Ο Αραγτσί αποκαλεί «φίδι» τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και τον κατηγορεί ότι παρέσυρε την Ουάσιγκτον στον πόλεμο με το Ιράν – Το πολιτικό «δώρο» στον Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών
Δημήτρης Γιαλουράκης | 31.08.2026 Γεωπολιτική
Η Τεχεράνη ανοίγει ένα νέο μέτωπο στη μάχη της για τον πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Αυτή τη φορά δεν στρέφει τα πυρά της μόνο εναντίον της Ουάσιγκτον ή του Τελ Αβίβ, αλλά επιχειρεί να βάλει έναν απέναντι στον άλλον τους δύο βασικούς συμμάχους.
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί εξαπέλυσε σήμερα σφοδρή προσωπική επίθεση εναντίον του Μπενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτηρίζοντάς τον «φίδι» και υποστηρίζοντας ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξαπάτησε την αμερικανική κυβέρνηση και την παρέσυρε στον πόλεμο με το Ιράν.
Ο Αραγτσί υποστήριξε ότι ο Νετανιάχου εμφανίζεται διαφορετικός όταν μιλά στο ισραηλινό κοινό και όταν απευθύνεται στον Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με τον Ιρανό υπουργό, στα εβραϊκά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός καυχιέται ότι επηρέασε την αμερικανική πολιτική, ενώ στα αγγλικά επαινεί την ηγεσία του Αμερικανού προέδρου.
Η δήλωση δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία επίθεση της Τεχεράνης εναντίον του Ισραήλ. Εντάσσεται σε μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική προσπάθεια: να διαχωριστεί ο Τραμπ από τον Νετανιάχου και να παρουσιαστεί ο Αμερικανός πρόεδρος ως πολιτικός που παρασύρθηκε σε έναν πόλεμο προς όφελος του Ισραήλ.
Το «δώρο» στον Τραμπ
Αν η δήλωση του Αραγτσί εξεταστεί πέρα από τη ρητορική της, περιέχει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πολιτικό μήνυμα προς την αμερικανική πλευρά.
Η Τεχεράνη ουσιαστικά λέει στον Τραμπ: ο πόλεμος δεν είναι δικός σου πόλεμος· είναι ο πόλεμος του Νετανιάχου στον οποίο σε έβαλε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν επιχειρεί να εμφανίσει τον Τραμπ ως φίλο του ή ότι εγκαταλείπει την αντιπαράθεσή του με την αμερικανική κυβέρνηση. Αντίθετα, πρόκειται για μια προσπάθεια να διαμορφωθεί μια διαφορετική πολιτική αφήγηση μέσα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι ο Τραμπ έχει μπροστά του ένα διαφορετικό πρόβλημα από τον Νετανιάχου. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αντιμετωπίζει την πολιτική του επιβίωση στο εσωτερικό του Ισραήλ. Ο Αμερικανός πρόεδρος, αντίθετα, πρέπει να αντιμετωπίσει την αμερικανική κοινή γνώμη και τις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές.
Και εκεί βρίσκεται το πιθανό «δώρο».
Εάν ο Τραμπ μπορεί να παρουσιάσει τον πόλεμο ως αποτέλεσμα της επιρροής του Νετανιάχου και όχι ως δική του στρατηγική επιλογή, αποκτά ένα αφήγημα που μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά χρήσιμο.
Ο πόλεμος έχει ήδη πολιτικό κόστος για τον Τραμπ
Η ιρανική στρατηγική δεν εμφανίζεται σε πολιτικό κενό.
Η σύγκρουση με το Ιράν έχει πλέον διαρκέσει μήνες και η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζεται ολοένα πιο επιφυλακτική απέναντι στη συνέχιση της στρατιωτικής εμπλοκής. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση Reuters/Ipsos, η έγκριση της προεδρικής επίδοσης του Τραμπ βρισκόταν στο 33%, ενώ η υποστήριξη για τον πόλεμο με το Ιράν είχε υποχωρήσει σημαντικά.
Παράλληλα, δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σημαντικό μέρος των Αμερικανών θεωρεί τον πόλεμο λάθος και επιθυμεί γρήγορη συμφωνία για τον τερματισμό του.
Για την Τεχεράνη, αυτό δημιουργεί μια πιθανή ευκαιρία. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να πείσει τους Αμερικανούς ότι το Ιράν έχει δίκιο. Αρκεί να ενισχύσει την αμφιβολία για το εάν ο πόλεμος εξυπηρετεί πραγματικά τα αμερικανικά συμφέροντα.
Το μήνυμα: «Ο Νετανιάχου σε χρησιμοποίησε»
Η επιλογή του Αραγτσί να επιτεθεί προσωπικά στον Νετανιάχου έχει επομένως ιδιαίτερη σημασία.
Η Τεχεράνη δεν λέει απλώς ότι το Ισραήλ ευθύνεται για την έναρξη της σύγκρουσης. Επιχειρεί να παρουσιάσει τον Νετανιάχου ως πολιτικό που έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει την αμερικανική κυβέρνηση προς την κατεύθυνση που εξυπηρετεί το Ισραήλ.
Η εικόνα που επιχειρεί να δημιουργήσει είναι αυτή ενός Αμερικανού προέδρου ο οποίος έχει παρασυρθεί από έναν σύμμαχο σε μια σύγκρουση που έχει κόστος για τον ίδιο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρόκειται για ένα πολύ διαφορετικό μήνυμα από το «Αμερική εναντίον Ιράν».
Είναι το «Αμερική εναντίον Ισραήλ για το ποιος αποφασίζει την αμερικανική εξωτερική πολιτική».
Υπάρχει όμως πραγματικό ρήγμα;
Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Το γεγονός ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να δημιουργήσει ρήγμα δεν σημαίνει ότι το ρήγμα έχει ήδη δημιουργηθεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξακολουθούν να έχουν στενή στρατηγική σχέση και η αμερικανική κυβέρνηση έχει συμμετάσχει άμεσα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν. Ο ίδιος ο Τραμπ έχει παρουσιάσει την αμερικανική στρατιωτική δράση ως απαραίτητη για την αντιμετώπιση της ιρανικής απειλής.
Επομένως, η ιρανική αφήγηση δεν πρέπει να συγχέεται με αποδεδειγμένο γεγονός.
Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι η σχέση Τραμπ–Νετανιάχου δεν είναι απολύτως απαλλαγμένη από τριβές. Οι δύο κυβερνήσεις έχουν διαφορετικές προτεραιότητες σε ορισμένα ζητήματα, ενώ ο Τραμπ έχει κατά περιόδους πιέσει το Ισραήλ να αποδεχθεί επιλογές που δεν ταυτίζονται πλήρως με τη γραμμή του Νετανιάχου.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο επιχειρεί να παρέμβει η Τεχεράνη.
Η συγκυρία του Στενού του Ορμούζ
Η νέα ρητορική επίθεση του Αραγτσί έρχεται μάλιστα σε μια στιγμή νέας στρατιωτικής έντασης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν πρόσφατα πλήγματα σε ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νησί Λαράκ, υποστηρίζοντας ότι στόχος ήταν η αποτροπή απειλής από ιρανικούς εκτοξευτές που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ.
Το Ιράν απάντησε με πυραυλικές επιθέσεις εναντίον αμερικανικών θέσεων στην Ιορδανία, ενώ η ένταση γύρω από το Στενό του Ορμούζ έχει αυξηθεί ξανά.
Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη οικονομική σημασία, καθώς το Ορμούζ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους διαύλους μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο.
Ένας παρατεταμένος πόλεμος δεν δημιουργεί επομένως μόνο στρατιωτικό κόστος για την Ουάσιγκτον. Δημιουργεί και οικονομικές συνέπειες που μπορούν να μετατραπούν σε πολιτικό πρόβλημα στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Τεχεράνη παίζει με την αμερικανική πολιτική
Η στρατηγική της Τεχεράνης είναι επομένως αρκετά πιο σύνθετη από μια απλή επίθεση στον Νετανιάχου.
Το Ιράν επιχειρεί να μπει ανάμεσα στον Αμερικανό πρόεδρο και στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, αξιοποιώντας τις διαφορετικές πολιτικές τους ανάγκες.
Ο Νετανιάχου χρειάζεται να διατηρήσει την πίεση προς το Ιράν και να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως ζήτημα ισραηλινής ασφάλειας. Ο Τραμπ, από την άλλη πλευρά, πρέπει να αποδείξει στους Αμερικανούς ότι κάθε στρατιωτική εμπλοκή υπηρετεί πρώτα και πάνω απ’ όλα τα αμερικανικά συμφέροντα.
Αν η Τεχεράνη καταφέρει να κάνει αυτή τη διαφορά πολιτικά ορατή, μπορεί να αποκτήσει ένα όπλο που δεν βρίσκεται στο πεδίο της μάχης.
Την αμφιβολία.
Το ερώτημα των εκλογών
Οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου προσθέτουν μια ακόμη διάσταση.
Η Τεχεράνη δεν μπορεί να ψηφίσει στις αμερικανικές εκλογές. Μπορεί όμως να προσπαθήσει να επηρεάσει το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα διεξαχθούν.
Εάν ο πόλεμος συνεχιστεί, εάν αυξηθούν οι τιμές της ενέργειας και εάν περισσότεροι Αμερικανοί αρχίσουν να θεωρούν ότι η στρατιωτική εμπλοκή δεν εξυπηρετεί άμεσα τη χώρα τους, τότε το ζήτημα μπορεί να μετατραπεί σε εκλογικό βάρος για τον Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η αξία της σημερινής επίθεσης του Αραγτσί.
Δεν χρειάζεται να πείσει τον Τραμπ ότι ο Νετανιάχου τον «εξαπάτησε».
Αρκεί να του προσφέρει μια πολιτικά χρήσιμη εναλλακτική αφήγηση:
«Δεν χρειάζεται να πληρώσεις εσύ όλο το πολιτικό κόστος για έναν πόλεμο που, σύμφωνα με την Τεχεράνη, ξεκίνησε για λογαριασμό του Ισραήλ.»
Το αν αυτή η προσπάθεια θα δημιουργήσει πραγματικό ρήγμα στη σχέση Τραμπ–Νετανιάχου είναι άλλο ζήτημα.
Μέχρι στιγμής, όμως, η Τεχεράνη έχει δείξει ότι κατάλαβε κάτι σημαντικό: ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να πιέσει την Ουάσιγκτον ίσως να μην είναι να επιτεθεί στον Τραμπ, αλλά να τον κάνει να αναρωτηθεί ποιος πραγματικά αποφασίζει για τον πόλεμο.
