Αρχική Blog Σελίδα 37

Το πρωτοσέλιδο που παγώνει το αίμα της Δύσης

ΔΙΕΘΝΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Υπερσυντηρητική εφημερίδα της Τεχεράνης δημοσίευσε λίστα-στόχων με τον Τραμπ, τον Νετανιάχου και Ευρωπαίους ηγέτες – την ίδια στιγμή που ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν κήρυξε την εκδίκηση «θεϊκή αποστολή»

Μια λίστα που δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολιών

Η Hamshahri, η υπερσυντηρητική εφημερίδα της Τεχεράνης που ανήκει στον δήμο της πόλης, προχώρησε σε μια κίνηση που ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Στο πρωτοσέλιδό της φιλοξένησε μια εικόνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου μέσα σε στόχαστρο, με τη λεζάντα «Η εκδίκηση είναι βέβαιη». Η λίστα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στους δύο ηγέτες – περιλαμβάνει Αμερικανούς, Ισραηλινούς και τέσσερις Ευρωπαίους ηγέτες, σε μια κλιμάκωση που φέρνει τη Μέση Ανατολή ακόμη πιο κοντά σε μια ανεξέλεγκτη σύρραξη.

Η συγκεκριμένη ενέργεια έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά προκλητικών κινήσεων, με την εφημερίδα να είχε ήδη δημοσιεύσει στις 30 Ιουνίου ένα εξώφυλλο με τον Τραμπ να έχει ένα όπλο στραμμένο ανάμεσα στα μάτια του, υπό τον τίτλο «Η εκδίκηση είναι αναπόφευκτη». Αυτή τη φορά, ωστόσο, η στόχευση είναι πολύ πιο συγκεκριμένη και εκτεταμένη, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ιρανικές αρχές επιχειρούν να στείλουν ένα σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: η απειλή είναι πραγματική και δεν γνωρίζει σύνορα.

«Δεσμευόμαστε να εκδικηθούμε το αίμα του μαρτυρικού ηγέτη από τους εγκληματίες και ντροπιασμένους δολοφόνους»

Το μήνυμα του νέου ανώτατου ηγέτη

Η δημοσίευση της λίστας συνέπεσε χρονικά με το πρώτο επίσημο μήνυμα του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία μετά τον θάνατο του πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ. Σε γραπτή δήλωση που αναγνώστηκε στην ιρανική κρατική τηλεόραση, ο νέος ηγέτης χαρακτήρισε την εκδίκηση ως «θεϊκή αποστολή», τονίζοντας ότι αποτελεί «απαίτηση του έθνους» και ότι πρέπει οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί.

«Σύντομα κάθε ελεύθερος άνθρωπος σε όλο τον κόσμο θα εκπληρώσει ένα μέρος αυτής της θεϊκής αποστολής», ανέφερε χαρακτηριστικά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η απάντηση της Τεχεράνης μπορεί να λάβει πολλαπλές μορφές και να υπερβεί τα στενά όρια μιας παραδοσιακής στρατιωτικής αντίδρασης. Η αναφορά του σε «κάθε ελεύθερο άνθρωπο» ερμηνεύεται ως μια έκκληση για ευρύτερη κινητοποίηση, που μπορεί να περιλαμβάνει ένοπλες ομάδες, πράκτορες ή συμμάχους του Ιράν σε όλο τον κόσμο.

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ:

  • ΗΠΑ: Ντόναλντ Τραμπ, Μάρκο Ρούμπιο, Πιτ Χέγκσεθ, Μπραντ Κούπερ, Μάικ Χάκαμπι
  • Ισραήλ: Μπενιαμίν Νετανιάχου, Ισραέλ Κατζ, Γκιντεόν Σάαρ, Εγιάλ Ζαμίρ
  • Ευρώπη: Τζόρτζια Μελόνι (Ιταλία), Κιρ Στάρμερ (Βρετανία), Εμανουέλ Μακρόν (Γαλλία), Φρίντριχ Μερτς (Γερμανία)

Οι αντιδράσεις και η σκιά μιας γενικευμένης σύρραξης

Παρά την προκλητική φύση των δημοσιευμάτων, η διεθνής κοινότητα δεν έχει ακόμη προβεί σε επίσημες αντιδράσεις. Ωστόσο, η λίστα της Hamshahri αναμένεται να πυροδοτήσει έντονες συζητήσεις και να οξύνει περαιτέρω το κλίμα, ειδικά σε μια περίοδο όπου η ένταση στη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Η ταυτόχρονη εμπλοκή Ευρωπαίων ηγετών υποδηλώνει ότι το Ιράν αντιλαμβάνεται την κρίση ως μια ευρύτερη αντιπαράθεση με τη Δύση, υπερβαίνοντας τα στενά πλαίσια της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η λίστα αυτή αποτελεί απλώς μια επικοινωνιακή κίνηση εσωτερικής κατανάλωσης, που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ηθικού των Ιρανών, ή αν αντανακλά έναν πραγματικό επιχειρησιακό σχεδιασμό. Η στάση του νέου ανώτατου ηγέτη, που μόλις ανέλαβε την εξουσία και επιθυμεί να εδραιώσει την εικόνα του ως σκληρού και αποφασιστικού, ενισχύει την ανησυχία ότι η Τεχεράνη μπορεί να προχωρήσει σε ενέργειες που θα ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αγωνία, συνειδητοποιώντας ότι η βέβαιη εκδίκηση που υπόσχεται η Hamshahri μπορεί να είναι το προανάκρουσμα μιας νέας, σκοτεινής περιόδου.

«Σύντομα κάθε ελεύθερος άνθρωπος σε όλο τον κόσμο θα εκπληρώσει ένα μέρος αυτής της θεϊκής αποστολής» – το μήνυμα του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ που μετατρέπει την εκδίκηση σε παγκόσμια υπόθεση

Η λίστα της Hamshahri και το μήνυμα του νέου ηγέτη αποτελούν τις πιο ξεκάθαρες ενδείξεις μέχρι στιγμής ότι το Ιράν δεν προτίθεται να περιοριστεί σε συμβολικές αντιδράσεις. Οι ηγέτες που περιλαμβάνονται στη λίστα βρίσκονται πλέον σε κατάσταση συναγερμού, ενώ οι υπηρεσίες ασφαλείας των εμπλεκόμενων χωρών αναμένεται να ενισχύσουν τα μέτρα προστασίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η απειλή της «θεϊκής αποστολής» θα παραμείνει στο επίκεντρο της διεθνούς ανησυχίας για το άμεσο μέλλον.

Η τρίτη κατηγορία – Μια ματιά έξω από την πολιτική

ΓΝΩΜΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ελενα Βλασσοπούλου – Μπαρτζού
Φυσικός · Μουσικοσυνθέτρια

Δεν ανήκω στην πολιτική. Δεν έχω κομματική ταυτότητα, δεν έχω ανάγκη να υπερασπιστώ πρόσωπα ή μηχανισμούς και δεν βλέπω τον κόσμο μέσα από τα χρώματα μιας παράταξης.

Ίσως ακριβώς γι’ αυτό μπορώ να παρατηρώ.

Η επαφή μου, μέσα από τον άνθρωπό μου, με τον χώρο της πολιτικής επικοινωνίας μού έδωσε τη δυνατότητα να δω μια πραγματικότητα που για πολλούς παραμένει αόρατη. Όχι επειδή γνωρίζω όλα τα πρόσωπα ή όλες τις λεπτομέρειες, αλλά επειδή όταν παρατηρείς ένα σύστημα για αρκετό χρόνο αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τις δομές του.

Και κάθε σύστημα έχει δομές.

Η πολιτική δεν είναι απλώς απόψεις και συνθήματα.

Είναι θεσμοί, συσχετισμοί, στρατηγικές, επικοινωνία, συμφέροντα, αποφάσεις και συνέπειες.

«Και όπως σε κάθε σύνθετο σύστημα,

έτσι και στην πολιτική,

η κατανόηση δεν έρχεται από την αυθαίρετη φαντασία.
Έρχεται από την παρατήρηση επαναλαμβανόμενων μοτίβων.»

Δεν χρειάζεται να έχεις μαντικές ικανότητες για να καταλάβεις ότι μια συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται πολλές φορές πιθανόν να έχει συνέχεια.

Στη μουσική, μια σύνθεση έχει αρμονία, δομή και κατεύθυνση. Ένας έμπειρος μουσικός μπορεί να καταλάβει πού οδηγείται μια φράση πριν ολοκληρωθεί. Όχι επειδή μαντεύει, αλλά επειδή γνωρίζει τη γλώσσα.

Δεν χρειάζεται να δημιουργήσεις θεωρίες λοιπόν για να δεις ότι συγκεκριμένες επιλογές οδηγούν συχνά σε συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Αυτό δεν είναι συνωμοσιολογία. Είναι ανάλυση.

Η μεγάλη σύγχυση της εποχής μας είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν την πρόβλεψη από τη φαντασίωση.

Η φαντασίωση λέει: «Εγώ ξέρω τι θα έκανα, άρα ξέρω και τι έκανε ο άλλος.»

Η ανάλυση λέει: «Ας δούμε τα δεδομένα, τις προηγούμενες κινήσεις, τα κίνητρα, τις συνθήκες και ας βγάλουμε ένα συμπέρασμα.»

Η μία βασίζεται στην προβολή. Η άλλη στη μελέτη.

Και όμως, σε μια κοινωνία όπου η πολιτική ταυτότητα έχει γίνει για πολλούς κομμάτι προσωπικής ύπαρξης, η ψύχραιμη παρατήρηση συχνά θεωρείται επίθεση.

Η λογική του στρατοπέδου

  • Αν δεν συμφωνείς, πρέπει να ανήκεις κάπου αλλού.
  • Αν ασκείς κριτική, κάποιος πρέπει να σε έχει βάλει.
  • Αν βλέπεις ένα μοτίβο που δεν αρέσει στους άλλους, γίνεσαι εύκολα «εχθρός».

«Αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι με τους άλλους.»

Μια φράση που αποκαλύπτει όχι δύναμη, αλλά αδυναμία σκέψης.

Γιατί αρνείται να δεχτεί ότι υπάρχει και ο άνθρωπος που δεν ανήκει σε στρατόπεδο.

Ο άνθρωπος που μπορεί να συμφωνήσει σε κάτι και να διαφωνήσει σε κάτι άλλο.

Ο άνθρωπος που δεν χρειάζεται μια ομάδα για να του υποδείξει ποιον πρέπει να θαυμάζει και ποιον πρέπει να μισεί.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά της πολιτικής πραγματικότητας που λίγοι θέλουν να συζητήσουν.

Οι κομματικοί μηχανισμοί δεν αποτελούνται μόνο από ηγεσίες και εκλεγμένους.

Αποτελούνται και από ένα σύνολο ανθρώπων γύρω τους.

Ανθρώπους που πολλές φορές διεκδικούν ρόλο, επιρροή και θέση μέσα στο σύστημα.

Και όπως συμβαίνει σε κάθε ανθρώπινο περιβάλλον όπου υπάρχουν περιορισμένες θέσεις και ανταγωνισμός, εμφανίζονται συμπεριφορές που δεν έχουν πάντα σχέση με την ιδέα που προβάλλεται.

Οι μηχανισμοί της επιρροής

  • Υπάρχει η ανάγκη για προβολή.
  • Υπάρχει η προσπάθεια ανάδειξης.
  • Υπάρχει η απαξίωση του άλλου για να φανεί καλύτερος κάποιος.
  • Υπάρχει η προσπάθεια να δημιουργηθεί χρησιμότητα μέσα στον μηχανισμό.

Και κάπου εκεί βρίσκεται μια μεγάλη αντίφαση.

Ο απλός άνθρωπος μπορεί να πιστεύει ότι αγωνίζεται αποκλειστικά για μια ιδέα.

Μπορεί να τρέχει, να υπερασπίζεται, να συγκρούεται, να αφιερώνει χρόνο και ενέργεια.

Και την ίδια στιγμή, κάποιοι γύρω του μπορεί να χρησιμοποιούν αυτή την αφοσίωση ως εργαλείο για προσωπική ανέλιξη, αναγνώριση ή μια θέση μέσα στον ίδιο τον μηχανισμό.

Οι γνωστοί πια Τάκης, η Δήμητρα και η Μαρία μπορεί να δίνουν μάχες με καθαρή πρόθεση.

Αλλά δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι βρίσκονται γύρω τους έχουν τα ίδια κίνητρα.

Και αυτή είναι μια δύσκολη αλήθεια να δεχτεί κάποιος.
Ότι η καλή πρόθεση ενός ανθρώπου δεν εγγυάται πάντα την καθαρότητα των προθέσεων όλων των άλλων.

«Το πιο εύκολο όμως είναι να μη συζητηθεί η ουσία.
Να στραφούμε πάλι στο πρόσωπο.
Να βάλουμε ταμπέλα.
Να ρωτήσουμε “με ποιους είσαι;”

Γιατί η ταμπέλα είναι πάντα πιο εύκολη από τη σκέψη.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται η τρίτη κατηγορία ανθρώπων.

Όχι οι «δικοί μας».

Όχι οι «άλλοι».

Αλλά εκείνοι που έχουν κουραστεί από όλο αυτό το παιχνίδι.

Εκείνοι που δεν ψάχνουν εχθρούς αλλά εξηγήσεις.

Εκείνοι που δεν ενδιαφέρονται να κερδίσουν έναν καβγά, αλλά να καταλάβουν μια πραγματικότητα.

Εκείνοι που κοιτάζουν όλη αυτή την κατάσταση και λένε:

«Σας βαρεθήκαμε, ρε γίδια.»

Όχι επειδή αρνούνται την πολιτική.

Αλλά επειδή αρνούνται την απλοποίηση.

Γιατί η δημοκρατία δεν χρειάζεται ανθρώπους που απλώς ακολουθούν.

Χρειάζεται ανθρώπους που παρατηρούν, κρίνουν και έχουν το θάρρος να σκέφτονται ανεξάρτητα.

Και ίσως το πιο σπάνιο προσόν σήμερα δεν είναι να έχει κάποιος άποψη.

Είναι να μπορεί να την αλλάξει όταν η πραγματικότητα του αποδεικνύει ότι έκανε λάθος.

«Γιατί ο πιο ελεύθερος άνθρωπος δεν είναι αυτός που ανήκει στο σωστό στρατόπεδο.
Είναι αυτός που δεν παραδίδει ποτέ το δικαίωμα να σκέφτεται μόνος του.»

ΠΑΣΟΚ: «Η εξωτερική πολιτική δεν αντέχει τον αυτόματο πιλότο» – Τα επτά χρόνια αδράνειας και το τίμημα της ολιγωρίας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Η αξιωματική αντιπολίτευση εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του πρωθυπουργού, κατηγορώντας τον για ελλιπή αντίδραση απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, αδυναμία ανάπτυξης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και υπαναχωρήσεις σε κρίσιμα εθνικά ζητήματα

Η απάντηση που ήρθε από τη Χαριλάου Τρικούπη

Μια σφοδρή επίθεση, γεμάτη ερωτήματα που μένουν αναπάντητα, εξαπέλυσε το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής με αφορμή την κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού. Ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, Κώστας Τσουκαλάς, κατηγόρησε τον κ. Μητσοτάκη ότι άφησε την εξωτερική πολιτική «στον αυτόματο πιλότο» για επτά ολόκληρα χρόνια, προειδοποιώντας ότι η χώρα δεν πρέπει να πληρώσει το τίμημα της κυβερνητικής ολιγωρίας. Αναμφίβολα, η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κλίμα αντιπαράθεσης για τον ρόλο της Ελλάδας στις διεθνείς εξελίξεις, μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και τη διαφαινόμενη αναβάθμιση της Τουρκίας.

Ο κ. Τσουκαλάς δεν περιορίστηκε σε γενικές διατυπώσεις. Έθεσε μια σειρά από συγκεκριμένα ερωτήματα που, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, παραμένουν αναπάντητα: γιατί δεν αναπτύχθηκε η εγχώρια αμυντική βιομηχανία; γιατί δεν δημιουργήθηκαν όροι αλληλεγγύης με τους Ευρωπαίους εταίρους; γιατί έγινε υπαναχώρηση στο θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης της Κάσου; Τα ερωτήματα αυτά, όπως τόνισε, αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα τη στιγμή που η Τουρκία ενισχύει τη διπλωματική και αμυντική της παρουσία.

«Η εξωτερική πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήνεις στον αυτόματο πιλότο. Δεν συγχωρούνται ολιγωρίες ούτε λανθασμένες βεβαιότητες»

Οι τρεις απειλές και το χάσμα των επενδύσεων

Στην επίθεσή του, ο κ. Τσουκαλάς αναφέρθηκε σε τρία ζητήματα που, κατά την άποψή του, συνιστούν διαρκείς απειλές: το τουρκικό casus belli, το οποίο χαρακτήρισε «προσβολή της Ελλάδας», τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και την αδράνεια της κυβέρνησης απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Όπως υποστήριξε, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έθεσε το ζήτημα της τουρκικής προκλητικότητας στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ενώ η απουσία αναφοράς στα τουρκικά αρχηγεία του ΝΑΤΟ καταδεικνύει την έλλειψη στρατηγικής.

Παράλληλα, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της Δυτικής Μακεδονίας, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει αποτύχει να υλοποιήσει τις επενδύσεις που υποσχέθηκε. Όπως σημείωσε, από τα 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν εξαγγελθεί, έχουν δρομολογηθεί μόλις 1,96 δισεκατομμύρια, μια διαφορά που η Κομισιόν, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Μανιάτη, έχει ήδη επισημάνει. «Η Δυτική Μακεδονία περιμένει απαντήσεις», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι οι κάτοικοι της περιοχής δεν πρέπει να μείνουν στην αφάνεια.

ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ:

  • Γιατί η αμυντική βιομηχανία παρέμεινε ανενίσχυτη για επτά χρόνια;
  • Γιατί δεν υπήρξε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη απέναντι στην Τουρκία;
  • Γιατί η κυβέρνηση υπαναχώρησε στη διασύνδεση της Κάσου;
  • Πού κατέληξαν τα κονδύλια για τη Δυτική Μακεδονία;

Η προειδοποίηση για το τίμημα της ολιγωρίας

Καθώς η αντιπαράθεση κορυφώνεται, ο κ. Τσουκαλάς προειδοποίησε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να πληρώσει ακριβά την κυβερνητική ολιγωρία. «Ελπίζουμε τώρα να καταλαβαίνετε τη ζημιά που έκανε η υπαναχώρηση σας στην πόντιση του καλωδίου στην Κάσο, η αδράνεια στο ζήτημα των αρχηγείων του ΝΑΤΟ στην Τουρκία και η μη θέση του ζητήματος της τουρκικής προκλητικότητας», ανέφερε, απευθυνόμενος ευθέως στον πρωθυπουργό. Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι οι «λανθασμένες βεβαιότητες» της κυβέρνησης δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για τη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής.

Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ έρχεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση επιχειρεί να αναδείξει τις επιτυχίες της στη διεθνή σκηνή. Ωστόσο, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με την τοποθέτησή του, επιχειρεί να αναδείξει τις αδυναμίες και να θέσει τη βάση για μια εναλλακτική πολιτική πρόταση. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η επίθεση αυτή θα έχει αντίκρισμα στην κοινή γνώμη ή αν η κυβέρνηση θα καταφέρει να αποκρούσει τις αιτιάσεις, αποδεικνύοντας ότι η εξωτερική πολιτική δεν λειτουργεί με αυτόματο πιλότο, αλλά με σχέδιο και στρατηγική.

«Από τα 7,5 δισ. ευρώ που είχαν παρουσιαστεί ως συνολικό πακέτο για την επόμενη μέρα της Δυτικής Μακεδονίας, έχουν δρομολογηθεί μόλις 1,96 δισ. ευρώ» – το ΠΑΣΟΚ επικαλείται τα στοιχεία της Κομισιόν για να καταδείξει το χάσμα εξαγγελιών και πράξεων

Η σημερινή παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί μια σαφή προσπάθεια να αναδείξει μια διαφορετική αφήγηση για την εξωτερική πολιτική, τονίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται κάτι περισσότερο από διακηρύξεις. Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν τα ερωτήματα που έθεσε ο κ. Τσουκαλάς θα λάβουν απάντηση, ή αν θα παραμείνουν μια ακόμη αφορμή για πολιτική αντιπαράθεση, σε μια περίοδο που η γεωπολιτική σταθερότητα της περιοχής δοκιμάζεται.

Το σκληρό μήνυμα Μαρινάκη για τα συνθήματα στο σπίτι της Βολουδάκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε την τοποθέτηση συνθημάτων «Θάνατος στη ΝΔ» και «Γκαζάκια στα σπίτια σας» έξω από το σπίτι της υφυπουργού ως μια «οργανωμένη προσπάθεια εκφοβισμού» και προειδοποίησε ότι «η σιωπή σε τέτοιες περιπτώσεις είναι συνενοχή»

Η αντίδραση που έφτασε από το Μέγαρο Μαξίμου

Η απειλή που γράφτηκε σε τοίχο είναι πλέον μέρος της πολιτικής πραγματικότητας. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από τη στιγμή που άγνωστοι επέλεξαν να στοχοποιήσουν την υφυπουργό Μετανάστευσης Σέβη Βολουδάκη, γράφοντας έξω από το σπίτι και το γραφείο της συνθήματα που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Αναμφίβολα, η κίνηση αυτή δεν αποτελεί μια τυχαία πράξη βανδαλισμού, αλλά μια συνειδητή απόπειρα εκφοβισμού, που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και εισέρχεται στη σφαίρα της εγκληματικής απειλής.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, δεν άφησε περιθώρια αμφισημίας στην ανακοίνωσή του. Με μια γλώσσα που θυμίζει τις πιο σκληρές στιγμές της πολιτικής αντιπαράθεσης, χαρακτήρισε την πράξη ως μια «ωμή επίθεση κατά της Δημοκρατίας», απορρίπτοντας κάθε ενδεχόμενο να εκληφθεί ως μια απλή διαμαρτυρία. «Όταν κάποιοι φτάνουν να γράφουν “Θάνατος στη ΝΔ” και “Γκαζάκια στα σπίτια σας” έξω από το σπίτι της υφυπουργού, δεν έχουμε απέναντί μας μια πράξη διαμαρτυρίας. Έχουμε απέναντί μας μια οργανωμένη προσπάθεια εκφοβισμού», τόνισε, βάζοντας το ζήτημα σε ένα νέο, πιο σοβαρό πλαίσιο.

«Όποιος ανέχεται τέτοιες πρακτικές, όποιος σιωπά μπροστά σε τέτοια συνθήματα, αναλαμβάνει τεράστια πολιτική και ηθική ευθύνη»

Η σύνδεση με την τραγωδία και η προειδοποίηση προς τους σιωπηλούς

Ο κ. Μαρινάκης δεν περιορίστηκε στην καταδίκη. Προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας την απειλή αυτή με την ευρύτερη προσπάθεια ορισμένων να εργαλειοποιήσουν τη δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη. «Είναι αδιανόητο κάποιοι να επιχειρούν να εργαλειοποιήσουν μια δολοφονική επίθεση για να σπείρουν νέο μίσος και να απειλήσουν τη ζωή ανθρώπων», υπογράμμισε, αφήνοντας αιχμές για όσους, κατά την άποψή του, επιχειρούν να αντλήσουν πολιτικά οφέλη από τη βία. Η αναφορά αυτή λειτουργεί ως μια υπόμνηση ότι η κοινωνία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου η ανοχή σε τέτοιες πρακτικές μπορεί να έχει ανυπολόγιστες συνέπειες.

Το μήνυμα του κυβερνητικού εκπροσώπου απευθύνθηκε, ωστόσο, όχι μόνο στους δράστες, αλλά και σε όσους επιλέγουν να σιωπούν. «Η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμέλιο της Δημοκρατίας. Η στοχοποίηση ανθρώπων για την πολιτική τους ταυτότητα είναι η άρνησή της», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι η σιωπή απέναντι σε τέτοια φαινόμενα δεν συνιστά ουδετερότητα, αλλά συνενοχή. Η δήλωση αυτή φέρνει στο προσκήνιο ένα ερώτημα που απασχολεί τον δημόσιο διάλογο: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η ανοχή απέναντι στην πολιτική βία;

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΗ:

  • Ωμή επίθεση κατά της Δημοκρατίας: Η πράξη υπερβαίνει τα όρια της διαμαρτυρίας
  • Εργαλειοποίηση της βίας: Προσπάθεια να σπαρθεί νέο μίσος
  • Προειδοποίηση: «Όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να επιβάλουν τις απόψεις τους με τον φόβο και τη βία θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες»
  • Η σιωπή ως συνενοχή: «Όταν το “Θάνατος” μετατρέπεται σε σύνθημα, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα»

Η εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και η προειδοποίηση προς τους απειλητές

Παρά την οργή που προκάλεσε το περιστατικό, ο κ. Μαρινάκης επέλεξε να κλείσει την ανακοίνωσή του με μια νότα αποφασιστικότητας. «Η Δημοκρατία δεν πρόκειται να φοβηθεί τους τραμπούκους. Οι απειλές δεν θα κάμψουν κανέναν», τόνισε, εκφράζοντας την εμπιστοσύνη του στις αρχές ότι θα συλλάβουν και θα οδηγήσουν τους δράστες στη Δικαιοσύνη. Παράλληλα, προειδοποίησε τους απειλητές ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι η πολιτεία δεν προτίθεται να κάνει πίσω.

Το περιστατικό με τα συνθήματα στο σπίτι της κ. Βολουδάκη έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από παρόμοιες ενέργειες που έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα, εντείνοντας την ανησυχία για την άνοδο της πολιτικής βίας. Η αντίδραση της κυβέρνησης, μέσω της σκληρής ανακοίνωσης Μαρινάκη, δείχνει ότι η πλευρά της εξουσίας επιλέγει μια γραμμή μηδενικής ανοχής. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: θα είναι αρκετές οι καταδίκες για να αποτρέψουν τη ριζοσπαστικοποίηση, ή χρειάζονται πιο ουσιαστικές παρεμβάσεις για να στερέψουν οι πηγές του μίσους;

«Όταν το “Θάνατος” μετατρέπεται σε σύνθημα, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή»

Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν η ανακοίνωση Μαρινάκη θα έχει αντίκτυπο πέρα από το επικοινωνιακό πεδίο. Η έρευνα των αρχών βρίσκεται σε εξέλιξη, και η ταυτοποίηση των δραστών θα αποτελέσει ένα πρώτο, κρίσιμο βήμα προς την αποκατάσταση της τάξης. Το μήνυμα της κυβέρνησης, πάντως, είναι ξεκάθαρο: η βία δεν θα γίνει ανεκτή, και η σιωπή που την περιβάλλει δεν θα μείνει αναπάντητη.

Το μήνυμα της Τεχεράνης που παγώνει το αίμα

ΔΙΕΘΝΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Ο κορυφαίος διαπραγματευτής του Ιράν προειδοποίησε τις ΗΠΑ ότι «η εποχή των μονόπλευρων συμφωνιών έχει τελειώσει» – την ώρα που οι σειρήνες ηχούν στο Μπαχρέιν, το Κατάρ μετρά τραυματίες και το Πακιστάν καλεί σε αυτοσυγκράτηση

Η προειδοποίηση που έρχεται με φόντο τις φλόγες

Σε ένα κλίμα που θυμίζει τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας, η Μέση Ανατολή βρίσκεται στο χείλος μιας νέας, ανεξέλεγκτης ανάφλεξης. Οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μαζικά αεροπορικά πλήγματα σε πέντε πόλεις της ιρανικής επαρχίας Μπουσέχρ, προκαλώντας την άμεση και σφοδρή αντίδραση της Τεχεράνης. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και κορυφαίος διαπραγματευτής, Μοχαμάντ Μπακέρ Γκαλιμπάφ, έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον, τονίζοντας ότι η εποχή των μονομερών αποφάσεων ανήκει οριστικά στο παρελθόν. «Η εποχή των μονόπλευρων συμφωνιών έχει τελειώσει. Σας το είπαμε: κρατήστε τον λόγο σας ή πληρώστε το τίμημα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το μήνυμα αυτό δεν είναι μια απλή ρητορική κορώνα. Συνοδεύεται από μια εικόνα της ρήτρας για τα Στενά του Ορμούζ από το Μνημόνιο Συναντίληψης, υποδηλώνοντας ότι το Ιράν είναι αποφασισμένο να προχωρήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση εάν οι ΗΠΑ δεν συμμορφωθούν με τις δεσμεύσεις τους. Οι σειρήνες που ήχησαν για τρίτη φορά στο Μπαχρέιν και οι τρεις τραυματίες στο Κατάρ από πτώση συντριμμιών κατά τη διάρκεια αναχαιτίσεων αποδεικνύουν ότι η σύγκρουση έχει ήδη ξεπεράσει τα σύνορα του Ιράν, απειλώντας να παρασύρει ολόκληρη την περιοχή σε μια ανεξέλεγκτη δίνη βίας.

«Η εποχή των μονόπλευρων συμφωνιών έχει τελειώσει. Κρατήστε τον λόγο σας ή πληρώστε το τίμημα» – το μήνυμα Γκαλιμπάφ που ανέβασε τον πήχη της έντασης

Οι διπλωματικές ανάσες και η σκιά των όπλων

Παρά την κλιμάκωση, η διπλωματική μηχανή δεν έχει σταματήσει. Το Πακιστάν, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Ισχάκ Νταρ, απηύθυνε έκκληση για αυτοσυγκράτηση, τονίζοντας ότι ο διάλογος παραμένει η μόνη βιώσιμη οδός. Στο Ομάν, συνομιλίες για την ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή του Κατάρ, το οποίο έχει διαδραματίσει ρόλο μεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν τους τελευταίους μήνες. Το Ιράν γνωστοποίησε ότι στο Μουσκάτ συζητήθηκαν ρυθμίσεις για τη διαχείριση της ναυσιπλοΐας, σε συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο και το MoU μεταξύ των δύο χωρών.

Ωστόσο, η διπλωματική οδός φαίνεται να κλονίζεται από τις στρατιωτικές εξελίξεις. Η CENTCOM ανακοίνωσε ότι τα νέα πλήγματα ήταν αντίποινα για την επίθεση των Φρουρών της Επανάστασης εναντίον του πλοίου «M/V GFS Galaxy», που έπλεε υπό κυπριακή σημαία. Το πλοίο υπέστη σημαντικές ζημιές και ένα μέλος του πληρώματος αγνοείται, ενώ οι υπόλοιποι διασώθηκαν από τις τοπικές αρχές. Η αντίδραση της Ουάσινγκτον ήταν άμεση και σφοδρή, με τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ να δηλώνει ότι «το Ιράν έκανε μια κακή επιλογή και τώρα πληρώνει το τίμημα».

ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ:

  • Πλήγματα ΗΠΑ: Πέντε πόλεις στην επαρχία Μπουσέχρ – στόχοι πολιτικές υποδομές
  • Ιρανική απειλή: «Κρατήστε τον λόγο σας ή πληρώστε το τίμημα»
  • Επιπτώσεις: Τρεις τραυματίες στο Κατάρ, σειρήνες στο Μπαχρέιν
  • Πλοίο: Το «M/V GFS Galaxy» υπέστη ζημιές – αγνοείται μέλος του πληρώματος

Η γεωγραφία του πολέμου και η απειλή στον πυρηνικό σταθμό

Η επιλογή της επαρχίας Μπουσέχρ ως στόχου των αμερικανικών επιδρομών δεν είναι τυχαία. Η περιοχή φιλοξενεί τον πυρηνικό σταθμό του Μπουσέχρ, και οι ιρανικές αρχές καταγγέλλουν ότι τα πλήγματα κατέστρεψαν πολιτικές υποδομές σε κοντινή απόσταση. Οι πόλεις Ασαλουγιέ, Ντιρ, Μπουσέχρ, Ντάστι και Τανγκεστάν δέχθηκαν σφοδρά χτυπήματα, με τις ζημιές να είναι εκτεταμένες. Παράλληλα, η Ιορδανία επιβεβαίωσε ότι τρεις ιρανικοί πύραυλοι έπεσαν σε διαφορετικές τοποθεσίες, χωρίς ωστόσο να προκαλέσουν θύματα, με τις υλικές ζημιές να είναι περιορισμένες.

Η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ παραμένει τεταμένη, με το Ιράν να τονίζει ότι οι μελλοντικές ρυθμίσεις για τη ναυτιλιακή κίνηση θα πρέπει να καθοριστούν από τις δύο παράκτιες χώρες, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες εξελίξεις. Το μήνυμα της Τεχεράνης προς την Ουάσινγκτον είναι ξεκάθαρο: η συμφωνία του παρελθόντος δεν μπορεί να εφαρμοστεί μονομερώς, και οποιαδήποτε απόκλιση από τους όρους της θα έχει συνέπειες. Οι επόμενες ώρες θα δείξουν αν η διπλωματία μπορεί να αποτρέψει μια γενικευμένη σύρραξη ή αν η περιοχή θα βυθιστεί σε έναν νέο κύκλο βίας που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει.

«Οι τρεις τραυματίες στο Κατάρ και οι σειρήνες στο Μπαχρέιν αποτελούν την πιο ηχηρή απόδειξη ότι η σύγκρουση έχει ήδη ξεπεράσει τα σύνορα του Ιράν»

Οι αμερικανικές επιδρομές, σε συνδυασμό με την ιρανική απειλή, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που απειλεί να τινάξει στον αέρα την ήδη εύθραυστη ισορροπία της Μέσης Ανατολής. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αγωνία, ενώ το Πακιστάν, το Ομάν και το Κατάρ επιχειρούν να κρατήσουν ζωντανό το δίπλωμα. Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι αν οι φωνές της λογικής θα υπερισχύσουν ή αν η περιοχή θα οδηγηθεί σε μια νέα, καταστροφική σύγκρουση.

Γεραπετρίτης «καίει» τα σενάρια μυστικής διπλωματίας – Η απάντηση για το casus belli και το «στοίχημα» της ακρίβειας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Ο υπουργός Εξωτερικών υπερασπίστηκε τον διάλογο με την Άγκυρα, απέρριψε τις κατηγορίες για «μυστικές συμφωνίες» και έβαλε στο τραπέζι το πρόβλημα που πιέζει περισσότερο τους πολίτες – την ακρίβεια

Η άμυνα της κυβερνητικής γραμμής

Οι δηλώσεις του Γιώργου Γεραπετρίτη στην ΕΡΤ κινήθηκαν σε τρεις άξονες: την υπεράσπιση της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, την αποσαφήνιση της στάσης απέναντι στην Τουρκία και την αναγνώριση του βάρους της ακρίβειας. Ο υπουργός Εξωτερικών απέφυγε να μπει στη λογική της πόλωσης, επιλέγοντας να παρουσιάσει την Ελλάδα ως μια χώρα που δεν αρκείται στο ρόλο του θεατή. «Η Ελλάδα είναι πρωταγωνιστής των εξελίξεων», ήταν το μήνυμά του, απαντώντας έμμεσα στα δημοσιεύματα που προοιωνίζονται αναβάθμιση της Τουρκίας.

Στο σημείο αυτό, ο κ. Γεραπετρίτης έκανε μια σαφή αναφορά στο παρελθόν, συγκρίνοντας τη σημερινή εικόνα με αυτή του 2019. Όπως τόνισε, τότε η Ελλάδα ήταν εκτός του προγράμματος των F-35, ενώ σήμερα όχι μόνο συμμετέχει αλλά βρίσκεται σε τροχιά ενίσχυσης της αμυντικής της ισχύος. «Κανείς δεν μπορεί να πει ότι υπάρχει οποιαδήποτε δέσμευση ή υπόσχεση» για την Τουρκία, ξεκαθάρισε, απορρίπτοντας τις εικασίες που είχαν κυκλοφορήσει τις προηγούμενες ημέρες. Παράλληλα, έστρεψε τα βέλη του στον Αλέξη Τσίπρα, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία ήταν συμπαραγωγός των F-35 κατά τη διάρκεια της θητείας του.

«Το να μη συζητάμε καθόλου με την Τουρκία είναι πραγματικά μια πολιτική καταστροφής» – η απάντηση στην κριτική για τους διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα

«Βαρίδι» το casus belli, «μύθος» η μυστική διπλωματία

Η αναφορά στο casus belli ήταν ίσως η πιο ουσιαστική στιγμή της συνέντευξης. Ο κ. Γεραπετρίτης το χαρακτήρισε «τεράστιο βαρίδι» και υπογράμμισε ότι η άρση του θα ήταν «χρήσιμη» και «οφειλόμενη». Η τοποθέτησή του ήταν σαφής: δεν νοείται μια χώρα που επιδιώκει να συμμετέχει στη διεθνή αρχιτεκτονική ασφαλείας να απειλεί πολεμικά μια γειτονική και σύμμαχο χώρα. Το μήνυμα, ωστόσο, απευθυνόταν εξίσου και στο εσωτερικό της χώρας, απαντώντας σε όσους αμφισβητούν τη σκοπιμότητα του διαλόγου.

Ο υπουργός Εξωτερικών απέρριψε κατηγορηματικά τα σενάρια μυστικών διαπραγματεύσεων, χαρακτηρίζοντάς τα «αποκυήματα της φαντασίας». Όπως τόνισε, η ενημέρωση της Βουλής, του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και των πολιτικών αρχηγών είναι συνεχής και διαφανής. «Στη σημερινή εποχή, όταν όλα καθίστανται δημόσια, η συζήτηση περί μυστικής διπλωματίας είναι εκτός πραγματικότητας», σημείωσε, αφήνοντας αιχμές για όσους επιχειρούν να υπονομεύσουν την εθνική γραμμή με ανυπόστατους ισχυρισμούς.

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΙΑ:

  • Εξωτερική πολιτική: Η Ελλάδα δεν είναι θεατής – «πρωταγωνιστής» των εξελίξεων
  • Casus belli: «Βαρίδι» – η άρση του είναι οφειλόμενη
  • Διάλογος: «Το να μη συζητάμε με την Τουρκία είναι πολιτική καταστροφής»
  • Μυστική διπλωματία: «Αποκυήματα φαντασίας» – τίποτα δεν κρύβεται
  • Ακρίβεια: Οι πολίτες βρίσκονται «υπό μεγάλη οικονομική πίεση»

Ακρίβεια, λαϊκισμός και η σταθερότητα των θεσμών

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Γεραπετρίτης δεν απέφυγε να θίξει το μεγάλο ζητούμενο της περιόδου: την ακρίβεια. «Πράγματι υπάρχουν Έλληνες πολίτες που υποφέρουν», δήλωσε, αναγνωρίζοντας ότι παρά την αύξηση των μισθών και τις φοροελαφρύνσεις, το πρόβλημα παραμένει οξύ. Η διαπίστωση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς προέρχεται από έναν υπουργό που γνωρίζει ότι η ακρίβεια έχει αναδειχθεί σε κορυφαίο εκλογικό ζήτημα.

Απαντώντας σε ερώτημα για τις εκλογές, ο υπουργός υπενθύμισε τη δέσμευση του πρωθυπουργού ότι οι κάλπες θα στηθούν στο τέλος της τετραετίας, απορρίπτοντας τα σενάρια πρόωρης προσφυγής. Η τοποθέτησή του συνοδεύτηκε από μια προειδοποίηση κατά του λαϊκισμού: «Ο δημαγωγικός λόγος δεν είναι ωφέλιμος πολιτικός λόγος», είπε, στέλνοντας μήνυμα σε όσους επιχειρούν να εργαλειοποιήσουν τα εθνικά θέματα για μικροπολιτικά οφέλη. Η αναφορά αυτή, αν και γενική, απέκτησε ειδικό βάρος μπροστά στις εξελίξεις που διαμορφώνονται στον χώρο της αντιπολίτευσης.

«Η εξωτερική πολιτική, η άμυνα και η οικονομία δεν πρέπει να μπαίνουν στον μύλο της μικροπολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά να αποτελούν πεδία εθνικής συνεννόησης» – το μήνυμα για την υπέρβαση των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων

Η συνέντευξη του Γιώργου Γεραπετρίτη επιχείρησε να σκιαγραφήσει την εικόνα μιας Ελλάδας που κινείται σε πολλαπλά επίπεδα: ενισχυμένη διπλωματικά, παρούσα στα εξοπλιστικά προγράμματα, αλλά ταυτόχρονα αντιμέτωπη με το βάρος της ακρίβειας. Το αν αυτή η εικόνα θα πείσει τους πολίτες είναι ένα ερώτημα που θα απαντηθεί στο εκλογικό κουτί. Προς το παρόν, ο υπουργός Εξωτερικών άφησε ένα σαφές μήνυμα: η κυβέρνηση δεν προτίθεται να αλλάξει την πολιτική της, ούτε στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής ούτε στο χρονοδιάγραμμα των εκλογών.

Το μήνυμα του Μαξίμου για την τρομοκρατία που «δεν χωράει αστερίσκους» – Όλα όσα είπε ο Μητσοτάκης στην ανασκόπησή του

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Στην κυριακάτικη ανάρτησή του, ο πρωθυπουργός χαιρέτισε τις συλλήψεις για τη Marfin και την επίθεση στο σπίτι της Αφροδίτης Νέστορα, στέλνοντας μήνυμα ότι η βία δεν θα μείνει ατιμώρητη – ενώ έκανε εκτενή απολογισμό του κυβερνητικού έργου

Το μήνυμα του πρωθυπουργού

Μια ημέρα μετά την κηδεία της Βάγιας Νέστορα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετήθηκε με έμφαση στις συλλήψεις για την εμπρηστική επίθεση που στοίχισε τη ζωή στη 72χρονη μητέρα της πολιτεύτριας της ΝΔ, καθώς και για τη φονική επίθεση στη Marfin το 2010. Στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανασκόπησή του, ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε τις συλλήψεις ως το πρώτο καθοριστικό βήμα για την απόδοση δικαιοσύνης. «Με τη σύλληψη των υπόπτων γίνεται ένα καθοριστικό βήμα ώστε να αποδοθεί Δικαιοσύνη», ανέφερε, τονίζοντας ότι «τον λόγο τώρα έχει η Δικαιοσύνη».

«Την Παρασκευή έγιναν οι συλλήψεις των φερόμενων ως δραστών για 4 δολοφονίες συμπολιτών μας που μας έχουν πληγώσει βαθιά», έγραψε ο πρωθυπουργός, αναφερόμενος τόσο στη Βάγια Νέστορα όσο και στα τρία θύματα της Marfin: την έγκυο Αγγελική Παπαθανασοπούλου, τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη και την Παρασκευή Ζούλια. Όπως τόνισε, ήταν πολύ σημαντικό το γεγονός ότι σε μια τόσο δύσκολη στιγμή, υπήρξαν φωνές συνεννόησης και ενότητας. «Απέναντι στην τρομοκρατία δεν χωρούν ούτε αστερίσκοι, ούτε συμψηφισμοί. Μόνο ένα κοινό μέτωπο», υπογράμμισε.

«Απέναντι στην τρομοκρατία δεν χωρούν ούτε αστερίσκοι, ούτε συμψηφισμοί. Μόνο ένα κοινό μέτωπο που θα στερήσει από όσους επιλέγουν τη βία κάθε ίχνος ανοχής»

Τα μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής

Ο πρωθυπουργός αφιέρωσε εκτενή αναφορά και στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος, χωρίς να υποχωρεί από τις εθνικές της θέσεις. Όπως τόνισε, η χώρα πέτυχε ήδη από το 2026 τον στόχο των αμυντικών δαπανών στο 3,5% του ΑΕΠ και υλοποιεί ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων ύψους 28 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, όπως σημείωσε, η ισχύς της Συμμαχίας δεν κρίνεται μόνο από τους εξοπλισμούς, αλλά και από τον σεβασμό των αρχών της.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Μητσοτάκης επανέφερε το ζήτημα του τουρκικού casus belli, το οποίο χαρακτήρισε ως «ιστορική ανορθογραφία». «Οι σχέσεις καλής γειτονίας δεν μπορούν να συνυπάρχουν με το διαχρονικό casus belli της Τουρκίας», ανέφερε, ξεκαθαρίζοντας ότι η Ελλάδα επιδιώκει τον διάλογο, αλλά η ειρήνη και η συνεργασία δεν μπορούν να συμβιβάζονται με απειλές πολέμου. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη να επικρατήσει η διπλωματία στη Μέση Ανατολή, σημειώνοντας ότι η σταθερότητα στην περιοχή αποτελεί προϋπόθεση για την προστασία των πολιτών από νέες ανατιμήσεις στην ενέργεια και το κόστος ζωής.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ:

  • Συλλήψεις: Το μήνυμα Μητσοτάκη για την απόδοση δικαιοσύνης σε Marfin και Νέστορα
  • ΝΑΤΟ: Η Ελλάδα πέτυχε τον στόχο των αμυντικών δαπανών
  • Casus belli: «Ιστορική ανορθογραφία» που δεν συνάδει με τις σχέσεις καλής γειτονίας
  • Καύσιμα: Μείωση 10 λεπτών στη βενζίνη έως το τέλος Αυγούστου

Η οικονομία, η καινοτομία και η επόμενη ημέρα

Στον τομέα της οικονομίας, ο πρωθυπουργός έκανε μια σειρά από ανακοινώσεις που φιλοδοξούν να αποτυπώσουν το εύρος των κυβερνητικών παρεμβάσεων. Από την παραλαβή του πρώτου υβριδικού τρένου και την εκτόξευση του 18ου ελληνικού μικροδορυφόρου «Hyperion GR-1», μέχρι τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Παγκόσμια Τράπεζα για την Άμυνα και την Ασφάλεια (DSRB), η ανάρτηση Μητσοτάκη επιχείρησε να αναδείξει την εικόνα μιας χώρας που προχωρά σε πολλαπλά επίπεδα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη μείωση των θυμάτων από τροχαία, τα οποία το πρώτο εξάμηνο του 2026 ανήλθαν σε 213 έναντι 313 το 2019.

Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε επίσης στην επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, σημειώνοντας ότι ο μέσος χρόνος έκδοσης πρωτόδικης απόφασης μειώθηκε από τις 774 στις 357 ημέρες, με στόχο έως το 2030 η Ελλάδα να βρίσκεται στις πέντε ταχύτερες χώρες της Ευρώπης. Τέλος, υπογράμμισε την πορεία του Ταμείου Ανάκαμψης, το οποίο βρίσκεται εντός χρονοδιαγράμματος, με την Ελλάδα να έχει ήδη εισπράξει 24,6 δισεκατομμύρια ευρώ και να έχει ολοκληρώσει 256 ορόσημα, φτάνοντας στο 82% του συνολικού προγράμματος.

«Με τη σύλληψη των υπόπτων γίνεται ένα καθοριστικό βήμα ώστε να αποδοθεί Δικαιοσύνη και να εκπληρωθεί μια υποχρέωση προς τα θύματα του εμπρησμού της Marfin, τις οικογένειες και τους συναδέλφους τους» – το μήνυμα του πρωθυπουργού για τις υποθέσεις που σημάδεψαν τη χώρα

Η κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού λειτούργησε ως ένας πολύπλευρος απολογισμός, που συνδύασε την αυστηρή στάση απέναντι στην τρομοκρατία με την προβολή του κυβερνητικού έργου. Το μήνυμα ήταν σαφές: η Πολιτεία δεν κάνει εκπτώσεις απέναντι στη βία, ενώ ταυτόχρονα προχωρά σε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Οι πολίτες, ωστόσο, θα κρίνουν στην πράξη αν οι δεσμεύσεις αυτές θα αποτυπωθούν στην καθημερινότητά τους – και αν η Δικαιοσύνη θα σταθεί πραγματικά στο ύψος των περιστάσεων.

Ρύθμιση 72 δόσεων για χρέη στην Εφορία: Πότε ανοίγει η πλατφόρμα και ποιοι κερδίζουν

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Πετρίδης

Η νέα ρύθμιση για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ανοίγει μέσα στην εβδομάδα – με έως 72 δόσεις, μειωμένες μηνιαίες καταβολές και μια «δεύτερη ευκαιρία» για πάνω από 1,5 εκατ. πολίτες και επιχειρήσεις

Η ανάσα για τους οφειλέτες

Μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα και το αργότερο έως τις 20 Ιουλίου, η πλατφόρμα της ΑΑΔΕ ανοίγει για τη νέα ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Η ρύθμιση, που προβλέπει αποπληρωμή σε έως και 72 μηνιαίες δόσεις, αφορά χρέη που δημιουργήθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 και αποτελεί μέρος του νέου πλαισίου διαχείρισης ιδιωτικού χρέους που θεσπίστηκε με τον νόμο 5313/2026. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές παρεμβάσεις του τελευταίου διαστήματος, που φιλοδοξεί να δώσει ανάσα σε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και επιχειρήσεις που αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Η πλατφόρμα myAADE θα εμπλουτιστεί με την επιλογή «Ρυθμίσεις οφειλών – Αίτηση ρύθμισης οφειλών ν.5313/2026», μέσω της οποίας οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να υποβάλουν ηλεκτρονικά την αίτησή τους. Η εφαρμογή θα εμφανίζει το συνολικό ύψος της οφειλής, καθώς και τις διαθέσιμες επιλογές αποπληρωμής. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των δόσεων που θα επιλέξει ο φορολογούμενος, τόσο μικρότερη θα είναι η μηνιαία καταβολή, αν και η επιλογή λιγότερων δόσεων οδηγεί σε χαμηλότερη συνολική επιβάρυνση από τόκους.

«Η ρύθμιση αναμένεται να ευνοήσει κυρίως όσους έχουν μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές και αναζητούν τρόπο να αποφύγουν μέτρα αναγκαστικής είσπραξης»

Ποιες οφειλές εντάσσονται και ποιοι είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι

Η νέα ρύθμιση δεν αφορά το σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Στις 72 δόσεις μπορούν να ενταχθούν αποκλειστικά χρέη που δημιουργήθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 προς την Εφορία, τα Τελωνεία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αντίθετα, οφειλές που δημιουργήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2024 και μετά εξακολουθούν να υπάγονται στην πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων. Η διάκριση αυτή επιλέχθηκε ώστε να μη δημιουργηθεί κίνητρο εγκατάλειψης των υφιστάμενων πάγιων ρυθμίσεων.

Σύμφωνα με το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο πολίτες και επιχειρήσεις μπορούν να επωφεληθούν από το νέο πλαίσιο. Η ρύθμιση αναμένεται να ευνοήσει κυρίως όσους έχουν μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές και αναζητούν τρόπο να αποφύγουν μέτρα αναγκαστικής είσπραξης ή την ένταξή τους στη λίστα μεγαλοοφειλετών, αλλά και μικρούς και μεσαίους οφειλέτες με χρέη από περίπου 2.000 έως 50.000 ευρώ, μεγάλο μέρος των οποίων δημιουργήθηκε πριν από το 2024.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ:

  • Δόσεις: Έως 72 μηνιαίες δόσεις
  • Οφειλές: Χρέη προς Εφορία, Τελωνεία και ασφαλιστικά ταμεία έως 31/12/2023
  • Προθεσμία: Η πλατφόρμα ανοίγει έως τις 20 Ιουλίου – η ρύθμιση λήγει 31/12/2026
  • Πρώτη δόση: Εντός 3 ημερών για ΑΑΔΕ – έως τέλος επόμενου μήνα για Τελωνεία/ΕΦΚΑ
  • Μείωση δόσης: Έως 50% σε σχέση με την πάγια ρύθμιση

Πώς μειώνεται η μηνιαία δόση – Τα παραδείγματα

Το βασικό πλεονέκτημα της νέας ρύθμισης είναι η σημαντική μείωση της μηνιαίας επιβάρυνσης, καθώς τα παλαιά χρέη μπορούν να αποπληρωθούν σε χρονικό ορίζοντα έξι ετών. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του υπουργείου, η μηνιαία δόση μπορεί να μειωθεί κατά 30% έως και 50%, ανάλογα με το ποσοστό των οφειλών που αφορά χρέη προ του 2024. Για παράδειγμα, για συνολικό χρέος 7.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 5.000 ευρώ είναι παλαιές οφειλές, η μηνιαία δόση περιορίζεται περίπου στα 171 ευρώ, αντί για περίπου 310 ευρώ αν ολόκληρο το ποσό εντασσόταν στην πάγια ρύθμιση.

Αντίστοιχα, για συνολική οφειλή 4.000 ευρώ, με τα 3.000 ευρώ να αφορούν χρέη προ του 2024, η μηνιαία καταβολή μειώνεται περίπου στα 95 ευρώ, έναντι περίπου 177 ευρώ. Σε περίπτωση επιχείρησης με συνολικές οφειλές 300.000 ευρώ, εκ των οποίων οι μισές είναι παλαιές, η μηνιαία επιβάρυνση μπορεί να υποχωρήσει από πάνω από 13.000 ευρώ σε περίπου 9.000 ευρώ. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για μια πραγματική ανάσα για τις επιχειρήσεις που έχουν πληγεί από τη συσσώρευση χρεών τα προηγούμενα χρόνια.

«Η ρύθμιση είναι πολιτική δεύτερης ευκαιρίας και οικονομικής επανένταξης. Στόχος δεν είναι η διευκόλυνση των στρατηγικών κακοπληρωτών, αλλά η στήριξη πολιτών, επαγγελματιών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων που επιθυμούν να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους» – Κυριάκος Πιερρακάκης

Οι υποχρεώσεις των οφειλετών και η επόμενη μέρα

Η υπαγωγή στη ρύθμιση συνοδεύεται και από συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Για τις φορολογικές οφειλές προς την ΑΑΔΕ, η πρώτη δόση πρέπει να καταβληθεί μέσα σε τρεις ημέρες από την υποβολή της αίτησης. Για χρέη προς τα τελωνεία ή το ΚΕΑΟ/ΕΦΚΑ, η πρώτη πληρωμή πραγματοποιείται έως το τέλος του επόμενου μήνα. Αυτό σημαίνει ότι όσοι σκοπεύουν να ενταχθούν θα πρέπει να έχουν εξασφαλίσει την απαραίτητη ρευστότητα πριν ενεργοποιήσουν τη ρύθμιση.

Η ρύθμιση θα παραμείνει ανοικτή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026 και λειτουργεί παράλληλα με τη νέα ρύθμιση οφειλών προς τον e-ΕΦΚΑ, η οποία επίσης προβλέπει έως 72 δόσεις για ασφαλιστικά χρέη που δημιουργήθηκαν έως το τέλος του 2023. Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, χαρακτήρισε τη ρύθμιση «πολιτική δεύτερης ευκαιρίας» και «οικονομικής επανένταξης», τονίζοντας ότι στόχος είναι η στήριξη πολιτών, επαγγελματιών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων που επιθυμούν να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους και να επιστρέψουν στην κανονική οικονομική δραστηριότητα.

Θερινές εκπτώσεις 2026: Ξεκινούν αύριο – Πόσο θα διαρκέσουν και τι πρέπει να γνωρίζετε για τις τιμές

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Πετρίδης

Από αύριο, Δευτέρα 13 Ιουλίου, ξεκινούν οι θερινές εκπτώσεις – η πρώτη Κυριακή 19 Ιουλίου βρίσκει τα καταστήματα προαιρετικά ανοιχτά, ενώ ο νέος νόμος επιβάλλει την υποχρεωτική αναγραφή της προγενέστερης τιμής

Πρεμιέρα με κανόνες

Οι θερινές εκπτώσεις κάνουν πρεμιέρα αύριο, Δευτέρα 13 Ιουλίου, και θα διαρκέσουν έως τη Δευτέρα 31 Αυγούστου. Αναμφίβολα, πρόκειται για την πιο πολυαναμενόμενη εμπορική περίοδο του καλοκαιριού, με τους καταναλωτές να αναζητούν τις καλύτερες ευκαιρίες και τα καταστήματα να προετοιμάζονται για αυξημένη κίνηση. Ωστόσο, η φετινή εκπτωτική περίοδος φέρνει σημαντικές αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο, που αφορούν κυρίως τον τρόπο αναγραφής των τιμών.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4177/2013 και τις τροποποιήσεις του άρθρου 9ι του νόμου 2251/1994, που επήλθαν με τον νόμο 5111/2024, σε κάθε ανακοίνωση μείωσης τιμής πρέπει να αναγράφεται υποχρεωτικά η προγενέστερη τιμή. Πρόκειται για τη χαμηλότερη τιμή στην οποία είχε διατεθεί το προϊόν κατά τις 30 ημέρες που προηγήθηκαν της πρώτης έκπτωσης. Με άλλα λόγια, οι καταναλωτές πλέον μπορούν να γνωρίζουν αν η έκπτωση είναι πραγματική ή αν πρόκειται για μια προσχηματική μείωση.

«Η προγενέστερη τιμή είναι η χαμηλότερη τιμή στην οποία είχε διατεθεί το προϊόν κατά τις 30 ημέρες που προηγήθηκαν της πρώτης έκπτωσης»

Το ωράριο της πρώτης Κυριακής

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της εκπτωτικής περιόδου, τα εμπορικά καταστήματα έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν προαιρετικά την πρώτη Κυριακή μετά την έναρξη των εκπτώσεων, δηλαδή στις 19 Ιουλίου. Το προτεινόμενο ωράριο λειτουργίας είναι από τις 11:00 έως τις 20:00, ωστόσο ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (ΕΣΘ) έχει προτείνει στα μέλη του τα καταστήματα να παραμείνουν ανοιχτά έως τις 18:00. Η απόφαση για το αν θα ανοίξουν ή όχι ανήκει αποκλειστικά σε κάθε επιχείρηση, λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές συνθήκες και τη ζήτηση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μείωση της τιμής μπορεί να παρουσιάζεται με τρεις τρόπους: ως ποσοστό έκπτωσης, ως συγκεκριμένο ποσό ή με παράθεση της παλιάς και της νέας τιμής. Σε κάθε περίπτωση, η προγενέστερη τιμή οφείλει να αναγράφεται ευκρινώς, ώστε ο καταναλωτής να έχει πλήρη εικόνα της πραγματικής έκπτωσης. Το νέο αυτό μέτρο, που εντάσσεται στον αναθεωρημένο Κώδικα Δεοντολογίας, στοχεύει στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην προστασία των καταναλωτών από πρακτικές παραπλανητικών εκπτώσεων.

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΩΝ ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ:

  • Διάρκεια: 13 Ιουλίου – 31 Αυγούστου 2026
  • Προαιρετική λειτουργία: Κυριακή 19 Ιουλίου (11:00–20:00)
  • Προγενέστερη τιμή: Υποχρεωτική αναγραφή της χαμηλότερης τιμής των 30 προηγούμενων ημερών
  • Παρουσίαση έκπτωσης: Ποσοστό, ποσό ή παράθεση παλιάς/νέας τιμής

Η σημασία της διαφάνειας για τον καταναλωτή

Η υποχρεωτική αναγραφή της προγενέστερης τιμής αποτελεί μια σημαντική τομή στην εμπορική πρακτική. Παλαιότερα, οι καταναλωτές συχνά καλούνταν να εμπιστευτούν τις αναγραφόμενες εκπτώσεις χωρίς να μπορούν να επαληθεύσουν αν όντως ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Η νέα νομοθεσία, ωστόσο, τους παρέχει ένα ισχυρό εργαλείο ελέγχου, καθώς μπορούν να συγκρίνουν την τρέχουσα τιμή με την προγενέστερη και να διαπιστώσουν αν η έκπτωση είναι ουσιαστική.

Παράλληλα, το μέτρο αυτό λειτουργεί και ως κίνητρο για τις επιχειρήσεις να είναι πιο συνεπείς στις τιμολογιακές τους πολιτικές, αποφεύγοντας πρακτικές τεχνητής διόγκωσης τιμών πριν από την εκπτωτική περίοδο. Εξάλλου, η διαφάνεια ενισχύει την εμπιστοσύνη του καταναλωτή και μπορεί να οδηγήσει σε μια πιο υγιή και ανταγωνιστική αγορά. Οι καταναλωτές, από την πλευρά τους, καλούνται να είναι παρατηρητικοί και να ελέγχουν τις αναγραφόμενες τιμές, αξιοποιώντας τα νέα δεδομένα που τους παρέχει ο νόμος.

«Η μείωση της τιμής μπορεί να παρουσιάζεται ως ποσοστό έκπτωσης, ως συγκεκριμένο ποσό ή με παράθεση της παλιάς και της νέας τιμής, υπό την προϋπόθεση ότι αναγράφεται πάντοτε η προγενέστερη τιμή»

Οι θερινές εκπτώσεις αποτελούν μια κρίσιμη περίοδο τόσο για το εμπόριο όσο και για την καταναλωτική κίνηση. Η φετινή εκπτωτική περίοδος, με την εφαρμογή των νέων κανόνων για την προγενέστερη τιμή, αναμένεται να φέρει μεγαλύτερη διαφάνεια και να προστατεύσει τους καταναλωτές από παραπλανητικές πρακτικές. Από αύριο, οι καταναλωτές μπορούν να ξεκινήσουν τα ψώνια τους, έχοντας πλέον τη δυνατότητα να γνωρίζουν αν η έκπτωση που βλέπουν είναι πραγματική ή απλώς μια εντυπωσιακή αριθμητική απάτη.

Το ίδιο ζυμάρι δεν φουσκώνει για πάντα – Η αυταπάτη της πολιτικής ακινησίας

αποψη
12 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Η ψήφος εμπιστοσύνης είναι επιλογή. Η ψήφος ανάγκης είναι συμβιβασμός. Τα κόμματα όμως συχνά συγχέουν τις δύο έννοιες, θεωρώντας δεδομένη την εκλογική τους βάση και αρνούμενα να παραδεχθούν ότι ο κόσμος έχει αλλάξει.

Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στην ψήφο εμπιστοσύνης και στην ψήφο ανάγκης. Η πρώτη είναι επιλογή. Η δεύτερη είναι συμβιβασμός.

Όταν ένας πολίτης ψηφίζει ένα κόμμα επειδή πιστεύει στο πρόγραμμά του, η δημοκρατία λειτουργεί όπως πρέπει. Όταν όμως το ψηφίζει επειδή δεν βλέπει άλλη αξιόπιστη εναλλακτική, τότε η ψήφος παύει να είναι επιβράβευση και μετατρέπεται σε αναγκαστική διαχείριση του μικρότερου πολιτικού κόστους.

Το επικίνδυνο είναι ότι τα κόμματα συχνά συγχέουν αυτές τις δύο έννοιες. Αντί να αναρωτηθούν γιατί οι πολίτες δεν ενθουσιάζονται πλέον, θεωρούν δεδομένη την εκλογική τους βάση και επιλέγουν να ξαναζυμώνουν το ίδιο πολιτικό ζυμάρι. Τα ίδια συνθήματα, οι ίδιες αναφορές, οι ίδιες διαχωριστικές γραμμές, οι ίδιες ιστορίες. Σαν να αρκεί η επανάληψη για να γεννήσει ξανά προσδοκία.

Μόνο που η κοινωνία δεν είναι η ίδια.

«Η πολιτική δεν είναι οικογενειακή συνταγή που μεταφέρεται αυτούσια από γενιά σε γενιά. Κάθε εποχή απαιτεί νέα υλικά, νέες τεχνικές και, κυρίως, νέα αντίληψη για το τι ζητά η κοινωνία.»

Η Ιστορία που γίνεται τροχοπέδη

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η διαρκής επίκληση της εμφυλιοπολεμικής μνήμης. Η Ιστορία οφείλει να διδάσκεται, όχι να εργαλειοποιείται. Όταν ένα κόμμα επιστρέφει διαρκώς στις ίδιες ιστορικές αντιπαραθέσεις, δημιουργείται η εντύπωση ότι αναζητά περισσότερο συναισθηματικά αντανακλαστικά παρά πολιτικές απαντήσεις.

Ίσως αυτό να εξηγείται από το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος του παραδοσιακού ακροατηρίου του ανήκει στις μεγαλύτερες ηλικίες, ανθρώπους που έζησαν ή κληρονόμησαν έντονες ιστορικές μνήμες. Είναι απολύτως θεμιτό να διατηρείται η ιστορική συνείδηση. Δεν αρκεί όμως για να οικοδομηθεί μια πρόταση διακυβέρνησης για το 2026.

Η πολιτική μέθοδος που καθιερώθηκε την περίοδο 1983-1985 από τον Ανδρέα Παπανδρέου υπήρξε προϊόν μιας συγκεκριμένης εποχής. Απαντούσε σε μια κοινωνία που έβγαινε από τη Μεταπολίτευση, σε μια οικονομία με διαφορετικά περιθώρια και σε έναν κόσμο που λειτουργούσε με άλλους κανόνες.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 1985 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ:

  • Η Ελλάδα είναι μέλος μιας βαθιά ενοποιημένης Ευρωπαϊκής Ένωσης
  • Η οικονομία κινείται μέσα σε αυστηρότερο δημοσιονομικό πλαίσιο
  • Η τεχνητή νοημοσύνη, η ενεργειακή μετάβαση και η ψηφιακή οικονομία δημιουργούν νέες προκλήσεις
  • Οι δημογραφικές εξελίξεις και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις αλλάζουν τα δεδομένα

Η παγίδα της ακινησίας

Παράλληλα, στο εσωτερικό του κόμματος διακρίνεται μια διαφορετική δυναμική. Νεότερα στελέχη επιδιώκουν συχνά έναν πιο συγκρουσιακό δημόσιο λόγο, θεωρώντας ότι η πολιτική πόλωση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο συσπείρωσης. Ωστόσο, αυτή η διάθεση δεν φαίνεται να βρίσκει πλήρη έκφραση στην ηγεσία, η οποία δείχνει να προτιμά έναν πιο ελεγχόμενο τρόπο αντιπαράθεσης. Το αποτέλεσμα είναι μια παράδοξη εικόνα: ούτε πραγματική ανανέωση ούτε ουσιαστική συνέχεια. Μια πολιτική εκκρεμότητα.

Σήμερα βρισκόμαστε στο 2026. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει προκλήσεις που δεν απαντώνται με εργαλεία σχεδιασμένα πριν από τέσσερις δεκαετίες. Η πολιτική δεν είναι οικογενειακή συνταγή που μεταφέρεται αυτούσια από γενιά σε γενιά. Κάθε εποχή απαιτεί νέα υλικά, νέες τεχνικές και, κυρίως, νέα αντίληψη για το τι ζητά η κοινωνία.

Οι «κόκκινες γραμμές» που γίνονται ροζ

Και εδώ ακριβώς γεννιέται η μεγαλύτερη απορία. Οι περίφημες «κόκκινες γραμμές» είναι πράγματι κόκκινες; Ή μήπως αποτελούν απλώς μια επικοινωνιακή περιγραφή θέσεων που μεταβάλλονται ανάλογα με τις πολιτικές συνθήκες;

Γιατί όταν μια κόκκινη γραμμή μετατρέπεται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία σε ροζ και, όταν απαιτηθεί, σε σομόν, τότε παύει να είναι γραμμή. Γίνεται διαβάθμιση. Και οι διαβαθμίσεις δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη· αποκαλύπτουν ότι οι βεβαιότητες ήταν περισσότερο εργαλείο πολιτικής τακτικής παρά αδιαπραγμάτευτες αρχές.

Ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα να μην είναι η ιδεολογική μετατόπιση ενός κόμματος. Τα κόμματα οφείλουν να εξελίσσονται. Το πραγματικό πρόβλημα είναι όταν παρουσιάζουν την ακινησία ως συνέπεια και τη νοσταλγία ως στρατηγική.

«Αν συνεχίζεις να ψήνεις το ίδιο ψωμί με την ίδια συνταγή, ενώ έχουν αλλάξει ο φούρνος, το αλεύρι, η θερμοκρασία και οι ανάγκες των ανθρώπων, δεν φταίει το ψωμί. Φταίει ότι αρνείσαι να παραδεχθείς πως ο κόσμος άλλαξε.»

Η αυταπάτη της αναγκαστικής ψήφου

Η αναγκαστική ψήφος δεν είναι ψήφος εμπιστοσύνης. Είναι δανεικός χρόνος. Και κανένα κόμμα δεν μπορεί να χτίσει το μέλλον του θεωρώντας ότι οι πολίτες θα συνεχίσουν επ’ άπειρον να επιλέγουν το γνώριμο μόνο και μόνο επειδή δεν βλέπουν κάτι καλύτερο.

Το ίδιο ζυμάρι μπορεί να δώσει ένα καλό ψωμί μία φορά. Δεν μπορεί όμως να θρέφει μια κοινωνία που έχει ήδη αλλάξει. Η πολιτική που αρνείται να δει την πραγματικότητα είναι καταδικασμένη να ζει με την ψευδαίσθηση της σταθερότητας, μέχρι η κοινωνία να βρει έναν άλλο τρόπο να εκφράσει την ανάγκη της για αλλαγή.

Marfin: Τρία ακόμη πρόσωπα στο μικροσκόπιο – Τα νέα στοιχεία που «ξεκλείδωσαν» την υπόθεση 16 χρόνια μετά

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ
12 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ιωάννα Αθανασοπούλου

Η 46χρονη που αναζητείται στη Βρετανία επικοινώνησε με τις ελληνικές Αρχές δηλώνοντας αθώα – ενώ οι έρευνες επεκτείνονται σε τρία ακόμη άτομα, οι ειδικοί αλγόριθμοι και η ψηφιακή ανάλυση έφεραν στο φως νέα στοιχεία

Η υπόθεση που ξαναζωντάνεψε

Οι συλλήψεις δύο 42χρονων ανδρών την Παρασκευή σήμαναν την αρχή μιας νέας φάσης για την υπόθεση της Marfin, που παρέμενε ανεξιχνίαστη για 16 χρόνια. Ωστόσο, η έρευνα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος δεν σταματά εδώ. Σύμφωνα με πληροφορίες, τρία ακόμη πρόσωπα βρίσκονται στο «μικροσκόπιο» των αρχών, ενώ η 46χρονη γυναίκα για την οποία έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης επικοινώνησε με τις ελληνικές Αρχές από το Ηνωμένο Βασίλειο, δηλώνοντας αθώα και εκφράζοντας την επιθυμία να επιστρέψει άμεσα στην Ελλάδα για να απολογηθεί.

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε τρία πρόσωπα, τα οποία εξετάζονται για την πιθανή εμπλοκή τους στην εμπρηστική επίθεση που στοίχισε τη ζωή σε τρεις εργαζόμενους της τράπεζας στις 5 Μαΐου 2010. Το πρώτο είναι ένας δραστήριος αντιεξουσιαστής, ο οποίος είχε βρεθεί στον κύκλο των υπόπτων τους πρώτους μήνες μετά την τραγωδία, αλλά τότε δεν είχαν προκύψει επιβαρυντικά στοιχεία εναντίον του. Το δεύτερο είναι επίσης αντιεξουσιαστής, που είχε συλληφθεί στο παρελθόν για υπόθεση ένοπλης οργάνωσης και βομβιστικές επιθέσεις, και φέρεται να διατηρούσε φιλικές σχέσεις με έναν από τους δύο συλληφθέντες. Το τρίτο πρόσωπο παραμένει ακόμη υπό διερεύνηση.

«Η ομάδα είχε εσωτερική κατανομή ρόλων – εκτελεστικό, συντονιστικό και υποστηρικτικό»

Η τεχνολογία που «ξεκλείδωσε» τα στοιχεία

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ., η αναζωπύρωση της υπόθεσης κατέστη δυνατή χάρη στην αξιοποίηση σύγχρονων ψηφιακών μεθόδων. Η Υποδιεύθυνση Ψηφιακής Εγκληματολογικής Έρευνας και Ανάλυσης εφάρμοσε προηγμένες μεθοδολογίες ανάλυσης, που επέτρεψαν την αποκατάσταση και ανάκτηση δεδομένων από το σύστημα καταγραφής βίντεο του τραπεζικού καταστήματος. Μέσω ειδικών αλγορίθμων, βελτιώθηκε η ευκρίνεια του παλαιότερου οπτικού υλικού, επιτρέποντας τον ακριβή προσδιορισμό του χρονικού στίγματος της επίθεσης και την ταύτιση των δραστών.

Οι αστυνομικοί συνέκριναν μορφολογικά χαρακτηριστικά και προσωπικά αντικείμενα των υπόπτων, ενώ σε έρευνες σε οικίες βρέθηκαν πλήθος ψηφιακών πειστηρίων, όπως laptops, USB sticks και κινητά τηλέφωνα. Η δικογραφία περιλαμβάνει πλέον στοιχεία που τεκμηριώνουν την εσωτερική κατανομή ρόλων στην ομάδα: ορισμένα άτομα ανέλαβαν τον ενεργό εκτελεστικό ρόλο (θραύση υαλοπίνακα και ρίψη μολότοφ), ενώ άλλα είχαν συντονιστικό και υποστηρικτικό ρόλο. Η ανακάλυψη αυτή έριξε φως στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, που μέχρι τότε παρέμενε σκοτεινός.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ:

  • Πρώτος ύποπτος: Δραστήριος αντιεξουσιαστής – είχε ερευνηθεί τους πρώτους μήνες μετά την επίθεση
  • Δεύτερος ύποπτος: Αντιεξουσιαστής με καταδίκες για ένοπλη οργάνωση – φίλος ενός των συλληφθέντων
  • Τρίτο πρόσωπο: Υπό διερεύνηση – η ταυτότητά του παραμένει άγνωστη
  • 46χρονη: Συναινεί στην επιστροφή της από τη Βρετανία για απολογία

Το χρονικό μιας τραγωδίας και η ελπίδα της δικαίωσης

Η 5η Μαΐου 2010 παραμένει χαραγμένη στη μνήμη όσων έζησαν την τραγωδία. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης διαδήλωσης ενάντια στα μνημονιακά μέτρα, άγνωστοι πέταξαν βόμβες μολότοφ στο υποκατάστημα της Marfin στην οδό Σταδίου. Οι τρεις εργαζόμενοι – η 32χρονη Αγγελική Παπαθανασοπούλου (τεσσάρων μηνών έγκυος), ο 36χρονος Επαμεινώνδας Τσάκαλης και η 35χρονη Παρασκευή Ζούλια – εγκλωβίστηκαν στον τρίτο όροφο και πέθαναν από ασφυξία. Οι εικόνες των υπαλλήλων που ζητούσαν βοήθεια από τα μπαλκόνια είχαν κάνει τον γύρο του κόσμου.

Παρά τις έρευνες που είχαν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, η υπόθεση είχε μπει στο αρχείο. Η νέα τεχνολογική προσέγγιση, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση πληροφοριακών στοιχείων, οδήγησε στην ανασύρση της δικογραφίας και στην έκδοση των πρώτων ενταλμάτων. Οι συλληφθέντες, από τους οποίους ο ένας είχε απασχολήσει στο παρελθόν για ναρκωτικά, οδηγήθηκαν στην εισαγγελέα, ενώ η έρευνα για τα τρία επιπλέον πρόσωπα συνεχίζεται. Η επικοινωνία της 46χρονης με τις ελληνικές Αρχές και η προθυμία της να επιστρέψει στη χώρα προσδίδουν μια νέα διάσταση στην υπόθεση, ενώ παράλληλα αυξάνουν την αισιοδοξία ότι η Δικαιοσύνη μπορεί τελικά να αποδοθεί.

«Μέσω προηγμένων αλγορίθμων βελτιώθηκε η ευκρίνεια του παλαιότερου οπτικού υλικού, επιτρέποντας τον ακριβή προσδιορισμό του χρονικού στίγματος της εμπρηστικής επίθεσης»

Η υπόθεση της Marfin βρίσκεται πλέον σε μια κρίσιμη καμπή. Οι νέες τεχνολογίες και η αποφασιστικότητα των αστυνομικών αρχών έφεραν στο φως στοιχεία που για χρόνια παρέμεναν κρυμμένα. Οι συγγενείς των θυμάτων βλέπουν με συγκρατημένη αισιοδοξία τις εξελίξεις, ελπίζοντας ότι η Δικαιοσύνη θα αποκαταστήσει την τάξη που είχε διαταραχθεί τόσο βίαια το 2010. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για την εξιχνίαση μιας από τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Η ψυχολογία του λαϊκισμού: Γιατί οι απλές απαντήσεις κερδίζουν τις δύσκολες λύσεις (Λεφτά Υπάρχουν – Go back k. Merkel)

ΓΝΩΜΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Ο λαϊκισμός είναι μία από τις πιο συζητημένες αλλά και πιο παρεξηγημένες έννοιες της σύγχρονης πολιτικής. Για κάποιους αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία. Για άλλους είναι η φυσική αντίδραση των πολιτών απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει απομακρυνθεί από τις κοινωνικές ανάγκες.

Η αλήθεια βρίσκεται συνήθως σε μια πιο σύνθετη περιοχή.

Ο λαϊκισμός δεν εμφανίζεται επειδή οι άνθρωποι είναι απλώς παραπλανημένοι ή επειδή στερούνται γνώσης. Εμφανίζεται επειδή απαντά σε πραγματικές ψυχολογικές και κοινωνικές ανάγκες: στην ανάγκη για αναγνώριση, στην αίσθηση αδικίας, στον φόβο απέναντι στην αλλαγή και στην επιθυμία να υπάρχει μια ξεκάθαρη εξήγηση για έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο περίπλοκος.

Η δύναμη του λαϊκισμού δεν βρίσκεται μόνο στις πολιτικές του προτάσεις. Βρίσκεται κυρίως στην ικανότητά του να μετατρέπει την αβεβαιότητα σε μια απλή ιστορία.

Και οι άνθρωποι αγαπούν τις απλές ιστορίες.

«Η πολιτική ωριμότητα δεν μετριέται από το πόσο εύκολες είναι οι λύσεις που ακούμε. Μετριέται από το αν είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε ότι τα σημαντικότερα προβλήματα απαιτούν συχνά δύσκολες αποφάσεις, χρόνο και συλλογική προσπάθεια.»

Η πολιτική ως σύγκρουση ανάμεσα σε «εμάς» και «εκείνους»

Στον πυρήνα σχεδόν κάθε λαϊκιστικής αφήγησης βρίσκεται ένας διαχωρισμός: Υπάρχει ένας «πραγματικός λαός» και υπάρχει μια ομάδα που υποτίθεται ότι έχει απομακρυνθεί από αυτόν. Αυτή η ομάδα μπορεί να ονομάζεται πολιτική ελίτ, οικονομικό κατεστημένο, γραφειοκρατία, σύστημα ή οποιοσδήποτε άλλος αντίπαλος.

Το βασικό χαρακτηριστικό δεν είναι ποιος επιλέγεται ως αντίπαλος. Είναι η αντίληψη ότι η κοινωνία χωρίζεται σε δύο σχεδόν αντίθετα στρατόπεδα: εκείνους που εκπροσωπούν την αυθεντική βούληση του λαού και εκείνους που την εμποδίζουν. Αυτή η απλοποίηση έχει μεγάλη ψυχολογική δύναμη.

Οι κοινωνίες όμως δεν λειτουργούν έτσι. Οι σύγχρονες δημοκρατίες αποτελούνται από διαφορετικές ομάδες, συμφέροντα και αξίες που συχνά συγκρούονται. Η πολιτική είναι ακριβώς η διαδικασία μέσα από την οποία αυτές οι διαφορετικές ανάγκες πρέπει να συνυπάρξουν. Ο λαϊκισμός συχνά δυσκολεύεται με αυτή την πολυπλοκότητα, επειδή η πολυπλοκότητα δεν προσφέρει εύκολους αντιπάλους.

Γιατί οι πολίτες γοητεύονται από απλές λύσεις;

Τα μεγάλα προβλήματα μιας κοινωνίας σπάνια έχουν μία αιτία. Η οικονομική στασιμότητα μπορεί να σχετίζεται με την παραγωγικότητα, τη διεθνή οικονομία, τις επενδύσεις, τη δημογραφία, την εκπαίδευση και δεκάδες άλλους παράγοντες. Η κοινωνική ανασφάλεια μπορεί να συνδέεται με την οικονομία, την τεχνολογία, τις αλλαγές στις οικογενειακές δομές και τις διεθνείς εξελίξεις.

Όμως η ανθρώπινη ψυχολογία δυσκολεύεται με τις πολύπλοκες εξηγήσεις. Όταν ένας άνθρωπος αισθάνεται ότι χάνει τον έλεγχο της ζωής του, αναζητά μια αιτία που μπορεί να κατανοήσει. Ο λαϊκισμός προσφέρει αυτή την αιτία. Προσφέρει μια αφήγηση όπου η πραγματικότητα γίνεται απλούστερη: Υπάρχει ένα πρόβλημα. Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος. Υπάρχει μια λύση. Η γοητεία αυτής της αφήγησης δεν βρίσκεται απαραίτητα στην ακρίβειά της. Βρίσκεται στην ψυχολογική ανακούφιση που προσφέρει.

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΑΠΛΟΥΣ ΑΞΟΝΕΣ:

  • Διαχωρισμός: «Εμείς» ο λαός απέναντι σε μια εχθρική «ελίτ»
  • Απλοποίηση: Πολύπλοκα προβλήματα μετατρέπονται σε εύκολες ιστορίες
  • Υπόσχεση: Γρήγορες λύσεις χωρίς δύσκολες θυσίες

Ο θυμός ως πολιτική ενέργεια

Οι κοινωνίες δεν κινητοποιούνται μόνο από ιδέες. Κινητοποιούνται και από συναισθήματα. Ο θυμός είναι ένα από τα ισχυρότερα πολιτικά συναισθήματα. Μπορεί να αποτελέσει δύναμη αλλαγής όταν στρέφεται απέναντι σε πραγματικές αδικίες. Πολλές ιστορικές μεταρρυθμίσεις ξεκίνησαν από κοινωνική αγανάκτηση.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο θυμός γίνεται η μοναδική βάση της πολιτικής. Ο θυμός αναζητά γρήγορες απαντήσεις. Η πολιτική όμως απαιτεί συχνά αργές και δύσκολες διαδικασίες. Η μεταρρύθμιση ενός θεσμού, η αλλαγή ενός παραγωγικού μοντέλου ή η αντιμετώπιση ενός κοινωνικού προβλήματος δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο με συνθήματα. Απαιτούν γνώση, συμβιβασμούς και χρόνο. Αυτά όμως είναι στοιχεία που δύσκολα ανταγωνίζονται τη δύναμη μιας απλής υπόσχεσης.

Η κρίση εμπιστοσύνης και η άνοδος του λαϊκισμού

Ο λαϊκισμός δεν αναπτύσσεται σε κενό. Συχνά εμφανίζεται όταν υπάρχει πραγματική κρίση εμπιστοσύνης. Όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν, ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται από απόσταση ή ότι οι ίδιοι δεν έχουν ουσιαστική επιρροή, δημιουργείται ένα πολιτικό κενό. Αυτό το κενό κάποιος θα προσπαθήσει να καλύψει.

Η απάντηση μιας ώριμης δημοκρατίας δεν μπορεί να είναι απλώς η απόρριψη της λαϊκής δυσαρέσκειας. Η δυσαρέσκεια έχει πάντα κάποια αιτία. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η κοινωνία θα απαντήσει με καλύτερους θεσμούς, μεγαλύτερη διαφάνεια και αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση ή αν θα επιλέξει λύσεις που υπόσχονται ότι όλα μπορούν να αλλάξουν εύκολα και γρήγορα.

Ο λαϊκισμός και η ανάγκη για έναν ισχυρό ηγέτη

Ένα ακόμη στοιχείο που συχνά συνοδεύει τον λαϊκισμό είναι η αναζήτηση ενός προσώπου που παρουσιάζεται ως αυθεντικός εκπρόσωπος της κοινωνίας. Ο ηγέτης εμφανίζεται όχι απλώς ως πολιτικός εκπρόσωπος, αλλά ως η φωνή του λαού απέναντι σε ένα σύστημα που υποτίθεται ότι τον αγνοεί. Αυτή η σχέση είναι βαθιά συναισθηματική. Δεν βασίζεται μόνο σε προγράμματα και πολιτικές θέσεις. Βασίζεται στην εμπιστοσύνη ότι «κάποιος μας καταλαβαίνει».

Η δημοκρατία όμως δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην εμπιστοσύνη σε πρόσωπα. Χρειάζεται θεσμούς που λειτουργούν ανεξάρτητα από τα πρόσωπα. Όπως έγραψε ο Karl Popper, το σημαντικό ερώτημα για μια δημοκρατία δεν είναι μόνο ποιος κυβερνά, αλλά πώς μπορούμε να απομακρύνουμε ειρηνικά εκείνους που κυβερνούν όταν αποτυγχάνουν.

«Ο λαϊκισμός κερδίζει όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι κανείς δεν τους ακούει. Η δημοκρατία κερδίζει όταν καταφέρνει να τους ακούσει χωρίς να τους υποσχεθεί ότι όλα μπορούν να λυθούν εύκολα.»

Η δημοκρατική απάντηση στον λαϊκισμό

Η εύκολη απάντηση είναι να θεωρήσουμε τον λαϊκισμό απλώς ως πρόβλημα άγνοιας. Αλλά αυτό δεν εξηγεί γιατί εκατομμύρια άνθρωποι σε διαφορετικές κοινωνίες στρέφονται προς λαϊκιστικές επιλογές. Η βαθύτερη απάντηση βρίσκεται στην ανάγκη των ανθρώπων να αισθάνονται ότι έχουν έλεγχο και ότι η φωνή τους έχει σημασία.

Μια δημοκρατία που αγνοεί αυτή την ανάγκη δημιουργεί χώρο για εκείνους που υπόσχονται να την καλύψουν. Η λύση δεν είναι περισσότερη περιφρόνηση προς τους πολίτες. Είναι καλύτεροι θεσμοί, πιο ειλικρινής πολιτικός λόγος και η ικανότητα να εξηγούνται δύσκολες αλήθειες χωρίς να μετατρέπονται σε εύκολες υποσχέσεις.

Η δύναμη των δύσκολων απαντήσεων

Ο λαϊκισμός θα παραμένει ισχυρός όσο οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν πραγματικά προβλήματα και οι πολίτες αισθάνονται ανασφάλεια. Η πρόκληση για τη δημοκρατική πολιτική δεν είναι να προσφέρει απλούστερες απαντήσεις. Είναι να προσφέρει κατανοητές απαντήσεις χωρίς να θυσιάζει την αλήθεια.

Γιατί η πολιτική ωριμότητα δεν μετριέται από το πόσο εύκολες είναι οι λύσεις που ακούμε. Μετριέται από το αν είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε ότι τα σημαντικότερα προβλήματα απαιτούν συχνά δύσκολες αποφάσεις, χρόνο και συλλογική προσπάθεια.

«Ο λαϊκισμός κερδίζει όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι κανείς δεν τους ακούει. Η δημοκρατία κερδίζει όταν καταφέρνει να τους ακούσει χωρίς να τους υποσχεθεί ότι όλα μπορούν να λυθούν εύκολα.»

Γιατί πιστεύουμε θεωρίες συνωμοσίας;

αναλυση
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Από τις πολιτικές κρίσεις μέχρι τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές, οι θεωρίες συνωμοσίας εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε εποχή. Γιατί όμως οι άνθρωποι πείθονται από εξηγήσεις που συχνά δεν στηρίζονται σε πραγματικά στοιχεία;

Οι θεωρίες συνωμοσίας αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα φαινόμενα της ανθρώπινης σκέψης. Εμφανίζονται σε περιόδους κρίσης, αβεβαιότητας και κοινωνικών αναταράξεων. Μπορεί να αφορούν την πολιτική, την οικονομία, την υγεία, την τεχνολογία ή διεθνή γεγονότα. Παρά τις μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, οι περισσότερες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: υποστηρίζουν ότι πίσω από ένα σημαντικό γεγονός υπάρχει μια κρυφή ομάδα ανθρώπων που δρα οργανωμένα και με συγκεκριμένο σκοπό.

Η ιδέα ότι «κάποιος κινεί τα νήματα πίσω από τη σκηνή» είναι ιδιαίτερα ελκυστική, γιατί προσφέρει κάτι που ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναζητά έντονα: μια απλή εξήγηση για έναν πολύπλοκο κόσμο. Το ερώτημα όμως είναι γιατί αυτές οι εξηγήσεις αποκτούν τόσο μεγάλη επιρροή, ακόμη και όταν τα στοιχεία που τις υποστηρίζουν είναι αδύναμα.

«Η σκέψη “δεν γνωρίζουμε ακόμη όλες τις αιτίες” είναι ψυχολογικά πιο δύσκολη από τη σκέψη “κάποιος το σχεδίασε”.»

Η ανθρώπινη ανάγκη να βρίσκουμε μοτίβα

Ο εγκέφαλος του ανθρώπου έχει μια εξαιρετική ικανότητα: αναζητά μοτίβα. Αυτή η ικανότητα υπήρξε απαραίτητη για την επιβίωσή μας. Ο άνθρωπος που μπορούσε να αναγνωρίσει γρήγορα ένα πιθανό κίνδυνο είχε πλεονέκτημα. Το να δει ένα πιθανό μοτίβο ανάμεσα σε γεγονότα μπορούσε να είναι ζωτικής σημασίας. Το πρόβλημα είναι ότι ο ίδιος μηχανισμός μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα. Μερικές φορές βλέπουμε σχέσεις και συνδέσεις εκεί όπου δεν υπάρχουν.

Όταν συμβαίνει κάτι μεγάλο ή δύσκολο να εξηγηθεί, ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να αποδεχθεί την αβεβαιότητα. Η σκέψη «δεν γνωρίζουμε ακόμη όλες τις αιτίες» είναι ψυχολογικά πιο δύσκολη από τη σκέψη «κάποιος το σχεδίασε». Η θεωρία συνωμοσίας προσφέρει μια αίσθηση τάξης μέσα στο χάος.

Η ανάγκη για έλεγχο σε έναν αβέβαιο κόσμο

Ένας από τους βασικούς λόγους που οι άνθρωποι έλκονται από θεωρίες συνωμοσίας είναι η ανάγκη να αισθάνονται ότι κατανοούν και ελέγχουν το περιβάλλον τους. Σε περιόδους μεγάλης αβεβαιότητας, όπως οικονομικές κρίσεις, πολέμους ή κοινωνικές αναταραχές, η πραγματικότητα μοιάζει απρόβλεπτη. Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι χάνουν τον έλεγχο.

Μια θεωρία συνωμοσίας μπορεί να προσφέρει μια ψυχολογική ανακούφιση: «Υπάρχει κάποιος που ευθύνεται». Παρότι η εξήγηση μπορεί να είναι λανθασμένη, προσφέρει μια αίσθηση βεβαιότητας. Η αβεβαιότητα είναι δύσκολη για τον ανθρώπινο νου. Μια λανθασμένη βεβαιότητα συχνά φαίνεται πιο εύκολη από μια πραγματική αβεβαιότητα.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΛΚΥΣΤΙΚΕΣ:

  • Προσφέρουν απλές εξηγήσεις για σύνθετα φαινόμενα
  • Δημιουργούν μια αίσθηση τάξης μέσα στο χάος
  • Ικανοποιούν την ανάγκη για βεβαιότητα σε περιόδους αβεβαιότητας
  • Ενισχύουν την αίσθηση ότι «κάποιος ελέγχει την κατάσταση»

Γιατί οι απλές εξηγήσεις είναι τόσο ελκυστικές;

Οι μεγάλες κοινωνικές εξελίξεις είναι συνήθως αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Οι οικονομικές κρίσεις, οι πολιτικές αλλαγές και οι κοινωνικές μεταβολές σπάνια έχουν μία μόνο αιτία. Η πραγματικότητα είναι σύνθετη. Οι θεωρίες συνωμοσίας όμως προσφέρουν μια απλούστερη αφήγηση: υπάρχει ένας κρυφός σχεδιασμός, υπάρχει μια ομάδα υπεύθυνων, υπάρχει ένας ξεκάθαρος στόχος.

Αυτή η απλότητα δημιουργεί την αίσθηση ότι «επιτέλους καταλάβαμε τι συμβαίνει». Το πρόβλημα είναι ότι η απλότητα δεν σημαίνει πάντα αλήθεια. Πολλές φορές οι πιο σημαντικές εξηγήσεις είναι εκείνες που αναγνωρίζουν την πολυπλοκότητα.

Η καχυποψία απέναντι στην εξουσία

Ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι η δυσπιστία απέναντι στην εξουσία δεν είναι πάντα παράλογη. Η ιστορία έχει πραγματικά παραδείγματα όπου κυβερνήσεις, οργανισμοί ή ισχυρές ομάδες έκρυψαν πληροφορίες ή προσπάθησαν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Γι’ αυτό η κριτική σκέψη και ο έλεγχος της εξουσίας αποτελούν βασικά στοιχεία μιας δημοκρατίας.

Όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά: Άλλο η υγιής αμφισβήτηση και άλλο η πεποίθηση ότι πίσω από κάθε γεγονός υπάρχει πάντα μια κρυφή συνωμοσία. Η δημοκρατική κοινωνία χρειάζεται πολίτες που κάνουν ερωτήσεις. Δεν χρειάζεται πολίτες που θεωρούν ότι όλες οι απαντήσεις είναι ήδη γνωστές.

Ο ρόλος της επιβεβαίωσης των πεποιθήσεών μας

Οι θεωρίες συνωμοσίας συνδέονται στενά με αυτό που ονομάζεται Confirmation Bias. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να αναζητούν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν όσα ήδη πιστεύουν. Αν κάποιος έχει ήδη την πεποίθηση ότι οι θεσμοί είναι αναξιόπιστοι, είναι πιθανότερο να αποδεχθεί μια εξήγηση που παρουσιάζει όλους τους θεσμούς ως μέρος ενός κρυφού σχεδίου.

Αντίθετα, στοιχεία που αμφισβητούν αυτή την πεποίθηση μπορεί να απορριφθούν ως «συγκάλυψη». Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος: η αρχική πεποίθηση οδηγεί στην επιλογή συγκεκριμένων πληροφοριών και αυτές οι πληροφορίες ενισχύουν ακόμη περισσότερο την αρχική πεποίθηση.

Τα κοινωνικά δίκτυα και η νέα εποχή των συνωμοσιών

Οι θεωρίες συνωμοσίας δεν είναι νέο φαινόμενο. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η ταχύτητα με την οποία διαδίδονται. Τα κοινωνικά δίκτυα επιτρέπουν σε κάθε άποψη να φτάσει σε τεράστιο αριθμό ανθρώπων μέσα σε λίγα λεπτά. Επιπλέον, το περιεχόμενο που προκαλεί έντονα συναισθήματα, όπως φόβο ή θυμό, συχνά έχει μεγαλύτερη διάδοση.

Μια σύνθετη επιστημονική ανάλυση δύσκολα ανταγωνίζεται ένα απλό μήνυμα που υποστηρίζει ότι «κάποιος κρύβει την αλήθεια». Η ψηφιακή εποχή δεν δημιούργησε τις θεωρίες συνωμοσίας. Τους έδωσε όμως ένα πολύ ισχυρότερο μέσο διάδοσης.

«Η πραγματική γνώση δεν ξεκινά από τη βεβαιότητα ότι έχουμε ήδη βρει την απάντηση. Ξεκινά από την προθυμία να εξετάσουμε αν η απάντηση που θέλουμε να πιστεύουμε είναι πράγματι η σωστή.»

Γιατί είναι δύσκολο να αλλάξει κάποιος γνώμη;

Όταν μια θεωρία συνωμοσίας γίνει μέρος της ταυτότητας ενός ανθρώπου, η αμφισβήτησή της γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη. Δεν αφορά πλέον μόνο μια πληροφορία. Αφορά την εικόνα που έχει κάποιος για τον κόσμο. Αν ένας άνθρωπος πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει μια κρυφή αλήθεια που οι περισσότεροι αγνοούν, η πεποίθηση αυτή μπορεί να του προσφέρει ένα αίσθημα ιδιαίτερης γνώσης.

Η αντίθετη άποψη μπορεί να εκληφθεί όχι ως διαφορετική ερμηνεία, αλλά ως απόδειξη ότι «κάποιος προσπαθεί να κρύψει την αλήθεια». Έτσι δημιουργείται ένας μηχανισμός αυτοπροστασίας της πεποίθησης.

Πώς αντιμετωπίζονται οι θεωρίες συνωμοσίας;

Η απάντηση δεν είναι η απαξίωση ή η απλή απόρριψη όσων πιστεύουν σε αυτές. Οι άνθρωποι δεν οδηγούνται σε τέτοιες πεποιθήσεις μόνο από έλλειψη γνώσης. Συχνά εμπλέκονται φόβοι, ανασφάλειες και έλλειψη εμπιστοσύνης.

Η αντιμετώπιση απαιτεί: καλύτερη παιδεία στην κριτική σκέψη, εμπιστοσύνη σε αξιόπιστους θεσμούς, διαφάνεια από την πλευρά της εξουσίας, ικανότητα διάκρισης μεταξύ ερωτήσεων και αυθαίρετων συμπερασμάτων. Η υγιής κοινωνία δεν είναι αυτή όπου κανείς δεν αμφισβητεί. Είναι αυτή όπου οι αμφισβητήσεις μπορούν να εξετάζονται με στοιχεία.

«Η υγιής κοινωνία δεν είναι αυτή όπου κανείς δεν αμφισβητεί. Είναι αυτή όπου οι αμφισβητήσεις μπορούν να εξετάζονται με στοιχεία.»

Η ανάγκη να κατανοήσουμε έναν πολύπλοκο κόσμο

Οι θεωρίες συνωμοσίας θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κατανοήσουν έναν αβέβαιο κόσμο. Η ανάγκη για εξηγήσεις είναι ανθρώπινη. Το κρίσιμο σημείο είναι να μπορούμε να ξεχωρίζουμε ανάμεσα στην αναζήτηση της αλήθειας και στην ανάγκη να βρούμε μια ιστορία που απλώς μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα.

Η ώριμη σκέψη δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε τα πάντα χωρίς ερωτήσεις. Σημαίνει ότι οι ερωτήσεις μας συνοδεύονται από αποδείξεις. Γιατί η πραγματική γνώση δεν ξεκινά από τη βεβαιότητα ότι έχουμε ήδη βρει την απάντηση. Ξεκινά από την προθυμία να εξετάσουμε αν η απάντηση που θέλουμε να πιστεύουμε είναι πράγματι η σωστή.

Ο φόβος ως πολιτικό εργαλείο

αναλυση
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Από τις αρχαίες κοινωνίες μέχρι τη σύγχρονη ψηφιακή εποχή, ο φόβος υπήρξε ένα από τα ισχυρότερα συναισθήματα που επηρεάζουν τις πολιτικές αποφάσεις. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει φόβος στην πολιτική, αλλά πώς χρησιμοποιείται.

Η πολιτική συνδέεται συχνά με τις ιδέες, τα προγράμματα και τις διαφορετικές προτάσεις για το μέλλον μιας κοινωνίας. Όμως πίσω από τις μεγάλες πολιτικές αποφάσεις υπάρχει ένας παράγοντας που πολλές φορές έχει μεγαλύτερη δύναμη από τα επιχειρήματα: το συναίσθημα. Και από όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα, ο φόβος είναι ίσως το πιο ισχυρό.

Ο φόβος επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, τον τρόπο με τον οποίο αξιολογούμε κινδύνους και τελικά τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε πολιτικά. Οι άνθρωποι δεν αποφασίζουν πάντα με βάση την ψυχρή ανάλυση κόστους και οφέλους. Συχνά αποφασίζουν με βάση αυτό που αισθάνονται ότι απειλεί την ασφάλειά τους, την ταυτότητά τους ή το μέλλον τους. Γι’ αυτό ο φόβος υπήρξε διαχρονικά ένα ισχυρό πολιτικό εργαλείο.

«Όταν μια κοινωνία κυβερνάται κυρίως από τον φόβο, δεν επιλέγει πάντα αυτό που είναι καλύτερο. Συχνά επιλέγει απλώς αυτό που μοιάζει πιο ασφαλές τη δεδομένη στιγμή.»

Γιατί ο φόβος έχει τόσο μεγάλη δύναμη;

Ο φόβος είναι ένας βασικός μηχανισμός επιβίωσης. Για τον ανθρώπινο εγκέφαλο, η αναγνώριση πιθανών απειλών ήταν πάντα ζωτικής σημασίας. Ένας άνθρωπος που αντιδρούσε γρήγορα σε έναν κίνδυνο είχε περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει. Το πρόβλημα είναι ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν αντιμετωπίζει μόνο φυσικούς κινδύνους. Αντιμετωπίζει και κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές απειλές.

Η απώλεια εργασίας, η οικονομική ανασφάλεια, η αλλαγή του τρόπου ζωής, η αβεβαιότητα για το μέλλον ή η αίσθηση ότι μια ομάδα απειλείται μπορούν να προκαλέσουν έντονα συναισθήματα φόβου. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι απειλούνται, συχνά αναζητούν απλές και άμεσες λύσεις. Και αυτή ακριβώς η ανάγκη δημιουργεί χώρο για πολιτική εκμετάλλευση του φόβου.

Ο φόβος ως μέσο συσπείρωσης

Ένα από τα πιο συνηθισμένα φαινόμενα στην πολιτική είναι η δημιουργία ενός σαφούς «κινδύνου» απέναντι στον οποίο μια κοινωνία πρέπει να ενωθεί. Η λογική είναι απλή: «Υπάρχει μια απειλή. Εμείς μπορούμε να σας προστατεύσουμε». Αυτή η μορφή πολιτικής επικοινωνίας είναι αποτελεσματική γιατί απευθύνεται σε ένα βασικό ανθρώπινο ένστικτο: την ανάγκη για ασφάλεια.

Στις εκλογικές αναμετρήσεις, οι πολιτικοί συχνά δεν προσπαθούν μόνο να παρουσιάσουν τις δικές τους προτάσεις. Προσπαθούν επίσης να πείσουν τους πολίτες ότι η αντίπαλη επιλογή οδηγεί σε κίνδυνο. Ο φόβος μπορεί να αφορά την οικονομία, την εθνική ασφάλεια, την κοινωνική αλλαγή ή την απώλεια προνομίων. Το περιεχόμενο αλλάζει. Ο μηχανισμός παραμένει ίδιος.

Ο ΦΟΒΟΣ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ:

  • Τη δημιουργία ενός σαφούς «εχθρού» που απειλεί την κοινωνία
  • Την απλοποίηση σύνθετων προβλημάτων σε εύκολες ιστορίες «καλοί εναντίον κακών»
  • Την αντικατάσταση του ουσιαστικού διαλόγου με την κινητοποίηση μέσω της ανησυχίας
  • Την προβολή της πολιτικής δύναμης ως μοναδικού προστάτη απέναντι στην απειλή

Όταν ο φόβος αντικαθιστά τον διάλογο

Ο φόβος δεν είναι πάντοτε αρνητικός. Υπάρχουν πραγματικοί κίνδυνοι που οι κοινωνίες πρέπει να αντιμετωπίζουν. Η ενημέρωση για μια απειλή μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες αποφάσεις. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν ο φόβος χρησιμοποιείται όχι για να ενημερώσει, αλλά για να εμποδίσει τη σκέψη.

Όταν μια κοινωνία βρίσκεται σε διαρκή κατάσταση φόβου, οι πολίτες μπορεί να γίνουν πιο πρόθυμοι να αποδεχθούν υπερβολικές λύσεις, περιορισμούς ή απλουστευτικές απαντήσεις. Ο φόβος μειώνει την πολυπλοκότητα. Σε μια περίπλοκη πραγματικότητα, προσφέρει μια εύκολη εξήγηση: «Για όλα φταίει ένας συγκεκριμένος εχθρός». Αυτή η απλοποίηση μπορεί να είναι πολιτικά αποτελεσματική, αλλά συχνά απομακρύνει τη συζήτηση από την πραγματική κατανόηση των προβλημάτων.

Ο φόβος και ο λαϊκισμός

Ο λαϊκισμός συχνά βασίζεται στη δημιουργία μιας έντονης αντίθεσης ανάμεσα σε δύο πλευρές: τον «λαό» και κάποιον εχθρό που παρουσιάζεται ως υπεύθυνος για όλα τα προβλήματα. Ο εχθρός αυτός μπορεί να είναι το πολιτικό σύστημα, οι οικονομικές ελίτ, οι ξένες δυνάμεις ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Η δύναμη αυτής της αφήγησης βρίσκεται στην απλότητά της.

Οι κοινωνικές και οικονομικές κρίσεις έχουν συνήθως πολλές αιτίες. Η πραγματικότητα είναι σύνθετη και απαιτεί δύσκολες λύσεις. Ο φόβος, όμως, αναζητά έναν ξεκάθαρο υπεύθυνο. Έτσι, μια περίπλοκη πραγματικότητα μετατρέπεται σε μια εύκολη ιστορία: «Εμείς είμαστε οι καλοί. Κάποιοι άλλοι ευθύνονται για όλα». Η πολιτική που βασίζεται αποκλειστικά στον φόβο μπορεί να δημιουργήσει ισχυρή συσπείρωση, αλλά δυσκολεύεται να προσφέρει μακροπρόθεσμες λύσεις.

Η δύναμη του φόβου στην ψηφιακή εποχή

Το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο διαδίδονται οι πληροφορίες. Ο φόβος είναι ένα από τα συναισθήματα που διαδίδονται ταχύτερα. Μια είδηση που προκαλεί οργή ή ανησυχία έχει περισσότερες πιθανότητες να κοινοποιηθεί από μια ψύχραιμη ανάλυση.

Αυτό δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου το πιο έντονο μήνυμα συχνά κερδίζει περισσότερο χώρο από το πιο ακριβές. Οι αλγόριθμοι δεν αξιολογούν πάντα την ποιότητα μιας πληροφορίας. Συχνά ανταμείβουν την αλληλεπίδραση. Και ο φόβος δημιουργεί έντονη αλληλεπίδραση. Έτσι, η ψηφιακή εποχή μπορεί να ενισχύσει την πολιτική χρήση του φόβου, ακόμη και χωρίς κεντρικό σχεδιασμό.

Πώς προστατεύεται μια κοινωνία από την πολιτική του φόβου;

Η λύση δεν είναι να αγνοούμε τους πραγματικούς κινδύνους. Μια ώριμη κοινωνία πρέπει να μπορεί να συζητά σοβαρά για απειλές και προβλήματα. Η διαφορά βρίσκεται στον τρόπο.

Η δημοκρατική συζήτηση βασίζεται σε ερωτήματα όπως: Ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα; Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος; Ποιες λύσεις είναι αποτελεσματικές; Ποιο είναι το κόστος κάθε επιλογής; Αντίθετα, η πολιτική εκμετάλλευση του φόβου αποφεύγει αυτές τις ερωτήσεις. Δεν ενδιαφέρεται τόσο να εξηγήσει όσο να κινητοποιήσει. Για αυτό η παιδεία, η κριτική σκέψη και η ανεξάρτητη ενημέρωση είναι απαραίτητα στοιχεία μιας ελεύθερης κοινωνίας.

«Μια υγιής δημοκρατία βοηθά τους πολίτες να μετατρέπουν τον φόβο σε γνώση και δράση, όχι σε πανικό και διχασμό.»

Η δημοκρατία δεν καταργεί τον φόβο, τον διαχειρίζεται

Οι δημοκρατίες δεν μπορούν και δεν πρέπει να εξαφανίσουν τον φόβο από την πολιτική ζωή. Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να ανησυχούν για το μέλλον, την ασφάλεια και την κοινωνική αλλαγή. Το ζητούμενο είναι διαφορετικό. Μια υγιής δημοκρατία βοηθά τους πολίτες να μετατρέπουν τον φόβο σε γνώση και δράση, όχι σε πανικό και διχασμό.

Ο φόβος είναι ανθρώπινος. Η εκμετάλλευσή του είναι πολιτική επιλογή. Η μεγαλύτερη πρόκληση για μια ελεύθερη κοινωνία είναι να μπορεί να αντιμετωπίζει πραγματικούς κινδύνους χωρίς να επιτρέπει στον φόβο να γίνει το βασικό εργαλείο με το οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις. Γιατί όταν μια κοινωνία κυβερνάται κυρίως από τον φόβο, δεν επιλέγει πάντα αυτό που είναι καλύτερο. Συχνά επιλέγει απλώς αυτό που μοιάζει πιο ασφαλές τη δεδομένη στιγμή.

«Ο φόβος είναι ανθρώπινος. Η εκμετάλλευσή του είναι πολιτική επιλογή.»

Γιατί υπερασπιζόμαστε ανθρώπους που μας πληγώνουν; Η ψυχολογία της συναισθηματικής προσκόλλησης

Ψυχολογια
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Υπάρχει ένα φαινόμενο που συχνά δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε.

Βλέπουμε έναν άνθρωπο να υποφέρει μέσα σε μια σχέση, να πληγώνεται επανειλημμένα, να απογοητεύεται, να μειώνεται. Και όταν κάποιος προσπαθεί να του δείξει τι συμβαίνει, εκείνος σπεύδει να υπερασπιστεί τον άνθρωπο που τον πληγώνει.

«Δεν είναι κακός άνθρωπος».

«Έχει περάσει δύσκολα».

«Κατά βάθος με αγαπάει».

«Δεν το εννοούσε».

Από έξω μπορεί να μοιάζει παράλογο.

Από την πλευρά της ψυχολογίας, όμως, ο άνθρωπος δεν λειτουργεί μόνο με βάση τη λογική. Λειτουργεί με βάση τους δεσμούς, τις ανάγκες, τους φόβους και τις εμπειρίες που έχει κουβαλήσει.

«Η αγάπη χωρίς όρια μπορεί να μετατραπεί σε αυτοεγκατάλειψη.»

Ο δεσμός είναι ισχυρότερος από την αξιολόγηση της συμπεριφοράς

Η συναισθηματική προσκόλληση είναι ένας από τους βασικούς μηχανισμούς μέσα από τους οποίους δημιουργούμε σχέσεις.

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας μαθαίνουμε ότι η σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους σημαίνει ασφάλεια. Η ανάγκη να ανήκουμε, να αγαπηθούμε και να νιώσουμε σημαντικοί είναι βαθιά ανθρώπινη.

Όταν ένας άνθρωπος έχει δεθεί συναισθηματικά με κάποιον, η απλή διαπίστωση ότι αυτός ο άνθρωπος τον πληγώνει δεν αρκεί πάντα για να διαλυθεί ο δεσμός.

Η καρδιά και ο ψυχισμός δεν λειτουργούν σαν ένας ψυχρός μηχανισμός που καταγράφει δεδομένα και παίρνει αποφάσεις.

Το γνώριμο πολλές φορές μοιάζει ασφαλές

Ένας από τους λόγους που οι άνθρωποι παραμένουν σε επώδυνες σχέσεις είναι ότι το γνώριμο μπορεί να φαίνεται πιο ασφαλές από το άγνωστο.

Η αλλαγή φέρνει αβεβαιότητα:

«Και αν μείνω μόνος;»

«Και αν δεν βρω κάποιον άλλο;»

«Και αν έκανα λάθος;»

Μερικές φορές ο άνθρωπος δεν επιλέγει αυτό που τον κάνει ευτυχισμένο.

Επιλέγει αυτό που μπορεί να αντέξει.

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ:

  • Είναι δύσκολο να αποδεχθεί κάποιος ότι ένας άνθρωπος που αγαπά μπορεί ταυτόχρονα να είναι και πηγή πόνου.
  • Οι δύο πραγματικότητες συγκρούονται: «Με αγαπάει» και «Με πληγώνει».
  • Ο άνθρωπος αρχίζει να δικαιολογεί τη συμπεριφορά του άλλου, όχι επειδή δεν βλέπει τι συμβαίνει, αλλά επειδή η αποδοχή της πραγματικότητας μπορεί να είναι ψυχικά επώδυνη.

Η ελπίδα ότι ο άλλος θα αλλάξει

Η ελπίδα είναι ένα ισχυρό ανθρώπινο συναίσθημα.

Πολλοί άνθρωποι δεν παραμένουν μόνο για αυτό που είναι η σχέση σήμερα. Παραμένουν και για αυτό που πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει.

Θυμούνται τις καλές στιγμές.

Κρατούν τις υποσχέσεις.

Περιμένουν την επιστροφή του ανθρώπου που γνώρισαν στην αρχή.

Και αυτή η προσμονή μπορεί να τους κρατά δεμένους ακόμη και όταν η πραγματικότητα έχει αλλάξει.

Όταν η αγάπη μπερδεύεται με την ευθύνη

Κάποιοι άνθρωποι μεγαλώνουν με την πεποίθηση ότι η αγάπη σημαίνει να αντέχεις.

Ότι ο καλός σύντροφος, ο καλός γονιός ή ο καλός άνθρωπος πρέπει να κατανοεί, να συγχωρεί και να κάνει υπομονή.

Η κατανόηση όμως δεν σημαίνει αποδοχή κάθε συμπεριφοράς.

Η αγάπη χωρίς όρια μπορεί να μετατραπεί σε αυτοεγκατάλειψη.

Η συναισθηματική εξάρτηση και ο φόβος της απώλειας

Όταν η αίσθηση της αξίας μας εξαρτάται υπερβολικά από έναν άλλο άνθρωπο, η πιθανότητα απώλειας γίνεται τρομακτική.

Ο φόβος δεν είναι μόνο:

«Θα χάσω αυτόν τον άνθρωπο».

Μπορεί να είναι:

«Ποιος θα είμαι χωρίς αυτόν;»

Και αυτή είναι μια πολύ βαθύτερη ψυχολογική ερώτηση.

Η έξοδος ξεκινά από την κατανόηση

Το πρώτο βήμα δεν είναι πάντα να φύγει κάποιος.

Το πρώτο βήμα είναι να μπορέσει να δει καθαρά.

Να αναγνωρίσει:

  • τι αισθάνεται,
  • τι χρειάζεται,
  • τι δίνει και τι λαμβάνει,
  • ποιο μέρος του εαυτού του έχει αρχίσει να χάνει.

Η αυτογνωσία δεν έρχεται για να κατηγορήσει τον άνθρωπο για τις επιλογές του.

Έρχεται για να του επιστρέψει τη δυνατότητα επιλογής.

Η πιο δύσκολη ερώτηση

Ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση δεν είναι:

«Γιατί αγαπάω κάποιον που με πληγώνει;»

Αλλά:

«Τι φοβάμαι ότι θα χάσω αν σταματήσω να κρατιέμαι από αυτή τη σχέση;»

Εκεί πολλές φορές βρίσκεται η πραγματική απάντηση.

Γιατί κάποιες φορές δεν κρατιόμαστε από έναν άνθρωπο.

Κρατιόμαστε από την ανάγκη μας να πιστέψουμε ότι η αγάπη, κάποια στιγμή, θα διορθώσει τον πόνο.

«Η υγιής σύνδεση δεν απαιτεί να χάνουμε τον εαυτό μας. Η αγάπη μπορεί να περιλαμβάνει κατανόηση και συγχώρεση, αλλά χρειάζεται πάντα χώρο και για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.»

Σκάνδαλο στην Αλβανία: Ο επιχειρηματίας που πούλησε γη στον γαμπρό του Τραμπ καταζητείται για ναρκωτικά και ξέπλυμα

ΔΙΕΘΝΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Ο Αρτούρ Σέχου πούλησε την παρθένα ακτογραμμή για το εμβληματικό θέρετρο του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ. Τώρα οι αλβανικές αρχές τον αναζητούν για διακίνηση κοκαΐνης, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και πλαστογράφηση τίτλων ιδιοκτησίας

Μια πώληση που μετατράπηκε σε εφιάλτη

Η υπόθεση του θερέτρου που σχεδιάζει ο γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, στις αλβανικές ακτές, παίρνει νέα, απρόσμενη τροπή. Ο επιχειρηματίας Αρτούρ Σέχου, ο οποίος πούλησε τη γη για το φιλόδοξο τουριστικό έργο, βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο της αλβανικής δικαιοσύνης. Οι κατηγορίες που τον βαραίνουν είναι βαριές: διακίνηση ναρκωτικών, ξέπλυμα χρήματος και πλαστογράφηση τίτλων ιδιοκτησίας. Αναμφίβολα, η είδηση αυτή ρίχνει μια βαριά σκιά πάνω σε ένα έργο που ήδη αντιμετώπιζε έντονες αντιδράσεις από την τοπική κοινωνία και τους περιβαλλοντολόγους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, το αλβανικό υπουργείο Δικαιοσύνης έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης για τον κ. Σέχου, ο οποίος έχει έδρα το Μαϊάμι. Οι αλβανικές αρχές τον συνδέουν με κυκλώματα διακίνησης κοκαΐνης από τη Νότια Αμερική προς ευρωπαϊκά λιμάνια, ενώ φέρεται να χρησιμοποίησε παράνομα έσοδα για να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία ακινήτων, χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα ιδιοκτησίας γης. Ο δικηγόρος του, ωστόσο, απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι ο πελάτης του είναι αθώος και ότι η αλήθεια είναι «εντελώς διαφορετική».

«Δημιουργούνται εύλογες υποψίες, βάσει αποδεικτικών στοιχείων, ότι τα περιουσιακά στοιχεία αποκτήθηκαν μέσω πλαστών εγγράφων» – το σκεπτικό της αλβανικής εισαγγελίας

Τα πλαστά συμβόλαια και το αμφιλεγόμενο θέρετρο

Η κατηγορία ότι τα συμβόλαια μπορεί να έχουν πλαστογραφηθεί αποτελεί ένα ακόμη σοβαρό πλήγμα για το έργο του Κούσνερ, το οποίο ήδη βρίσκεται στο επίκεντρο των διαμαρτυριών. Οι κάτοικοι του χωριού Ζβέρνεκ αμφισβητούν την αξίωση του Σέχου στη γη και έχουν προσφύγει πολλές φορές στη δικαιοσύνη την τελευταία δεκαετία. Τον περασμένο μήνα, δώδεκα από αυτούς παρουσίασαν στο Reuters τίτλους ιδιοκτησίας και φορολογικά αρχεία που, όπως υποστηρίζουν, αποδεικνύουν ότι είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της γης.

Το θέρετρο σχεδιάζεται να κατασκευαστεί σε μια έκταση παρθένων παραλιών, δάσους και υγροτόπων, όπου φιλοξενούνται θαλάσσιες χελώνες και φλαμίνγκο. Τα πουλιά αυτά έχουν γίνει σύμβολο των διαμαρτυριών, με τους κατοίκους να αποκαλούν τις κινητοποιήσεις τους «Επανάσταση των Φλαμίνγκο». Παρά τις αντιδράσεις, η αλβανική κυβέρνηση του Έντι Ράμα στηρίζει σθεναρά το έργο, χαρακτηρίζοντάς το «όμορφο» και διαβεβαιώνοντας ότι θα προχωρήσει ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις.

ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ:

  • Αρτούρ Σέχου: Επιχειρηματίας με έδρα το Μαϊάμι, καταζητείται στην Αλβανία
  • Κατηγορίες: Διακίνηση κοκαΐνης, ξέπλυμα χρήματος, πλαστογράφηση τίτλων ιδιοκτησίας
  • Θέρετρο: Σχεδιάζεται από τον γαμπρό του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ
  • Αντιδράσεις: «Επανάσταση των Φλαμίνγκο» – διαμαρτυρίες για την προστατευόμενη περιοχή
  • ΕΕ: Έχει καλέσει την Αλβανία να συμμορφωθεί με τους περιβαλλοντικούς κανόνες

Οι αντιδράσεις και το αβέβαιο μέλλον

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία η Αλβανία είναι υποψήφια για ένταξη, έχει καλέσει τη χώρα να συμμορφωθεί με τους περιβαλλοντικούς κανόνες της ΕΕ. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι η υπόθεση αφορά πρόσωπο συνδεδεμένο με τον γαμπρό του Αμερικανού προέδρου προσδίδει μια επιπλέον πολιτική διάσταση, που αναμένεται να προκαλέσει περαιτέρω αναταράξεις.

Εν τω μεταξύ, ο κ. Σέχου αρνείται όλες τις κατηγορίες, ενώ το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δεν επιβεβαιώνει εάν έχει λάβει αίτημα από την Αλβανία για τη σύλληψή του. Το έργο του Κούσνερ, παρά τις αντιδράσεις, συνεχίζει να προχωρά, αν και οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να αυξήσουν την πίεση στις αλβανικές αρχές. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η «Επανάσταση των Φλαμίνγκο» θα καταφέρει να σταματήσει το έργο ή αν η κυβέρνηση Ράμα θα επιμείνει, παρά τις σκιές που ρίχνει η υπόθεση Σέχου.

«Το θέρετρο είναι ένα όμορφο έργο και θα προχωρήσει ανεξάρτητα από αυτό» – ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα υπερασπίζεται το σχέδιο, παρά τις αντιδράσεις και τις δικαστικές εξελίξεις

Η υπόθεση της Αλβανίας και του θερέτρου του Κούσνερ αποκτά ολοένα και πιο πολύπλοκες διαστάσεις, καθώς συνδυάζει ζητήματα περιβαλλοντικής προστασίας, διαφθοράς και γεωπολιτικών συμφερόντων. Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν οι αλβανικές αρχές θα προχωρήσουν στη σύλληψη του Σέχου και αν το σκάνδαλο αυτό θα οδηγήσει σε μια ουσιαστική αναθεώρηση των σχεδίων για το θέρετρο, ή αν η κυβέρνηση θα καταφέρει να το προωθήσει παρά τις αντιξοότητες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η προσοχή της διεθνούς κοινότητας παραμένει στραμμένη στην περιοχή, με την «Επανάσταση των Φλαμίνγκο» να αποτελεί σύμβολο μιας ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής αμφισβήτησης.

Φωτιά στο Θριάσιο: Εκκένωση ισογείου, 15 πυροσβέστες στη μάχη – Τι συνέβη

Το μυστικό εργοστάσιο του Καλλιδρομίου

ΣΥΡΙΖΑ: Η αντιπολίτευση πήρε τον έλεγχο – και άλλαξε τα πάντα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Σε μια κίνηση που ανατρέπει τους συσχετισμούς, η Κεντρική Επιτροπή που συγκάλεσε η εσωκομματική αντιπολίτευση ακύρωσε τη στήριξη προς την ΕΛΑΣ, επανέφερε τον Παύλο Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και έθεσε το κόμμα σε τροχιά εκλογικής προετοιμασίας – οι αποφάσεις αυτές φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπο με μια νέα, αχαρτογράφητη πραγματικότητα

Το «όχι» στην ΕΛΑΣ και η επιστροφή Πολάκη

Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η οποία συνεδρίασε παρά την επίσημη αναβολή που είχε ανακοινώσει η ηγεσία, πήρε μια σειρά από αποφάσεις που αλλάζουν άρδην το πολιτικό σκηνικό στο εσωτερικό του κόμματος. Μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση, το όργανο υπερψήφισε την ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου, με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ταχθεί υπέρ της στήριξης στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα. Αναμφίβολα, η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια ρήξη με την προηγούμενη πολιτική γραμμή και ανοίγει τον δρόμο για την αυτόνομη κάθοδο του κόμματος στις επερχόμενες εκλογές.

Παράλληλα, η Κεντρική Επιτροπή αποφάσισε την ανάκληση της διαγραφής του Παύλου Πολάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, δρομολογώντας την πλήρη επανένταξή του. Ο βουλευτής Χανίων, που είχε αποπεμφθεί με απόφαση του Σωκράτη Φάμελλου, επιστρέφει δυναμικά, ενώ η ΚΕ δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις εργασίες της το επόμενο Σαββατοκύριακο, προκειμένου να ολοκληρωθούν τα οργανωτικά και πολιτικά ζητήματα που εκκρεμούν. Η απόφαση αυτή, που έγινε δεκτή με θερμά χειροκροτήματα από τους παρευρισκόμενους, επιβεβαιώνει την αποφασιστικότητα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να αλλάξει τον ρου του κόμματος.

«Η απόφαση της 6ης Ιουνίου έχει εκ των πραγμάτων καταστεί κενή περιεχομένου» – το σκεπτικό της ακύρωσης

Τα τέσσερα σημεία της απόφασης

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Νίκος Παππάς, ανέγνωσε την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία περιλαμβάνει τέσσερα βασικά σημεία. Πρώτον, η συνεδρίαση θα συνεχιστεί το Σαββατοκύριακο 18-19 Ιουλίου για την ολοκλήρωση των διαδικασιών. Δεύτερον, διαπιστώνεται ότι η απόφαση της 6ης Ιουνίου περί στήριξης στην ΕΛΑΣ έχει καταστεί κενή περιεχομένου, μετά τις δημόσιες δηλώσεις στελεχών και του προέδρου της ΕΛΑΣ, και ως εκ τούτου ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρά άμεσα στην εκλογική του προετοιμασία.

Τρίτον, η Πολιτική Γραμματεία καλείται να εισηγηθεί τον οδικό χάρτη της εκλογικής προετοιμασίας, σύμφωνα με το καταστατικό. Και τέταρτον, διαπιστώνεται η πολιτική αναγκαιότητα της ανάκλησης της διαγραφής του Παύλου Πολάκη, ανοίγοντας τον δρόμο για την επιστροφή του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Οι αποφάσεις αυτές, που υπερψηφίστηκαν ομόφωνα, συνιστούν μια σαφή στροφή στην πολιτική κατεύθυνση του κόμματος, με έμφαση στην αυτόνομη πορεία και την αναζήτηση ευρύτερων συμμαχιών.

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

  • Συνέχιση εργασιών: Το επόμενο Σαββατοκύριακο (18-19 Ιουλίου)
  • Ακύρωση στήριξης ΕΛΑΣ: Η απόφαση της 6ης Ιουνίου κρίθηκε κενή περιεχομένου
  • Εκλογική προετοιμασία: Ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρά αυτόνομα, αναζητώντας συμμαχίες
  • Επανένταξη Πολάκη: Ανάκληση της διαγραφής του από την ΚΟ

«Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξανασταθεί στα πόδια του»

Ο ίδιος ο Παύλος Πολάκης, σε δηλώσεις του μετά το τέλος της συνεδρίασης, χαρακτήρισε την ημέρα «ιστορική», υπογραμμίζοντας ότι η Κεντρική Επιτροπή απέτρεψε την «λυσσώδη προσπάθεια» της αναπληρώτριας γραμματέα και της υπεύθυνης οργανωτικού να ματαιώσουν τη διαδικασία. Όπως τόνισε, οι αποφάσεις που ελήφθησαν δρομολογούν τις διαδικασίες για να «ξανασταθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στα πόδια του» και να αποτελέσει τον κορμό μιας ευρύτερης συμμαχίας με βαθύ προγραμματικό περιεχόμενο.

Από την πλευρά του, ο Γιάννης Μπουλέκος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας, ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πορευτεί αναζητώντας ευρύτερες συμμαχίες με όσους επιθυμούν και μπορούν, πάντοτε σε προγραμματική βάση. Επισήμανε, μάλιστα, ότι στην επόμενη συνεδρίαση θα καθοριστούν οι αρμοδιότητες του κόμματος και ο τρόπος εκλογής του νέου προέδρου, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Πολιτικής Γραμματείας. «Είναι ειλημμένη απόφαση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πορευτεί αναζητώντας ευρύτερες συμμαχίες», κατέληξε, επιβεβαιώνοντας τη νέα στρατηγική κατεύθυνση.

«Με την απόφαση αυτή δρομολογούνται οι διαδικασίες για να ξανασταθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στα πόδια του και να αποτελέσει τον κορμό μίας ευρύτερης συμμαχίας με βαθύ προγραμματικό περιεχόμενο»

Η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν, αν και αμφισβητούνται από την επίσημη ηγεσία, αναδεικνύουν τη βούληση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να αναλάβει τον έλεγχο και να χαράξει μια αυτόνομη πορεία. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν οι κινήσεις αυτές θα οδηγήσουν σε μια ουσιαστική ανασυγκρότηση του κόμματος ή αν θα βαθύνουν το χάσμα, φέρνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπο με νέες, απρόβλεπτες προκλήσεις. Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για την απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Η Κεντρική Επιτροπή φέρνει πίσω τον Πολάκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Με οριακή απαρτία και παρά την αναβολή που ανακοίνωσε η ηγεσία, η εσωκομματική αντιπολίτευση προχώρησε στη σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής – το ψήφισμα για την επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και η ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου μπαίνουν στην ατζέντα

Η απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα

Σε ένα κλίμα βαθιάς πόλωσης, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, την οποία συγκάλεσαν τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, δρομολογεί την επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Παρά την επίσημη απόφαση της Κουμουνδούρου για αναβολή, η συνεδρίαση ξεκίνησε με οριακή απαρτία, με τη συμμετοχή μελών τόσο διά ζώσης όσο και μέσω zoom, και αναμένεται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις που θα καθορίσουν την επόμενη ημέρα του κόμματος.

Το ψήφισμα που θα τεθεί προς έγκριση περιλαμβάνει την ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου, η οποία είχε ορίσει την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος, και την επαναφορά του κ. Πολάκη στις τάξεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η κίνηση αυτή, που ουσιαστικά ανοίγει τον δρόμο για την πλήρη αποκατάστασή του, θεωρείται μια καθοριστική στιγμή για την εσωκομματική ισορροπία, καθώς ο βουλευτής Χανίων διατηρεί ισχυρή επιρροή στη βάση του κόμματος.

«Το plan b απέτυχε παταγωδώς. Η Κεντρική Επιτροπή συνεδριάζει με απαρτία και θα πάρει αποφάσεις σήμερα»

Η πρόταση Ξανθόπουλου και η αναβολή για το επόμενο Σάββατο

Παρά τη σφοδρή αντιπαράθεση, μια πρόταση αποκλιμάκωσης ήρθε από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, Θεόφιλο Ξανθόπουλο, ο οποίος πρότεινε την αναβολή της συνεδρίασης για το επόμενο Σάββατο, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή και να προηγηθεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας. Η πρόταση αυτή, ωστόσο, δεν έγινε δεκτή από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η οποία θεώρησε ότι η καθυστέρηση θα λειτουργούσε υπέρ της ηγετικής ομάδας της Κουμουνδούρου.

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, αποφασίστηκε η συνεδρίαση να συνεχιστεί το επόμενο Σαββατοκύριακο, προκειμένου να ολοκληρωθούν τα πολιτικά και οργανωτικά μέτρα που έχουν τεθεί επί τάπητος. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η αντιπολίτευση επιχειρεί να κρατήσει ανοιχτό το διάλογο, χωρίς ωστόσο να υποχωρεί από τις βασικές της διεκδικήσεις. Η απόφαση για τη διεξαγωγή της δεύτερης φάσης της συνεδρίασης την επόμενη εβδομάδα αναδεικνύει την πρόθεση της αντιπολίτευσης να διατηρήσει την πίεση και να μην αφήσει το ζήτημα να εκτονωθεί χωρίς ουσιαστικές αλλαγές.

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ:

  • Ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου – για την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος
  • Επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
  • Συνέχιση της συνεδρίασης το επόμενο Σαββατοκύριακο

«Το plan b απέτυχε παταγωδώς» – το μήνυμα Πολάκη

Ο ίδιος ο Παύλος Πολάκης, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιβεβαίωσε την έναρξη της συνεδρίασης, κάνοντας λόγο για 81 παρόντες και 59 μέλη που συμμετείχαν μέσω zoom. Όπως τόνισε, «το plan b απέτυχε παταγωδώς», αναφερόμενος στην προσπάθεια της ηγεσίας να ματαιώσει τη διαδικασία, και κατηγόρησε την αναπληρώτρια γραμματέα και την υπεύθυνη οργανωτικού για «λυσσώδη πόλεμο» κατά της συνεδρίασης.

Ο βουλευτής Χανίων υπογράμμισε ότι η Κεντρική Επιτροπή θα λάβει αποφάσεις σήμερα, περιλαμβανομένης της ακύρωσης της απόφασης της 6ης Ιουνίου και της επαναφοράς του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, ενώ η συνέχιση της συνεδρίασης την επόμενη εβδομάδα θα ολοκληρώσει τα πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα. «Στεκόμαστε όρθιοι και συνεχίζουμε», κατέληξε το μήνυμά του, δίνοντας τον τόνο της αποφασιστικότητας που διαπνέει την πλευρά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.

«Η Κεντρική Επιτροπή συνεδριάζει με απαρτία, παρά τον λυσσώδη πόλεμο. Θα πάρει αποφάσεις σήμερα και θα συνεχιστεί το επόμενο Σαββατοκύριακο»

Η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής και η επικείμενη επιστροφή του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα συνιστούν μια σημαντική ανατροπή στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα θα κρίνουν αν η παράταξη θα καταφέρει να υπερβεί τις εσωτερικές αντιθέσεις της ή αν η πόλωση θα συνεχιστεί, οδηγώντας σε νέες εντάσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η επόμενη εβδομάδα θα είναι καθοριστική για την πορεία του κόμματος.