλή: η μουσική του δεν ανήκει σε κανέναν παρά μόνο στον ίδιο.
