Την ώρα που περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες έχουν αποκλειστεί από το τραπεζικό σύστημα λόγω «κόκκινων» δανείων, επιχειρηματίες χάνουν τις περιουσίες τους και πολίτες απειλούνται ακόμα και με φυλάκιση για χρέη, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της χώρας συνεχίζουν να απολαμβάνουν ένα καθεστώς ουσιαστικής ατιμωρησίας. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, με χρέη που ξεπερνούν τα 500 εκατ. ευρώ το καθένα, δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρώσουν τα χρέη τους, όπως παραδέχθηκε πρόσφατα ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.
Σύμφωνα με τον ισολογισμό του 2024, το ΠΑΣΟΚ χρωστά 504 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η ΝΔ 541 εκατομμύρια. Η κρατική επιχορήγηση που λαμβάνουν καλύπτει ένα κλάσμα της ετήσιας τοκοχρεωλυτικής τους δόσης, με αποτέλεσμα η εξόφληση να είναι πρακτικά αδύνατη. Αν ένας επιχειρηματίας ή ένας απλός πολίτης είχε αντίστοιχο χρέος, θα είχε ήδη οδηγηθεί σε πτώχευση, κατάσχεση περιουσίας και καταστροφή της οικονομικής του ζωής.
🔹 Δύο μέτρα και δύο σταθμά:
- Πολίτες/επιχειρηματίες: Αποκλεισμός από τράπεζες, κατασχέσεις, απώλεια περιουσίας, φυλάκιση.
- ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: Χρέη 504 και 541 εκατ. ευρώ – παραδοχή ότι δεν θα αποπληρωθούν ποτέ.
- Τα χρέη αυτά δημιουργήθηκαν από την εκάστοτε κυβερνητική ή κομματική διαχείριση, με χρήματα φορολογουμένων.
- Άλλα μικρότερα κόμματα είτε πληρώνουν είτε δεν έχουν χρέη, ενώ οι δύο μεγάλοι παραμένουν προνομιούχοι.
Η αντίφαση είναι κραυγαλέα: όταν οι πολίτες αδυνατούν να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της πτώχευσης. Τα κόμματα, από την άλλη, συνεχίζουν να λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση και να διεκδικούν την ψήφο των ίδιων πολιτών που έχουν ταλαιπωρηθεί από τη λογική του χρέους. Το ερώτημα που τίθεται είναι πώς δύο πολιτικοί φορείς, με τέτοια οικονομικά βάρη, μπορούν να έχουν αξιώσεις ότι θα διαχειριστούν σωστά τα δημόσια οικονομικά.
Η περιγραφή του Όργουελ στη «Φάρμα των Ζώων» μοιάζει πλέον ήπια μπροστά στην πραγματικότητα. Οι μεν (πολίτες) «όλοι είναι ίσοι αλλά κάποιοι είναι πιο ίσοι» υπό την έννοια ότι χρωστούν και πληρώνουν, οι δε (κόμματα) χρωστούν και… δεν πληρώνουν ποτέ. Η αδικία αυτή δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και ηθική, υπονομεύοντας κάθε έννοια κοινωνικής δικαιοσύνης και ίσης μεταχείρισης.
Η υπουργική παραδοχή ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν θα αποπληρώσουν ποτέ τα χρέη τους συνιστά μια ανεπίτρεπτη εξαίρεση στον κανόνα, που επιβαρύνει τους φορολογούμενους και προσβάλλει όσους υπέφεραν για να ξεχρεώσουν.
Η εύλογη απορία παραμένει: πώς είναι δυνατόν κόμματα με υπέρογκα χρέη να διεκδικούν την εξουσία, ενώ οι πολίτες «τιμωρούνται» για οικονομικές αδυναμίες που συχνά δεν φταίνε οι ίδιοι;
