Αρχική Blog Σελίδα 52

Έφυγε από την ζωή, ο ιστορικός ηγέτης της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης

Η ακρίβεια παίρνει ανάσα, η Ελλάδα όχι

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
01 Ιουλίου 2026
Ο πληθωρισμός υποχώρησε στο 3,9% τον Ιούνιο, αλλά παραμένει σημαντικά υψηλότερα από την ευρωζώνη – και η απόσταση δεν είναι απλώς στατιστική

Τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat δείχνουν αποκλιμάκωση – αλλά το 3,9% εξακολουθεί να τρώει μισθούς και να αδειάζει πορτοφόλια

Τι δείχνουν τα νούμερα

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3,9% τον Ιούνιο, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat. Πρόκειται για μια αξιοσημείωτη αποκλιμάκωση από το 4,9% του Μαΐου. Μια ολόκληρη μονάδα κάτω μέσα σε έναν μήνα. Ωστόσο, κανείς δεν πανηγυρίζει. Διότι την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος της ευρωζώνης υποχώρησε στο 2,8% από 3,2%. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα εξακολουθεί να τρέχει με μεγαλύτερη ταχύτητα από την υπόλοιπη Ευρώπη. Και η διαφορά της μίας ποσοστιαίας μονάδας δεν είναι απλώς ένα στατιστικό δεδομένο. Είναι χρήματα που λείπουν από την τσέπη των πολιτών.

Η μηνιαία αποκλιμάκωση, αναμφίβολα, οφείλεται σε συγκεκριμένους παράγοντες. Οι τιμές της ενέργειας υποχώρησαν. Οι τιμές των τροφίμων έδειξαν σημάδια σταθεροποίησης. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα νοικοκυριά ανέπνευσαν. Σημαίνει απλώς ότι η πίεση μειώθηκε ελαφρώς. Το 3,9% παραμένει ένα υψηλό νούμερο για μια οικονομία που εξακολουθεί να παλεύει με χαμηλούς μισθούς και υψηλό κόστος ζωής.

«Ο πληθωρισμός έπεσε στο 3,9%, αλλά η Ελλάδα παραμένει πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και αυτή η απόσταση είναι το πραγματικό πρόβλημα.»

Η ψαλίδα που δεν κλείνει

Η διαφορά ανάμεσα στον ελληνικό πληθωρισμό και τον μέσο όρο της ευρωζώνης δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Εδώ και μήνες, η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Τον Μάιο, η διαφορά ήταν 1,7 μονάδες (4,9% έναντι 3,2%). Τον Ιούνιο, περιορίστηκε στο 1,1% (3,9% έναντι 2,8%). Η τάση είναι θετική. Αλλά η σύγκλιση αργεί. Και όσο αργεί, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων συνεχίζει να υποχωρεί σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους εταίρους τους.

Εξάλλου, αξίζει να σημειωθεί ότι τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat συχνά αναθεωρούνται. Η τελική εικόνα μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετική. Ωστόσο, η κατεύθυνση είναι σαφής: ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται, αλλά με ρυθμό που δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Και η κυβέρνηση το γνωρίζει.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ:

  • Ελλάδα: 3,9% τον Ιούνιο, από 4,9% τον Μάιο.
  • Ευρωζώνη: 2,8% τον Ιούνιο, από 3,2% τον Μάιο.
  • Διαφορά: 1,1 ποσοστιαίες μονάδες υπέρ της Ελλάδας – μειωμένη από 1,7 μονάδες τον Μάιο.
  • Τάση: Αποκλιμάκωση και στις δύο ζώνες, αλλά η σύγκλιση αργεί.

Το στοίχημα της πραγματικής οικονομίας

Πίσω από τα νούμερα, ωστόσο, κρύβεται η πραγματική οικονομία. Οι πολίτες δεν ζουν με δείκτες. Ζουν με τιμές στο σούπερ μάρκετ, στην αντλία της βενζίνης, στους λογαριασμούς του ρεύματος. Και εκεί, η αίσθηση είναι ότι η ακρίβεια παραμένει. Ο πληθωρισμός μπορεί να έπεσε στο 3,9%, αλλά οι τιμές δεν επέστρεψαν στα επίπεδα του 2024. Απλώς ανεβαίνουν με μικρότερη ταχύτητα. Αυτή η διάκριση είναι κρίσιμη. Και συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση.

Συνεπώς, η αποκλιμάκωση του Ιουνίου είναι μια θετική είδηση. Αλλά δεν είναι λύση. Η πραγματική πρόκληση για την ελληνική οικονομία δεν είναι απλώς να μειώσει τον πληθωρισμό. Είναι να αυξήσει τους μισθούς ταχύτερα από τις τιμές. Και αυτό, προς το παρόν, δεν συμβαίνει. Όσο η ψαλίδα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρώπη παραμένει ανοιχτή, η ακρίβεια θα συνεχίσει να είναι το νούμερο ένα πρόβλημα για τα νοικοκυριά. Ανεξάρτητα από το τι λένε οι δείκτες.

«Ο πληθωρισμός έπεσε, αλλά οι τιμές δεν επέστρεψαν στα παλιά επίπεδα. Απλώς ανεβαίνουν πιο αργά. Και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.»

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει σαν την πολυκατοικία στα Πετράλωνα – και ο Μοίρας δείχνει τον Φάμελλο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
01 Ιουλίου 2026
Με μια δήλωση-κόλαφο, ο εκλεγμένος στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Γιάννης Μοίρας ζητά την άμεση παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου – και τον κατηγορεί ευθέως ότι τοποθέτησε μόνος του τα εκρηκτικά στα θεμέλια του κόμματος

Από το «φιάσκο» της στήριξης στην ΕΛΑΣ μέχρι την «κατάρρευση του μύθου της πλειοψηφίας»: ένα στέλεχος της Κουμουνδούρου τα λέει όλα – και δεν αφήνει τίποτα όρθιο

Το κατηγορητήριο

Ο Γιάννης Μοίρας δεν άφησε τίποτα όρθιο. Το εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εξέδωσε μια δήλωση που ισοδυναμεί με πολιτικό τελεσίγραφο. Και ο αποδέκτης της είναι ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος, Σωκράτης Φάμελλος. Ο κ. Μοίρας τον κατηγορεί για «πρωτοφανές φιάσκο» στη στρατηγική στήριξης προς την ΕΛΑΣ. Τον εγκαλεί ότι επέτρεψε σε στελέχη «διπλής κομματικής υπηκοότητας» να χειραγωγήσουν την Κεντρική Επιτροπή της 6ης Ιουνίου. Και τον θεωρεί πλέον «πολιτικά αποτυχημένο και ηθικά απονομιμοποιημένο».

Η δήλωση, ωστόσο, δεν περιορίζεται σε μια απλή κριτική. Προχωρά σε μια σαρωτική καταγραφή των όσων, κατά τον κ. Μοίρα, οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε «στρατηγικό αδιέξοδο και βαθιά εσωστρέφεια». Πρώτον, καταγγέλλει ότι η δήθεν πλειοψηφία της 6ης Ιουνίου ήταν «πλασματική, στημένη και πολιτικά νόθα». Δεύτερον, επισημαίνει ότι το επιχείρημα περί «μη αντιπαραθετικότητας» με την ΕΛΑΣ έχει καταρρεύσει πλήρως. «Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν αντιπαρατίθεται με την ΕΛΑΣ, ενώ η ΕΛΑΣ αντιπαρατίθεται καθημερινά με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, χαρακτηρίζοντάς τον “τοξικό” και “ιστορικά τελειωμένο”», αναφέρει χαρακτηριστικά. Τρίτον, κατηγορεί τον κ. Φάμελλο ότι στην τελευταία συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου εισηγήθηκε «σαν να μη συνέβη τίποτε».

«Ο πραγματικός “διαχειριστής” της πολυκατοικίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ήταν εκείνος που επέλεξε να τοποθετήσει μόνος του τα εκρηκτικά στα θεμέλιά της. Και αυτός είναι ο Σωκράτης Φάμελλος.»

Η μεταφορά της πολυκατοικίας

Σε ένα σημείο που κόβει την ανάσα, ο κ. Μοίρας αξιοποιεί την επικαιρότητα. Την κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα. «Δεν είναι η νέα “πολυκατοικία” της ΕΛΑΣ που χτίζεται δίπλα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και, σκάβοντας τα θεμέλιά της, προκαλεί την κατάρρευση της δικής μας», γράφει. «Ο πραγματικός “διαχειριστής” της πολυκατοικίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ήταν εκείνος που επέλεξε να τοποθετήσει μόνος του τα εκρηκτικά στα θεμέλιά της. Και αυτός είναι ο Σωκράτης Φάμελλος». Πρόκειται για μια εικόνα που, αναμφίβολα, θα συζητηθεί έντονα στο εσωτερικό του κόμματος.

Η μεταφορά αυτή δεν είναι τυχαία. Ο κ. Μοίρας επιχειρεί να αντιστρέψει το αφήγημα που θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ θύμα της επέλασης Τσίπρα. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι το κόμμα αυτοϋπονομεύτηκε. Ότι η ηγεσία του, με τις επιλογές της, έβαλε μόνη της τα εκρηκτικά. Και τώρα, το οικοδόμημα καταρρέει.

ΤΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΙΡΑΣ:

  • Η στρατηγική στήριξης προς την ΕΛΑΣ ήταν «πρωτοφανές φιάσκο» – η ίδια η ΕΛΑΣ την απέρριψε.
  • Στελέχη με «διπλή κομματική υπηκοότητα» χειραγώγησαν την Κεντρική Επιτροπή της 6ης Ιουνίου.
  • Η πλειοψηφία της 6ης Ιουνίου ήταν «πλασματική, στημένη και πολιτικά νόθα».
  • Ο Φάμελλος είναι «πολιτικά αποτυχημένος και ηθικά απονομιμοποιημένος» – οφείλει να παραιτηθεί άμεσα.

Το τελεσίγραφο και η επόμενη μέρα

Ο κ. Μοίρας δεν μένει μόνο στην καταγγελία. Καταθέτει και προτάσεις για την επόμενη μέρα. Ζητά οργανωτική ανασυγκρότηση. Ζητά θεσμικές πρωτοβουλίες διαλόγου με κόμματα, κινήσεις και προσωπικότητες του προοδευτικού χώρου. Και διευκρινίζει: αν θέλει να συμμετάσχει και η ΕΛΑΣ, «ασφαλώς είναι ευπρόσδεκτη». Επιπλέον, ζητά επικαιροποίηση του κυβερνητικού προγράμματος και άμεση συγκρότηση επιτροπής προεκλογικής ετοιμότητας με λίστα υποψηφίων που θα ανήκουν αποκλειστικά στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ωστόσο, η δήλωση κλείνει με ένα απόλυτο τελεσίγραφο. «Με τον Σωκράτη Φάμελλο στην προεδρία, τίποτε από τα παραπάνω δεν μπορεί να γίνει πράξη. Να παραιτηθεί τώρα. Διαφορετικά, η ανεξήγητη επιμονή του να παραμένει στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα καταστήσει απολύτως εύλογο κάθε πολιτικό ερώτημα για τα πραγματικά κίνητρα και τις πραγματικές προθέσεις του». Με άλλα λόγια, ο κ. Μοίρας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν άλλα, σκοτεινά κίνητρα πίσω από την παραμονή Φάμελλου στην ηγεσία. Και αυτό, αναμφίβολα, είναι το πιο βαρύ χτύπημα.

Η παρέμβαση Μοίρα έρχεται σε μια στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δίνει μάχη για την επιβίωσή του. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν καθήλωση. Οι αποχωρήσεις συνεχίζονται. Και η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα δείχνει να παγιώνεται στη δεύτερη θέση. Το αν η Κουμουνδούρου θα αντέξει μια ακόμη εσωκομματική κρίση, μένει να φανεί. Αλλά ένα είναι σίγουρο: ο Γιάννης Μοίρας μόλις έριξε μια ακόμη δυναμίτιδα στα θεμέλια.

«Να παραιτηθεί τώρα. Διαφορετικά, η ανεξήγητη επιμονή του θα καταστήσει εύλογο κάθε ερώτημα για τα πραγματικά κίνητρα και τις πραγματικές προθέσεις του.»

Η ελευθερία δεν είναι αυτό που νομίζεις – και το κράτος το ξέρει

ΓΝΩΜΗ / ΑΝΑΛΥΣΗ
01 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός προσπαθεί εδώ και έναν αιώνα να απαντήσει σε ένα ερώτημα που καίει: μπορείς να είσαι πραγματικά ελεύθερος όταν η τσέπη σου είναι άδεια;

Από την ελευθερία «από» στην ελευθερία «να»

Ο κλασικός φιλελευθερισμός σου λέει: «Κανείς δεν σε εμποδίζει. Άρα είσαι ελεύθερος». Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός απαντά: «Κι αν δεν έχω λεφτά για να σπουδάσω; Κι αν αρρωσταίνω και δεν έχω γιατρό; Τότε τι ελευθερία έχω;» Αυτή η μετάβαση από την «αρνητική» στην «θετική» ελευθερία, όπως την διατύπωσε ο Thomas Hill Green, αποτελεί την καρδιά του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Δεν αρκεί να μην σε εμποδίζει κανείς. Πρέπει να έχεις και τα μέσα να πράξεις. Η εκπαίδευση, η υγεία, η κοινωνική ασφάλεια δεν είναι πολυτέλειες. Είναι προϋποθέσεις ελευθερίας.

Αυτή η ιδέα δεν γεννήθηκε τυχαία. Τη γέννησαν οι καπνοί της βιομηχανικής επανάστασης. Οι πόλεις που φούσκωναν από εργάτες. Οι ανισότητες που έσκιζαν τον κοινωνικό ιστό. Η τυπική ισότητα απέναντι στον νόμο αποδείχθηκε ανεπαρκής. Ο κόσμος χρειαζόταν κάτι παραπάνω. Χρειαζόταν πραγματικές δυνατότητες επιλογής. Και ο κοινωνικός φιλελευθερισμός ανέλαβε να τις προσφέρει.

«Η ελευθερία είναι ουσιαστική μόνο όταν συνοδεύεται από πραγματικές δυνατότητες επιλογής. Αλλιώς είναι μια λέξη κενή.»

Το κράτος που δεν σου παίρνει την ελευθερία – σου τη δίνει

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δεν κηρύσσει πόλεμο στην αγορά. Την θεωρεί απαραίτητη. Αλλά ξέρει και τα ελαττώματά της. Η αγορά, από μόνη της, συγκεντρώνει ισχύ σε λίγα χέρια. Αναπαράγει ανισότητες. Υπονομεύει την ίδια την ισότητα ευκαιριών που υποτίθεται ότι υπηρετεί ο φιλελευθερισμός. Εδώ μπαίνει το κράτος. Όχι ως εχθρός της αγοράς, αλλά ως διαιτητής. Ως εγγυητής των όρων λειτουργίας της. Η φορολογία, τα συστήματα κοινωνικής προστασίας, οι δημόσιες επενδύσεις στην εκπαίδευση και την υγεία δεν είναι «βάρη». Είναι εργαλεία που διευρύνουν την πραγματική ελευθερία.

Ο Leonard T. Hobhouse το έθεσε απλά: ο κοινωνικός πλούτος δεν είναι προϊόν μόνο της ατομικής προσπάθειας. Είναι προϊόν συλλογικής συνεργασίας. Άρα, η αναδιανομή δεν είναι κλοπή. Είναι αναγνώριση της κοινωνικής φύσης της οικονομίας. Αυτή η ιδέα, αναμφίβολα, σοκάρει ακόμα τους θιασώτες του laissez-faire. Αλλά παραμένει θεμέλιο του σύγχρονου κράτους πρόνοιας.

ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ:

  • Θετική ελευθερία: Δεν αρκεί να μην σε εμποδίζουν – πρέπει να μπορείς να πράξεις.
  • Κράτος-διαιτητής: Η αγορά είναι αναγκαία, αλλά χρειάζεται κανόνες για να λειτουργεί δίκαια.
  • Κοινωνικός πλούτος: Προϊόν συλλογικής προσπάθειας, όχι μόνο ατομικής απόδοσης.
  • Αναδιανομή: Όχι ηθική παρέκκλιση, αλλά θεσμική αναγνώριση της κοινωνικής φύσης της οικονομίας.

Γιατί οι φτωχοί μένουν φτωχοί – η κοινωνιολογική ματιά

Ο Pierre Bourdieu εξήγησε κάτι που πολλοί διαισθάνονται αλλά λίγοι ομολογούν. Η ανισότητα δεν είναι απλώς θέμα χρημάτων. Είναι θέμα κεφαλαίου – οικονομικού, πολιτισμικού, κοινωνικού. Τα παιδιά των πλουσίων δεν κληρονομούν μόνο λεφτά. Κληρονομούν γνώσεις, γνωριμίες, τρόπους συμπεριφοράς που ανοίγουν πόρτες. Τα παιδιά των φτωχών ξεκινούν από πιο πίσω. Και το σχολείο, αντί να διορθώνει αυτή την αδικία, συχνά την αναπαράγει. Συνεπώς, η ανισότητα δεν είναι αποτέλεσμα ατομικών επιλογών. Είναι αποτέλεσμα δομικών συνθηκών. Και το κράτος πρόνοιας δεν λειτουργεί απλώς ως ανακούφιση. Λειτουργεί ως εργαλείο αναδιάρθρωσης των όρων κοινωνικής ένταξης.

Ο T. H. Marshall το πήγε ένα βήμα παραπέρα. Εισήγαγε την έννοια της «κοινωνικής ιδιότητας του πολίτη». Η πλήρης ένταξη στην πολιτική κοινότητα δεν εξαντλείται στα αστικά και πολιτικά δικαιώματα. Απαιτεί και κοινωνικά δικαιώματα. Πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην υγεία, σε ένα ελάχιστο επίπεδο ασφάλειας. Χωρίς αυτά, η δημοκρατία είναι μισή. Και η ιθαγένεια, κενό γράμμα.

Ο Rawls και το στοίχημα της δικαιοσύνης

Ο John Rawls έκανε την πιο τολμηρή σύνθεση. Είπε: φανταστείτε ότι δεν ξέρετε σε ποια θέση θα γεννηθείτε. Πλούσιος ή φτωχός. Υγιής ή άρρωστος. Προνομιούχος ή περιθωριοποιημένος. Τι είδους κοινωνία θα φτιάχνατε; Ο Rawls υποστήριξε ότι θα φτιάχνατε μια κοινωνία όπου οι ανισότητες επιτρέπονται μόνο αν ωφελούν τους πιο αδύναμους. Αυτή είναι η «αρχή της διαφοράς». Και αποτελεί το θεωρητικό θεμέλιο του σύγχρονου κοινωνικού φιλελευθερισμού. Ελευθερία και ισότητα δεν είναι αντίπαλοι. Είναι συμπληρωματικές συνθήκες ενός δίκαιου συστήματος.

«Φανταστείτε ότι δεν ξέρετε σε ποια θέση θα γεννηθείτε. Τι είδους κοινωνία θα φτιάχνατε; Ο Rawls απάντησε: μια κοινωνία που προστατεύει τους πιο αδύναμους.»

Οι επικριτές και τα όρια του μοντέλου

Κανένα θεωρητικό μοντέλο δεν μένει στο απυρόβλητο. Ο Friedrich Hayek και η νεοφιλελεύθερη παράδοση κατηγορούν τον κοινωνικό φιλελευθερισμό ότι πνίγει την αγορά με κρατικό παρεμβατισμό. Ότι υπονομεύει την ατομική ελευθερία στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ισότητας. Από την άλλη, οι μαρξιστές και οι ριζοσπάστες επισημαίνουν ότι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός δεν αγγίζει τις δομές της καπιταλιστικής παραγωγής. Απλώς διαχειρίζεται τις συνέπειές τους. Βάζει έναν επίδεσμο σε μια ανοιχτή πληγή, αλλά δεν τη γιατρεύει.

Αυτή η ένταση δεν είναι αδυναμία. Είναι η ίδια η φύση του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Μια διαρκής προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα στην ελευθερία και την ισότητα. Ανάμεσα στην αγορά και το κράτος. Ανάμεσα στο άτομο και την κοινότητα. Και σε έναν κόσμο που αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα – τεχνολογία, ανισότητες, γεωπολιτική αστάθεια – αυτή η ισορροπία είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός παραμένει ένα από τα πιο ανθεκτικά θεωρητικά σχήματα των σύγχρονων δημοκρατιών. Ακριβώς επειδή δεν προσφέρει έτοιμες απαντήσεις. Επειδή επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο διαρκώς ανταγωνιστικές αρχές. Η συμβολή του δεν βρίσκεται στην επίλυση της έντασης μεταξύ ελευθερίας και ισότητας. Βρίσκεται στη θεσμική της οργάνωση. Το κράτος δεν καταργεί την αγορά. Ούτε η αγορά αναιρεί το κράτος. Συνυπάρχουν σε ένα πλαίσιο διαρκούς αναπροσαρμογής. Και αυτό, ίσως, είναι το πιο χρήσιμο μάθημα που μας προσφέρει.

«Η ελευθερία και η ισότητα δεν είναι ανταγωνιστικές αξίες. Είναι αλληλοσυμπληρούμενες συνθήκες ενός δίκαιου θεσμικού συστήματος.»

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

Ο Πιερρακάκης πιάνει το νήμα από τις Βρυξέλλες και φτάνει ως την Προβηγκία

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
01 Ιουλίου 2026, 09:54
Πρώτη επίσημη συνάντηση με τη Ρομπέρτα Μέτσολα σήμερα, αύριο ομιλία για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και μετά Aix-en-Provence – μια τριήμερη ευρωπαϊκή εξόρμηση με βαριά ατζέντα

Ο πρόεδρος του Eurogroup ξεκινά σήμερα μια σειρά επαφών που δεν αφορούν μόνο την ελληνική οικονομία – αφορούν τον ρόλο του ευρώ και τον προϋπολογισμό της Ευρώπης

Βρυξέλλες, ημέρα πρώτη

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ξεκινά σήμερα μια πυκνή ευρωπαϊκή ατζέντα. Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και πρόεδρος του Eurogroup μεταβαίνει στις Βρυξέλλες. Εκεί θα πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσημη συνάντηση με την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Στο τραπέζι θα πέσουν ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Αιχμή του δόρατος, η περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ του Eurogroup και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πρόκειται για μια συνάντηση που, αναμφίβολα, σηματοδοτεί την πρόθεση του κ. Πιερρακάκη να αφήσει το δικό του αποτύπωμα στη θεσμική σχέση των δύο οργάνων.

Ωστόσο, η ημέρα δεν τελειώνει εκεί. Αύριο, Πέμπτη 2 Ιουλίου, ο κ. Πιερρακάκης ανεβαίνει στο βήμα του ετήσιου συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το συνέδριο φέρει τον τίτλο «Boost Europe: Leveraging the EU Budget for Strategic Priorities». Εκεί, ο πρόεδρος του Eurogroup θα αναπτύξει τις θέσεις του για την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου του ευρώ. Θα μιλήσει και για τη στρατηγική σημασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού στη χρηματοδότηση των κοινών ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων. Με άλλα λόγια, θα μιλήσει για το πώς η Ευρώπη μπορεί να χρηματοδοτήσει το μέλλον της.

«Θα αναπτύξει τις θέσεις του σχετικά με την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου του ευρώ και τη στρατηγική σημασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού.»

Από τις Βρυξέλλες στην Aix-en-Provence

Στη συνέχεια, ο υπουργός θα μεταβεί στη Γαλλία. Στις 2 και 3 Ιουλίου, θα συμμετάσχει στις Οικονομικές Συναντήσεις της Aix-en-Provence. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά φόρουμ της Ευρώπης. Το διοργανώνει κάθε χρόνο ο Cercle des économistes. Συγκεντρώνει κορυφαίους εκπροσώπους της πολιτικής, της οικονομίας, των επιχειρήσεων και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Η φετινή διοργάνωση έχει τίτλο «Navigate a World of Uncertainty». Ένα θέμα που, αναμφίβολα, ταιριάζει απόλυτα στην εποχή μας.

Συνεπώς, το τριήμερο αυτό δεν είναι μια απλή σειρά επαφών. Είναι μια άσκηση διεθνούς παρουσίας. Ο κ. Πιερρακάκης, ως πρόεδρος του Eurogroup, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στον ρόλο του θεσμικού εκπροσώπου της ευρωζώνης και στον ρόλο του υπουργού μιας χώρας που εξακολουθεί να δίνει μάχη για την αξιοπιστία της. Και οι επόμενες ημέρες θα δείξουν πώς τα καταφέρνει.

«Από τις Βρυξέλλες μέχρι την Aix-en-Provence, ο πρόεδρος του Eurogroup ξεδιπλώνει μια ατζέντα που αφορά το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας.»

Η Τουρκία παίζει το χαρτί των Αδάνων, η Αθήνα απαντά με Αλεξανδρούπολη

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ / ΑΜΥΝΑ
01 Ιουλίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Λίγες ημέρες πριν από τις κρίσιμες συμμαχικές ζυμώσεις, η συζήτηση για τον ρόλο της νοτιοανατολικής πτέρυγας επανέρχεται με ένταση – και αυτή τη φορά, η Ελλάδα δεν μπαίνει στη συζήτηση με άδεια χέρια

Η Τουρκία και η «γραμμή επιρροής» στο ΝΑΤΟ

Στο εσωτερικό της Συμμαχίας, σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους, εξετάζουν σενάρια περαιτέρω ενίσχυσης της διοικητικής παρουσίας του ΝΑΤΟ στη νοτιοανατολική πτέρυγα. Η συζήτηση αφορά πιθανή αναβάθμιση ή δημιουργία νέων δομών διοίκησης στη νότια Τουρκία, με επίκεντρο την περιοχή των Αδάνων. Καμία επίσημη επιβεβαίωση δεν υπάρχει μέχρι στιγμής. Ωστόσο, το δεδομένο είναι αδιαμφισβήτητο: η Τουρκία ήδη κατέχει κομβική θέση στη συμμαχική αρχιτεκτονική. Διαθέτει υφιστάμενες νατοϊκές δομές στο έδαφός της. Και η γεωγραφική της εγγύτητα σε κρίσιμες ζώνες την καθιστά δύσκολο να αγνοηθεί.

Η Άγκυρα, αναμφίβολα, επιχειρεί σταθερά να ενισχύσει τον ρόλο της. Θέλει να γίνει ο κεντρικός διαμεσολαβητής. Ο απαραίτητος επιχειρησιακός κόμβος. Ωστόσο, αυτή η αναβάθμιση δεν είναι πολιτικά ουδέτερη. Σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η τουρκική στάση εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως σύνθετη. Συνδυάζει τον ρόλο του συμμάχου με μια εξωτερική πολιτική που συχνά κινείται αυτόνομα. Και αυτό, όπως είναι φυσικό, δημιουργεί τριγμούς.

«Ανεξαρτήτως του αν τα σενάρια για τα Άδανα θα προχωρήσουν, το δεδομένο είναι ότι η Τουρκία ήδη κατέχει κομβική θέση στη συμμαχική αρχιτεκτονική.»

Η Αλεξανδρούπολη ως ήδη ενεργός νατοϊκός κόμβος

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έχει αποκτήσει έναν ρόλο που δεν είναι πλέον θεωρητικός. Είναι επιχειρησιακά μετρήσιμος. Η Αλεξανδρούπολη έχει μετατραπεί σε βασικό σημείο μεταφοράς και υποστήριξης δυνάμεων του ΝΑΤΟ προς τα Βαλκάνια και την ανατολική Ευρώπη. Οι υποδομές λιμένα, ο σιδηροδρομικός άξονας και η γεωγραφική θέση της περιοχής δημιουργούν έναν κόμβο που ήδη χρησιμοποιείται. Και αναβαθμίζεται σταδιακά στο πλαίσιο της νέας συμμαχικής κινητικότητας. Αυτό, αναμφίβολα, μειώνει την εξάρτηση από τις διαδρομές των Στενών. Και ενισχύει τη στρατηγική ευελιξία της Συμμαχίας.

Συνεπώς, η Αθήνα δεν μπαίνει στη συζήτηση με άδεια χέρια. Αντιθέτως, σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να θέσει πιο ενεργά στο τραπέζι μια εναλλακτική πρόταση. Μια πρόταση που δεν αφορά μια διμερή ισορροπία, αλλά τη λειτουργικότητα της ίδιας της Συμμαχίας. Ο λόγος για τη δημιουργία ενός πολυεθνικού στρατηγείου στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης.

ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟ «ΧΑΡΤΙ»:

  • Ήδη λειτουργεί ως κόμβος μεταφοράς και υποστήριξης δυνάμεων του ΝΑΤΟ.
  • Διαθέτει υποδομές λιμένα, σιδηροδρομικό άξονα και γεωγραφική θέση που συνδέει Ευρώπη-Βαλκάνια-Μαύρη Θάλασσα.
  • Μειώνει την εξάρτηση από τα Στενά και ενισχύει τη στρατηγική ευελιξία.
  • Δεν απαιτεί εκ του μηδενός ανάπτυξη – οι υποδομές υπάρχουν και αναβαθμίζονται.

Το πολιτικό και γεωστρατηγικό μήνυμα

Πίσω από τις τεχνικές συζητήσεις για δομές και στρατηγεία, το διακύβευμα είναι πιο καθαρό από ποτέ. Ποιος διαμορφώνει την επόμενη μέρα της συμμαχικής ισορροπίας στη νοτιοανατολική Ευρώπη; Η Τουρκία επιδιώκει να διατηρήσει και να ενισχύσει τον κεντρικό της ρόλο. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε σταθερό στρατηγικό πλεονέκτημα. Όχι ως αντίβαρο σε τρίτους. Αλλά ως λειτουργική πρόταση για τη Συμμαχία.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πού θα τοποθετηθούν οι επόμενες νατοϊκές δομές. Είναι και ποιοι θα καθορίσουν τον τρόπο λειτουργίας τους. Και σε αυτό το πεδίο, η Αθήνα δείχνει διατεθειμένη να διεκδικήσει ρόλο. Η Αλεξανδρούπολη δεν είναι απλώς ένα αντίβαρο. Είναι μια πρόταση που βασίζεται σε ήδη υπάρχουσες υποδομές. Σε ένα ΝΑΤΟ που αναζητά μεγαλύτερη ταχύτητα, αποκέντρωση και ανθεκτικότητα, η ελληνική πρόταση έχει επιχειρησιακή λογική. Και αυτό, αναμφίβολα, είναι το ισχυρότερο επιχείρημά της.

«Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πού θα τοποθετηθούν οι επόμενες νατοϊκές δομές, αλλά και ποιοι θα καθορίσουν τον τρόπο λειτουργίας τους. Και η Ελλάδα διεκδικεί να είναι ανάμεσά τους.»

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

«Και η Πίζα γέρνει, αλλά δεν πέφτει» – Η ατάκα που ακούστηκε πριν θαφτούν όλα

Τα ψώνια από Κίνα απέκτησαν ταρίφα – και δεν είναι μόνο 3 ευρώ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
01 Ιουλίου 2026, 07:49
Από σήμερα, κάθε διαφορετικό προϊόν που μπαίνει στο καλάθι σας από Temu και Shein φέρνει ένα έξτρα κόστος – και το «καπέλο» μπορεί να γίνει πολύ βαρύ

Είναι 3 ευρώ ανά είδος, όχι ανά δέμα. Και αυτή η μικρή λεπτομέρεια είναι που θα ανεβάσει κατακόρυφα το κόστος σε όσους έχουν συνηθίσει να γεμίζουν το καλάθι τους με φθηνά προϊόντα από την άλλη άκρη του κόσμου

Το «χαράτσι» που μπήκε κιόλας στο καλάθι

Από σήμερα, 1η Ιουλίου, τα μικροδέματα που φτάνουν από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκτούν μια νέα, μόνιμη επιβάρυνση. Ο λόγος για τον νέο εισαγωγικό δασμό των 3 ευρώ που επέβαλε η ΕΕ σε όλα τα κράτη-μέλη. Το μέτρο στοχεύει ευθέως τις πλατφόρμες που κατέκλυσαν την αγορά με προϊόντα χαμηλής αξίας, όπως η Temu και η Shein. Ο αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, Σωτήρης Σαββίδης, εξήγησε στην ΕΡΤ ότι το ποσό αυτό δεν πηγαίνει στις τσέπες των πωλητών, αλλά τα εισπράττει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο στόχος είναι διπλός: να χρηματοδοτήσει τον νέο τελωνειακό νόμο που έρχεται το 2028 και να βάλει φρένο στον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Ωστόσο, η παγίδα κρύβεται στη λεπτομέρεια. Ο δασμός δεν επιβάλλεται ανά πακέτο, αλλά ανά διακριτό είδος προϊόντος. Αυτό σημαίνει ότι αν παραγγείλετε τρεις μπλούζες και δύο αξεσουάρ, θα πληρώσετε 3 ευρώ για τις μπλούζες και 3 ευρώ για τα αξεσουάρ – σύνολο 6 ευρώ. Αν προσθέσετε κι ένα βιβλίο, το ποσό ανεβαίνει στα 9 ευρώ. Με άλλα λόγια, το τελικό κόστος εξαρτάται από το πόσα διαφορετικά είδη βάλατε στο καλάθι σας. Και αυτό, αναμφίβολα, θα αναγκάσει πολλούς να ξανασκεφτούν τις αγορές τους.

«Ξεκινάει προσωρινώς αυτός ο νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβλέπει την επιβολή τέλους ανά κατηγορία προϊόντων που περιλαμβάνεται σε ένα πακέτο.»

Τι πληρώνετε, πότε και τι γίνεται αν αλλάξετε γνώμη

Ο δασμός των 3 ευρώ αποτελεί μεταβατικό μέτρο. Θα ισχύσει έως τις 30 Ιουνίου 2028. Από την 1η Ιουλίου 2028, η ΕΕ θα εφαρμόσει το κανονικό δασμολογικό καθεστώς, όπου ο φόρος θα υπολογίζεται βάσει της δασμολογικής κατηγορίας κάθε προϊόντος, ανεξάρτητα από την αξία του. Μέχρι τότε, όμως, το σύστημα είναι απλό: όσα περισσότερα είδη, τόσο μεγαλύτερη η επιβάρυνση. Και προσοχή: αν επιστρέψετε ένα προϊόν επειδή απλώς αλλάξατε γνώμη, ο δασμός δεν επιστρέφεται. Μόνο αν το προϊόν αποδειχθεί ελαττωματικό μπορείτε να διεκδικήσετε τα χρήματά σας πίσω.

Ο ΦΠΑ, εξάλλου, εξακολουθεί να ισχύει κανονικά. Καταβάλλεται είτε κατά την αγορά μέσω της πλατφόρμας (όταν χρησιμοποιείται το σύστημα IOSS), είτε κατά τον τελωνισμό. Οι νέες ρυθμίσεις δεν επηρεάζουν τις αγορές εντός Ελλάδας ή μεταξύ κρατών-μελών της ΕΕ. Εκεί, τα πράγματα παραμένουν ως έχουν. Αλλά για όσους έχουν συνηθίσει να ψωνίζουν φθηνά από την άλλη άκρη του κόσμου, το παιχνίδι αλλάζει.

ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ: ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΙΣ ONLINE ΑΓΟΡΕΣ

  • 3 ευρώ ανά είδος: όχι ανά δέμα. Αν το δέμα έχει π.χ. μπλούζες και παπούτσια, πληρώνετε 6 ευρώ.
  • Ισχύει έως το 2028: από εκεί και πέρα, πλήρες τελωνειακό καθεστώς.
  • Δεν επιστρέφεται σε περίπτωση απλής υπαναχώρησης.
  • Δεν αφορά αγορές εντός ΕΕ: τα ευρωπαϊκά καταστήματα αποκτούν πλεονέκτημα.

Η μεγάλη εικόνα: λιγότερα πακέτα από Κίνα, περισσότερες ευκαιρίες για την Ευρώπη;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έκρυψε ποτέ τον στόχο της. Θέλει να περιορίσει την εισροή προϊόντων από ασιατικές πλατφόρμες που συχνά παρακάμπτουν δασμούς και κανονισμούς ασφαλείας. Το μέτρο αυτό, αναμφίβολα, θα φέρει ένα ισχυρό πλήγμα στις πωλήσεις της Temu και της Shein. Ήδη, παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι οι καταναλωτές θα αρχίσουν να στρέφονται σε ευρωπαϊκά ηλεκτρονικά καταστήματα, όπου δεν υπάρχει αντίστοιχη επιβάρυνση. Το κατά πόσο αυτό θα συμβεί, μένει να φανεί.

Ένα είναι σίγουρο: η εποχή των ανέξοδων, μαζικών παραγγελιών από την Κίνα μπαίνει σε μια νέα φάση. Και οι καταναλωτές καλούνται να προσαρμοστούν. Είτε βάζοντας βαθύτερα το χέρι στην τσέπη, είτε αναζητώντας εναλλακτικές πιο κοντά στην πόρτα τους.

«Το κόστος αυτό το εισπράττει η Ευρωπαϊκή Ένωση για να χρηματοδοτήσει την επόμενη φάση του νόμου από το 2028. Τότε θα έχουμε πλήρη ισονομία για όσους δραστηριοποιούνται εντός ΕΕ.»

 

Το diesel παίρνει φωτιά, η βενζίνη τσιμπιέται – και ο Ιούλιος μπαίνει με ανάποδο γκάζι

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
01 Ιουλίου 2026, 08:18
Η επιδότηση των 15 λεπτών τελείωσε και το πετρέλαιο κίνησης ανεβαίνει κατακόρυφα – Αναλυτικές προβλέψεις για τις τιμές μέχρι το Σάββατο

Την ώρα που η τιμή του brent παραμένει ίδια με πριν από τον πόλεμο, η αντλία γράφει νούμερα που ζαλίζουν – και το πετρέλαιο κίνησης παίρνει την ανηφόρα

Το τέλος της επιδότησης και η άμεση επίπτωση

Από σήμερα, 1η Ιουλίου, η κρατική επιδότηση των 15 λεπτών στο πετρέλαιο κίνησης αποτελεί παρελθόν. Η κυβέρνηση δεν την παράτεινε. Και η αντλία αντέδρασε αμέσως. Η μέση πανελλαδική τιμή του diesel, που βρισκόταν στο 1,61 ευρώ, αναμένεται να σκαρφαλώσει σήμερα στο 1,76 ευρώ. Με άλλα λόγια, οι οδηγοί θα πληρώνουν 15 λεπτά παραπάνω ανά λίτρο. Πρόκειται για μια αύξηση που έρχεται σε μια περίοδο που η τιμή του αργού πετρελαίου (brent) παραμένει στα 73 δολάρια το βαρέλι. Δηλαδή, στα ίδια επίπεδα με την προπολεμική περίοδο. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο.

Παράλληλα, και η αμόλυβδη βενζίνη δεν μένει ανεπηρέαστη. Η μέση πανελλαδική τιμή της αναμένεται να ανέβει κατά ένα λεπτό, από το 1,92 ευρώ στο 1,93 ευρώ το λίτρο. Στα μεγάλα αστικά κέντρα, η βενζίνη κινείται από 1,83 έως 1,90 ευρώ. Στην Αμοργό, όμως, αγγίζει τα 2,20 ευρώ. Στη Νάξο, τα 2,12 ευρώ. Και στο βόρειο Αιγαίο φλερτάρει με τα 2 ευρώ. Αναμφίβολα, η γεωγραφία καθορίζει την τσέπη. Και οι νησιώτες το γνωρίζουν καλά.

«Την περίοδο προ πολέμου, η μέση πανελλαδική τιμή του πετρελαίου κίνησης ήταν 1,55 ευρώ με το brent στα 73 δολάρια. Σήμερα, με την ίδια τιμή brent, το diesel φτάνει το 1,77 ευρώ.»

Το παράδοξο της αγοράς και οι προβλέψεις μέχρι το Σάββατο

Παράγοντες της αγοράς αποδίδουν αυτή την απόκλιση στην κερδοσκοπία στα διυλισμένα προϊόντα. Το φαινόμενο παρατηρείται τόσο στη βενζίνη όσο και στο πετρέλαιο κίνησης. Και δείχνει ότι η τιμή στην αντλία δεν ακολουθεί πάντα την τιμή του αργού. Εξάλλου, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδας, Μιχάλης Κιούσης, εξηγεί ότι η αύξηση λόγω της κατάργησης της επιδότησης δεν θα περάσει άμεσα σε όλα τα πρατήρια. Στα μεγάλα αστικά κέντρα θα φανεί από σήμερα μέχρι το Σάββατο. Στα νησιά, ωστόσο, θα χρειαστούν περίπου δέκα ημέρες.

Οι προβλέψεις για τις επόμενες ημέρες δείχνουν συνεχείς μικρές αυξήσεις. Σήμερα, Τετάρτη, η βενζίνη ανεβαίνει κατά 1 λεπτό και το diesel κατά 16 λεπτά (1 λεπτό συν την απώλεια της επιδότησης). Την Πέμπτη, η βενζίνη μένει σταθερή, αλλά το diesel τσιμπάει μισό λεπτό. Την Παρασκευή, η βενζίνη ανεβαίνει κατά 0,65 λεπτά και το diesel κατά 1 λεπτό. Το Σάββατο, η βενζίνη μένει αμετάβλητη, ενώ το diesel αυξάνεται κατά μισό λεπτό. Με άλλα λόγια, το πετρέλαιο κίνησης θα παίρνει συνεχώς την ανηφόρα.

ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΕΩΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ:

  • Τετάρτη 1/7: Βενζίνη +1 λεπτό, Diesel +16 λεπτά (1 λεπτό + 15 λεπτά κατάργηση επιδότησης).
  • Πέμπτη 2/7: Βενζίνη αμετάβλητη, Diesel +0,5 λεπτά.
  • Παρασκευή 3/7: Βενζίνη +0,65 λεπτά, Diesel +1 λεπτό.
  • Σάββατο 4/7: Βενζίνη αμετάβλητη, Diesel +0,5 λεπτά.

Το σενάριο της ελπίδας και η σκιά της κερδοσκοπίας

Υπάρχει, ωστόσο, και ένα σενάριο που φέρνει αισιοδοξία. Ο τέως πρόεδρος του Συνδέσμου Πρατηριούχων και Εμπόρων Καυσίμων, Γιώργος Ασμάτογλου, εκτιμά ότι αν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για τα Στενά του Ορμούζ, η τιμή του brent θα μπορούσε να πέσει στα 68 δολάρια το βαρέλι. Σε αυτή την περίπτωση, η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης θα μπορούσε να υποχωρήσει στο 1,80 ευρώ το λίτρο. Και το πετρέλαιο κίνησης θα έπεφτε στο 1,65 με 1,66 ευρώ, από 1,77 ευρώ που προβλέπεται σήμερα.

Συνεπώς, η πορεία των τιμών δεν είναι προδιαγεγραμμένη. Εξαρτάται από τις διεθνείς εξελίξεις. Αλλά και από την ικανότητα της πολιτείας να ελέγξει τα φαινόμενα κερδοσκοπίας. Προς το παρόν, πάντως, ο Ιούλιος μπαίνει με ανάποδο γκάζι. Και οι οδηγοί καλούνται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.

«Αν επιτευχθεί συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν για τα Στενά του Ορμούζ, η βενζίνη μπορεί να πέσει στο 1,80 ευρώ και το diesel στο 1,65 ευρώ. Αλλά αυτό είναι ακόμα σενάριο.»

«Άφησα πίσω το παιδί μου και τον σύντροφό μου» – και το 112 είχε ήδη χτυπήσει

Η ΝΔ προηγείται με 14 μονάδες – αλλά το 26,8% δεν είναι λόγος πανηγυρισμού

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
30 Ιουνίου 2026, 20:29
Η δημοσκόπηση της Marc δείχνει άνοιγμα της ψαλίδας, ωστόσο κανένα κόμμα δεν ξεπερνά το 27% στην πρόθεση ψήφου – και τα νέα κόμματα μπαίνουν δυναμικά στο παιχνίδι

Η ΕΛΑΣ παγιώνεται στη δεύτερη θέση, η Ελπίδα πιάνει το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ καθηλώνεται στο 1,1% – και ο Μητσοτάκης βλέπει το 30,5% ως ταβάνι

Η εικόνα της πρόθεσης ψήφου

Η δημοσκόπηση της Marc για λογαριασμό του ΑΝΤ1 αποτυπώνει ένα πολιτικό σκηνικό όπου η Νέα Δημοκρατία διατηρεί σαφές προβάδισμα. Στην πρόθεση ψήφου, το κυβερνών κόμμα συγκεντρώνει 26,8%. Ακολουθεί η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα με 14,3%. Η διαφορά αγγίζει τις 12,5 μονάδες. Ωστόσο, το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού. Κανένα κόμμα δεν ξεπερνά το 27%. Και αυτό, αναμφίβολα, δείχνει μια κοινωνία που ψάχνει ακόμα τον εκφραστή της.

Στην τρίτη θέση, ισοβαθμούν το ΠΑΣΟΚ και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού με 9,2%. Πρόκειται για μια εξέλιξη που πληγώνει τη Χαριλάου Τρικούπη. Η Ελπίδα, παρά την εσωτερική κρίση και τις αποχωρήσεις, καταφέρνει να πιάσει το ιστορικό κόμμα της Κεντροαριστεράς. Από εκεί και πέρα, η Ελληνική Λύση ακολουθεί με 6,1%, το ΚΚΕ με 5,9% και η Πλεύση Ελευθερίας με 4,6%. Ο ΣΥΡΙΖΑ καθηλώνεται στο 1,1%, οι Δημοκράτες-ΠΚ του Στέφανου Κασσελάκη στο 1,2%. Η εικόνα αυτή, αναμφίβολα, δείχνει ότι ο χώρος της πρώην αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει διαλυθεί.

«Η

 ΝΔ προηγείται με 14 μονάδες στην εκτίμηση ψήφου, αλλά το 30,5% δεν είναι πλειοψηφία. Είναι απλώς το λιγότερο κακό σε ένα κατακερματισμένο τοπίο.»

Η εκτίμηση ψήφου και η καταλληλότητα για την πρωθυπουργία

Στην εκτίμηση ψήφου, η διαφορά διευρύνεται ακόμη περισσότερο. Η ΝΔ φτάνει το 30,5%, η ΕΛΑΣ το 16,5%. Η απόσταση εκτοξεύεται στις 14 μονάδες. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι το 30,5% απέχει πολύ από την αυτοδυναμία. Και σε ένα ενδεχόμενο εκλογών, οι συνεργασίες θα είναι μονόδρομος για όλους. Επιπλέον, το ΠΑΣΟΚ και η Ελπίδα ισοβαθμούν ξανά στο 10,5%. Η Ελληνική Λύση ανεβαίνει στο 7%, το ΚΚΕ στο 6,5%, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας φτάνει το 5,3%.

Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται με 30,2%. Ο Αλέξης Τσίπρας ακολουθεί με 15,6%. Η διαφορά είναι σχεδόν διπλάσια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η Μαρία Καρυστιανού καταγράφει 7,8%, ξεπερνώντας τον Νίκο Ανδρουλάκη που περιορίζεται στο 5,4%. Πρόκειται για ένα εύρημα που δείχνει ότι η πρόεδρος της Ελπίδας κερδίζει προσωπική αποδοχή, παρά την εσωστρέφεια στο κόμμα της. Ακολουθούν η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 5%, ο Κυριάκος Βελόπουλος με 4,5% και ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 3,3%. Ο Στέφανος Κασσελάκης συγκεντρώνει μόλις 1,5%, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αποδόμηση του εγχειρήματός του.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ MARC:

  • Η ΝΔ προηγείται με 26,8% στην πρόθεση ψήφου και 30,5% στην εκτίμηση ψήφου.
  • Η ΕΛΑΣ παγιώνεται στη δεύτερη θέση με 14,3% (πρόθεση) και 16,5% (εκτίμηση).
  • Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία ισοβαθμεί με το ΠΑΣΟΚ στο 9,2%.
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ καθηλώνεται στο 1,1%, οι Δημοκράτες-ΠΚ στο 1,2%.
  • Ο Μητσοτάκης προηγείται στην καταλληλότητα με 30,2%, ο Τσίπρας ακολουθεί με 15,6%.

Τα νέα κόμματα και το στοίχημα της αποδοχής

Η δημοσκόπηση της Marc κατέγραψε και τις πρώτες εντυπώσεις για τα δύο νέα κόμματα. Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα εμφανίζει μια σχετικά θετική υποδοχή. Το 48,2% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι έχει θετική ή μάλλον θετική γνώμη για το νέο σχήμα. Αντίθετα, το 51,8% εκφράζει αρνητική ή μάλλον αρνητική άποψη. Πρόκειται για μια εικόνα που δείχνει ότι η ΕΛΑΣ διχάζει, αλλά διαθέτει μια υπολογίσιμη βάση αποδοχής.

Από την άλλη πλευρά, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού καταγράφει 42,3% θετικές γνώμες και 57,7% αρνητικές. Η διαφορά είναι μεγαλύτερη, αλλά το ποσοστό αποδοχής παραμένει σημαντικό για ένα κόμμα που ταλανίστηκε από εσωτερικές κρίσεις. Εξάλλου, το γεγονός ότι ισοβαθμεί με το ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου δείχνει ότι η κ. Καρυστιανού διαθέτει ακόμα ακροατήριο. Το στοίχημα για εκείνη είναι να το διατηρήσει.

«Το 26,8% της ΝΔ δεν είναι λόγος πανηγυρισμού. Είναι απλώς το μεγαλύτερο κομμάτι σε ένα πολιτικό παζλ που παραμένει κατακερματισμένο. Και σε έναν κατακερματισμένο χάρτη, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής.»

Τους ειδοποίησαν στο παρά πέντε – και τώρα η πολυκατοικία είναι μια άμορφη μάζα

Το 112 χτύπησε ξανά στην Κορινθία – και η φωτιά πλησιάζει σπίτια

Ο Κουτσούμπας ρωτά και η ερώτηση πονάει

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
30 Ιουνίου 2026, 16:28
Ο γγ του ΚΚΕ ανέβασε βίντεο στο TikTok και ρώτησε τι είναι πιο δύσκολο να βρεις: λαγοκέφαλο στην παραλία ή σπίτι κάτω από 500 ευρώ. Και η απάντηση δεν είναι αυτονόητη.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας χτύπησε εκεί που πονάει: στην τσέπη και στην καθημερινότητα. Και το TikTok αποδείχθηκε το πιο αιχμηρό όπλο του

Ο «πόλεμος» που σκοτώνει μισθούς, όχι ακρίβεια

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας ανέβηκε στο TikTok. Και δεν το έκανε για να χορέψει. Ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ διάλεξε την πλατφόρμα που βλέπουν οι νέοι για να μιλήσει για το πιο καυτό θέμα της εποχής: την ακρίβεια. «Η κυβέρνηση μιλά για πόλεμο κατά της ακρίβειας. Το μόνο χτύπημα, όμως, που καταφέρνει, είναι ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη όσων θησαυρίζουν καθημερινά σε βάρος μας», είπε χαρακτηριστικά. Και πρόσθεσε με νόημα: «Στον πόλεμο κατά της ακρίβειας, τα πυρά πέφτουν πάντα στον λαό».

Με άλλα λόγια, ο κ. Κουτσούμπας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι όχι μόνο αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, αλλά ότι την τροφοδοτεί. Και το επιχείρημά του στηρίζεται σε μια απλή διαπίστωση: όταν ο μισθός τελειώνει στις 15 του μήνα, όταν το ενοίκιο ή το δάνειο καταπίνει τον μισό μισθό, όταν ο πολίτης σκέφτεται αν θα γεμίσει το ψυγείο ή το ρεζερβουάρ, τότε δεν φταίει η κακή τύχη. «Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών», τόνισε.

«Τι είναι πιο δύσκολο να βρεις; Λαγοκέφαλο σε παραλία ή σπίτι κάτω από 500 ευρώ;»

Η στέγη ως πεδίο μάχης

Ο κ. Κουτσούμπας δεν έμεινε μόνο στην καταγγελία. Έδωσε και ραντεβού. Την Τετάρτη 1η Ιουλίου, στις 20:00, το ΚΚΕ οργανώνει εκδήλωση στην Πλατεία Πλυτά, στο κέντρο της Αθήνας. Το θέμα είναι το δικαίωμα στη στέγη. Και ο γγ του ΚΚΕ ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να μιλήσουν για «τούβλα και τσιμέντα». Θα μιλήσουν για το αν ένας νέος άνθρωπος, ένας εργαζόμενος, μπορεί να ζήσει χωρίς να δουλεύει μόνο για το ενοίκιο. «Η στέγη δεν είναι ακίνητο. Είναι ζωή», υπογράμμισε.

Αναμφίβολα, η ερώτηση που έκλεισε το βίντεό του ήταν αυτή που έκοψε την ανάσα. «Τι είναι πιο δύσκολο να βρεις; Λαγοκέφαλο σε παραλία ή σπίτι κάτω από 500 ευρώ;» Μια ερώτηση που συνδυάζει την επικαιρότητα –με το πρόσφατο περιστατικό δαγκώματος λουόμενου από λαγοκέφαλο– με τη σκληρή πραγματικότητα της αγοράς ακινήτων. Σε μια χώρα όπου τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί και οι τιμές των ακινήτων παραμένουν απλησίαστες, το δίλημμα του κ. Κουτσούμπα δεν είναι ρητορικό. Είναι υπαρξιακό.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ:

  • Η κυβέρνηση αποτυγχάνει στον «πόλεμο κατά της ακρίβειας» – τα πυρά πέφτουν πάντα στον λαό.
  • Το ενοίκιο ή το δάνειο καταπίνει τον μισό μισθό – είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.
  • Κάλεσμα στην εκδήλωση του ΚΚΕ για το δικαίωμα στη στέγη, την Τετάρτη 1η Ιουλίου στην Πλατεία Πλυτά.
  • «Η στέγη δεν είναι ακίνητο. Είναι ζωή. Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Το TikTok, η πολιτική και ο λαγοκέφαλος

Η επιλογή του κ. Κουτσούμπα να ανεβάσει το βίντεο στο TikTok δεν είναι τυχαία. Η πλατφόρμα έχει γίνει το νέο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Και ο γγ του ΚΚΕ το γνωρίζει. Με μια ερώτηση που συνδυάζει το χιούμορ με την οργή, κατάφερε να κάνει αυτό που πολλοί πολιτικοί προσπαθούν και αποτυγχάνουν: να μιλήσει στη γλώσσα των νέων. Και να τους θυμίσει ότι η ακρίβεια δεν είναι ένας αριθμός σε ένα δελτίο ειδήσεων. Είναι η καθημερινότητά τους. Είναι το ενοίκιο που δεν βγαίνει. Είναι το ψυγείο που μένει άδειο. Είναι η ζωή που αναβάλλεται.

«Όταν ο μισθός τελειώνει στις 15 του μήνα, όταν το ενοίκιο καταπίνει τον μισό μισθό, δε φταίει η κακή τύχη. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που αντιμετωπίζουν τις ανάγκες μας ως κόστος.»

Η Βουλή έβγαλε το… «πράσινο φως» για να δικαστεί η Κωνσταντοπούλου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
30 Ιουνίου 2026, 16:47
Με 173 «ναι», η Ολομέλεια άνοιξε τον δρόμο στη Δικαιοσύνη για τρεις υποθέσεις. Η ίδια μιλά για «ενορχηστρωμένη δίωξη», η ΝΔ για «καθαρά δικηγορική δραστηριότητα»

Τρεις δικογραφίες για προσωπικά δεδομένα, μία βαριά πολιτική αντιπαράθεση και μία ψηφοφορία που ήρθε να ρίξει λάδι στη φωτιά

Η ψηφοφορία και τα επεισόδια πίσω από τους αριθμούς

Η Ολομέλεια της Βουλής αποφάσισε κατά πλειοψηφία την άρση της ασυλίας της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωής Κωνσταντοπούλου. Στην ονομαστική ψηφοφορία, 173 βουλευτές ψήφισαν «υπέρ», 36 «κατά» και 27 δήλωσαν «παρών», σε σύνολο 236 παρόντων. Συνεπώς, ο δρόμος για τη Δικαιοσύνη άνοιξε. Ωστόσο, η συζήτηση που προηγήθηκε έδειξε ότι αυτή η υπόθεση δεν αφορά απλώς τρεις δικογραφίες. Αφορά μια βαθιά πολιτική κόντρα που ξεκίνησε στη Λάρισα και έφτασε μέχρι το κοινοβούλιο.

Και οι τρεις δικογραφίες σχετίζονται με παραβάσεις του νόμου περί προσωπικών δεδομένων. Ωστόσο, οι συνθήκες υπό τις οποίες σχηματίστηκαν διαφέρουν. Η πρώτη προέκυψε από αναφορά μιας δικαστικής γραμματέως στη Λάρισα, η οποία κατήγγειλε ότι η κ. Κωνσταντοπούλου την κινηματογράφησε εντός του Δικαστικού Μεγάρου στις 20 Μαρτίου 2026. Η δεύτερη αφορά έκθεση αστυνομικού που κατήγγειλε το ίδιο περιστατικό. Η τρίτη, πάλι, σχηματίστηκε από έκθεση τριών αστυνομικών για επεισόδιο στην είσοδο του συγκροτήματος «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου διεξάγεται η δίκη για τα Τέμπη, την 1η Απριλίου 2026.

«Αυτές οι δικογραφίες σχηματίστηκαν σε αντίποινα, κατά παραγγελία του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη.»

Το «μέτωπο» της Λάρισας και η πολιτική αντεπίθεση

Η κ. Κωνσταντοπούλου πέρασε στην αντεπίθεση. Υποστήριξε ότι η πρώτη δικογραφία είναι «αστεία» και «εξοικονομήθηκε εκ των υστέρων» για να φιλοτεχνηθεί ένα δήθεν αδίκημα. Συνέδεσε την υπόθεση με την προσπάθεια γονέων και συγγενών να αποκτήσουν πρόσβαση σε οπτικοακουστικό υλικό που, όπως είπε, έκρυβαν δύο πραγματογνώμονες «στα συρτάρια τους». Μάλιστα, κατηγόρησε ευθέως τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη ότι αυτός έδωσε την «παραγγελία» για τη δικογραφία.

Για την αστυνομικό που την κατήγγειλε, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αποκάλυψε ότι είναι στέλεχος της ΝΔ και υποψήφια στη Λάρισα, ενώ την κατηγόρησε ότι την εμπόδισε να εισέλθει στη δικαστική αίθουσα. «Δεν υπηρετεί καν στα δικαστήρια ή τη Λάρισα. Την έφεραν εκεί για να με εμποδίσουν», είπε χαρακτηριστικά. Τέλος, υπεραμύνθηκε της κινηματογράφησης λέγοντας ότι «και την βιντεοσκόπησα, γιατί παραβίασε το καθήκον της», ενώ αναρωτήθηκε αν οι αρχές θα διώξουν και τα Μέσα που δημοσιοποίησαν τα ίδια βίντεο.

Οι υπόλοιποι παίκτες στο σημερινό «επεισόδιο»

Η ΝΔ έστρεψε τη συζήτηση στη νομική της διάσταση. Ο κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος, Στράτος Σιμόπουλος, επέμεινε ότι τα αιτήματα αφορούν τη «δράση της ως δικηγόρου και τίποτε άλλο», κάνοντας σαφή διάκριση από την πολιτική της ιδιότητα. Από την άλλη, το ΚΚΕ και η «Νίκη» τάχθηκαν κατά της άρσης της ασυλίας. Ο Νίκος Καραθανασόπουλος ξεκαθάρισε ότι το ΚΚΕ δεν τοποθετείται «ευκαιριακά», ενώ ο Γιώργος Ρούντας από τη «Νίκη» έκανε λόγο για «πνεύμα πολιτικής εκδίκησης». Τέλος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Πλεύσης Ελευθερίας, Αλέξανδρος Καζαμίας, υποστήριξε ότι πρόκειται για «ενορχηστρωμένη προσπάθεια πολιτικής δίωξης» που συνδέεται άμεσα με την υπόθεση των Τεμπών και την προσπάθεια της κυβέρνησης να προστατεύσει τον εαυτό της.

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, η Ολομέλεια αποφάσισε και την άρση της ασυλίας του βουλευτή της «Νίκης» Τάσου Οικονομόπουλου. Ο ίδιος το είχε ζητήσει. Η υπόθεση αφορά μια φωτιά που προκλήθηκε στο σπίτι του κατά την αδέξια αλλαγή φιάλης υγραερίου. Σε αυτή την περίπτωση, 226 βουλευτές ψήφισαν «υπέρ», 4 «κατά» και 6 «παρών». Με άλλα λόγια, η συναίνεση ήταν σχεδόν καθολική.

ΣΕ ΤΙ ΑΦΟΡΟΥΝ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ:

  • Αναφορά δικαστικής γραμματέως Λάρισας για παράβαση προσωπικών δεδομένων και παραβίαση απορρήτου στο Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας (20/3/2026).
  • Έκθεση αστυνομικού για παράβαση προσωπικών δεδομένων στο ίδιο περιστατικό.
  • Έκθεση τριών αστυνομικών για παράβαση προσωπικών δεδομένων στην είσοδο του συγκροτήματος «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ» στη δίκη των Τεμπών (1/4/2026).

«Αυτές οι δικογραφίες δεν είναι ικανές να με κάμψουν. Τις έχει διαβιβάσει ο “καλός” σας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, αλλά εγώ συνεχίζω.»

Η Χαμάς πάει Κάιρο, αλλά τα όπλα τα κρατά σφιχτά

ΔΙΕΘΝΗ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
30 Ιουνίου 2026, 14:41
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Ο Τζαμπαρίν ηγείται της αποστολής, οι Αιγύπτιοι μεσολαβούν, αλλά η δεύτερη φάση της εκεχειρίας σκοντάφτει πάνω σε έναν τοίχο: τον αφοπλισμό

Μια επίσκεψη με βαριά ατζέντα

Μια αντιπροσωπεία της Χαμάς έφτασε σήμερα το πρωί στο Κάιρο. Επικεφαλής της είναι ο Ζαχέρ Τζαμπαρίν, ο ηγέτης της οργάνωσης στη Δυτική Όχθη. Ο ανώτερος αξιωματούχος της Χαμάς, Ταχέρ αλ-Νούνου, ανακοίνωσε την άφιξή της με γραπτή δήλωση. Οι συνομιλίες ξεκινούν άμεσα με Αιγύπτιους αξιωματούχους και άλλους μεσολαβητές. Στο τραπέζι πέφτει ένα βαρύ θέμα: η κατάπαυση του πυρός στη Γάζα. Ωστόσο, η ατζέντα δεν είναι απλή. Η Χαμάς θέτει τις δικές της προτεραιότητες. Ζητά να σταματήσουν οι ισραηλινές παραβιάσεις της εκεχειρίας. Ζητά ανοικοδόμηση νοσοκομείων, αρτοποιείων και υποδομών. Και κυρίως, θέλει να ολοκληρώσει τις συζητήσεις για τον οδικό χάρτη της δεύτερης φάσης.

Αυτή η δεύτερη φάση, ωστόσο, περιλαμβάνει τον πυρήνα της διαφωνίας. Το σχέδιο Τραμπ προβλέπει ρητά τον αφοπλισμό της Χαμάς και τη μεταβίβαση της διακυβέρνησης στη Λωρίδα της Γάζας στην Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Γάζας (NCAG). Και εδώ ακριβώς κολλάει η διαπραγμάτευση. Ο απεσταλμένος του Συμβουλίου Ειρήνης, Νικολάι Μλαντένοφ, επαναλαμβάνει εδώ και μήνες το ίδιο πράγμα. Η Χαμάς αρνείται να παραδώσει τα όπλα της. Αυτό αποτελεί το κύριο εμπόδιο για να εισέλθει η NCAG στη Γάζα.

«Η Χαμάς επιδιώκει να καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις για τον αφοπλισμό. Και από την άλλη, το Ισραήλ δεν τηρεί την πρώτη φάση της εκεχειρίας.»

Ένα παιχνίδι καθυστερήσεων και αμοιβαίων καταγγελιών

Διπλωμάτες από τις χώρες που μεσολαβούν – την Αίγυπτο, το Κατάρ και την Τουρκία – μίλησαν στους Times of Israel. Και περιέγραψαν ένα σκηνικό αδιεξόδου. Η Χαμάς, λένε, επιδιώκει συστηματικά να καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις για τον αφοπλισμό. Δεν θέλει να συζητήσει σοβαρά το ενδεχόμενο να παραδώσει τα όπλα. Την ίδια στιγμή, όμως, επισημαίνουν και ένα άλλο μεγάλο εμπόδιο. Το Ισραήλ αρνείται να τηρήσει τους όρους της πρώτης φάσης της εκεχειρίας, που συμφωνήθηκε τον Οκτώβριο του 2025. Με άλλα λόγια, καμία πλευρά δεν δείχνει διατεθειμένη να κάνει το πρώτο βήμα.

Συνεπώς, η αποστολή του Τζαμπαρίν στο Κάιρο μοιάζει περισσότερο με μια κίνηση τακτικής. Η Χαμάς δείχνει ότι συζητά. Αλλά την ίδια στιγμή, κρατά τα όπλα της και περιμένει. Και η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί, γνωρίζοντας ότι χωρίς αφοπλισμό, η δεύτερη φάση της εκεχειρίας θα παραμείνει στα χαρτιά.

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΕΜΠΟΔΙΑ:

  • Η Χαμάς αρνείται να παραδώσει τα όπλα της – βασική προϋπόθεση για τη δεύτερη φάση της εκεχειρίας και την είσοδο της NCAG στη Γάζα.
  • Το Ισραήλ δεν τηρεί τους όρους της πρώτης φάσης της εκεχειρίας του Οκτωβρίου 2025, σύμφωνα με διπλωμάτες των χωρών που μεσολαβούν.

Το Κάιρο περιμένει απαντήσεις

Οι συνομιλίες στο Κάιρο μόλις ξεκίνησαν. Ωστόσο, κανείς δεν περιμένει άμεση πρόοδο. Οι θέσεις είναι παγιωμένες. Η Χαμάς ζητά ανοικοδόμηση και τέλος στις ισραηλινές επιχειρήσεις. Το Ισραήλ ζητά αφοπλισμό. Και οι μεσολαβητές προσπαθούν να γεφυρώσουν ένα χάσμα που μοιάζει αγεφύρωτο. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι η Χαμάς στέλνει τον ηγέτη της στη Δυτική Όχθη στο Κάιρο δείχνει ότι κάτι κινείται. Ίσως όχι αρκετά γρήγορα. Αλλά ο διάλογος, έστω και προσχηματικός, συνεχίζεται. Και σε μια περιοχή που φλέγεται, αυτό από μόνο του είναι μια μικρή είδηση.

«Η Χαμάς αρνείται να παραδώσει τα όπλα. Το Ισραήλ δεν τηρεί την εκεχειρία. Και οι μεσολαβητές κοιτάζονται μεταξύ τους.»

Το Βερολίνο βάζει βέτο στον προϋπολογισμό των Βρυξελλών – και ζητά πίσω 400 δισ.

ΔΙΕΘΝΗ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
30 Ιουνίου 2026, 15:31
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Ο Μερτς είχε προειδοποιήσει. Το ποσό είναι πολύ μεγάλο. Τώρα, ένα εσωτερικό έγγραφο αποκαλύπτει ότι η Γερμανία δεν αστειεύεται

Ένα «όχι» που ταρακουνά τις Βρυξέλλες

Ο Φρίντριχ Μερτς το ξεκαθάρισε από τη Σύνοδο Κορυφής. «Το ποσό είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να το ξαναδούμε». Τώρα, ένα εσωτερικό κυβερνητικό έγγραφο που είδε το Reuters έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η Γερμανία δεν διαπραγματεύεται απλώς. Απειλεί. Το Βερολίνο ζητά περικοπή 400 δισεκατομμυρίων ευρώ από τον προτεινόμενο προϋπολογισμό των 2 τρισ. ευρώ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και προειδοποιεί ευθέως: «Όπως έχει διαμορφωθεί, μια συμφωνία είναι αδύνατη».

Η γερμανική κυβέρνηση χαρακτηρίζει τα τρέχοντα σχέδια «αβάσταχτα οικονομικά». Και εξηγεί γιατί. Ακόμη και με την περικοπή των 400 δισ. που προτείνει, ο επόμενος επταετής προϋπολογισμός θα είναι 27% μεγαλύτερος από τον τρέχοντα. Αυτό σημαίνει ότι η ετήσια συνεισφορά της Γερμανίας θα εκτοξευθεί πάνω από τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Και το Βερολίνο, ως ο μεγαλύτερος καθαρός συνεισφέρων στον προϋπολογισμό της ΕΕ, δεν δείχνει διατεθειμένο να υπογράψει μια λευκή επιταγή.

«Όπως έχει διαμορφωθεί ο προϋπολογισμός, μια συμφωνία είναι αδύνατη» – το γερμανικό τελεσίγραφο που αλλάζει τα δεδομένα.

Γιατί ο Μερτς βιάζεται τόσο πολύ

Ο καγκελάριος Μερτς δεν ζητά απλώς περικοπές. Ζητά ταχύτητα. Προέτρεψε τα κράτη μέλη να επιτύχουν μια συμφωνία φέτος. Θέλει να διασφαλίσει βεβαιότητα σχεδιασμού πριν από την έναρξη ισχύος του προϋπολογισμού τον Ιανουάριο του 2028. Και ο λόγος είναι προφανής. Το 2027 επίκεινται σημαντικές εκλογές στη Γαλλία, την Πολωνία και την Ιταλία. Αν η συμφωνία καθυστερήσει, θα μπλέξει με προεκλογικές σκοπιμότητες. Και τότε, η διαπραγμάτευση θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη.

Αναμφίβολα, η γερμανική στάση σηματοδοτεί μια δύσκολη μάχη μπροστά. Το Βερολίνο δεν ζητά μόνο λιγότερα χρήματα. Ζητά και μια διαφορετική λογική. Δεν αποδέχεται ότι ο προϋπολογισμός πρέπει να διογκώνεται διαρκώς. Και το μήνυμα που στέλνει είναι σαφές: η Γερμανία δεν θα πληρώσει μόνη της για τις φιλοδοξίες των Βρυξελλών.

ΤΙ ΖΗΤΑ ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ:

  • Περικοπή 400 δισ. ευρώ από τον προτεινόμενο προϋπολογισμό των 2 τρισ. ευρώ.
  • Ακόμη και με την περικοπή, ο προϋπολογισμός θα είναι 27% μεγαλύτερος από τον τρέχοντα (1,3 τρισ.).
  • Η ετήσια συνεισφορά της Γερμανίας θα ξεπεράσει τα 50 δισ. ευρώ.
  • Συμφωνία πριν από το τέλος του 2026, για να αποφευχθούν οι εκλογικές αναταράξεις του 2027.

Το φάντασμα του 2027

Οι εκλογές του 2027 στη Γαλλία, την Πολωνία και την Ιταλία ρίχνουν βαριά σκιά στις διαπραγματεύσεις. Αν η συμφωνία για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο δεν κλείσει φέτος, θα παρασυρθεί στον προεκλογικό στρόβιλο. Και τότε, οι εθνικές σκοπιμότητες θα υπερισχύσουν της ευρωπαϊκής λογικής. Ο Μερτς το ξέρει. Γι’ αυτό πιέζει. Θέλει να τελειώνει με το θέμα πριν μπουν οι χώρες σε προεκλογική τροχιά.

Συνεπώς, το επόμενο εξάμηνο θα είναι κρίσιμο. Οι Βρυξέλλες καλούνται να πείσουν το Βερολίνο. Και το Βερολίνο καλείται να αποδείξει ότι η λιτότητα δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ανάγκη. Η μάχη μόλις ξεκίνησε. Και ο χρόνος μετρά αντίστροφα.

«Ακόμη και με περικοπή 400 δισ., ο προϋπολογισμός θα είναι 27% μεγαλύτερος. Η Γερμανία λέει “nein” – και οι Βρυξέλλες καλούνται να απαντήσουν.»

Οι ειδικοί μιλούν: Τα θεμέλια «χτύπησαν» και η ηλικία του κτιρίου αποδείχθηκε μοιραία

Μια ολόκληρη πολυκατοικία σωριάστηκε στην οδό Αλκμήνης – και τώρα ψάχνουν μία γυναίκα

Πολυκατοικία κατέρρευσε στα Πετράλωνα 1 γυναίκα αγνοούμενη!

1...515253...221Σελίδα 52 από 221