Αρχική Blog Σελίδα 38

Η Κεντρική Επιτροπή φέρνει πίσω τον Πολάκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Με οριακή απαρτία και παρά την αναβολή που ανακοίνωσε η ηγεσία, η εσωκομματική αντιπολίτευση προχώρησε στη σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής – το ψήφισμα για την επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και η ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου μπαίνουν στην ατζέντα

Η απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα

Σε ένα κλίμα βαθιάς πόλωσης, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, την οποία συγκάλεσαν τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, δρομολογεί την επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Παρά την επίσημη απόφαση της Κουμουνδούρου για αναβολή, η συνεδρίαση ξεκίνησε με οριακή απαρτία, με τη συμμετοχή μελών τόσο διά ζώσης όσο και μέσω zoom, και αναμένεται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις που θα καθορίσουν την επόμενη ημέρα του κόμματος.

Το ψήφισμα που θα τεθεί προς έγκριση περιλαμβάνει την ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου, η οποία είχε ορίσει την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος, και την επαναφορά του κ. Πολάκη στις τάξεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η κίνηση αυτή, που ουσιαστικά ανοίγει τον δρόμο για την πλήρη αποκατάστασή του, θεωρείται μια καθοριστική στιγμή για την εσωκομματική ισορροπία, καθώς ο βουλευτής Χανίων διατηρεί ισχυρή επιρροή στη βάση του κόμματος.

«Το plan b απέτυχε παταγωδώς. Η Κεντρική Επιτροπή συνεδριάζει με απαρτία και θα πάρει αποφάσεις σήμερα»

Η πρόταση Ξανθόπουλου και η αναβολή για το επόμενο Σάββατο

Παρά τη σφοδρή αντιπαράθεση, μια πρόταση αποκλιμάκωσης ήρθε από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, Θεόφιλο Ξανθόπουλο, ο οποίος πρότεινε την αναβολή της συνεδρίασης για το επόμενο Σάββατο, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή και να προηγηθεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας. Η πρόταση αυτή, ωστόσο, δεν έγινε δεκτή από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η οποία θεώρησε ότι η καθυστέρηση θα λειτουργούσε υπέρ της ηγετικής ομάδας της Κουμουνδούρου.

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, αποφασίστηκε η συνεδρίαση να συνεχιστεί το επόμενο Σαββατοκύριακο, προκειμένου να ολοκληρωθούν τα πολιτικά και οργανωτικά μέτρα που έχουν τεθεί επί τάπητος. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η αντιπολίτευση επιχειρεί να κρατήσει ανοιχτό το διάλογο, χωρίς ωστόσο να υποχωρεί από τις βασικές της διεκδικήσεις. Η απόφαση για τη διεξαγωγή της δεύτερης φάσης της συνεδρίασης την επόμενη εβδομάδα αναδεικνύει την πρόθεση της αντιπολίτευσης να διατηρήσει την πίεση και να μην αφήσει το ζήτημα να εκτονωθεί χωρίς ουσιαστικές αλλαγές.

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΛΗΦΘΟΥΝ:

  • Ακύρωση της απόφασης της 6ης Ιουνίου – για την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος
  • Επανένταξη του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
  • Συνέχιση της συνεδρίασης το επόμενο Σαββατοκύριακο

«Το plan b απέτυχε παταγωδώς» – το μήνυμα Πολάκη

Ο ίδιος ο Παύλος Πολάκης, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιβεβαίωσε την έναρξη της συνεδρίασης, κάνοντας λόγο για 81 παρόντες και 59 μέλη που συμμετείχαν μέσω zoom. Όπως τόνισε, «το plan b απέτυχε παταγωδώς», αναφερόμενος στην προσπάθεια της ηγεσίας να ματαιώσει τη διαδικασία, και κατηγόρησε την αναπληρώτρια γραμματέα και την υπεύθυνη οργανωτικού για «λυσσώδη πόλεμο» κατά της συνεδρίασης.

Ο βουλευτής Χανίων υπογράμμισε ότι η Κεντρική Επιτροπή θα λάβει αποφάσεις σήμερα, περιλαμβανομένης της ακύρωσης της απόφασης της 6ης Ιουνίου και της επαναφοράς του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, ενώ η συνέχιση της συνεδρίασης την επόμενη εβδομάδα θα ολοκληρώσει τα πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα. «Στεκόμαστε όρθιοι και συνεχίζουμε», κατέληξε το μήνυμά του, δίνοντας τον τόνο της αποφασιστικότητας που διαπνέει την πλευρά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης.

«Η Κεντρική Επιτροπή συνεδριάζει με απαρτία, παρά τον λυσσώδη πόλεμο. Θα πάρει αποφάσεις σήμερα και θα συνεχιστεί το επόμενο Σαββατοκύριακο»

Η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής και η επικείμενη επιστροφή του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα συνιστούν μια σημαντική ανατροπή στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα θα κρίνουν αν η παράταξη θα καταφέρει να υπερβεί τις εσωτερικές αντιθέσεις της ή αν η πόλωση θα συνεχιστεί, οδηγώντας σε νέες εντάσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η επόμενη εβδομάδα θα είναι καθοριστική για την πορεία του κόμματος.

Τραυματίστηκε σε τροχαίο ο Νίκος Νικολόπουλος

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Ο πρώην υπουργός τραυματίστηκε ελαφρά όταν το όχημά του συγκρούστηκε με μοτοσικλέτα έξω από το Παμπελοποννησιακό Στάδιο – η άμεση επέμβαση του ΕΚΑΒ απέτρεψε τα χειρότερα

Η σύγκρουση που αιφνιδίασε τους περαστικούς

Ο Νίκος Νικολόπουλος βρέθηκε στο επίκεντρο ενός τροχαίου ατυχήματος που σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου έξω από το Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας. Ο πρώην υπουργός και πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος επέβαινε σε αυτοκίνητο όταν αυτό συγκρούστηκε με μοτοσικλέτα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ελαφρά και να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Αναμφίβολα, το περιστατικό προκάλεσε ανησυχία στους περαστικούς, που είδαν τον πολιτικό να βρίσκεται στο οδόστρωμα, αν και διατηρούσε τις αισθήσεις του.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ατύχημα σημειώθηκε γύρω στις 2 το μεσημέρι, όταν το όχημα του κ. Νικολόπουλου συγκρούστηκε με ένα δίκυκλο. Το σημείο του ατυχήματος βρίσκεται σε έναν πολυσύχναστο δρόμο, γεγονός που εξηγεί την άμεση κινητοποίηση των αρχών. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία έσπευσε το ΕΚΑΒ απέτρεψε την εξέλιξη της κατάστασης σε κάτι πιο σοβαρό, με έναν διασώστη να παρέχει τις πρώτες βοήθειες επί τόπου.

«Ο πρώην υπουργός διατηρούσε τις αισθήσεις του, αλλά ένιωθε έντονο πόνο στον θώρακα»

Η άμεση επέμβαση του ΕΚΑΒ

Διασώστης του ΕΚΑΒ με μοτοσικλέτα έφτασε στο σημείο σε χρόνο ρεκόρ, παρέχοντας άμεσες πρώτες βοήθειες στον τραυματία. Στη συνέχεια, ασθενοφόρο παρέλαβε τον κ. Νικολόπουλο και τον μετέφερε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, όπου υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις. Ο πρώην υπουργός, που ένιωθε πόνο στον θώρακα, νοσηλεύεται για προληπτικούς λόγους, ενώ οι γιατροί εκτιμούν ότι η κατάστασή του είναι σταθερή.

Η Τροχαία Πατρών έχει ξεκινήσει προανάκριση για τη διακρίβωση των αιτίων του ατυχήματος. Οι αστυνομικοί εξετάζουν το ενδεχόμενο η σύγκρουση να οφείλεται σε παραβίαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ενώ αναμένονται και τα αποτελέσματα των αλκοτέστ που πραγματοποιήθηκαν στους εμπλεκόμενους οδηγούς. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν το ατύχημα ήταν αποτέλεσμα απροσεξίας ή αν υπήρξαν άλλοι παράγοντες που συνέβαλαν στην εκδήλωσή του.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ:

  • Τόπος: Παμπελοποννησιακό Στάδιο, Πάτρα
  • Χρόνος: Μεσημέρι Σαββάτου 11 Ιουλίου
  • Εμπλεκόμενοι: Αυτοκίνητο (Νίκος Νικολόπουλος) και μοτοσικλέτα
  • Κατάσταση: Ελαφρύς τραυματισμός, νοσηλεία για προληπτικούς λόγους
  • Έρευνα: Η Τροχαία Πατρών διερευνά τα αίτια

Το πολιτικό ενδιαφέρον και η επόμενη μέρα

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα απλό τροχαίο, το περιστατικό προκάλεσε αίσθηση λόγω της πολιτικής προσωπικότητας του κ. Νικολόπουλου. Ο πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, που έχει διατελέσει υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις, δέχθηκε αμέσως τις ευχές για ταχεία ανάρρωση από συνεργάτες και πολιτικούς του αντιπάλους. Αντιθέτως, η στιγμή του ατυχήματος, αν και σύντομη, αναδεικνύει την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ζωής, ακόμη και για πρόσωπα που βρίσκονται στο δημόσιο βίο.

Η προανάκριση της Τροχαίας θα καθορίσει αν το ατύχημα είχε ποινικές ευθύνες ή αν πρόκειται για μια ατυχή συγκυρία. Οι αρχές αναμένεται να ολοκληρώσουν τη διερεύνησή τους τις επόμενες ημέρες, ενώ ο κ. Νικολόπουλος, εφόσον οι εξετάσεις το επιτρέψουν, θα λάβει εξιτήριο και θα επιστρέψει στις πολιτικές του υποχρεώσεις. Η υπόθεση, πάντως, λειτουργεί ως μια υπενθύμιση της ανάγκης για οδική ασφάλεια και προσοχή, ακόμη και για εκείνους που βρίσκονται σε θέση ευθύνης.

«Ο πρώην υπουργός μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, όπου οι γιατροί τον παρακολουθούν για προληπτικούς λόγους»

Το τροχαίο του Νίκου Νικολόπουλου, αν και χωρίς σοβαρές συνέπειες, υπενθυμίζει σε όλους ότι οι δρόμοι μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι ανά πάσα στιγμή. Οι πολίτες, αλλά και οι ίδιοι οι πολιτικοί, εκτίθενται στους ίδιους κινδύνους, και η προσοχή παραμένει η μόνη ασπίδα απέναντι σε ένα απρόβλεπτο συμβάν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κ. Νικολόπουλος θα χρειαστεί λίγες ημέρες ανάρρωσης πριν επιστρέψει στην πολιτική καθημερινότητα.

ΣΥΡΙΖΑ: Το Σάββατο που η αντιπολίτευση πήρε τον έλεγχο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Με οριακή απαρτία, μέσω zoom και σε ένα ξενοδοχείο της Αθήνας, η εσωκομματική αντιπολίτευση έκανε πράξη τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής – η πρόταση Ξανθόπουλου για αναβολή μιας εβδομάδας δεν έγινε δεκτή και η μάχη της διαδοχής μπαίνει στην τελική ευθεία

Η στιγμή της υπέρβασης

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε με την οριακή απαραίτητη απαρτία, χάρη στη συμμετοχή μελών μέσω zoom, σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, παρά την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος ότι είχε αναβληθεί. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, ο αριθμός των παρευρισκομένων ήταν αρκετός ώστε η διαδικασία να θεωρηθεί νόμιμη, δίνοντας έτσι στην εσωκομματική αντιπολίτευση τη δυνατότητα να προχωρήσει στις προγραμματισμένες εργασίες. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια κίνηση που ανατρέπει τα δεδομένα και φέρνει το κόμμα αντιμέτωπο με μια νέα, απροσδόκητη πραγματικότητα.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, ο οποίος εκτελεί χρέη προεδρεύοντα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, φέρεται να πρότεινε μια λύση αποκλιμάκωσης: την αναβολή της συνεδρίασης για το επόμενο Σάββατο, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή και να προηγηθεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας. Η πρόταση αυτή, ωστόσο, δεν έγινε αποδεκτή από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η οποία επέμεινε στην άμεση διεξαγωγή της διαδικασίας, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση θα λειτουργούσε υπέρ της ηγετικής ομάδας της Κουμουνδούρου.

«Το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιτρέπει αδιέξοδα» – το μήνυμα της Ρένας Δούρου που έδωσε το στίγμα της συνεδρίασης

Τα μηνύματα Δούρου και Παππά

Προσερχόμενη στη συνεδρίαση, η βουλευτής Ρένα Δούρου τόνισε ότι «το καταστατικό δεν επιτρέπει αδιέξοδα», εκφράζοντας τη λύπη της για τα «τεχνητά» προβλήματα που δημιουργήθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο διάστημα. «Λυπάμαι που δημιουργήθηκαν τεχνητά αδιέξοδα», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η παράταξη οφείλει να ανταποκριθεί στην αγωνία των μελών και των ψηφοφόρων της, καθώς και στις ανάγκες μιας κοινωνίας που, όπως είπε, πλήττεται από την επταετία της διακυβέρνησης Μητσοτάκη.

Παράλληλα, ο Νίκος Παππάς, κατά την παρέμβασή του, έκανε λόγο για «καταστατική υποχρέωση» σύγκλησης της Κεντρικής Επιτροπής. Όπως σημείωσε, η πολιτική απόφαση της προηγούμενης συνεδρίασης δεν επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις, γι’ αυτό και υπάρχει ανάγκη επικαιροποίησης. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ διαμήνυσε ότι «δεν μπορεί κάποιος να συμμετέχει στις αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ όταν στην πραγματικότητα υπηρετεί ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο», αφήνοντας σαφείς αιχμές προς την ηγετική ομάδα.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΟ «ΠΑΡΩΝ»:

  • Παύλος Πολάκης – βουλευτής Χανίων
  • Νίκος Παππάς – βουλευτής
  • Ρένα Δούρου – βουλευτής
  • Θεόφιλος Ξανθόπουλος – κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος
  • Έλενα Ακρίτα – βουλευτής
  • Φώτης Κουβέλης – πρόεδρος Επιτροπής Δεοντολογίας

Η κούρσα της διαδοχής και η επόμενη εβδομάδα

Παράλληλα, η διαδικασία διαδοχής μετά την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Το εσωκομματικό σκηνικό χωρίζεται σε δύο βασικά στρατόπεδα: από τη μία πλευρά συμπαρατάσσονται ο Νίκος Παππάς και η Ρένα Δούρου, ενώ την άλλη πλευρά εκπροσωπεί ο Παύλος Πολάκης. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις των τριών στελεχών προμηνύουν μια θυελλώδη συνέχεια, με τη μάχη της ηγεσίας να αναμένεται να κορυφωθεί το επόμενο διάστημα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μέσα στην επόμενη εβδομάδα προγραμματίζεται η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάδειξη νέου επικεφαλής, ενόψει των τρεχουσών κοινοβουλευτικών υποχρεώσεων. Ο Παύλος Πολάκης αναμένεται να ανοίξει το ζήτημα της επιστροφής του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, από την οποία είχε αποπεμφθεί με απόφαση του Σωκράτη Φάμελλου, μια κίνηση που ωστόσο προϋποθέτει την τήρηση των σχετικών κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Οι αποφάσεις της επόμενης εβδομάδας θα κρίνουν το κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να υπερβεί τις εσωτερικές του αντιθέσεις και να εμφανιστεί ενωμένος μπροστά στις εκλογικές προκλήσεις.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ, δεν διαλύεται» – το μήνυμα που θέλησε να στείλει ο Νίκος Παππάς, την ώρα που η Κεντρική Επιτροπή ξεκινούσε τις εργασίες της

Η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής σηματοδοτεί μια νέα φάση στην κρίση του ΣΥΡΙΖΑ. Η εσωκομματική αντιπολίτευση, με την κίνησή της αυτή, απέδειξε ότι είναι αποφασισμένη να διεκδικήσει τον έλεγχο του κόμματος, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να αψηφήσει την επίσημη ηγεσία. Οι επόμενες ώρες και ημέρες θα δείξουν αν η στρατηγική αυτή θα αποδώσει καρπούς ή αν θα οδηγήσει σε έναν νέο κύκλο εσωτερικών συγκρούσεων, που θα αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο την παράταξη.

Το μήνυμα της Δούρου για το «αδιέξοδο»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, προσερχόμενη στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, τόνισε ότι το καταστατικό του κόμματος δεν επιτρέπει πολιτικά αδιέξοδα, ενώ εξέφρασε τη θλίψη της για τα «τεχνητά» προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο εσωτερικό της παράταξης

Μια σαφής τοποθέτηση, γεμάτη πολιτικό στίγμα, είχε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δούρου, προσερχόμενη στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία συγκλήθηκε από μερίδα μελών της, παρά την επίσημη αναβολή από την ηγεσία του κόμματος. Η κ. Δούρου, σε δηλώσεις της στους δημοσιογράφους, υπογράμμισε ότι το καταστατικό της παράταξης δεν επιτρέπει τη δημιουργία αδιεξόδων, αφήνοντας αιχμές για όσους, κατά την άποψή της, κατασκεύασαν τεχνητά εμπόδια στην πορεία του κόμματος.

«Λυπάμαι που δημιουργήθηκαν τεχνητά αδιέξοδα», δήλωσε χαρακτηριστικά η κ. Δούρου, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η θεσμική σοβαρότητα και η συλλογικότητα θα υπερισχύσουν. Όπως τόνισε, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ανταποκριθεί στην αγωνία των μελών και των ψηφοφόρων του, αλλά και στις ανάγκες μιας κοινωνίας που, όπως είπε, «χειμάζεται από την επταετία του κ. Μητσοτάκη». Η αναφορά της στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν σαφής, επιχειρώντας να στρέψει το βλέμμα της παράταξης προς τον πραγματικό πολιτικό της αντίπαλο.

Η ΔΗΛΩΣΗ ΔΟΥΡΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ:

  • Καταστατικό: Δεν επιτρέπει αδιέξοδα – το κόμμα έχει θεσμικές διεξόδους
  • Τεχνητά αδιέξοδα: Η κ. Δούρου εξέφρασε τη θλίψη της για τις εσωτερικές εντάσεις
  • Στόχος: Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να απαντήσει στην κοινωνία, όχι να καταναλώνεται σε εσωτερικές έριδες
  • Αντίπαλος: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία, όπως είπε, πλήττει τους πολίτες

Η παρέμβαση της κ. Δούρου έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για τον ΣΥΡΙΖΑ, με την παράταξη να βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι που θα καθορίσει την πορεία της. Η έμφαση που έδωσε στην ανάγκη να ξεπεραστούν οι εσωτερικές αντιθέσεις και να επιστρέψει η προσοχή στα ουσιαστικά ζητήματα της κοινωνίας αποτελεί ένα σαφές μήνυμα προς όλες τις πλευρές. Το μήνυμά της, ότι το καταστατικό δεν επιτρέπει αδιέξοδα, υπογραμμίζει την πεποίθησή της ότι η λύση μπορεί να βρεθεί μέσα από τις θεσμικές διαδικασίες, εφόσον υπάρξει η απαραίτητη πολιτική βούληση.

«Λυπάμαι που δημιουργήθηκαν τεχνητά αδιέξοδα και πιστεύω ότι βάζοντας το συλλογικό πάνω από το προσωπικό θα έρθει σύντομα ο καιρός που ο ΣΥΡΙΖΑ θα ανταποκριθεί στην αγωνία χιλιάδων μελών και ψηφοφόρων»

Η τοποθέτηση της Ρένας Δούρου αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της προσπάθειας της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να διατηρήσει τη θεσμική της νομιμότητα και να επιβάλει μια νέα ατζέντα στο κόμμα. Οι επόμενες ώρες θα δείξουν αν η στρατηγική αυτή θα έχει αντίκρισμα ή αν η κρίση θα βαθύνει, οδηγώντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε νέες, πιο σύνθετες περιπέτειες.

Η μάχη για την Κουμουνδούρου μεταφέρθηκε στο Wyndham – Η επίτευξη απαρτίας αλλάζει τα δεδομένα

Συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Σάββατο 11 Ιουλίου 2026 (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Με την παρουσία Πολάκη και Παππά στο ξενοδοχείο της πλατείας Καραϊσκάκη, η εσωκομματική αντιπολίτευση έκανε πράξη τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής – η επίτευξη απαρτίας αλλάζει τα δεδομένα και φέρνει το κόμμα μπροστά σε μια νέα, αχαρτογράφητη πραγματικότητα

Η στιγμή της ρήξης

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου σε ένα κλίμα πρωτόγνωρης έντασης, με τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να καταφθάνουν στο ξενοδοχείο Wyndham της πλατείας Καραϊσκάκη, αψηφώντας την επίσημη απόφαση αναβολής που είχε εκδώσει η αναπληρώτρια γραμματέας του κόμματος. Αναμφίβολα, η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια ανοιχτή ρήξη με την ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου, καθώς ο Παύλος Πολάκης και ο Νίκος Παππάς, μαζί με τη Ρένα Δούρου, επέλεξαν να προχωρήσουν σε μια διαδικασία που η επίσημη γραμμή χαρακτηρίζει ως «παρασυνεδρίαση».

Η φυσική παρουσία των τριών στελεχών στον συνεδριακό χώρο επιβεβαιώνει την αμετάκλητη απόφαση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να αγνοήσει τις εντολές της αναπληρώτριας γραμματέα, Αναστασίας Σαπουνά, η οποία είχε προηγουμένως ανακοινώσει την αναβολή της συνεδρίασης. Από την άλλη πλευρά, η αντίδραση της Κουμουνδούρου ήταν άμεση και κατηγορηματική, με τον επίσημο μηχανισμό να υποβαθμίζει το γεγονός και να το χαρακτηρίζει ως μια ενέργεια χωρίς θεσμική υπόσταση. Η σύγκρουση αυτή, ωστόσο, αναδεικνύει το βάθος της κρίσης που μαστίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, φέρνοντάς τον σε μια κομβική καμπή που θα κρίνει την ίδια του τη συνοχή.

«Η αναπληρώτρια γραμματέας δεν διαθέτει καμία καταστατική αρμοδιότητα να ακυρώσει τις προγραμματισμένες εργασίες του ανώτατου καθοδηγητικού οργάνου»

Η μάχη της νομιμότητας

Το βασικό επιχείρημα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης εστιάζεται στην καταστατική αδυναμία της αναπληρώτριας γραμματέα να αναστείλει μια διαδικασία που έχει προκληθεί με υπογραφές του 25% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής. Τα στελέχη που συγκεντρώθηκαν στο Wyndham υποστηρίζουν ότι η κ. Σαπουνά δεν έχει καμία θεσμική εξουσία να ακυρώσει αυθαίρετα τις εργασίες του οργάνου, καθώς η σύγκληση έγινε βάσει του καταστατικού και ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία του προέδρου. Αντιθέτως, η επίσημη γραμμή της Κουμουνδούρου επιμένει στην απόφαση αναβολής, θεωρώντας τη συνεδρίαση άκυρη.

Παρά τις διαφωνίες, η απαρτία που επιτεύχθηκε στην αίθουσα του ξενοδοχείου νομιμοποιεί, σύμφωνα με την αντιπολίτευση, τη λήψη κρίσιμων πολιτικών αποφάσεων. Η ανανεωμένη λίστα των μελών, η οποία αναμορφώθηκε την προηγούμενη ημέρα με την αντικατάσταση όσων αποχώρησαν, έδωσε τη δυνατότητα να συγκεντρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός συνέδρων. Αυτή η εξέλιξη μεταφέρει το βάρος της απόφασης στην πλευρά της ηγεσίας, η οποία καλείται να αντιμετωπίσει ένα γεγονός που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.

ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ:

  • Παρουσία: Πολάκης, Παππάς, Δούρου – μαζί με στελέχη της αντιπολίτευσης
  • Νομιμότητα: Η αντιπολίτευση θεωρεί τη συνεδρίαση καταστατικά κατοχυρωμένη
  • Απαρτία: Επιτεύχθηκε με βάση την ανανεωμένη λίστα μελών
  • Στόχος: Λήψη αποφάσεων για την επόμενη ημέρα του κόμματος

Το μήνυμα Δούρου και η επόμενη ημέρα

Καθώς οι εργασίες της συνεδρίασης βρίσκονταν σε εξέλιξη, η Ρένα Δούρου προέβη σε μια δημόσια τοποθέτηση, επιχειρώντας να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας και θεσμικής σοβαρότητας. Απαντώντας σε ερωτήματα δημοσιογράφων, υπογράμμισε ότι το κόμμα διαθέτει ένα σύγχρονο, δημοκρατικό καταστατικό που δεν επιτρέπει τη δημιουργία πολιτικών αδιεξόδων. «Δεν υπάρχουν αδιέξοδα», τόνισε χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας τα σενάρια παράλυσης που είχαν κυκλοφορήσει τις προηγούμενες ημέρες.

Παρά την αισιοδοξία της, η κ. Δούρου δεν έκρυψε τη θλίψη της για την εικόνα που εκπέμπει ο χώρος, ασκώντας έμμεση κριτική στις αντιμαχόμενες πλευρές για τη δημιουργία «τεχνητών αδιεξόδων». Η ίδια εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να ανασυνταχθεί και να ανταποκριθεί στην αγωνία των πολιτών, στρέφοντας το βλέμμα στην κοινωνία που, όπως είπε, χειμάζεται από την επταετία της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Η δήλωσή της, ωστόσο, δεν κατάφερε να καλύψει το βάθος της κρίσης, που παραμένει ανοιχτή.

«Δεν υπάρχουν αδιέξοδα» – το μήνυμα της Ρένας Δούρου που ήρθε να αντιμετωπίσει την αβεβαιότητα για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ

Οι αποφάσεις που θα ληφθούν πίσω από τις κλειστές πόρτες του Wyndham αναμένεται να έχουν καταλυτική σημασία για τη μελλοντική κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ. Η αντιπολίτευση, με τη σημερινή κίνησή της, επιχειρεί να αλλάξει τους συσχετισμούς και να επιβάλει μια νέα ατζέντα, ενώ η ηγεσία της Κουμουνδούρου καλείται να αντιδράσει. Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ εισέρχεται σε μια αχαρτογράφητη περιοχή, όπου η πολιτική του επιβίωση θα κριθεί από την ικανότητά του να υπερβεί τις εσωτερικές του αντιθέσεις και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων του.

25χρονος κρατούμενος επιχείρησε να δραπετεύσει από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών

Το σκηνικό αλλάζει – οι κάλπες δείχνουν ποιος κερδίζει

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Η δημοσκόπηση της Alco καταγράφει ανοδική τάση για τα δύο μεγάλα κόμματα, ενώ το ΠΑΣΟΚ δέχεται πλήγμα – την ίδια στιγμή, η ακρίβεια παραμένει η απόλυτη προτεραιότητα για τους πολίτες

Η νέα τάξη πραγμάτων στις δημοσκοπήσεις

Η τελευταία δημοσκόπηση της Alco, που δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα των Συντακτών», φέρνει στο φως μια σαφή ανακατάταξη των πολιτικών δυνάμεων. Η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει την ανοδική της πορεία, φτάνοντας στο 24,6% από 24% τον Ιούνιο, ενώ η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ακολουθεί με το δικό της ράλι, σκαρφαλώνοντας στο 15,3% έναντι 14,7% προηγουμένως. Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ βλέπει τα ποσοστά του να συρρικνώνονται στο 9,7%, χάνοντας έδαφος από το 10,4% που κατείχε τον προηγούμενο μήνα.

Αυτή η κίνηση στον πίνακα των ποσοστών δεν είναι απλώς μια τυπική διακύμανση. Δείχνει μια τάση που ενισχύεται, με τη ΝΔ και την ΕΛΑΣ να διευρύνουν την απήχησή τους, ενώ το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να χάνει δυναμική σε μια περίοδο όπου η πολιτική αντιπαράθεση εντείνεται. Εξάλλου, η δημοσκόπηση καταγράφει και την πορεία των μικρότερων σχηματισμών, με την Ελληνική Λύση στο 6,9%, την Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 6,4% και το ΚΚΕ στο 6,2%, σε ένα σκηνικό που παραμένει ρευστό.

«Η ακρίβεια παραμένει ο απόλυτος κυρίαρχος των ανησυχιών – το 51% των πολιτών την τοποθετεί στην κορυφή των προβλημάτων»

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ:

  • ΝΔ: 24,6%
  • ΕΛΑΣ: 15,3%
  • ΠΑΣΟΚ: 9,7%
  • Ελληνική Λύση: 6,9%
  • Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 6,4%
  • ΚΚΕ: 6,2%
  • Πλεύση Ελευθερίας: 3,6%
  • ΜέΡΑ25: 2,7%
  • Φωνή Λογικής: 2,5%
  • Νίκη: 1,4%
  • ΣΥΡΙΖΑ: 1,2%
  • Δημοκράτες: 0,5%

Το ερώτημα Σαμαρά και το βαρύ φορτίο των προβλημάτων

Η δημοσκόπηση περιλαμβάνει επίσης ένα ερώτημα που αφορά το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά. Το αποτέλεσμα είναι αποκαλυπτικό: το 83% των ερωτηθέντων απαντά ότι είναι «καθόλου» ή «λίγο» πιθανό να το ψηφίσει, ενώ μόλις το 12% δηλώνει «αρκετά» ή «πολύ» πιθανό. Αυτό το εύρημα δείχνει ότι, παρά τις όποιες συζητήσεις, ο πρώην πρωθυπουργός δεν φαίνεται να απειλεί σοβαρά το υπάρχον πολιτικό σκηνικό.

Ωστόσο, αυτό που κυριαρχεί στη συνείδηση των πολιτών δεν είναι η πολιτική αντιπαράθεση, αλλά η καθημερινή πίεση της ακρίβειας. Το 51% την κατατάσσει ως το σημαντικότερο πρόβλημα, ενώ ακολουθεί η διαφθορά με 22%. Τα ζητήματα της λειτουργίας των θεσμών, της εγκληματικότητας και του μεταναστευτικού συγκεντρώνουν μικρότερα ποσοστά (9%, 6% και 4% αντίστοιχα), ενώ η παιδεία και το στεγαστικό βρίσκονται στο τέλος της λίστας με μόλις 2% έκαστο.

«Παρά την ένταση της πολιτικής αντιπαράθεσης, η ελληνική κοινωνία παραμένει προσηλωμένη στο πρόβλημα της ακρίβειας, που καθορίζει την πολιτική συμπεριφορά περισσότερο από κάθε άλλο ζήτημα»

Η δημοσκόπηση της Alco αποτυπώνει μια πολιτική στιγμή όπου οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Η άνοδος της ΝΔ και της ΕΛΑΣ, η πτώση του ΠΑΣΟΚ και η απουσία σοβαρής απειλής από το ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά διαμορφώνουν ένα τοπίο που, παρότι ρευστό, αρχίζει να αποκτά σαφή χαρακτηριστικά. Οι πολίτες, πάντως, δεν φαίνεται να αλλάζουν τις προτεραιότητές τους: η ακρίβεια παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημα, και αυτό είναι το μήνυμα που κάθε πολιτική δύναμη πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της.

Η Αθήνα απλώνει την αμυντική της ασπίδα στα Βαλκάνια

ΔΙΕΘΝΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Με δύο συμφωνίες – μία με τη Βουλγαρία και μία με το Μαυροβούνιο – η Ελλάδα επεκτείνει την αμυντική της παρουσία, ενώ η Βουλή ετοιμάζεται να τις κυρώσει σε μια περίοδο που τα γεωπολιτικά δεδομένα στα Δυτικά Βαλκάνια παραμένουν εύθραυστα

Μια κίνηση με στρατηγικό βάθος

Η ελληνική Βουλή ετοιμάζεται να κυρώσει δύο ξεχωριστές συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, που έρχονται να προστεθούν στο ήδη πυκνό δίκτυο περιφερειακών συμμαχιών της χώρας. Η πρώτη αφορά τη Βουλγαρία και την παροχή υποστήριξης στο Ελληνικό Στρατιωτικό Απόσπασμα για αποστολές εναέριας ναυτικής περιπολίας. Η δεύτερη συνδέει την Αθήνα με το Μαυροβούνιο, μέσω ενός Μνημονίου Κατανόησης για την προστασία διαβαθμισμένων στρατιωτικών πληροφοριών. Πρόκειται, αναμφίβολα, για μια κίνηση που υπερβαίνει την τυπική διπλωματική ρουτίνα και εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναβάθμισης του ρόλου της Ελλάδας στη βαλκανική σκακιέρα.

Η συμφωνία με τη Βουλγαρία υπογράφηκε το 2021, σε δύο φάσεις (Σόφια και Αθήνα), και αφορά την επιχειρησιακή υποστήριξη του ελληνικού στρατιωτικού αποσπάσματος. Παρά το γεγονός ότι η συμφωνία είχε υπογραφεί πριν από πέντε χρόνια, η κατάθεσή της στη Βουλή τώρα δεν είναι τυχαία. Η Ελλάδα επιχειρεί να δώσει ένα σαφές μήνυμα στα Βαλκάνια: η παρουσία της δεν είναι διακοσμητική, αλλά ουσιαστική, και η συνεργασία με τους γείτονες αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της περιφερειακής της πολιτικής.

«Η ενίσχυση των διμερών αμυντικών σχέσεων αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων»

Το παρασκήνιο των συμφωνιών

Παρά την τεχνική τους φύση, και οι δύο συμφωνίες κρύβουν μια βαθύτερη πολιτική διάσταση. Η συνεργασία με τη Βουλγαρία στον τομέα της εναέριας ναυτικής περιπολίας ενισχύει την επιχειρησιακή ετοιμότητα της Ελλάδας στη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο, δύο περιοχές που βρίσκονται στο επίκεντρο των γεωπολιτικών εντάσεων. Παράλληλα, η Βουλγαρία, ως βασικός ενεργειακός κόμβος της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, αποτελεί έναν κρίσιμο σύμμαχο για την Ελλάδα, ειδικά σε μια εποχή που η ενεργειακή ασφάλεια έχει αναδειχθεί σε κορυφαία προτεραιότητα.

Από την άλλη πλευρά, το Μνημόνιο με το Μαυροβούνιο, αν και υπογράφηκε το 2014, αποκτά νέα σημασία σήμερα. Το Μαυροβούνιο, μέλος του ΝΑΤΟ, αποτελεί μια γέφυρα στα Δυτικά Βαλκάνια, μια περιοχή όπου η ρωσική επιρροή παραμένει αισθητή και οι προκλήσεις για τη σταθερότητα είναι πολλές. Η προστασία διαβαθμισμένων πληροφοριών διευκολύνει την ανταλλαγή ευαίσθητων δεδομένων, ενισχύοντας τον συντονισμό σε θέματα ασφάλειας. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα δεν περιορίζεται στην άμυνα των συνόρων της, αλλά επεκτείνει την ασπίδα της και πέρα από αυτά.

ΤΑ ΔΥΟ ΣΚΕΛΗ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ:

  • Βουλγαρία: Ενίσχυση της εναέριας ναυτικής περιπολίας – κομβική για την παρουσία στη Μαύρη Θάλασσα
  • Μαυροβούνιο: Προστασία διαβαθμισμένων πληροφοριών – ενίσχυση του ΝΑΤΟϊκού συντονισμού
  • Κοινός παρονομαστής: Η Ελλάδα επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας

Οι αντιδράσεις και η επόμενη μέρα

Η κατάθεση των συμφωνιών στη Βουλή αναμένεται να περάσει χωρίς μεγάλες αντιδράσεις, καθώς τα ζητήματα εθνικής άμυνας αποτελούν συνήθως πεδίο συναίνεσης. Ωστόσο, η αντιπολίτευση δεν αποκλείεται να ζητήσει διευκρινίσεις για το κόστος υλοποίησης και τις επιπτώσεις των συμφωνιών στη διεθνή στάση της χώρας. Η κυβέρνηση, πάντως, φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει, θεωρώντας ότι οι συμφωνίες αυτές αποτελούν μια ακόμη ψηφίδα στο παζλ της ελληνικής στρατηγικής.

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η Ελλάδα θα αξιοποιήσει αυτές τις συμφωνίες για να αναπτύξει μια πιο ενεργή διπλωματία στα Βαλκάνια ή αν θα περιοριστεί σε μια αμυντική στάση. Η κύρωσή τους, πάντως, στέλνει ένα σαφές μήνυμα: η Αθήνα δεν είναι απλώς μια χώρα που αντιδρά στις εξελίξεις, αλλά μια χώρα που επιδιώκει να τις διαμορφώνει. Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν αυτή η στρατηγική θα αποδώσει καρπούς ή αν θα παραμείνει μια ακόμη προσπάθεια σε ένα γεωπολιτικό τοπίο που αλλάζει με ταχύτητα.

«Σε έναν κόσμο που αλλάζει, οι συμμαχίες δεν είναι πολυτέλεια – είναι ανάγκη. Και η Ελλάδα το έχει καταλάβει καλά»

Η Ελλάδα, με τις δύο αυτές συμφωνίες, επιχειρεί να σφυρηλατήσει ένα ακόμη εργαλείο άμυνας και διπλωματίας. Η Βουλγαρία και το Μαυροβούνιο είναι δύο χώρες που, αν και διαφορετικές μεταξύ τους, μοιράζονται την ανάγκη για σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Η Αθήνα, αξιοποιώντας τις σχέσεις της, επιχειρεί να γίνει ο παίκτης που θα συνδέσει τα Βαλκάνια με την υπόλοιπη Ευρώπη, σε μια περίοδο όπου η ασφάλεια και η συνεργασία αποκτούν νέες, κρίσιμες διαστάσεις.

Η συναλλαγή που βολεύει και τους δύο

ΓΝΩΜΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Ο νέος δικομματισμός Μητσοτάκη – Τσίπρα λειτουργεί σαν μια καλοστημένη παράσταση, όπου ο ένας χρειάζεται τον άλλον για να επιβιώσει – και η ουσία της πολιτικής χάνεται στη σκόνη της αντιπαράθεσης

Οι δημοσκοπήσεις, είτε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα είτε όχι, έχουν αποκτήσει τη δύναμη να διαμορφώνουν το πολιτικό τοπίο. Αφού δεν υπάρχουν εκλογές για να τις διαψεύσουν, ο κόσμος έχει πειστεί ότι ο Μητσοτάκης είναι πρώτος και ο Τσίπρας δεύτερος. Και σε αυτή τη βεβαιότητα, ο νέος δικομματισμός βρίσκει το έδαφος να ανθίσει — ένα έδαφος που ποτίζεται από την ανάγκη και των δύο πλευρών να επιβιώσουν.

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, χωρίς να έχει δοκιμαστεί ακόμη εκλογικά, αναγόρεψε τον εαυτό του σε αξιωματική αντιπολίτευση με δημοσκοπική αδεία. Παράλληλα, η εμφάνιση της ΕΛΑΣ φαίνεται να ευνοεί και τους δύο: ανέβασε τον Μητσοτάκη κατά δύο μονάδες, αλλά ταυτόχρονα ανέδειξε τον Τσίπρα σε κεντρικό αντίπαλο του συστήματος. Το συμπέρασμα είναι απλό: η σύγκρουση λειτουργεί ως μηχανισμός αυτοσυντήρησης και για τις δύο πλευρές.

«Ο Τσίπρας δεν θέλει να κάνει κόμμα, θέλει να γίνει πρωθυπουργός»

Ο μπαμπούλας και ο σωτήρας

Ο πρωθυπουργός βρήκε στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού τον τέλειο αντίπαλο. Ο φόβος μιας επιστροφής Τσίπρα λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι σε κάθε πιθανή φυγή ψηφοφόρων προς άλλες κατευθύνσεις, όπως το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Ο Μητσοτάκης εκμεταλλεύεται την εικόνα του Τσίπρα ως απειλή, ενώ ο Τσίπρας, από την πλευρά του, αποκτά το προφίλ του μοναδικού πραγματικού αντιπάλου — του ανθρώπου που μπορεί να σταθεί απέναντι στο σύστημα.

Οι επιθέσεις που δέχεται ο Τσίπρας — από τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη που τον ενέπλεξε στην τρομοκρατική επίθεση της Θεσσαλονίκης έως τον Γιάννη Στουρνάρα που τον εμφάνισε ως εχθρό του τραπεζικού συστήματος — τον καθιστούν, έστω και τεχνητά, τον κεντρικό αντίπαλο της εξουσίας. Η όλη κατάσταση θυμίζει περισσότερο μια καλοστημένη παράσταση παρά μια ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση.

ΟΙ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ:

  • Ο Μητσοτάκης χρησιμοποιεί τον Τσίπρα ως μπαμπούλα για να συσπειρώσει τους δικούς του
  • Ο Τσίπρας αναδεικνύεται σε μοναδικό αντίπαλο του συστήματος
  • Η αντιπαράθεση αντικαθιστά την ουσιαστική πολιτική συζήτηση
  • Τα πραγματικά προβλήματα χάνονται σε μια κούρσα εντυπώσεων

Το παραμύθι του αήττητου

Ένας από τους βασικούς λόγους που ο Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχος είναι ότι τα δύο τελευταία χρόνια δεν αντιμετώπισε πραγματική αντιπολίτευση. Ο Τσίπρας, απουσιάζοντας από τη Βουλή, επέτρεψε την κυριαρχία του. Ακόμη χειρότερα, ο ίδιος ο Τσίπρας και ο Φάμελλος ενίσχυσαν το αφήγημα της ανικανότητας της αντιπολίτευσης να νικήσει, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα του «αήττητου Μητσοτάκη» ως δικαιολογία για την αποτυχία τους.

Αυτή η στάση λειτούργησε ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ο Τσίπρας, αντί να παρουσιάσει θέσεις και σχέδιο, περιορίστηκε στο να παραδέχεται την κυριαρχία του Μητσοτάκη, μειώνοντας την πραγματική πολιτική σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Το τραγικό είναι ότι αυτή η τακτική υιοθετήθηκε από όλη την αντιπολίτευση, οδηγώντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια πορεία αποδυνάμωσης που έφτασε στα όρια της διάλυσης.

Ο τυχοδιώκτης και το ώριμο φρούτο

Ο Αλέξης Τσίπρας πορεύεται πλέον με μια σαφή στόχευση: την εξουσία, με κάθε κόστος. Δεν δεσμεύεται από ιδεολογικές σταθερές ούτε από πολιτικές φιλίες. Συνεργάζεται με ανθρώπους που υπήρξαν υβριστές του, ενώ η στρατηγική του βασίζεται στην αναμονή του «ώριμου φρούτου» — της στιγμής που το σύστημα θα τον ξαναχρειαστεί. Αυτή η προσέγγιση, ωστόσο, δεν είναι πολιτική. Είναι τυχοδιωκτισμός.

Ο νέος δικομματισμός στερείται ουσιαστικών διαχωριστικών γραμμών. Οι διαφορές περιορίζονται σε επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις και σε μια ψευδή διχοτόμηση ανάμεσα στον «καλό» και τον «κακό». Οι πραγματικές κοινωνικές τάξεις, τα συμφέροντα και οι δομές της εξουσίας εξαφανίζονται πίσω από μια κουρτίνα τεχνοκρατικών διλημμάτων και επιφανειακών υποσχέσεων. Η Αριστερά, που κάποτε αναζητούσε τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων, έχει μετατραπεί σε έναν διαχειριστή βελτιώσεων, χάνοντας την ουσία της.

«Το ουσιαστικό ερώτημα “ποιον συμφέρει και τι” μετατρέπεται σε ένα τεχνοκρατικό δίλημμα για το αν το πρόγραμμα είναι κοστολογημένο»

Το κινητικό πλεονέκτημα της συντήρησης

Η παράδοξη αλήθεια είναι ότι η συντηρητική παράταξη αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική στην κινητοποίηση των ψηφοφόρων της. Από τις χιλιάδες που συγκεντρώνονται στις εκδηλώσεις της «Ομάδας Αλήθειας» έως την άμεση και οργανωμένη αντίδραση στην επίθεση της Θεσσαλονίκης, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται ως ένα κόμμα με «κινηματική» παρουσία. Στον αντίποδα, η Αριστερά παραμένει εγκλωβισμένη σε μια διαρκή θεωρητική συζήτηση, χωρίς την ίδια ικανότητα να απευθυνθεί στην κοινωνία.

Σε αυτό το τοπίο, ο Μητσοτάκης προετοιμάζει το έδαφος για μια τρίτη τετραετία, με τον Τσίπρα να παίζει τον ρόλο του αντίπαλου που χρειάζεται για να συσπειρώσει το ακροατήριό του. Έχει ήδη φροντίσει να καλύψει τα νώτα του με διορισμούς στα ανώτατα δικαστήρια, ενώ ο Τσίπρας, υποστηριγμένος από επιχειρηματικά συμφέροντα, περιμένει τη σειρά του. Το πρόβλημα είναι ότι η πολιτική δεν είναι μια απλή αναμονή. Είναι γεμάτη από απρόβλεπτες καταστάσεις που εμφανίζονται ως βεβαιότητες.

Η συναλλαγή ανάμεσα σε Μητσοτάκη και Τσίπρα δεν είναι μια συνωμοσία αλλά μια αλληλεξάρτηση. Ο ένας χρειάζεται τον άλλον για να υπάρχει, και αυτή η σχέση στερεί από την πολιτική το ουσιαστικό της περιεχόμενο. Στο τέλος, αυτό που χάνεται είναι η ίδια η κοινωνία, που περιμένει λύσεις, ενώ παρακολουθεί μια παράσταση που έχει γραφτεί για να ευχαριστήσει τους πρωταγωνιστές της.

Το προειδοποιητικό σύνθημα που σείει τις αγορές

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Πετρίδης

Ο συγγραφέας του «Rich Dad, Poor Dad» και ένας βετεράνος τραπεζίτης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για ένα νέο παγκόσμιο κραχ, την ώρα που τα χρέη εκτοξεύονται και η τεχνητή νοημοσύνη θυμίζει την εποχή των dot-com

Δύο φωνές, ένας φόβος

Ο Robert Kiyosaki, ο άνθρωπος που έγραψε το βιβλίο-ορόσημο «Rich Dad, Poor Dad», και ο Satyajit Das, ένας πρώην τραπεζίτης με βαθιά γνώση των χρηματοπιστωτικών συστημάτων, δεν συναντιούνται συχνά στον ίδιο χώρο. Ωστόσο, αυτή τη φορά, οι απόψεις τους συγκλίνουν σε ένα σημείο: η παγκόσμια οικονομία βαδίζει πάνω σε μια ωρολογιακή βόμβα. Ο Kiyosaki κάνει λόγο για τη «φούσκα των πάντων» που είναι έτοιμη να σκάσει, ενώ ο Das υποστηρίζει ότι η επόμενη μεγάλη κρίση δεν είναι απλώς μια προειδοποίηση για το μέλλον, αλλά έχει ήδη ξεκινήσει. Και οι δύο, ωστόσο, συγκλίνουν στα ίδια τρία σημεία: οι υπερβολικές αποτιμήσεις, το εκρηκτικό παγκόσμιο χρέος και η επενδυτική φρενίτιδα γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, που θυμίζει έντονα την εποχή των dot-com.

Η επιχειρηματολογία τους αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η αγορά βρίσκεται σε μια πρωτοφανή φάση ανόδου, με τις μετοχές, τα ακίνητα και τα ομόλογα να κινούνται σε τροχιά που για πολλούς θυμίζει την περίοδο πριν από την κατάρρευση του 2008. Αναμφίβολα, η κριτική που ασκούν οι δύο αναλυτές δεν είναι μια ακόμη μεμονωμένη φωνή, αλλά μια υπενθύμιση ότι η αγορά δεν μπορεί να ανεβαίνει για πάντα. Εξάλλου, η ιστορία έχει δείξει ότι οι μεγαλύτερες κρίσεις γεννιούνται όταν η αισιοδοξία και η μόχλευση φτάνουν σε ακραία επίπεδα.

«Όταν η φούσκα των πάντων σκάσει, δεν θα είναι μια διόρθωση – θα είναι το μεγαλύτερο κραχ στην ιστορία»

Το βάρος του χρέους και το NOGO που απειλεί

Το κοινό νήμα που διατρέχει τις αναλύσεις των δύο ειδικών είναι το χρέος. Ο Kiyosaki υπενθυμίζει ότι το αμερικανικό δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί στα 39,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το χρέος των νοικοκυριών φτάνει τα 18,8 τρισεκατομμύρια. Μάλιστα, το 61% των κατόχων πιστωτικών καρτών διατηρούν ανεξόφλητα υπόλοιπα για περισσότερο από έναν χρόνο, ενώ το ένα τρίτο των Αμερικανών παραλείπει γεύματα λόγω της ακρίβειας. Αυτά τα δεδομένα, σύμφωνα με τον Kiyosaki, αποτυπώνουν μια οικονομία που έχει φτάσει στα όριά της.

Από την άλλη, ο Das αναλύει τον μηχανισμό με τον οποίο η κρίση μπορεί να εξαπλωθεί. Η ψυχολογία του FOMO (Fear of Missing Out) μπορεί να μετατραπεί σε NOGO (No Option but Getting Out), δηλαδή σε μια μαζική έξοδο των επενδυτών, όταν όλοι θελήσουν να πουλήσουν ταυτόχρονα. Σε ένα σύστημα που στηρίζεται σε υψηλή μόχλευση, μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε μαζικές ρευστοποιήσεις, margin calls και μια βαθιά ύφεση. Πρόκειται για μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα μπορούσε να ανατρέψει τα πάντα μέσα σε λίγες εβδομάδες.

ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ:

  • Φούσκα των πάντων: Μετοχές, ακίνητα, ομόλογα και εναλλακτικές επενδύσεις έχουν διογκωθεί ταυτόχρονα
  • Χρέος: Το αμερικανικό δημόσιο χρέος πλησιάζει τα 39,5 τρισ. δολάρια
  • Ακίνητα: Οι τιμές είναι έως 50% υψηλότερες από όσο δικαιολογούν τα εισοδήματα
  • Τεχνητή νοημοσύνη: Οι επενδύσεις είναι 17 φορές μεγαλύτερες από την εποχή των dot-com

Η σκιά της AI και η αμφισβήτηση των προβλέψεων

Παρά τις δραματικές προειδοποιήσεις, η κριτική που ασκείται στις προβλέψεις του Kiyosaki είναι ότι επαναλαμβάνει τις ίδιες ανησυχίες εδώ και χρόνια, χωρίς οι καταρρεύσεις που περιγράφει να έχουν επιβεβαιωθεί. Το TheStreet επισημαίνει ότι οι χρονικές του εκτιμήσεις έχουν αποδειχθεί πρόωρες. Ωστόσο, το γεγονός ότι ο ίδιος προειδοποιεί εδώ και καιρό δεν αναιρεί την αλήθεια των δεδομένων που επικαλείται: το χρέος είναι σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, οι αποτιμήσεις είναι τεντωμένες και η επενδυτική φρενίτιδα γύρω από την AI θυμίζει έντονα τη φούσκα των dot-com.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει γίνει ο νέος μοχλός αισιοδοξίας, με τις επενδύσεις να είναι 17 φορές μεγαλύτερες από εκείνες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη φούσκα των dot-com. Ο Das θεωρεί ότι αυτό το φαινόμενο μπορεί να μετατραπεί σε μια νέα μεγάλη απογοήτευση, καθώς οι εταιρείες που επενδύουν στην AI μπορεί να μην καρπωθούν άμεσα τα οφέλη των τεράστιων κεφαλαίων που διοχετεύουν. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η αγορά θα καταφέρει να απορροφήσει τους κραδασμούς ή αν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο «κραχ».

«Οι επενδύσεις στην AI είναι σήμερα 17 φορές μεγαλύτερες από εκείνες της φούσκας των dot-com – μια υπενθύμιση ότι η ιστορία συχνά επαναλαμβάνεται με διαφορετικά πρόσωπα»

Η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο αναλυτών και των επικριτών τους αντανακλά τη διαρκή αμφιταλάντευση των αγορών ανάμεσα στην αισιοδοξία και τον φόβο. Το αν οι προβλέψεις για μια νέα κρίση θα επαληθευτούν ή αν η αγορά θα βρει τον τρόπο να προσγειωθεί ομαλά, θα το δείξει το επόμενο διάστημα. Ωστόσο, τα δεδομένα που επικαλούνται οι Kiyosaki και Das είναι αρκετά για να προβληματίσουν ακόμη και τους πιο αισιόδοξους επενδυτές.

Η καταγγελία που έφερε στο φως τον εφιάλτη

Η αθόρυβη επανάσταση του χρέους

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Πετρίδης

Η υποχώρηση κάτω από το 140% του ΑΕΠ το 2026 και η προοπτική του 120% το 2029 σηματοδοτούν την επιστροφή της χώρας σε επίπεδα προ κρίσης, με την ανάπτυξη και τα πλεονάσματα να σπρώχνουν το χρέος σε μια καθοδική τροχιά που μοιάζει μη αναστρέψιμη

Το φάντασμα του 2010 εξαφανίζεται

Η ελληνική οικονομία φαίνεται να βρίσκεται σε μια τροχιά που, για πολλούς, έμοιαζε αδύνατη μόλις πριν από λίγα χρόνια. Το δημόσιο χρέος, το βαρύ φορτίο που σημάδεψε την περίοδο της κρίσης, υποχωρεί με ταχύτερους ρυθμούς από κάθε πρόβλεψη. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών, το χρέος αναμένεται να περιοριστεί φέτος στο 136,8% του ΑΕΠ, περνώντας οριστικά κάτω από το φράγμα του 140%. Πρόκειται, αναμφίβολα, για ένα ιστορικό ορόσημο, καθώς η χώρα επιστρέφει σε επίπεδα χρέους χαμηλότερα από εκείνα του 2010, όταν η κρίση βρισκόταν στην αφετηρία της.

Η πορεία αυτή, ωστόσο, δεν είναι τυχαία. Αποτυπώνει τη συνισταμένη μιας σειράς παραγόντων που δρουν ταυτόχρονα: η ισχυρή ανάπτυξη, η οποία διευρύνει την παραγωγική βάση της οικονομίας, τα διατηρήσιμα πρωτογενή πλεονάσματα που τροφοδοτούν τα δημόσια ταμεία, και η συνεπής πολιτική πρόωρων αποπληρωμών που μειώνει το ανεξόφλητο κεφάλαιο. Το μείγμα αυτό έχει φέρει το χρέος σε μια καθοδική τροχιά, με το δεύτερο μεγάλο ορόσημο να τοποθετείται το 2029, όταν προβλέπεται να υποχωρήσει κάτω από το 120% του ΑΕΠ.

«Η συνεισφορά των πρωτογενών πλεονασμάτων στη μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ ανήλθε σε 4,9 ποσοστιαίες μονάδες το 2025»

Η στρατηγική των πρόωρων αποπληρωμών και η ακτινογραφία των μνημονιακών δανείων

Η πρόωρη εξόφληση των δανείων έχει αναδειχθεί σε ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία της στρατηγικής διαχείρισης του χρέους. Ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) έχει ήδη ανακοινώσει μια νέα πρόωρη αποπληρωμή, ύψους περίπου 7 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία θα καλύψει δόσεις που έληγαν το 2029 και την περίοδο 2033-2035. Εξάλλου, από τα συνολικά 211,4 δισεκατομμύρια ευρώ που αντλήθηκαν από τον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης (GLF, EFSF, ESM), η πολιτική αυτή έχει ήδη μειώσει σημαντικά το βάρος των διμερών δανείων.

Τα μνημονιακά δάνεια, ύψους 288,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, που ελήφθησαν κατά την περίοδο 2010-2018, αποτέλεσαν τη σωσίβια λέμβο της χώρας. Ωστόσο, το βάρος τους παραμένει. Το ανεξόφλητο υπόλοιπο από τον EFSF ανέρχεται σε περίπου 125,7 δισεκατομμύρια ευρώ, με την αποπληρωμή να εκτείνεται έως το 2070. Αντίστοιχα, τα δάνεια του ESM, ύψους 58,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα αρχίσουν να αποπληρώνονται από το 2034. Η επιτάχυνση της αποπληρωμής, ωστόσο, αναμένεται να έχει άμεση θετική επίδραση στη μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, στη συγκράτηση των δαπανών τόκων και στη βελτίωση του πιστωτικού προφίλ της χώρας.

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΟΡΟΣΗΜΑ:

  • 2026: Το χρέος υποχωρεί κάτω από το 140% του ΑΕΠ, επιστρέφοντας σε επίπεδα χαμηλότερα του 2010
  • 2029: Το χρέος αναμένεται να πέσει κάτω από το 120% του ΑΕΠ, ένα κομβικό όριο για τις διεθνείς αγορές
  • Αποπληρωμή GLF: Μετά τη νέα πρόωρη εξόφληση 7 δισ. ευρώ, απομένουν περίπου 19 δισ. ευρώ
  • Μείωση χρέους: Από 146,1% το 2025 σε 119% το 2029

Το στοίχημα της δημοσιονομικής πειθαρχίας

Παρά την εντυπωσιακή πρόοδο, το μέλλον της αποκλιμάκωσης εξαρτάται από τη διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Η αποπληρωμή των δανείων που αντλήθηκαν κατά τη μνημονιακή περίοδο θα απαιτήσει διαρκή πρωτογενή πλεονάσματα τις επόμενες δεκαετίες. Το ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο (ΕΔΣ) τονίζει ότι η επιτάχυνση στην αποπληρωμή θα ενισχύσει τη χρηματοοικονομική ανθεκτικότητα και το πιστωτικό προφίλ της χώρας, αλλά η επίτευξη του στόχου του 120% το 2029 προϋποθέτει ότι η οικονομία θα συνεχίσει να αναπτύσσεται με ρυθμούς υψηλότερους από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Η μείωση του χρέους, ωστόσο, έχει ήδη ξεκινήσει να επηρεάζει θετικά τη διεθνή εικόνα της χώρας. Το 2025, η συνεισφορά των πρωτογενών πλεονασμάτων στην υποχώρηση του χρέους ανήλθε σε 4,9 ποσοστιαίες μονάδες, με την ίδια να εκτιμάται σε 3,2 μονάδες για το 2026. Αυτή η δυναμική, σε συνδυασμό με την ισχυρή ανάπτυξη και την πολιτική πρόωρων αποπληρωμών, δημιουργεί μια θετική αλυσίδα που μοιάζει δύσκολο να σπάσει. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: μπορεί η χώρα να διατηρήσει αυτόν τον ρυθμό για μια ολόκληρη δεκαετία;

«Η επιτάχυνση στην αποπληρωμή αναμένεται να έχει άμεση θετική επίδραση στην μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, τη συγκράτηση των δαπανών τόκων, καθώς και στην σταθεροποίηση του προφίλ χρηματοδοτικών αναγκών»

Η επιστροφή του ελληνικού χρέους σε επίπεδα προ κρίσης σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής, που επαναφέρει τη χώρα στον ευρωπαϊκό μέσο όρο και δημιουργεί νέες δυνατότητες για τον δανεισμό και την ανάπτυξη. Το 2026 και το 2029 είναι πλέον ορόσημα που, αν επιβεβαιωθούν, θα αλλάξουν ριζικά την εικόνα της ελληνικής οικονομίας, απομακρύνοντας το φάντασμα της κρίσης και ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα, πιο αισιόδοξη εποχή. Το μόνο που απομένει είναι να επιβεβαιωθεί ότι η διαδρομή αυτή δεν θα διαταραχθεί από νέες εξωγενείς κρίσεις ή από μια πιθανή χαλάρωση της δημοσιονομικής προσπάθειας.

Η χώρα που ξέχασε πώς να είναι «παίκτης»

ΓΝΩΜΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Η συνεχής υπενθύμιση του casus belli δεν είναι εξωτερική πολιτική – η Ελλάδα οφείλει να ξαναβρεί τον δρόμο της ως στρατηγικός παίκτης, όχι ως μια χώρα-οικόπεδο που μοιράζει golden visas

Η παγίδα της μονοδιάστατης αφήγησης

Η Ελλάδα εμφανίζεται στις διεθνείς συναντήσεις σαν τον μαθητή που υψώνει το χέρι για να υπενθυμίσει στον δάσκαλο ότι το πρόβλημά του δεν έχει λυθεί. Η αναφορά στο casus belli της Τουρκίας είναι βεβαίως αναγκαία, καθώς πρόκειται για μια πραγματική απειλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Ωστόσο, μια εξωτερική πολιτική που εξαντλείται στην επανάληψη αυτής της υπόμνησης δεν μπορεί να αναβαθμίσει τη θέση της χώρας. Οι δυνάμεις που μετρούν στη διεθνή σκηνή δεν κατοχυρώνονται μόνο με το να ζητούν λύσεις για τα προβλήματά τους, αλλά με το να αποδεικνύουν ότι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της λύσης για τα προβλήματα των άλλων.

Αναμφίβολα, η ελληνική κυβέρνηση έχει επενδύσει πολλά στη ρητορική της «σταθερότητας» και της «οικονομικής ανάπτυξης». Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά στα δεδομένα αποκαλύπτει μια διαφορετική εικόνα. Η σταθερότητα αυτή δεν απειλήθηκε ποτέ πραγματικά, ακόμη και την περίοδο της βαθιάς κρίσης του 2015, παρά τις υπερβολές που τότε κυκλοφορούσαν. Ταυτόχρονα, η οικονομική ανάπτυξη που επιτυγχάνεται είναι μεν ονομαστική, αλλά σε όρους σύγκλισης με την υπόλοιπη Ευρώπη η χώρα κατρακυλά, ιδιαίτερα όταν η μέτρηση γίνεται σε ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης. Με άλλα λόγια, το αφήγημα της ανάκαμψης δεν αντέχει στην πραγματικότητα μιας χώρας που χάνει συνεχώς έδαφος.

«Οι επενδυτές σέβονται ένα κράτος-παίκτη, όχι μια χώρα-οικόπεδο.»

Απόντες από τις μεγάλες διεργασίες

Η εικόνα μιας αναβαθμισμένης παρουσίας στην περιοχή δεν επιβεβαιώνεται από τις εξελίξεις. Στα Βαλκάνια, η Συμφωνία των Πρεσπών παρέμεινε αναξιοποίητη, με μικροπολιτικούς υπολογισμούς να υπερισχύουν των στρατηγικών συμφερόντων. Στην Ουκρανία, η ελληνική παρουσία περιορίζεται στην αναγκαστική συμμετοχή στις κυρώσεις, χωρίς καμία συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις, την ώρα που η Τουρκία βρίσκεται στο τραπέζι των συνομιλιών. Στο Παλαιστινιακό, η Ελλάδα έχει ταυτιστεί πλήρως με την ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, χωρίς να διατηρεί κανένα περιθώριο διαμεσολάβησης, ενώ η σχέση με την Αίγυπτο δεν εμπόδισε την αναβάθμιση των σχέσεων Καΐρου – Άγκυρας.

Η αδυναμία αυτή δεν περιορίζεται μόνο στην περιφερειακή σκακιέρα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η χώρα ακούγεται κυρίως μέσα από τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ενώ η στρατηγική για τον ρόλο του ΝΑΤΟ σε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων παραμένει ανύπαρκτη. Ακόμη και στην κρίσιμη σχέση με τις ΗΠΑ, η κυβερνητική γραμμή μοιάζει πιο πολύ με μια διαρκή προσπάθεια να εξιλεωθεί ο πρωθυπουργός για παλαιότερες δηλώσεις του κατά του Τραμπ, παρά με μια σοβαρή διαπραγμάτευση με έναν Αμερικανό πρόεδρο που σκέφτεται ως επιχειρηματίας.

ΟΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΠΟΥ ΦΡΕΝΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ:

  • Απουσία στρατηγικού σχεδίου για τον ρόλο της χώρας στην περιοχή
  • Οικονομική κατρακύλα σε όρους σύγκλισης με την Ευρώπη
  • Αδυναμία προσέλκυσης μεγάλων επενδύσεων (π.χ. ηλεκτρικά αυτοκίνητα)
  • Συστηματική παραμέληση της έρευνας και της δημόσιας παιδείας

Το μεγάλο στοίχημα της εσωτερικής ανασυγκρότησης

Η αλήθεια είναι ότι μια χώρα δεν κερδίζει τον σεβασμό των διεθνών εταίρων της επειδή μοιράζει χρυσές βίζες. Η πραγματική αναβάθμιση δεν έρχεται ούτε μέσα από εξοπλιστικές δαπάνες που δεν συνοδεύονται από ένα σαφές στρατηγικό πλαίσιο. Απαιτεί, πρώτα και κύρια, εσωτερική ανασυγκρότηση. Την ικανότητα της χώρας να παράγει περισσότερα και καλύτερα. Τη δυνατότητα να κρατήσει το επιστημονικό της δυναμικό. Τη λειτουργία ενός κράτους που να είναι όντως επιτελικό, με σχέδιο και όχι με έναν κατάλογο συμφερόντων προς εξυπηρέτηση.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι υπαρξιακές. Δεν αφορούν μεμονωμένες πολιτικές επιλογές, αλλά τη θέση της χώρας στον κόσμο. Το στοίχημα της επιστροφής της ελπίδας, όχι ως αφηρημένου οράματος, αλλά ως συγκεκριμένου πολιτικού προτάγματος, με σχέδιο και βήματα, είναι το μόνο που μπορεί να επαναφέρει τη χώρα στον παγκόσμιο χάρτη. Γιατί η εξωτερική πολιτική, στην τελική της ανάλυση, είναι η προβολή της εσωτερικής υγείας μιας κοινωνίας.

«Η επιστροφή της ελπίδας, όχι ως μακρινού και άπιαστου οράματος, αλλά ως πραγματικού πολιτικού προτάγματος, με σχέδιο και βηματισμό.»

Το νέο «χρυσάφι» των ψαράδων

Η Σύνοδος της Ουάσινγκτον που προκαλεί αντιδράσεις

tramp
ΔΙΕΘΝΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Ο Μάρκο Ρούμπιο καλεί υπουργούς από 60 χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, σε μια σύνοδο που η Ουάσινγκτον θέλει να χαρακτηρίσει «ακροαριστερή τρομοκρατία» την Antifa – οι ευρωπαίοι σύμμαχοι αμφισβητούν την απειλή

Μια παγκόσμια εκστρατεία με σαφές πολιτικό στίγμα

Στην Ουάσινγκτον, την επόμενη εβδομάδα, υπουργοί από περισσότερες από εξήντα χώρες θα κληθούν να συζητήσουν ένα θέμα που η αμερικανική κυβέρνηση βάζει πλέον στην κορυφή της αντιτρομοκρατικής της ατζέντας: την «αναζωπύρωση της διεθνούς ακροαριστερής τρομοκρατίας». Ανάμεσα στους προσκεκλημένους βρίσκεται και η Ελλάδα, με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη να λαμβάνουν πρόσκληση. Ωστόσο, η κίνηση αυτή, αν και εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ, έχει ήδη πυροδοτήσει αντιδράσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Η πρωτοβουλία του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αποκαλύφθηκε από τη Washington Post και έρχεται να επιβεβαιώσει τη στροφή της αμερικανικής πολιτικής μακριά από την παραδοσιακή εστίαση στην ισλαμιστική τρομοκρατία και τη βία της άκρας δεξιάς. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση Τραμπ προτάσσει πλέον την απειλή του κινήματος Antifa, το οποίο με εκτελεστικό διάταγμα έχει ήδη χαρακτηριστεί «εγχώρια τρομοκρατική οργάνωση». Παράλληλα, η σύνοδος φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα διεθνές μέτωπο, ανταλλάσσοντας πληροφορίες και υιοθετώντας νέα εργαλεία καταστολής, με στόχο την αποδυνάμωση αυτού που η Ουάσινγκτον αποκαλεί ένα «επανασυνδεόμενο διακρατικό δίκτυο».

«Δεν έχουμε αντιφασιστική τρομοκρατική οργάνωση στη χώρα μας»

Οι επιφυλάξεις των συμμάχων

Παρά την αμερικανική επιμονή, η ανταπόκριση των ευρωπαίων συμμάχων υπήρξε ιδιαίτερα ψυχρή. Διπλωμάτες που μίλησαν στην αμερικανική εφημερίδα εξέφρασαν την έκπληξή τους για την πρόσκληση, επισημαίνοντας ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η ακροαριστερή εξτρεμιστική βία θεωρείται θέμα εσωτερικής ασφάλειας και όχι μια διεθνής τρομοκρατική απειλή αντίστοιχη με την Αλ Κάιντα ή το Ισλαμικό Κράτος. Χαρακτηριστική είναι η φράση Ευρωπαίου διπλωμάτη στην Washington Post: «Δεν έχουμε αντιφασιστική τρομοκρατική οργάνωση στη χώρα μας».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να προετοίμαζε το έδαφος για μήνες, έχοντας προηγουμένως στείλει τηλεγραφήματα σε περισσότερες από είκοσι αμερικανικές πρεσβείες, ζητώντας πληροφορίες για ακροαριστερές οργανώσεις. Ωστόσο, η χλιαρή ανταπόκριση των συμμάχων, σε συνδυασμό με τις εσωτερικές αντιδράσεις στις ΗΠΑ, υπογραμμίζουν την πολιτική διάσταση μιας σύνοδου που, για πολλούς, μοιάζει περισσότερο με επιχείρηση αναπροσδιορισμού της αμερικανικής ατζέντας παρά με μια πραγματικά αναγκαία αντιτρομοκρατική συμμαχία.

ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΣΤΕΪΤ ΝΤΙΠΑΡΤΜΕΝΤ:

  • Ένοπλη Προλεταριακή Δικαιοσύνη (Ελλάδα)
  • Επαναστατική Ταξική Αυτοάμυνα (Ελλάδα)
  • Antifa Ost (Γερμανία)
  • Μία οργάνωση από την Ιταλία

Η ελληνική περίπτωση και η σιωπή της Αθήνας

Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόσκληση προς την Ελλάδα αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία. Ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε εντάξει δύο ελληνικές οργανώσεις, την «Ένοπλη Προλεταριακή Δικαιοσύνη» και την «Επαναστατική Ταξική Αυτοάμυνα», στον κατάλογο των ξένων τρομοκρατικών οργανώσεων. Όπως είχαν γράψει οι New York Times, η κίνηση αυτή θεωρήθηκε ασυνήθιστη, καθώς οι συγκεκριμένες ομάδες αντιμετωπίζονταν στην Ελλάδα ως περιορισμένης εμβέλειας και όχι ως διεθνή τρομοκρατικά δίκτυα.

Η ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με πληροφορίες, επέλεξε να μην αντιδράσει δημόσια στον αμερικανικό χαρακτηρισμό, προκειμένου να αποφύγει τριβές με την κυβέρνηση Τραμπ. Ωστόσο, η σιωπή αυτή έχει προκαλέσει ερωτήματα, ιδιαίτερα την ώρα που η σύνοδος της Ουάσινγκτον επιχειρεί να αναβαθμίσει την ακροαριστερή βία σε ζήτημα διεθνούς ασφάλειας. Οι επόμενες κινήσεις της Αθήνας ενόψει της Συνόδου της 16ης Ιουλίου αναμένονται με ενδιαφέρον, καθώς η συμμετοχή της θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως στήριξη στη νέα αμερικανική στρατηγική.

Το αβέβαιο μέλλον της διεθνούς συναίνεσης

Παρά την αρχική αισιοδοξία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η σύνοδος της Ουάσινγκτον δείχνει να σκοντάφτει στην έλλειψη ενθουσιασμού των συμμάχων. Πολλοί ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκφράζουν φόβους ότι η νέα αμερικανική πολιτική θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση και δίωξη πολιτικών αντιπάλων, ακόμη και εντός των ΗΠΑ. Ο Λευκός Οίκος απορρίπτει αυτές τις ανησυχίες, υποστηρίζοντας ότι η αντιτρομοκρατική στρατηγική δεν στοχεύει σε πολίτες που απλώς διαφωνούν με την κυβέρνηση.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: μπορεί η διεθνής κοινότητα να συναινέσει σε έναν νέο ορισμό της τρομοκρατίας που θα συμπεριλαμβάνει ομάδες χωρίς κεντρική διοίκηση, όπως το Antifa, τη στιγμή που οι παραδοσιακές απειλές, όπως η ισλαμιστική τρομοκρατία, παραμένουν ενεργές; Η απάντηση θα δοθεί πιθανότατα στην αίθουσα της Συνόδου, αλλά και στις πρωτεύουσες που κλήθηκαν να στείλουν τους εκπροσώπους τους.

«Η συνεχιζόμενη προσήλωση στην ισλαμιστική τρομοκρατία έχει περιορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι δυτικές κυβερνήσεις αντιλαμβάνονται τις σύγχρονες απειλές»

Τα επόμενα εικοσιτετράωρα θα δείξουν αν η Σύνοδος της Ουάσινγκτον θα καταφέρει να μετατρέψει την αμερικανική πρωτοβουλία σε ένα παγκόσμιο κίνημα ή αν θα παραμείνει μια ακόμη πολιτική κίνηση της κυβέρνησης Τραμπ, που θα συναντήσει την αδιαφορία ακόμη και των πιο στενών συμμάχων της.

Η νύχτα που ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Η αιφνίδια παραίτηση Φάμελλου άνοιξε έναν αγώνα δρόμου για τον έλεγχο των οργάνων, με την εσωκομματική αντιπολίτευση να επιμένει στη διεξαγωγή της Κεντρικής Επιτροπής και την αναπληρώτρια γραμματέα να την αναβάλλει – το πραγματικό διακύβευμα; Η επιβίωση ή η διάλυση του κόμματος

Το σημείο μηδέν

Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου δεν ήταν απλώς το τέλος μιας ηγετικής διαδρομής. Ήταν η σπίθα που πυροδότησε μια έκρηξη εσωτερικών αντιπαραθέσεων, φέρνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία μπροστά στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της ιστορίας του. Αναμφίβολα, η αποχώρηση του προέδρου άφησε ένα κενό εξουσίας, το οποίο η εσωκομματική αντιπολίτευση επιχειρεί να καλύψει, προκαλώντας μια σύγκρουση που θυμίζει περισσότερο πολεμικό πεδίο παρά πολιτική διαδικασία. Η μάχη για τα ηνία έχει ξεκινήσει και το θέατρο των συνεδριάσεων έχει μετατραπεί σε πεδίο έντονων αντιπαραθέσεων.

Το σκηνικό που διαμορφώθηκε τις τελευταίες ώρες είναι χαοτικό. Από τη μία, η αναπληρώτρια γραμματέας Αναστασία Σαπουνά ανακοίνωσε την αναβολή της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής, επικαλούμενη την ανάγκη συντεταγμένων διαδικασιών μετά την παραίτηση Φάμελλου. Από την άλλη, ο πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας, Φώτης Κουβέλης, ξεκαθάρισε ότι η συνεδρίαση αποτελεί «καταστατική υποχρέωση», ανεξάρτητα από την απουσία του προέδρου. Πρόκειται για μια θεσμική σύγκρουση που απειλεί να αποσταθεροποιήσει κάθε έννοια τάξης στο κόμμα, με τον Παύλο Πολάκη να καλεί σε μαζική συμμετοχή και να καταγγέλλει «παράνομες ενέργειες» της γραμματείας.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα υπάρξει και θα δυναμώσει ξανά!! ΤΕΛΕΙΑ – ΤΕΛΟΣ» – το μήνυμα Πολάκη που συμπυκνώνει την πόλωση

Η μάχη για τη νομιμότητα

Η διαφωνία μεταξύ της αναπληρώτριας γραμματέα και της εσωκομματικής αντιπολίτευσης έχει πλέον λάβει διαστάσεις πολιτικής κρίσης. Ο κ. Πολάκης, μαζί με τον Νίκο Παππά και τη Ρένα Δούρου, επιμένουν ότι η συνεδρίαση της ΚΕ πρέπει να γίνει κανονικά, καθώς το αίτημα είχε υποβληθεί από το 25% των μελών, μια διαδικασία που δεν μπορεί να ακυρωθεί με μια μονομερή απόφαση. Όπως υποστηρίζουν, η αναπληρώτρια γραμματέας δεν διαθέτει την αρμοδιότητα να αναστείλει ένα όργανο που έχει συγκληθεί βάσει καταστατικού, ενώ το επιχείρημα της θεσμικής τάξης δεν ευσταθεί.

Από την άλλη πλευρά, η κ. Σαπουνά υπερασπίζεται την απόφασή της, υποστηρίζοντας ότι η αναβολή είναι αναγκαία για να δρομολογηθούν οι διαδικασίες εκλογής νέου προέδρου. Όπως ανακοίνωσε, η Πολιτική Γραμματεία θα συνεδριάσει τη Δευτέρα, με στόχο τον προγραμματισμό της ΚΕ για τις 18 Ιουλίου. Ωστόσο, η αντίπαλη πλευρά αμφισβητεί το κύρος αυτής της κίνησης, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική πρόθεση είναι η παράταση της αβεβαιότητας και η αποτροπή της αλλαγής σελίδας.

ΤΑ ΑΝΤΙΠΑΛΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ:

  • Πλευρά Πολάκη – Παππά – Δούρου: Επιμένουν στην άμεση σύγκληση της ΚΕ, θεωρώντας την αναβολή «παράνομη»
  • Ηγετική ομάδα (Σαπουνά): Προτάσσει τη θεσμική τάξη και αναβάλλει για να προχωρήσει η εκλογή νέου προέδρου
  • Στο παιχνίδι: Η αβεβαιότητα για την απαρτία και η αμφισβήτηση της νομιμότητας των αποφάσεων

Η πολιτική ατζέντα της αντιπολίτευσης

Ο κ. Πολάκης έχει ήδη ανακοινώσει το τρίπτυχο των στόχων της επικείμενης συνεδρίασης: πρώτον, την αλλαγή της πολιτικής απόφασης της προηγούμενης ΚΕ, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να κατέβει στις εκλογές με σαφές προγραμματικό πλαίσιο και υπό το βάρος μιας ευρύτερης σύγκλισης. Δεύτερον, την επαναφορά του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, μια κίνηση που ο ίδιος θεωρεί αυτονόητη, καθώς η διαγραφή του έγινε υπό συνθήκες που δεν ισχύουν πλέον. Και τρίτον, την εκλογή νέου γραμματέα και τη συμπλήρωση της Πολιτικής Γραμματείας.

Ωστόσο, η υλοποίηση αυτών των στόχων προσκρούει σε σοβαρά εμπόδια. Η απαρτία της ΚΕ παραμένει αβέβαιη, καθώς τα μέλη της λεγόμενης «πλειοψηφίας» δηλώνουν ότι θα απέχουν, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της συνεδρίασης. Παράλληλα, η επαναφορά του κ. Πολάκη στην ΚΟ απαιτεί την παρέμβαση του προέδρου της, μια θέση που παραμένει κενή. Ο δρόμος για την εκλογή νέου προέδρου της ΚΟ θα ανοίξει, πιθανότατα, μέσα στην εβδομάδα, με τους κ. Πολάκη και τη Ρένα Δούρου να θεωρούνται οι επικρατέστεροι διεκδικητές.

Το αβέβαιο μέλλον

Η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να έχει τέλος. Οι συνεχείς παραιτήσεις και η αδυναμία συναίνεσης δημιουργούν ένα κλίμα βαθιάς αβεβαιότητας, που απειλεί να οδηγήσει το κόμμα σε μια νέα φάση αποδυνάμωσης. Οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες, καθώς η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας τη Δευτέρα και η πιθανή σύγκληση της ΚΕ θα καθορίσουν αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να υπερβεί τις εσωτερικές του αντιθέσεις ή αν η πόλωση θα τον οδηγήσει σε ένα ακόμη στάδιο αποσύνθεσης.

Το διακύβευμα, ωστόσο, ξεπερνά τις προσωπικές φιλοδοξίες. Πρόκειται για την επιβίωση μιας πολιτικής παράταξης που κάποτε κυβέρνησε τη χώρα και τώρα παλεύει να βρει τον βηματισμό της. Η απάντηση στο ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει να ξεπεράσει τη δοκιμασία αυτή θα δοθεί ίσως το Σάββατο, στις αίθουσες του ξενοδοχείου Wyndham, όπου τα μέλη της ΚΕ καλούνται να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

«Η συλλογή υπογραφών για τη σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής είναι απολύτως νόμιμη και με βάση το καταστατικό, αύριο θα γίνει όπως και δήποτε και παρά τις παράνομες ενέργειες της αναπληρώτριας γραμματέως» – ο Παύλος Πολάκης διαμηνύει ότι η μάχη δεν έχει τελειώσει

Η αντιπαράθεση έχει πλέον ξεπεράσει τα στενά όρια μιας απλής διαδικαστικής διαφωνίας. Είναι μια σύγκρουση που αντανακλά το βαθύτερο ερώτημα για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ: θα καταφέρει να γίνει ο κεντρικός πόλος μιας προοδευτικής συμμαχίας ή θα συνεχίσει να καταναλώνεται από την εσωστρέφεια; Η απάντηση θα κριθεί τις επόμενες ώρες, σε ένα κλίμα όπου η αβεβαιότητα είναι το μόνο βέβαιο.

Κούβα: Το νησί που βυθίστηκε στο σκοτάδι άλλη μια φορά!

ΔΙΕΘΝΗ
11 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Το δεύτερο γενικευμένο μπλακ άουτ μέσα σε μια εβδομάδα βύθισε ολόκληρη την Κούβα στο σκοτάδι, με την ενεργειακή κρίση να κλιμακώνεται και τις ευθύνες να επιρρίπτονται εκατέρωθεν

Ένα νησί που σκοτεινιάζει ξανά

Η Κούβα βυθίστηκε και πάλι στο σκοτάδι. Το βράδυ της Παρασκευής, το ηλεκτρικό δίκτυο της χώρας κατέρρευσε ολοσχερώς για δεύτερη φορά μέσα σε μία μόλις εβδομάδα, βυθίζοντας ολόκληρο το νησί σε ένα απόλυτο μπλακ άουτ. Το υπουργείο Ενέργειας επιβεβαίωσε την κατάρρευση και ενεργοποίησε αμέσως τα πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης, διαβεβαιώνοντας ότι καταβάλλονται υπεράνθρωπες προσπάθειες για την ταχύτερη δυνατή αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης. Ωστόσο, η επανάληψη του φαινομένου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα προκαλεί έντονες ανησυχίες για την αντοχή του ενεργειακού συστήματος της χώρας.

Αυτό το νέο μπλακ άουτ είναι ήδη το τέταρτο γενικευμένο σε διάστημα μικρότερο των έξι μηνών και το ένατο συνολικά από τα τέλη του 2024. Κάθε φορά, οι συνέπειες είναι οι ίδιες: παγωμένες πόλεις, νοσοκομεία που λειτουργούν με γεννήτριες, επιχειρήσεις που κλείνουν και ένας λαός που βλέπει την καθημερινότητά του να καταρρέει. Οι Κουβανοί, συνηθισμένοι πλέον στις διακοπές ρεύματος, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή κρίση, που δοκιμάζει τις αντοχές τους σε κάθε επίπεδο.

«Η Κούβα βυθίστηκε στο σκοτάδι για τέταρτη φορά μέσα σε έξι μήνες – μια ενεργειακή κρίση που δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης»

Η διπλωματική σκιά πίσω από την έλλειψη φωτός

Οι ρίζες της τρέχουσας κρίσης δεν είναι αμιγώς τεχνικές. Τον περασμένο Ιανουάριο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, προχώρησε σε μια δραστική κίνηση: διέκοψε την προμήθεια πετρελαίου προς την Κούβα, δηλώνοντας ανοιχτά ότι στόχος του ήταν η ανατροπή της κυβέρνησης του νησιού. Η απόφαση αυτή ήρθε λίγο μετά την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από τις αμερικανικές αρχές, γεγονός που οδήγησε στην ανάληψη της προεδρίας από την Ντέλσι Ροντρίγκες.

Η Βενεζουέλα ήταν, μέχρι πρότινος, ένας από τους βασικότερους προμηθευτές πετρελαίου της Κούβας. Από την έναρξη του αμερικανικού αποκλεισμού, μόλις ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο κατάφερε να προσεγγίσει το νησί, μεταφέροντας ένα φορτίο που κάλυψε τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας για περίπου δύο εβδομάδες. Ο περιορισμός αυτός, σε συνδυασμό με το πολυετές εμπάργκο, έχει οδηγήσει τη χώρα σε μια ασφυκτική κατάσταση, όπου η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι πλέον ανέφικτη.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ:

  • 4ο γενικευμένο μπλακ άουτ σε λιγότερους από 6 μήνες
  • 2ο σε διάστημα μίας εβδομάδας
  • 1 μόνο πετρελαιοφόρο έχει καταπλεύσει από την έναρξη του αποκλεισμού
  • 100.000+ βαρέλια πετρελαίου ημερησίως χρειάζεται η Κούβα

Το παρατεταμένο εμπάργκο και η αντιπαράθεση ευθυνών

Πέρα από την άμεση διακοπή των προμηθειών, το βάρος της πολυετούς αμερικανικής πολιτικής αποκλεισμού βαραίνει καθοριστικά το ενεργειακό τοπίο της Κούβας. Η Αβάνα αποδίδει εδώ και δεκαετίες τα προβλήματα στις υποδομές της χώρας στο αμερικανικό εμπάργκο, το οποίο περιορίζει την πρόσβαση σε τεχνολογία, ανταλλακτικά και επενδύσεις. Οι συνέπειες είναι ορατές σε κάθε τομέα: από τα απαρχαιωμένα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας μέχρι τα δίκτυα διανομής που καταρρέουν υπό το βάρος των χρόνων.

Από την άλλη πλευρά, η Ουάσινγκτον επιμένει ότι η ενεργειακή κρίση είναι αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης της κουβανικής οικονομίας από την κυβέρνηση, απορρίπτοντας τις κατηγορίες ότι το εμπάργκο ευθύνεται για την κατάρρευση. Πάντως, τα στοιχεία είναι αμείλικτα: η Κούβα χρειάζεται περισσότερα από 100.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα για να καλύψει τις βασικές της ανάγκες. Η έλλειψη αυτή, σε συνδυασμό με την απουσία εναλλακτικών πηγών ενέργειας, έχει μετατρέψει τη χώρα σε έναν ενεργειακό γρίφο, με τους πολίτες να πληρώνουν το τίμημα.

Το διακύβευμα της ενεργειακής επιβίωσης

Η επανάληψη των γενικευμένων μπλακ άουτ δεν είναι απλώς μια τεχνική αποτυχία. Είναι μια υπενθύμιση της ευθραυστότητας του κουβανικού ενεργειακού συστήματος και των γεωπολιτικών εντάσεων που το διαμορφώνουν. Οι Κουβανοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να εξασφαλίσει βασικές υπηρεσίες και σε έναν διεθνή αποκλεισμό που καθιστά την ανάκαμψη ουτοπική.

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η διεθνής κοινότητα θα παρέμβει για να ανακουφίσει την ανθρωπιστική διάσταση της κρίσης, ή αν η Κούβα θα συνεχίσει να βυθίζεται στο σκοτάδι, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η απάντηση, πιθανότατα, θα κριθεί στις διπλωματικές αίθουσες της Ουάσινγκτον, της Αβάνας και της Μόσχας, ενώ οι πολίτες του νησιού θα συνεχίσουν να μετρούν τις ώρες μέχρι την επόμενη διακοπή.

«Για τους Κουβανούς, το σκοτάδι δεν είναι πια μια έκπληξη. Είναι μια καθημερινή υπενθύμιση ότι η ενεργειακή τους ανεξαρτησία παραμένει ένα όνειρο μακρινό»

Η Κούβα βιώνει μια από τις χειρότερες ενεργειακές κρίσεις της ιστορίας της. Τα μπλακ άουτ διαδέχονται το ένα το άλλο, χωρίς τέλος στον ορίζοντα. Η κατάσταση αυτή, πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα και εντείνει την αίσθηση της απομόνωσης. Το μόνο βέβαιο είναι ότι, όσο η διπλωματική αντιπαράθεση παραμένει αδιέξοδη, οι Κουβανοί θα συνεχίσουν να ζουν υπό τη σκιά των διακοπών ρεύματος.

Η βραδιά που ο Τεντόγλου «πέταξε» πάνω από τον πλανήτη

ΑΘΛΗΤΙΚΑ
10 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Μάρκος Ιωάννου

Με μια εκπληκτική προσπάθεια στα 8,61 μέτρα, ο Μίλτος Τεντόγλου δεν κέρδισε απλώς το Diamond League του Μονακό – έστειλε μήνυμα σε όλο τον κόσμο ότι το πανελλήνιο ρεκόρ του Λούη Τσάτουμα, που άντεξε 19 χρόνια, μπορεί σύντομα να πέσει

Μια βουτιά στην ιστορία

Ο Μίλτος Τεντόγλου επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ότι ανήκει στην ελίτ του παγκόσμιου αθλητισμού. Στο Diamond League του Μονακό, ο Έλληνας άλτης του μήκους πραγματοποίησε μια σχεδόν τέλεια προσπάθεια, αγγίζοντας τα 8,61 μέτρα — την κορυφαία επίδοση που έχει σημειωθεί φέτος σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αναμφίβολα, η βραδιά αυτή θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων παρακολούθησαν τον αγώνα, καθώς ο Τεντόγλου απέδειξε ότι η φόρμα του βρίσκεται στο απόγειό της, λίγους μήνες πριν από τις μεγάλες διοργανώσεις.

Ωστόσο, αυτό που έκανε το επίτευγμα ακόμη πιο εντυπωσιακό ήταν η διαχείριση της πίεσης. Στη δεύτερη προσπάθειά του, ο Τεντόγλου είχε ήδη πετύχει 8,52 μέτρα, μια επίδοση που θα ήταν αρκετή για τη νίκη σε κάθε άλλο μίτινγκ. Όμως ο ίδιος, με την ψυχραιμία που τον διακρίνει, κράτησε το καλύτερο για το τέλος, στέλνοντας τον εαυτό του στα 8,61 μέτρα και αφήνοντας τους αντιπάλους του να… αναπνέουν τη σκόνη του.

«Όταν ο Μίλτος πατάει στο σκάμμα, ο κόσμος σταματά να αναπνέει – και απόψε δεν έκανε εξαίρεση»

Η απόσταση που χωρίζει τον θρύλο από το ρεκόρ

Η επίδοση των 8,61 μέτρων φέρνει τον Τεντόγλου σε απόσταση αναπνοής από το πανελλήνιο ρεκόρ των 8,66 μέτρων, το οποίο κατέχει ο Λούης Τσάτουμας από τις 2 Ιουνίου 2007. Αυτό το ρεκόρ, που έχει αντέξει 19 χρόνια, δείχνει πλέον ευάλωτο. Ο Τεντόγλου, με την τρέχουσα δυναμική του, μοιάζει ικανός να το σπάσει οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε στίβο. Η διαφορά των πέντε εκατοστών είναι για εκείνον απλώς μια λεπτομέρεια — ένα ακόμη βήμα, μια ακόμη κίνηση, μια ακόμη ανάσα.

Στο βάθρο, τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Γουέιν Πίνοκ με 8,39 μέτρα, ενώ την τρίτη ο Χόρχε Οντελίν με 8,38 μέτρα. Η διαφορά των 22 εκατοστών από τον δεύτερο δεν αποτυπώνει απλώς την υπεροχή του Τεντόγλου, αλλά την απόλυτη κυριαρχία του. Ο Έλληνας άλτης απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι, όταν βρίσκεται σε καλή ημέρα, δεν υπάρχει αντίπαλος που να μπορεί να τον απειλήσει.

ΤΟ ΒΑΘΡΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΚΟ:

  • 1ος: Μίλτος Τεντόγλου – 8,61 μέτρα
  • 2ος: Γουέιν Πίνοκ – 8,39 μέτρα
  • 3ος: Χόρχε Οντελίν – 8,38 μέτρα

Η κορυφαία επίδοση της χρονιάς και η ματιά στο μέλλον

Η επίδοση των 8,61 μέτρων δεν είναι απλώς μια νίκη σε ένα μίτινγκ. Είναι η καλύτερη επίδοση που έχει καταγραφεί φέτος παγκοσμίως, μια δήλωση πρόθεσης για το τι θα ακολουθήσει. Ο Τεντόγλου, με αυτό το άλμα, βάζει την υπογραφή του στη σεζόν και στέλνει σαφές μήνυμα στους αντιπάλους του: είναι εδώ, είναι έτοιμος και δεν σκοπεύει να σταματήσει.

Εξάλλου, η πορεία του τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει ότι οι μεγάλες στιγμές δεν τον φοβίζουν. Με το βλέμμα στραμμένο στα επόμενα μεγάλα ραντεβού, ο Τεντόγλου δείχνει αποφασισμένος να γράψει τη δική του ιστορία. Και αν το ρεκόρ του Τσάτουμα πέσει σύντομα, τότε θα έχει κάνει ένα ακόμη βήμα προς την αθανασία — όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά για ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό.

«Η κορυφαία επίδοση της χρονιάς παγκοσμίως επιβεβαιώνει ότι ο Μίλτος Τεντόγλου δεν έχει ταβάνι – το μόνο όριό του είναι το ίδιο του το ταλέντο»

Μέχρι το επόμενο ραντεβού, ο Τεντόγλου θα συνεχίσει να προπονείται και να βελτιώνεται, με το βλέμμα να παραμένει καρφωμένο στα 8,66 μέτρα. Η στιγμή που θα σπάσει το ρεκόρ μπορεί να έρθει στο επόμενο Diamond League, σε ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ή ακόμη και σε ένα ταπεινό μίτινγκ. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι όταν έρθει, θα είναι μια στιγμή που όλη η Ελλάδα θα θυμάται.

Οι φλόγες που κύκλωσαν το Ομορφοχώρι

Η μάχη για την Κουμουνδούρου κι η παρέμβαση Φ. Κουβέλη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
10 Ιουλίου 2026
Γράφει η Ηρώ Σιββοπούλου

Ο Φώτης Κουβέλης έβαλε τέλος στην αβεβαιότητα για τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, την ώρα που Πολάκης και Παππάς διασταυρώνουν τα ξίφη τους για την επόμενη ημέρα του κόμματος

Η κρίσιμη παρέμβαση Κουβέλη

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ζει τις πιο κρίσιμες ώρες της ιστορίας του, με το εσωτερικό μέτωπο να φλέγεται και τις παραιτήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Στο επίκεντρο της αναταραχής βρέθηκε η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία αρχικά ακυρώθηκε λόγω της παραίτησης του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. Ωστόσο, ο πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας, Φώτης Κουβέλης, παρενέβη δυναμικά, διαβεβαιώνοντας ότι η συνεδρίαση θα πραγματοποιηθεί κανονικά το Σάββατο. Αναμφίβολα, η κίνησή του αυτή έβαλε τέλος στη σύγχυση που είχε δημιουργηθεί, λειτουργώντας ως ένας θεσμικός ανάχωμα στις πιέσεις που ασκούνταν από διάφορες πλευρές.

Ο κ. Κουβέλης, μιλώντας σε δημοσιογράφους, υπογράμμισε ότι η συνεδρίαση αποτελεί «καταστατική υποχρέωση», εφόσον το αίτημα για σύγκληση προήλθε από το 25% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής. Όπως τόνισε, η διαδικασία δεν μπορεί να ανασταλεί λόγω της απουσίας του προέδρου, ούτε μπορεί να ματαιωθεί από την αναπληρώτρια γραμματέα, Αναστασία Σαπουνά, η οποία νωρίτερα είχε ανακοινώσει την αναβολή. Η παρέμβαση Κουβέλη ανέτρεψε τα δεδομένα, δίνοντας μια νέα πνοή στα στελέχη που ζητούν άμεση συζήτηση για το μέλλον του κόμματος.

«Είναι καταστατική υποχρέωση να συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή, ανεξάρτητα από το εάν απουσιάζει ή δεν απουσιάζει ο πρόεδρος του κόμματος» – Φώτης Κουβέλης

Πολάκης, Παππάς και η μάχη της ηγεσίας

Παράλληλα, η αντιπαράθεση μεταξύ των βασικών στελεχών κλιμακώνεται. Νωρίτερα το μεσημέρι, οι Παύλος Πολάκης, Νίκος Παππάς και Ρένα Δούρου βρέθηκαν στην Κουμουνδούρου, επιδιώκοντας τη σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας. Ωστόσο, η συνεδρίαση δεν κατέστη δυνατή, καθώς δεν υπήρξε η απαιτούμενη απαρτία. Οι τρεις πολιτικοί, που εκπροσωπούν διαφορετικές τάσεις εντός του κόμματος, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το κενό εξουσίας που άφησε η παραίτηση Φάμελλου, προσπαθώντας να χαράξουν ο καθένας τη δική του πορεία.

Από τη μια, ο κ. Πολάκης έχει ήδη ανοίξει τα χαρτιά του, δηλώνοντας έτοιμος να διεκδικήσει την αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ, καλώντας μάλιστα τα μέλη να συγκεντρωθούν έξω από τα γραφεία του κόμματος. Από την άλλη, ο κ. Παππάς και η κ. Δούρου φαίνεται να συγκροτούν ένα κοινό μέτωπο, προκρίνοντας τη λύση μιας μεταβατικής συλλογικής ηγεσίας. Οι διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις προμηνύουν μια θυελλώδη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, όπου θα κριθεί όχι μόνο η επόμενη ημέρα του κόμματος, αλλά και το ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο στη διαμόρφωσή της.

ΤΟ ΝΤΟΜΙΝΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΝ:

  • Σωκράτης Φάμελλος – Παραίτηση από την προεδρία του κόμματος
  • Γιώργος Καραμέρος – Παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα
  • Διονύσης Καλαματιανός – Παραίτηση από τη θέση του γραμματέα της ΚΟ
  • Χρήστος Σπίρτζης – Δεν αποδέχεται την έδρα μετά την παραίτηση Καραμέρου

Το αβέβαιο μέλλον της επόμενης ημέρας

Οι εξελίξεις των τελευταίων ωρών δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η παραίτηση Φάμελλου, σε συνδυασμό με τις διαδοχικές αποχωρήσεις στελεχών, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα βαθιάς αβεβαιότητας. Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο αναμένεται να αποτελέσει ένα κρίσιμο τεστ για τις αντοχές του κόμματος, με τους διαφωνούντες να επιδιώκουν να επιβάλουν τη δική τους ατζέντα.

Ο κ. Καλαματιανός, ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, δεν αποχωρεί από το κόμμα σε αυτή τη φάση, αλλά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να κινηθεί ανάλογα με την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής. Ταυτόχρονα, η μη αποδοχή της έδρας από τον κ. Σπίρτζη επιβεβαιώνει το βάθος της κρίσης, που δεν φαίνεται να περιορίζεται σε μια απλή διαφωνία, αλλά να αγγίζει την ίδια την πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Την ώρα που η αντιπαράθεση κορυφώνεται, το μόνο σίγουρο είναι ότι η επόμενη ημέρα του κόμματος θα κριθεί στις αίθουσες της Κουμουνδούρου και όχι σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ.

«Σε τεντωμένο σχοινί παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις παραιτήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη και την εσωκομματική πόλωση να φτάνει στο αποκορύφωμά της»

Η παρέμβαση του Φώτη Κουβέλη έδωσε μια ανάσα θεσμικής κανονικότητας, ωστόσο η πολιτική μάχη μόλις ξεκίνησε. Τα επόμενα εικοσιτετράωρα θα δείξουν αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να υπερβεί τις εσωτερικές του αντιθέσεις ή αν η κρίση θα τον οδηγήσει σε μια νέα, ακόμη πιο βαθιά φάση αποδυνάμωσης. Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο θα αποτελέσει το πρώτο, καθοριστικό βήμα σε αυτό το αβέβαιο ταξίδι.