Αρχική Blog Σελίδα 53

Η πολιτική είναι θέατρο και το κοινό αρχίζει να χασμουριέται

ΓΝΩΜΗ / ΑΝΑΛΥΣΗ
30 Ιουνίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Αποχωρήσεις, ανακατατάξεις, νέοι σχηματισμοί. Τα βλέπεις όλα σαν ξεχωριστά επεισόδια. Κι όμως, κάποιος γράφει το σενάριο – και δεν σου έχει δώσει ακόμα το φινάλε

Το παιχνίδι που παίζεται μπροστά σου

Κάθε πολιτική περίοδος κρύβει δύο επίπεδα. Το ένα το βλέπεις. Το άλλο το μαντεύεις. Τα ΜΜΕ σου σερβίρουν αποχωρήσεις, ανακατατάξεις, νέους σχηματισμούς και εσωτερικές εντάσεις σαν αυτοτελή επεισόδια. Εσύ τα βλέπεις το ένα μετά το άλλο. Λες και το καθένα υπακούει στη δική του λογική. Λες και τίποτα δεν συνδέεται με τίποτα. Ωστόσο, αυτή η εικόνα μάλλον αποτελεί μόνο την επιφάνεια. Και στην πολιτική, η επιφάνεια σπάνια λέει όλη την αλήθεια.

Αναρωτιέμαι συχνά τι θα συνέβαινε αν όλα αυτά δεν τα γεννούσαν απλώς μεμονωμένες πολιτικές επιλογές. Αν, αντίθετα, τα τροφοδοτούσε μια διαδικασία που συνεχώς αναδιατάσσει δυνάμεις. Εκεί όπου άνθρωποι δοκιμάζονται. Αλλάζουν ρόλοι. Και ισορροπίες γλιστρούν σταδιακά προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Σε ένα τέτοιο σενάριο, τίποτα δεν προκύπτει τυχαία. Επιπλέον, η ανάδειξη νέων στελεχών παύει να αφορά απλώς την ανανέωση. Γίνεται μια φάση πολιτικής φθοράς και επανατοποθέτησης. Οι νέοι παίκτες λειτουργούν ως δοκιμαστικά σχήματα. Τους ρίχνουν σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης. Και μετά περιμένουν να δουν ποιος θα επιβιώσει. Οι περισσότεροι δεν τα καταφέρνουν. Λίγοι μένουν στο προσκήνιο. Έτσι παίζεται πάντα αυτό το παιχνίδι.

«Η έννοια της πολιτικής συνοχής δεν περιγράφει απλώς την ενότητα ενός κόμματος. Περιγράφει την ικανότητα ενός πολιτικού χώρου να απορροφά αποχωρήσεις, εντάσεις και μετατοπίσεις χωρίς να χάνει τον κεντρικό του προσανατολισμό.»

Τι σημαίνει πραγματικά «πολιτική συνοχή»

Την ίδια στιγμή, η έννοια της «πολιτικής συνοχής» αποκτά ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Δεν περιγράφει πια απλώς την ενότητα ενός κόμματος. Περιγράφει κάτι βαθύτερο: την ικανότητα ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου να απορροφά αποχωρήσεις, εντάσεις και μετατοπίσεις. Να τις χωνεύει. Να τις ενσωματώνει. Και να συνεχίζει να προχωρά χωρίς να χάνει τον κεντρικό του προσανατολισμό. Αυτό είναι το ζητούμενο. Αποτελεί όμως και το πιο δύσκολο στοίχημα. Διότι οι εντάσεις δεν υποκύπτουν πάντα στη διαχείριση. Και οι αποχωρήσεις, όταν μαζεύονται πολλές, γίνονται αιμορραγία.

Αν τώρα η «πολιτική αγκαλιά» απλώνεται πιο πέρα από όσο φαίνεται δημόσια – και συνήθως απλώνεται – τότε το κρίσιμο ζήτημα αλλάζει. Δεν αφορά πια ποιος μένει και ποιος φεύγει από έναν σχηματισμό. Αφορά το πώς στήνονται συνολικά οι κοινοβουλευτικές και πολιτικές ισορροπίες. Ποιος ενισχύεται. Ποιος αποδυναμώνεται. Και ποιος απλώς περιμένει τη σειρά του. Συνεπώς, τα γεγονότα δεν κρίνονται ποτέ μεμονωμένα. Τα κρίνουμε ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού συστήματος. Ενός συστήματος που λειτουργεί με συσχετισμούς, στρατηγικές κινήσεις και διαρκείς επαναπροσδιορισμούς. Άλλωστε, αυτό που σήμερα μοιάζει με ήττα, αύριο μπορεί να αποδειχθεί υποχώρηση για άλμα. Και αυτό που σήμερα πανηγυρίζεται ως νίκη, μπορεί να σημαίνει την αρχή του τέλους.

Όταν η αφήγηση βαραίνει περισσότερο από τα γεγονότα

Το ερώτημα που βγαίνει από όλα αυτά δεν αφορά μόνο την εσωτερική ζωή των κομμάτων. Αφορά και τον τρόπο με τον οποίο τα κόμματα επικοινωνούν προς την κοινωνία την πραγματικότητα των αλλαγών τους. Διότι η πολιτική αξιοπιστία δεν κρίνεται μόνο από το τι συμβαίνει. Την κρίνουν και από το πώς την αντιλαμβάνονται οι πολίτες. Και όταν η απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην αντίληψη μεγαλώνει, τότε η πολιτική αφήγηση αρχίζει να βαραίνει περισσότερο από τα ίδια τα γεγονότα. Αυτό αποτελεί το σημείο καμπής. Το σημείο όπου η πολιτική γίνεται επικίνδυνη.

Γιατί όταν οι πολίτες σταματούν να πιστεύουν αυτό που βλέπουν, όταν η εικόνα δεν αντιστοιχεί πια στην πραγματικότητα, τότε το πολιτικό σύστημα χάνει το σημαντικότερο νόμισμά του. Χάνει την εμπιστοσύνη. Και αυτό, αναμφίβολα, δεν διορθώνεται εύκολα. Χρειάζεται χρόνο. Χρειάζεται συνέπεια. Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται μια αφήγηση που να αντέχει όταν τη φέρνεις σε επαφή με την πραγματικότητα. Αλλιώς, η πολιτική μετατρέπεται σε θέατρο. Και το κοινό, αργά ή γρήγορα, αλλάζει κανάλι.

«Η πολιτική αξιοπιστία δεν κρίνεται μόνο από το τι συμβαίνει, αλλά και από το πώς το αντιλαμβάνονται οι πολίτες. Όταν η απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην αντίληψη μεγαλώνει, η αφήγηση αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα από τα ίδια τα γεγονότα.»

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

Ο Πολάκης ζητά το κεφάλι του Φάμελλου – και την καρέκλα του

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
30 Ιουνίου 2026
Με μια δήλωση-φωτιά, ο βουλευτής ζητά παραίτηση του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, άμεση επάνοδό του και νέα ηγεσία στον ΣΥΡΙΖΑ

Τέσσερα σημεία, ένας στόχος: ο Πολάκης βγαίνει μπροστά και ξεκαθαρίζει ότι δεν θα περιμένει κανέναν – ούτε τον Φάμελλο, ούτε την «ηγετική ομάδα», ούτε τις διαδικασίες

Το τελεσίγραφο που δεν αφήνει περιθώρια

Ο Παύλος Πολάκης δεν κάνει πια υπονοούμενα. Το μεσημέρι της Τρίτης, με μια δήλωση που δεν επιδέχεται παρερμηνειών, ο βουλευτής και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζήτησε ευθέως την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου. Και το έκανε με τρόπο που δείχνει ότι δεν σκοπεύει να περιμένει κανέναν. Μίλησε για «κατάρρευση του αφηγήματος και της στρατηγικής» της ηγετικής ομάδας. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην «άνευ όρων στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην ΕΛΑΣ». Και έβγαλε τέσσερα αιτήματα που ισοδυναμούν με τελεσίγραφο.

Πρώτον, ζήτησε την άμεση επάνοδό του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Υπενθυμίζει μάλιστα ότι δεν είναι ανεξάρτητος βουλευτής. Δεύτερον, ζήτησε την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου και την εκλογή νέου προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Μια διαδικασία στην οποία, όπως ξεκαθαρίζει, θα είναι παρών. Τρίτον, ζήτησε άμεση σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής για να συγκροτηθούν εκλογική οργανωτική επιτροπή και επιτροπή προγράμματος. Τέταρτον, ζήτησε άμεση εκκίνηση συνομιλιών με άλλες προοδευτικές δυνάμεις.

«Μετά την κατάρρευση του αφηγήματος και της στρατηγικής του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου, θα πρέπει άμεσα να γίνουν τα εξής.»

Τι σημαίνει πραγματικά αυτή η κίνηση

Ο Πολάκης δεν ζητά απλώς μια αλλαγή προσώπων. Ζητά αλλαγή στρατηγικής. Και το λέει ξεκάθαρα. Η «άνευ όρων στήριξη στην ΕΛΑΣ» απέτυχε. Ο Φάμελλος δεν μπορεί να συνεχίσει. Και ο ίδιος ο Πολάκης δηλώνει παρών. Μάλιστα, η επισήμανση ότι «δεν είμαι ανεξάρτητος βουλευτής» δεν είναι τυχαία. Αποτελεί ευθεία βολή προς την ηγεσία που τον άφησε εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Τώρα, ο Πολάκης γυρνά. Και ζητά να γίνει εκείνος ο επικεφαλής της.

Εξάλλου, η πρότασή του για συνομιλίες με «όμορες πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες» δείχνει ότι ο Πολάκης έχει ήδη στο μυαλό του το επόμενο βήμα. Δεν θέλει έναν ΣΥΡΙΖΑ κλεισμένο στον εαυτό του. Θέλει ένα μέτωπο. Αλλά με ποιους; Και με ποια προγραμματική βάση; Σε αυτό, ο Πολάκης απαντά με τους «έξι πυλώνες» και τις «δέκα και μία προτάσεις» του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΛΑΚΗ:

  • Άμεση επάνοδο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
  • Παραίτηση Φάμελλου και εκλογή νέου προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
  • Άμεση σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής για συγκρότηση εκλογικής επιτροπής και επιτροπής προγράμματος.
  • Άμεση εκκίνηση συνομιλιών με άλλες προοδευτικές δυνάμεις για σχηματισμό μετώπου.

Η ώρα των αποφάσεων

Η παρέμβαση Πολάκη φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας του. Ο Φάμελλος καλείται να απαντήσει. Η Κεντρική Επιτροπή καλείται να συνεδριάσει. Και ο Πολάκης, με τη δήλωσή του, ξεκαθαρίζει ότι δεν σκοπεύει να μείνει στο περιθώριο. Το ερώτημα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αντέξει μια ακόμη εσωκομματική σύγκρουση. Και αν ο Πολάκης έχει τη δύναμη να επιβάλει αυτά που ζητά.

Αναμφίβολα, η δήλωση αυτή δεν είναι μια απλή διαφωνία. Είναι μια δημόσια πρόκληση. Μια κίνηση που δείχνει ότι ο Πολάκης δεν εμπιστεύεται πια την ηγεσία του κόμματός του. Και ότι θεωρεί τον εαυτό του έτοιμο να αναλάβει. Το αν θα τα καταφέρει, θα το δείξουν οι επόμενες ημέρες. Αλλά ένα είναι σίγουρο: ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει ξανά σε περιόδους εσωστρέφειας. Και αυτό, για ένα κόμμα που δίνει μάχη για την επιβίωσή του, είναι άσχημο νέο.

«Μετά την κατάρρευση του αφηγήματος και της στρατηγικής του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου, θα πρέπει άμεσα να γίνουν τα εξής: άμεση επάνοδός μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, παραίτηση του προέδρου και νέα ηγεσία.»

Μια βραδιά στις Βρυξέλλες που έσβησε τη φωτιά του εμπορικού πολέμου

ΔΙΕΘΝΗ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
30 Ιουνίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

ΕΕ και Κίνα έστησαν ομάδες εργασίας για να μην τσακωθούν – αλλά το ραντεβού του Οκτωβρίου στο Πεκίνο θα δείξει αν τα κατάφεραν

Το δείπνο που έγινε διαπραγμάτευση

Ο Μάρος Σέφκοβιτς και ο Γουάνγκ Γουεντάο κάθισαν στο ίδιο τραπέζι τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες. Ο επίτροπος Εμπορίου της ΕΕ και ο υπουργός Εμπορίου της Κίνας μίλησαν για ώρες. Οι συνομιλίες ήταν «εντατικές, εστιασμένες και εποικοδομητικές», δήλωσε ο Σέφκοβιτς στους δημοσιογράφους. Οι δύο άνδρες δεν σηκώθηκαν από το τραπέζι ούτε το βράδυ. Συνέχισαν να συζητούν. Και κατέληξαν σε μια συμφωνία-πλαίσιο. Θα στήσουν ομάδες εργασίας. Θα παρακολουθούν την πορεία των εμπορικών σχέσεων. Και θα προσπαθήσουν να αποφύγουν έναν εμπορικό πόλεμο που κανείς δεν θέλει.

Ωστόσο, ο Σέφκοβιτς δεν έκρυψε την ανησυχία του. «Οι εξαγωγές της Κίνας προς την ΕΕ συνεχίζουν να αυξάνονται, ενώ το μερίδιό μας στην αγορά της Κίνας συνεχίζει να συρρικνώνεται», είπε. Και πρόσθεσε με νόημα: «Αυτή η τάση δεν είναι βιώσιμη. Η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης δεν αποτελεί επιλογή». Αναμφίβολα, αυτή η φράση δείχνει το μέγεθος της πίεσης που ασκεί το Πεκίνο στην ευρωπαϊκή οικονομία.

«Οι εξαγωγές της Κίνας προς την ΕΕ συνεχίζουν να αυξάνονται, ενώ το μερίδιό μας στην αγορά της Κίνας συνεχίζει να συρρικνώνεται. Αυτή η τάση δεν είναι βιώσιμη.»

Το ραντεβού του Οκτωβρίου και ο λογαριασμός των 360 δισεκατομμυρίων

Ο Σέφκοβιτς έθεσε ένα χρονοδιάγραμμα. Θέλει απτά αποτελέσματα έως τον Οκτώβριο. Τότε σχεδιάζει να ταξιδέψει στο Πεκίνο. Ο Γουάνγκ τον προσκάλεσε ήδη. Και οι δύο πλευρές συγκρότησαν ομάδες εργασίας. Αυτές θα συζητήσουν το εμπορικό ισοζύγιο, τους ελέγχους εξαγωγών, την πνευματική ιδιοκτησία και τη μεταρρύθμιση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Πρόκειται για μια ατζέντα που αγγίζει τον πυρήνα της διαφωνίας.

Το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας έναντι της ΕΕ έφτασε τα 360,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτός ο αριθμός τρομάζει τις Βρυξέλλες. Και ο Σέφκοβιτς το ξέρει. Γι’ αυτό επέμεινε ότι η ΕΕ δεν μπορεί να μένει άπραγη. Εξάλλου, ο Γουάνγκ έφερε και τα δικά του παράπονα. Εξέφρασε ανησυχίες για το σχέδιο νόμου της ΕΕ για την κυβερνοασφάλεια και τον νόμο για την επιτάχυνση της βιομηχανίας. Και επανέλαβε τη θέση του Πεκίνου: οι Βρυξέλλες δεν πρέπει να θεωρούν «την Κίνα ως τη ρίζα των προβλημάτων της ΕΕ».

ΤΙ ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ:

  • Συγκρότηση ομάδων εργασίας για το εμπορικό ισοζύγιο, τους ελέγχους εξαγωγών, την πνευματική ιδιοκτησία και τον ΠΟΕ.
  • Δέσμευση για απτά αποτελέσματα έως τον Οκτώβριο, οπότε ο Σέφκοβιτς θα επισκεφθεί το Πεκίνο.
  • Διαβεβαιώσεις από την Κίνα ότι οι έλεγχοι σε σπάνιες γαίες δεν θα διαταράξουν τις αλυσίδες εφοδιασμού της ΕΕ.
  • Το Πεκίνο έθεσε τις δικές του ανησυχίες για τον νόμο κυβερνοασφάλειας και τον νόμο για τη βιομηχανία της ΕΕ.

Μια συμφωνία που θα κριθεί στο μέλλον

Η συμφωνία αυτή δεν είναι οριστική. Είναι μια εκεχειρία. Μια υπόσχεση ότι οι δύο πλευρές θα μιλήσουν αντί να επιβάλουν δασμούς. Αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά. Το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ παραμένει τεράστιο. Και η Κίνα δεν δείχνει διατεθειμένη να υποχωρήσει εύκολα. Ο Οκτώβριος θα είναι ο μήνας της αλήθειας. Τότε θα φανεί αν οι ομάδες εργασίας έκαναν δουλειά ή αν απλώς κέρδισαν χρόνο.

Οι ηγέτες της ΕΕ ζήτησαν από την Επιτροπή να επιτύχει αποτελέσματα. Ο Σέφκοβιτς ανέλαβε να τα φέρει. Και ο Γουάνγκ τον περιμένει στο Πεκίνο. Το ερώτημα είναι αν αυτή η βραδιά στις Βρυξέλλες ήταν η αρχή μιας νέας εμπορικής σχέσης ή απλώς μια ακόμη διπλωματική χειραψία που θα ξεχαστεί.

«Οι ηγέτες της ΕΕ ζήτησαν από την Επιτροπή να επιτύχει αποτελέσματα από τον διάλογο με την Κίνα. Ο Οκτώβριος θα δείξει αν τα κατάφεραν.»

Η γη κουνήθηκε ξανά στη Λακωνία και το βάθος προβλημάτισε

Το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε στον Τραμπ ένα όπλο που κανείς πρόεδρος δεν είχε πριν

ΔΙΕΘΝΗ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
30 Ιουνίου 2026
Γράφει ο Γιώργος Παπαγιάννης

Με ψήφους 6-3, οι δικαστές ανέτρεψαν νομολογία σχεδόν ενός αιώνα. Ο πρόεδρος μπορεί πλέον να απομακρύνει κατά βούληση τους επικεφαλής ανεξάρτητων αρχών. Η Fed, όμως, ξέφυγε – προς το παρόν

Το τέλος μιας εποχής 90 ετών

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εξέδωσε μια απόφαση που αλλάζει την ιστορία. Με ψήφους 6-3, οι δικαστές ανέτρεψαν νομολογία που ίσχυε επί σχεδόν 90 χρόνια. Η απόφαση στην υπόθεση Trump v. Slaughter ανατρέπει το ιστορικό προηγούμενο του 1935. Τότε, ο πρόεδρος Ρούζβελτ είχε απολύσει τον επίτροπο της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου. Το Δικαστήριο είχε αποφανθεί ότι το Κογκρέσο μπορούσε να προστατεύει τα μέλη ανεξάρτητων αρχών από αυθαίρετη αποπομπή. Αυτό άλλαξε οριστικά.

Ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Τζον Ρόμπερτς, υποστήριξε τη θεωρία του «ενιαίου εκτελεστικού». Το Σύνταγμα, είπε, αναθέτει την εκτελεστική εξουσία σε ένα μόνο πρόσωπο: τον πρόεδρο. Συνεπώς, οι αξιωματούχοι που ασκούν εκτελεστική εξουσία πρέπει να λογοδοτούν σε αυτόν. Και να μπορούν να απομακρύνονται από αυτόν. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα επικράτηση αυτής της θεωρίας.

«Τη μεγαλύτερη αύξηση της προεδρικής εξουσίας των τελευταίων 100 ετών» – ο Τραμπ πανηγύρισε μέσω Truth Social.

Ποιες αρχές μπαίνουν στο στόχαστρο

Η απόφαση επηρεάζει δεκάδες ανεξάρτητες ομοσπονδιακές αρχές. Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου (FTC). Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC). Η Εθνική Επιτροπή Εργασιακών Σχέσεων (NLRB). Και πολλοί άλλοι οργανισμοί που μέχρι σήμερα λειτουργούσαν με σημαντικό βαθμό θεσμικής ανεξαρτησίας. Πλέον, οι επικεφαλής τους θα μπορούν να απομακρύνονται από τον πρόεδρο χωρίς καμία προστασία. Ο Λευκός Οίκος αποκτά σαρωτικές εξουσίες.

Η μειοψηφία των τριών φιλελεύθερων δικαστών άσκησε σφοδρή κριτική. Η Σόνια Σοτομαγιόρ, εκ μέρους τους, προειδοποίησε για «χάος». Υποστήριξε ότι η απόφαση υπονομεύει την ανεξαρτησία θεσμών που δημιουργήθηκαν ακριβώς για να λειτουργούν μακριά από πολιτικές πιέσεις. Εξέφρασε επίσης ανησυχία ότι η απόφαση ενδέχεται να επηρεάσει ακόμη και το καθεστώς προστασίας εκατομμυρίων ομοσπονδιακών υπαλλήλων.

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ:

  • Ο πρόεδρος μπορεί πλέον να απομακρύνει επικεφαλής ανεξάρτητων αρχών κατά βούληση.
  • Ανατρέπεται νομολογία που προστάτευε αυτές τις θέσεις από το 1935.
  • Επηρεάζονται οργανισμοί όπως η FTC, η SEC, η NLRB και δεκάδες άλλοι.
  • Η Federal Reserve εξαιρείται – προς το παρόν.

Η Fed ξέφυγε – αλλά για πόσο;

Την ίδια ημέρα, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε και δεύτερη απόφαση. Στην υπόθεση Trump v. Cook, οι δικαστές αρνήθηκαν να επιτρέψουν στον Τραμπ να απομακρύνει τη διοικήτρια της Federal Reserve, Λίζα Κουκ. Η απόφαση ήταν οριακή: 5-4. Ο Τζον Ρόμπερτς υποστήριξε ότι η Fed κατέχει μια «μοναδική» συνταγματική θέση. Η ανεξαρτησία της νομισματικής πολιτικής, είπε, αποτελεί διαχρονική θεσμική αρχή.

Ωστόσο, αυτή η εξαίρεση δημιουργεί μια εμφανή αντίφαση. Ο πρόεδρος μπορεί πλέον να αποπέμπει τους επικεφαλής σχεδόν όλων των ανεξάρτητων ρυθμιστικών αρχών. Δεν μπορεί όμως –προς το παρόν– εκείνους που καθορίζουν τη νομισματική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρόκειται για μια διάκριση που, αναμφίβολα, θα αμφισβητηθεί στο μέλλον.

Η απόφαση δεν αφορά μόνο τον Τραμπ. Επανακαθορίζει συνολικά την ισορροπία εξουσιών. Προσφέρει σε κάθε μελλοντικό πρόεδρο σημαντικά ισχυρότερο έλεγχο επί του ομοσπονδιακού κράτους. Και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων συνταγματικών συγκρούσεων. Το ερώτημα είναι αν μπορούν να διατηρηθούν θεσμοί που λειτουργούν ανεξάρτητα από τον εκάστοτε ένοικο του Λευκού Οίκου.

«Η απόφαση υπονομεύει την ανεξαρτησία θεσμών που δημιουργήθηκαν για να λειτουργούν μακριά από τις πολιτικές πιέσεις. Μπορεί να οδηγήσει σε χάος.»

Ένας ολόκληρος Ιούλιος χωρά στην Αιγιάλεια: Θέατρο, μουσική, χορός και Harley-Davidson

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
30 Ιουνίου 2026
Οι πολιτιστικοί σύλλογοι της Αιγιαλείας ετοίμασαν πρόγραμμα που δεν αφήνει κανέναν στο σπίτι του

Από τους «Πέρσες» στην Επίδαυρο μέχρι τα μηχανάκια στην Άκολη, το κοινό ημερολόγιο της Ομοσπονδίας ξεχειλίζει – και η είσοδος είναι σχεδόν παντού ελεύθερη

Από την Επίδαυρο ξεκινούν όλα

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Αιγιαλείας δημοσίευσε το ημερολόγιο εκδηλώσεων του Ιουλίου. Και αυτό που βλέπει κανείς είναι ένα πρόγραμμα που δεν αφήνει κενό. Ξεκινά με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γυναικών «Οι Τρυπιώτισσες». Αυτές οργανώνουν επίσκεψη στην παράσταση «Πέρσες» του Αισχύλου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Η ημερομηνία; Παρασκευή 3 Ιουλίου. Μια βραδιά που συνδυάζει την αρχαία τραγωδία με τον ιερό χώρο της Επιδαύρου.

Αμέσως μετά, το Σάββατο 4 Ιουλίου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Αραγοζαναίων «Ο Άγιος Γεώργιος» καλεί σε αντάμωμα. Η συνάντηση γίνεται στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Άλσος. Ξεκινά στις 20:30. Περιλαμβάνει θρησκευτική ακολουθία. Και συνεχίζει με λαϊκή βραδιά και γλέντι. Οι συγχωριανοί και οι φίλοι του τόπου δίνουν ραντεβού.

«Όταν οι σύλλογοι συνεργάζονται, ο τόπος μας γίνεται ακόμη πιο δυνατός.»

Το πρόγραμμα που ξεχωρίζει

Την Κυριακή 5 Ιουλίου, τα Μελίσσια παίρνουν φωτιά. Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος «Η Μέλισσα» διοργανώνει καραόκε πάρτι στο Δημοτικό Σχολείο. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Η ώρα έναρξης, 21:00. Την ίδια μέρα, ο Σύλλογος Διγελιωτικών «Άγιος Ανδρέας» κλείνει τη χορευτική του χρονιά. Γλέντι με παραδοσιακούς χορούς, μουσική και DJ. Είσοδος με 5 ευρώ.

Στις 12 Ιουλίου, όμως, το ενδιαφέρον στρέφεται αλλού. Στο Πνευματικό Κέντρο Ζηρίας, από τις 9 το πρωί έως τις 2 το μεσημέρι, τρέχει πιστοποιημένο σεμινάριο Βασικής Υποστήριξης Ζωής (BLS/AED). Το οργανώνει η Ομοσπονδία σε συνεργασία με το Εκπαιδευτικό Κέντρο ATLS του Πανεπιστημίου Πατρών. Διδάσκουν αντιμετώπιση αιμορραγιών. Διδάσκουν καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση. Γιατί η γνώση σώζει ζωές. Την ίδια μέρα, ο Πολιτιστικός Όμιλος Αβύθου «Παμμέγιστοι Ταξιάρχες» σαλπάρει για κρουαζιέρα στο Ιόνιο.

ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ:

  • 3 Ιουλίου: «Πέρσες» στην Επίδαυρο – Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών «Οι Τρυπιώτισσες».
  • 4 Ιουλίου: Αντάμωμα Αραγοζαναίων – Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου, Άλσος, 20:30.
  • 5 Ιουλίου: Καραόκε στα Μελίσσια (21:00) – Τελετή λήξης χορευτικού Συλλόγου Διγελιωτικών (20:30).
  • 12 Ιουλίου: Σεμινάριο BLS/AED (09:00-14:00) – Κρουαζιέρα στο Ιόνιο.

Κεριά, λαϊκά και Harley-Davidson

Στις 18 Ιουλίου, ο Νέος Ερινεός υποδέχεται μια βραδιά υπό το φως των κεριών. Στο Πρώην Δημοτικό Σχολείο, στις 21:00, η Τζορτζίνα Βασιλάτου και ο Άκης Μποντζολής ανεβαίνουν στη σκηνή. Candle Night. Ατμόσφαιρα. Συγκίνηση. Την ίδια βραδιά, στα Μελίσσια, στήνεται μεγάλο πανηγύρι. Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Μελισσίων φέρνει λαϊκή συναυλία. Ελεύθερη είσοδος. Πέντε καλλιτέχνες επί σκηνής: Κώστας Αριστόπουλος, Κώστας Σωτηρόπουλος, Τούλα Κατσιβέλη, Σταύρος Ρεβέκκης και Γεωργία Θανοπούλου. Ελληνικό τραγούδι, χορός και κέφι μέχρι το πρωί.

Και ο Ιούλιος κλείνει εντυπωσιακά. Στις 26 Ιουλίου, στην Παραλία Άκολης, στις 13:00, τα Harley-Davidson καταφτάνουν. Το Harley-Davidson Greece Riders Meeting ενώνει τη δύναμη των μηχανών με το γαλάζιο της Ελλάδας. Τέσσερις σύλλογοι συνεργάζονται: ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Παραλίας Άκολης, ο Πολιτιστικός Όμιλος Αβύθου «Παμμέγιστοι Ταξιάρχες», ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ροδοδάφνης «Ο Ευαγγελισμός» και ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Αλυκής «Άγιος Νικόλαος». Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας και σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Αιγιαλείας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και στάση στην Αλυκή στις 11:00.

Αναμφίβολα, ο Ιούλιος στην Αιγιάλεια είναι ένας μήνας γεμάτος φως, μουσική και παρουσία. Κάθε εκδήλωση αποτελεί μια ευκαιρία να στηρίξουν οι πολίτες τους συλλόγους τους. Η πλήρης ενημέρωση δημοσιεύεται μέσα από το site και τα ψηφιακά μέσα της Ομοσπονδίας. Η συμμετοχή του κόσμου δίνει ζωή σε αυτές τις προσπάθειες.

«Η συμμετοχή του κόσμου δίνει ζωή σε αυτές τις προσπάθειες. Ας είμαστε όλοι εκεί.»

Το αυτούσιο Δελτίο Τύπου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αιγιαλείας

Θέμα: Ένας Ιούλιος γεμάτος πολιτισμό, μουσική και ζωντάνια από τους συλλόγους μας

Το κοινό ημερολόγιο εκδηλώσεων της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αιγιαλείας μπαίνει για τα καλά στο καλοκαίρι και ο Ιούλιος του 2026 έρχεται με ένα από τα πιο πλούσια προγράμματα της χρονιάς. Θέατρο, μουσική, χορός, εκδρομές, κρουαζιέρες, αλλά και δράσεις με κοινωνικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα συνθέτουν έναν μήνα γεμάτο επιλογές για κάθε γούστο και κάθε ηλικία.

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

  • Παρασκευή 3 Ιουλίου: Θεατρική Παράσταση «Πέρσες» στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γυναικών «Οι Τρυπιώτισσες».
  • Σάββατο 4 Ιουλίου: Αντάμωμα Αραγοζαναίων και Απανταχού Τσετσεβιτών στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Άλσος, 20:30.
  • Κυριακή 5 Ιουλίου: Καραόκε Πάρτι από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Μελισσίων «Η Μέλισσα» στο Δημοτικό Σχολείο Μελισσίων, 21:00.
  • Κυριακή 5 Ιουλίου: Τελετή Λήξης Χορευτικού Τμήματος Συλλόγου Διγελιωτικών «Άγιος Ανδρέας», 20:30.
  • Κυριακή 12 Ιουλίου: Σεμινάριο Βασικής Υποστήριξης Ζωής (BLS/AED) στο Πνευματικό Κέντρο Ζηρίας, 09:00-14:00.
  • Κυριακή 12 Ιουλίου: Κρουαζιέρα στο Ιόνιο από τον Πολιτιστικό Όμιλο Αβύθου «Παμμέγιστοι Ταξιάρχες».
  • Σάββατο 18 Ιουλίου: Candle Night στον Νέο Ερινεό, 21:00.
  • Σάββατο 18 Ιουλίου: Συναπάντημα & Πανηγύρι στα Μελίσσια Αιγίου, λαϊκή συναυλία.
  • Κυριακή 26 Ιουλίου: Harley-Davidson Greece Riders Meeting στην Παραλία Άκολης, 13:00.

Περισσότερες πληροφορίες: omsilaig.gr

Το Σύνταγμα αλλάζει, η Βουλή χάνει την ασπίδα: Οι προτάσεις που συζητούνται σήμερα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
30 Ιουνίου 2026
Η Επιτροπή Αναθεώρησης ξεκινά τη συζήτηση για το άρθρο 86 – Η ΝΔ προτείνει να φύγει η προκαταρκτική εξέταση από τα χέρια των βουλευτών

Από σήμερα, η Βουλή ξεκινά να συζητά τις πιο κρίσιμες αλλαγές στο Σύνταγμα – και το άρθρο 86 βρίσκεται στο επίκεντρο

Η «ώρα» του άρθρου 86

Η Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος πιάνει δουλειά σήμερα. Και το θέμα που κυριαρχεί δεν είναι άλλο από το άρθρο 86. Το άρθρο που ρυθμίζει τη δίωξη μελών της κυβέρνησης και το Ειδικό Δικαστήριο. Πρόκειται για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες διατάξεις. Για χρόνια, η αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι η Βουλή κουκουλώνει σκάνδαλα. Τώρα, η Νέα Δημοκρατία φέρνει τη δική της πρόταση. Και η συζήτηση αναμένεται να ανάψει φωτιές.

Η πρόταση της ΝΔ δεν είναι απλώς μια τεχνική αλλαγή. Στόχος της είναι να μεταφέρει την εξουσία από τη Βουλή στη Δικαιοσύνη. Συγκεκριμένα, προτείνει να αναλαμβάνει Εισαγγελέας Εφετών την ανάκριση, την προανάκριση ή την προκαταρκτική εξέταση. Και να υποβάλλει την πρόταση δίωξης ένα ανώτατο δικαστικό όργανο. Όχι η Βουλή. Αυτό, αναμφίβολα, αλλάζει τα πάντα.

«Η Βουλή χάνει την αρμοδιότητα της προκαταρκτικής εξέτασης. Τη δουλειά αυτή αναλαμβάνουν πλέον οι δικαστές.»

Τι ακριβώς προτείνει η Νέα Δημοκρατία

Η πρόταση της ΝΔ περιλαμβάνει τέσσερις βασικές αλλαγές. Πρώτον, καταργεί την υποχρέωση διαβίβασης των στοιχείων «αμελλητί» στη Βουλή. Δεύτερον, αφαιρεί από τη Βουλή την αρμοδιότητα να διενεργεί προκαταρκτική εξέταση. Τρίτον, αναθέτει την ανάκριση σε Εισαγγελέα Εφετών. Τέταρτον, απαιτεί απόφαση της Βουλής με απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών για την άσκηση δίωξης. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται τουλάχιστον 151 ψήφοι σε ονομαστική ψηφοφορία.

Αντιθέτως, η πρόταση διατηρεί τον ρόλο της Βουλής στην τελική απόφαση. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτό αφήνει παράθυρο για πολιτικές σκοπιμότητες. Άλλοι, ωστόσο, επιμένουν ότι η ανάμειξη της Δικαιοσύνης στο αρχικό στάδιο αποτελεί εγγύηση. Το βέβαιο είναι ότι η συζήτηση θα είναι μακρά.

ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΝΔ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 86:

  • Ανάκριση από Εισαγγελέα Εφετών – όχι από τη Βουλή.
  • Πρόταση δίωξης από ανώτατο δικαστικό όργανο.
  • Κατάργηση της υποχρέωσης διαβίβασης στοιχείων «αμελλητί» στη Βουλή.
  • Άσκηση δίωξης με απόλυτη πλειοψηφία (151 βουλευτές) σε ονομαστική ψηφοφορία.

Η συνέχεια της συζήτησης

Η συζήτηση δεν σταματά στο άρθρο 86. Αύριο, Τετάρτη, η Επιτροπή εξετάζει τα άρθρα 89 και 90. Το πρώτο αφορά τα δικαστικά ασυμβίβαστα. Το δεύτερο, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Την Πέμπτη, σειρά έχουν τα άρθρα 97, 99 και 100. Πρόκειται για διατάξεις που αγγίζουν τον πυρήνα του κράτους δικαίου. Και η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει.

Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει συναίνεση. Η συνταγματική αναθεώρηση απαιτεί πλατιές πλειοψηφίες. Και σε μια περίοδο έντονης πόλωσης, οι συναινέσεις είναι σπάνιες. Παρ’ όλα αυτά, η ΝΔ ελπίζει ότι η πρότασή της θα συγκεντρώσει στήριξη. Εξάλλου, η ενίσχυση του ρόλου της Δικαιοσύνης αποτελεί πάγιο αίτημα. Το αν θα γίνει πράξη, θα το δείξουν οι επόμενες ημέρες.

«Η Βουλή χάνει την αρμοδιότητα της προκαταρκτικής εξέτασης. Τη δουλειά αυτή αναλαμβάνουν πλέον οι δικαστές. Το αν αυτό θα αρκέσει για να πειστούν οι πολίτες ότι τελειώνει η ατιμωρησία, μένει να φανεί.»

Η κυβέρνηση παίζει με τις τιμές – οι εργαζόμενοι χάνουν το παιχνίδι

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
30 Ιουνίου 2026
Οι «συμφωνίες κυρίων» διαδέχονται το πλαφόν, αλλά το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι τιμές – είναι η φτωχοποίηση

Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τις ονομαστικές αυξήσεις μισθών, οι εργαζόμενοι βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να κατρακυλά – και οι συμφωνίες κυρίων δεν φτάνουν

Από το πλαφόν στη… συμφωνία κυρίων

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια νέα συμφωνία. Οι παράγοντες της αγοράς δεσμεύτηκαν να μην αυξήσουν τις τιμές σε βασικά προϊόντα. Το μέτρο διαδέχεται το πλαφόν στο μικτό ποσοστό κέρδους. Εκείνο το πλαφόν, ωστόσο, απέτυχε. Ο πληθωρισμός παρέμεινε υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και τώρα, η κυβέρνηση εναποθέτει τις ελπίδες της σε μια «συμφωνία κυρίων». Ελπίζει ότι από τον Σεπτέμβρη θα υπάρξει ευρύτερη κοινωνική συμφωνία για μειώσεις. Ελπίζει ότι οι τιμές θα πέσουν. Αλλά η ελπίδα δεν είναι πολιτική.

Αναμφίβολα, ο υπουργός Ανάπτυξης θέλει να δει αποτελέσματα. Το διάστημα από τον Σεπτέμβρη και μετά μπορεί να είναι προεκλογικό. Κάθε κυβέρνηση θα ήθελε να επιδείξει έργο στην αντιμετώπιση της ακρίβειας. Εξάλλου, τα βήματα ειρήνευσης στα Στενά του Ορμούζ ενδέχεται να ρίξουν τις τιμές των καυσίμων. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Και η κυβέρνηση δείχνει δομικά ανίκανη να το αντιμετωπίσει.

«Το 2025 ο μέσος πραγματικός μισθός υπολείπεται του 2009. Το μέσο πραγματικό ωρομίσθιο βρίσκεται στο 73,5% του 2009.»

Το παιχνίδι με τους αριθμούς

Η κυβέρνηση επαίρεται για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Επαίρεται και για την αύξηση του μέσου μισθού. Αποφεύγει, όμως, να μιλήσει για πραγματικούς όρους. Και εκεί τα νούμερα είναι αμείλικτα. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, το 2025 ο μέσος πραγματικός μισθός εξακολουθεί να υπολείπεται του 2009. Το μέσο πραγματικό ωρομίσθιο βρίσκεται στο 73,5% του 2009. Με άλλα λόγια, οι εργαζόμενοι δουλεύουν περισσότερο και αγοράζουν λιγότερα.

Σε ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή. Οι ετήσιες καθαρές αποδοχές ενός εργαζομένου χωρίς παιδιά βρίσκονται στον πάτο της Ευρώπης. Μόνο η Βουλγαρία καταγράφει χαμηλότερα νούμερα. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στις τιμές. Οφείλεται και στην έμμεση φορολογία. Στον ΦΠΑ. Στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Η κυβέρνηση δεν θέλει ούτε να τα αγγίξει αυτά. Προσδοκά υψηλά πλεονάσματα. Και επιστρέφει μόνο ένα μικρό μέρος στην κοινωνία.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΙΝΕ ΓΣΕΕ:

  • Ο μέσος πραγματικός μισθός το 2025 υπολείπεται του 2009.
  • Το μέσο πραγματικό ωρομίσθιο βρίσκεται στο 73,5% του 2009.
  • Σε ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης, οι καθαρές αποδοχές είναι προτελευταίες στην Ευρώπη.
  • Μόνο η Βουλγαρία καταγράφει χαμηλότερα νούμερα.

Η ανισότητα ως πολιτική επιλογή

Το πραγματικό πρόβλημα, ωστόσο, είναι ακόμη πιο βαθύ. Δεν είναι απλώς η ακρίβεια. Είναι η συνολική φτωχοποίηση των εργαζομένων. Οι ονομαστικοί μισθοί αυξάνονται, αλλά οι εργαζόμενοι αισθάνονται φτωχότεροι. Και αυτό το αίσθημα δεν είναι ψευδαίσθηση. Επιτείνεται από την αύξηση του κόστους στέγασης. Από τα ενοίκια που εκτοξεύονται. Από τις τιμές της ενέργειας που παραμένουν υψηλές. Από το γεγονός ότι τα λαϊκά στρώματα ξοδεύουν μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους σε είδη πρώτης ανάγκης.

Για αυτή την κυβέρνηση, όμως, η ανισότητα είναι κάτι το φυσιολογικό. Δεν θεωρεί πρόβλημα τη φτωχοποίηση των εργαζομένων. Της αρκεί να προβάλλει την ονομαστική αύξηση των μισθών. Αποφεύγει να πει ότι οι πραγματικοί μισθοί είναι κατώτεροι της προ κρίσης περιόδου. Αποφεύγει να πει ότι το μερίδιο των μισθών στο συνολικό πλούτο παραμένει χαμηλό. Για εκείνη, το «και οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι» είναι η φυσιολογική φορά των πραγμάτων. Είναι ο κινητήριος μοχλός της ανάπτυξης. Και αυτό, αναμφίβολα, συνιστά πολιτική επιλογή.

Αυτός είναι και ο λόγος που η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Για να υπάρξει αλλαγή πολιτικής. Για να εφαρμοστούν μέτρα αναδιανομής. Για να ενισχυθούν τα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης. Όλα αυτά βρίσκονται έξω από τον διανοητικό και πολιτικό ορίζοντα αυτής της κυβέρνησης. Και όσο οι εργαζόμενοι γίνονται φτωχότεροι, τόσο πιο έντονο γίνεται το πρόβλημα της ακρίβειας. Ανεξαρτήτως επιμέρους μέτρων. Ανεξαρτήτως συμφωνιών κυρίων.

«Για αυτή την κυβέρνηση η ανισότητα είναι κάτι το φυσιολογικό. Το “και οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι” είναι η φυσιολογική φορά των πραγμάτων. Και αυτό συνιστά πολιτική επιλογή.»

Τον εκνεύριζαν οι θάμνοι και τους έβαλε φωτιά – Η κάμερα τον κατέγραψε να περιμένει να ανάψει

300 δισ. δολάρια, ένας κόλακας και μια Ευρώπη που σφυρίζει αδιάφορα

ΓΝΩΜΗ / ΑΝΑΛΥΣΗ
30 Ιουνίου 2026
Γράφει ο Δημήτρης Γιαλουράκης

Ο ΓΓ του ΝΑΤΟ επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο και υποσχέθηκε 300 δισ. σε αμερικανικά όπλα. Ο Τραμπ χαμογέλασε. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν είπαν κουβέντα. Και η σύνοδος της Άγκυρας πλησιάζει

Η παράσταση στο Οβάλ Γραφείο

Ο Μαρκ Ρούτε ξέρει καλά τη δουλειά του. Δεν πήγε στον Λευκό Οίκο για να διαπραγματευθεί. Πήγε για να κολακέψει. Αποκάλεσε τον Ντόναλντ Τραμπ «ηγέτη του ελεύθερου κόσμου» και του είπε ότι αναλαμβάνει ευθύνη για ολόκληρο τον πλανήτη. Στη συνέχεια, σαν να ανακοίνωνε κάτι ασήμαντο, αποκάλυψε το πραγματικό νόημα της επίσκεψης. Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι θα πληρώσουν 300 δισεκατομμύρια δολάρια σε αμερικανικά όπλα τα επόμενα χρόνια. Το είπε με υπερηφάνεια. Λες και επρόκειτο για κατόρθωμα.

Ο Τραμπ, εμφανώς ικανοποιημένος, ευχαρίστησε τον ΓΓ του ΝΑΤΟ. «Ευχαριστώ, Μαρκ, πολύ ωραία», είπε. Η σκηνή θα μπορούσε να είναι διασκεδαστική αν δεν ήταν τραγική. Λίγες ημέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Ρούτε έσπευσε να προκαταλάβει τις εξελίξεις. Έδειξε έτσι ότι η Ευρώπη πληρώνει. Υπακούει. Δεν πρόκειται να φέρει αντίρρηση σε τίποτα. Και μάλιστα το έκανε με τον πιο δουλικό τρόπο.

«Τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ έχουν παραγγείλει όπλα αξίας περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, για τα επόμενα χρόνια.»

Ρήξη ή υποταγή;

Η σύνοδος της Άγκυρας ξεκινά υπό το φως μιας σαφούς ρήξης. Ο Τραμπ δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του για τους Ευρωπαίους. Τους κατηγορεί ότι δεν βοήθησαν στον πόλεμο με το Ιράν. Ξεχνά, βέβαια, ότι ξεκίνησε μόνος του αυτόν τον πόλεμο. Χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Χωρίς να ενημερώσει καν. Ωστόσο αυτό δεν έχει σημασία τώρα. Τώρα χρειάζεται τους Ευρωπαίους για να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Και οι Ευρωπαίοι, δυστυχώς, δεν μας έχουν συνηθίσει σε κινήσεις αντίστασης.

Το πιθανότερο είναι να κάνουν ό,τι τους ζητήσει. Να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Να πληρώσουν τα 300 δισ. Επιπλέον, να στείλουν όπλα στην Ουκρανία και να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν έναν πόλεμο που δεν τελειώνει. Και όλα αυτά, για να αποτρέψουν τις γνωστές εκρήξεις του Αμερικανού προέδρου. Αυτό είναι το επίπεδο της ευρωπαϊκής ηγεσίας σήμερα. Ηγέτες «τσέπης». Μικρού βεληνεκούς. Ανίκανοι να πουν όχι.

ΤΙ ΔΙΑΚΥΒΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ:

  • Οι Ευρωπαίοι θα κληθούν να συμφωνήσουν σε σημαντικά υψηλότερες αμυντικές δαπάνες.
  • Ο Τραμπ πιέζει για αγορές αμερικανικών όπλων ύψους 300 δισ. δολαρίων.
  • Η Ευρώπη καλείται να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά στον πόλεμο με το Ιράν που ξεκίνησε μόνος του ο Τραμπ.
  • Το πιθανότερο σενάριο: καμία αντίσταση από τους Ευρωπαίους ηγέτες.

Το πραγματικό «δώρο» στον Ερντογάν

Και μετά υπάρχει και η Τουρκία. Ευρωπαίοι διπλωμάτες αναφέρουν ότι ο Τραμπ ετοιμάζει δώρο στον οικοδεσπότη της συνόδου. Σκοπεύει να δώσει στην Τουρκία βασικό ρόλο στον έλεγχο της κεντρικής και ανατολικής Μεσογείου. Ναυτικός έλεγχος. Αυτό δεν απαιτεί έγκριση του Κογκρέσου. Μπορεί να το κάνει άμεσα. Και θα αποτελούσε το ιδανικό δώρο για τον Ερντογάν. Πολύ πιο εύκολο από τα F-35 ή τους κινητήρες για τα τουρκικά KAAN.

Ένα τέτοιο δώρο θα έδινε αέρα στα πανιά της «Γαλάζιας Πατρίδας». Θα νομιμοποιούσε τις τουρκικές βλέψεις στην ανατολική Μεσόγειο. Ήδη, η Ιταλία φαίνεται να συζητά συνεργασία με την Τουρκία στην περιοχή. Και η Αθήνα οφείλει να προετοιμαστεί. Να μην αιφνιδιαστεί. Να μην βρεθεί προ τετελεσμένων. Διότι αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι «τσέπης», η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να είναι και αυτή.

«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες “τσέπης” δεν μας έχουν συνηθίσει σε κινήσεις αντίστασης μπροστά στον Τραμπ. Το πιθανότερο είναι να κάνουν ό,τι τους ζητήσει.»

Ο Δημήτρης Γιαλουράκης είναι αρθρογράφος. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής επικοινωνίας, κοινωνικής μηχανικής και ψηφιακού μετασχηματισμού. Επίσης αρθρογραφεί για θέματα γεωπολιτικής, διεθνών σχέσεων και στρατηγικής ανάλυσης.

Τα φασολάκια που μισούσατε ως παιδί γίνονται το πιάτο που θα ζητάτε ως ενήλικες

ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ
29 Ιουνίου 2026
Ξεχάστε τη φέτα ως μοναδική λύση ανάγκης. Υπάρχουν μικρά μυστικά που μεταμορφώνουν το ταπεινό λαδερό σε ένα πιάτο με πολυεπίπεδη γεύση και τραγανή υφή

Δεν φταίνε τα φασολάκια που τα βαριέστε. Φταίει ο τρόπος που τα μαγειρεύατε μέχρι σήμερα. Αλλάξτε του λίγο τον χαρακτήρα και δείτε τα να εξαφανίζονται από το πιάτο

Το λάθος που κάναμε όλοι

Τα λαδερά φασολάκια κουβαλούν μια βαριά κληρονομιά. Για άλλους είναι νοσταλγία. Για άλλους, ανάμνηση παιδικού καταναγκασμού. Το πιάτο έφτανε στο τραπέζι, εσείς κοιτούσατε το πιάτο, και η μόνη λύση ήταν η φέτα. Πολλή φέτα. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι η μοίρα των φασολιών. Είναι απλώς μια συνήθεια που περιμένει να σπάσει. Και τα καλά νέα είναι ότι δεν χρειάζεται να τα μετατρέψετε σε κάτι άλλο. Χρειάζεται μόνο να τα καταλάβετε καλύτερα.

Η ντομάτα από μόνη της δεν αρκεί. Δίνει οξύτητα, δίνει γλυκύτητα, αλλά δεν δίνει βάθος. Το βάθος το χτίζετε από την αρχή. Στο σοτάρισμα. Εκεί που το κρεμμύδι συναντά το πράσο ή το φινόκιο. Εκεί που ο πελτές ντομάτας καβουρδίζεται σωστά στο λάδι, πριν μπει το νερό. Αυτή η μικρή υπομονή κάνει τη σάλτσα πιο δεμένη. Πιο συμπυκνωμένη. Πιο αληθινή.

«Μια πολύ μικρή ποσότητα αντζούγιας που λιώνει στο σοτάρισμα δεν αφήνει ψαρίλα. Λειτουργεί σαν φυσικό ενισχυτικό γεύσης.»

Τα μυστικά που αλλάζουν το παιχνίδι

Το μεγαλύτερο κενό στα παραδοσιακά φασολάκια είναι η ισορροπία. Τα βγάζετε από τη φωτιά και κάτι λείπει. Αυτό το «κάτι» είναι συνήθως οξύτητα. Λίγες σταγόνες λεμόνι στο τέλος κόβουν τη λιπαρότητα. Κάνουν το πιάτο πιο ανάλαφρο. Αν θέλετε κάτι πιο σύγχρονο, δοκιμάστε φλούδα λεμονιού ή μια στάλα ξύδι μήλου. Η διαφορά είναι εντυπωσιακή.

Από εκεί και πέρα, παίξτε με την υφή. Τα λαδερά είναι μαλακά από τη φύση τους. Χρειάζονται μια αντίθεση. Λίγο καβουρδισμένο κουκουνάρι ή αμύγδαλο φιλέ προσθέτει τραγανότητα που «ξυπνά» το πιάτο. Ακόμη και φρυγανισμένη ψίχα ψωμιού με ελαιόλαδο και μυρωδικά μπορεί να κάνει τη δουλειά. Μην φοβηθείτε να πειραματιστείτε.

ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΓΕΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΙΑΤΟ:

  • Σοτάρισμα με πράσο ή φινόκιο αντί για σκέτο κρεμμύδι – δίνει αρωματική πολυπλοκότητα.
  • Καβουρδισμένος πελτές ντομάτας πριν μπει το νερό – ενισχύει την umami διάσταση.
  • Κάππαρη ή ψιλοκομμένες ελιές – προσθέτουν αλμυρή ένταση και μεσογειακό χαρακτήρα.
  • Αντζούγια που λιώνει στο λάδι – φυσικό ενισχυτικό γεύσης, χωρίς ψαρίλα.
  • Λεμόνι, φλούδα λεμονιού ή ξύδι μήλου στο τελείωμα – κόβουν τη λιπαρότητα.

Το πιάτο που θα ζητάτε ξανά

Μην ξεχνάτε και τα αρωματικά. Ο άνηθος και ο μαϊντανός είναι κλασικοί. Αλλά δεν είναι οι μόνοι. Ο δυόσμος δίνει δροσιά. Το θυμάρι και η ρίγανη φέρνουν πιο «γήινο» προφίλ. Ο βασιλικός στο τέλος μεταφέρει το πιάτο πιο κοντά σε ιταλικές λογικές. Και μια μικρή δόση καπνιστής πάπρικας μπορεί να δώσει ανεπαίσθητο βάθος. Χωρίς να μετατρέψει το φαγητό σε κάτι ξένο.

Αν θέλετε να τα μετατρέψετε σε πλήρες γεύμα, προσθέστε πρωτεΐνη. Λίγη φέτα στο τέλος, που λιώνει ελαφρά πάνω στο ζεστό φαγητό, δίνει αλμυρότητα και κρεμώδη υφή. Για πιο σύγχρονη εκδοχή, βάλτε γιαούρτι στραγγιστό στο πλάι. Η αντίθεση θερμοκρασίας είναι απολαυστική. Και το δροσιστικό αποτέλεσμα, απροσδόκητο.

Τα ταπεινά φασολάκια δεν χρειάζονται δραματικές αλλαγές. Χρειάζονται σεβασμό. Κατανόηση. Και μερικές μικρές, στοχευμένες παρεμβάσεις που τα ανεβάζουν επίπεδο. Χωρίς υπερβολές. Χωρίς να χαθεί η παράδοση. Με μια πιο σύγχρονη ματιά που σέβεται το υλικό. Και ταυτόχρονα το εξελίσσει.

«Τα φασολάκια δεν είναι καταδίκη. Είναι καμβάς. Και με λίγη φροντίδα, γίνονται το πιάτο που θα ζητάτε ξανά και ξανά.»

Δούρου: Αν τα 7 χρόνια γίνουν 11, θα απολογούμαστε στους νέους

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
30 Ιουνίου 2026
Η Ρένα Δούρου μιλά για «εξουσία σήψης και διαφθοράς», καλεί σε ενωτικό ψηφοδέλτιο και προειδοποιεί: η Δεξιά δεν πέφτει μόνη της

Σε μια συνέντευξη-παρέμβαση, η βουλευτής Δυτικής Αθήνας βάζει στο κάδρο ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη και υποκλοπές και ζητά από τις προοδευτικές δυνάμεις να σταματήσουν να μιλούν για ενότητα και να την κάνουν πράξη

Το τρίπτυχο που πρέπει να ακουστεί

«Γυρίζουμε σελίδα, επιλέγουμε την αλλαγή και την ελπίδα, βάζουμε τέλος στη σήψη και τη διαφθορά». Αυτό το τρίπτυχο έθεσε η Ρένα Δούρου ως το μήνυμα που οφείλει να εκπέμψει η προοδευτική παράταξη. Το έκανε μιλώντας στην εφημερίδα One Voice και τον δημοσιογράφο Λάμπρο Παπαδή. Και δεν μασούσε τα λόγια της. Η βουλευτής Δυτικής Αθήνας ξεδίπλωσε μια ολόκληρη στρατηγική. Μίλησε για σκάνδαλα. Μίλησε για ευθύνες. Μίλησε για την ανάγκη να μην επιτραπεί στη Δεξιά να κάνει τα 7 χρόνια διακυβέρνησης 11.

Η κ. Δούρου στάθηκε ιδιαίτερα στο διακύβευμα. «Αν επιτρέψουμε τα 7 χρόνια διακυβέρνησης της Δεξιάς να γίνουν 11, θα πρέπει να απολογηθούμε στους νέους ανθρώπους», είπε. Και πρόσθεσε μια μακρά λίστα από όσα, κατά την ίδια, συνιστούν το κατηγορητήριο: «εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, του νερού, διάλυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, γιγάντωση των καρτέλ σε βάρος των νοικοκυριών, εγκατάλειψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας». Αναμφίβολα, πρόκειται για μια σκληρή αποτίμηση.

«Αυτή η εξουσία σήψης και διαφθοράς αποτελεί στίγμα για την Ελλάδα. Την προσβάλλει. Σε αυτή την εξουσία έχουμε χρέος να βάλουμε τέλος, ενωτικά και μαζικά.»

ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη, υποκλοπές: η «μηχανή παραγωγής σκανδάλων»

Η κ. Δούρου έβαλε στο στόχαστρο τρία συγκεκριμένα πεδία. Πρώτον, τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τον χαρακτήρισε «εμβληματικό σκάνδαλο που φέρει γαλάζια σφραγίδα» και υποστήριξε ότι «συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά ενός διεφθαρμένου καθεστώτος: πελατειακές σχέσεις, πλουτισμός ημετέρων, συγκάλυψη, αποφυγή λογοδοσίας». Δεύτερον, τα Τέμπη. «Μπάζωμα της αλήθειας, καμία ουσιαστική ανάληψη ευθύνης, καμία πραγματική λογοδοσία», είπε, τονίζοντας ότι «το τραύμα παραμένει ανοικτό». Τρίτον, τις υποκλοπές. Επικαλέστηκε μάλιστα τον κ. Ανδρέα Δρυμιώτη για να υποστηρίξει ότι ο κ. Μητσοτάκης κινδυνεύει με παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο αν η ΝΔ πάρει 25%.

«Μιλάμε για 21 σκάνδαλα το χρόνο», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Μια μηχανή παραγωγής σκανδάλων στην εξουσία από το 2019». Αυτή η φράση, αναμφίβολα, συμπυκνώνει το αφήγημα που θέλει να οικοδομήσει ο ΣΥΡΙΖΑ: ότι η κυβέρνηση δεν είναι απλώς ανεπαρκής, αλλά συστημικά διεφθαρμένη.

ΤΙ ΕΙΠΕ Η ΔΟΥΡΟΥ:

  • Ο ΟΠΕΚΕΠΕ φέρει «γαλάζια σφραγίδα» και αποτελεί εμβληματικό σκάνδαλο.
  • Για τα Τέμπη: «μπάζωμα της αλήθειας», καμία ανάληψη ευθύνης.
  • Για τις υποκλοπές: ο Μητσοτάκης κινδυνεύει με παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο.
  • Η κυβέρνηση μετρά 148 σκάνδαλα σε 7 χρόνια – «μηχανή παραγωγής σκανδάλων».

Το κάλεσμα σε ενότητα και η σκιά του Τσίπρα

Στο μεταξύ, η κ. Δούρου άφησε ανοιχτό το ζήτημα της συνεργασίας με την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα. «Ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο όχι μόνο για την προοδευτική παράταξη αλλά για την Ελλάδα», είπε. Και πρόσθεσε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ δεν αντιπαρατίθεται στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη». Ωστόσο, έθεσε και το κρίσιμο ερώτημα: η οικοδόμηση του εναλλακτικού πόλου περνά μέσα από τη «συσπείρωση, σε μια μίνιμουμ προγραμματική βάση, όσο το δυνατόν περισσότερων δυνάμεων και προσωπικοτήτων του χώρου».

Εξάλλου, η κ. Δούρου παραδέχθηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ περνά δύσκολη φάση. «Από το 17%, το 10% βρισκόμαστε πλέον στο 2%», είπε, ζητώντας να εξεταστούν συλλογικά οι αιτίες. Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο». Και κατέληξε: «Ο δρόμος μπροστά μας είναι δύσκολος αλλά θα τον βαδίσουμε μαζί με τις συντρόφισσες και τους συντρόφους». Αναμφίβολα, πρόκειται για μια δήλωση που δείχνει ότι η Κουμουνδούρου δεν σκοπεύει να παραδώσει τα όπλα – ακόμη κι αν τα νούμερα είναι αμείλικτα.

«Έχουμε χρέος όλες οι προοδευτικές δυνάμεις, αντί να μιλάμε για ενότητα, να την κάνουμε πράξη με προγραμματικές συγκλίσεις που είναι απολύτως ρεαλιστικές.»

Ένας στους δέκα εργαζόμενους στην Ελλάδα ζει στη φτώχεια – και η δουλειά δεν φτάνει

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
30 Ιουνίου 2026
Η ΓΣΕΕ αποκαλύπτει ότι το 9,7% των απασχολούμενων παραμένει κάτω από το όριο της φτώχειας – και η απόσταση από την Ευρώπη μειώνεται, αλλά δεν κλείνει

Τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εργασίας δείχνουν ότι η ανάπτυξη δεν έφτασε σε όλους. Ούτε καν σε αυτούς που σηκώνονται κάθε πρωί για να πάνε στη δουλειά

Το 9,7% που ντροπιάζει την πολιτική

Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ δημοσίευσε τα στοιχεία. Και αυτό που δείχνουν είναι σκληρό. Το 9,7% των εργαζομένων ηλικίας 18 έως 64 ετών ζει σε κατάσταση φτώχειας. Αυτό σημαίνει πως ένας στους δέκα ανθρώπους που σηκώνονται το πρωί για να πάνε στη δουλειά, γυρνούν το βράδυ σε ένα σπίτι όπου τα λεφτά δεν φτάνουν. Δεν μιλάμε για ανέργους. Δεν μιλάμε για συνταξιούχους. Μιλάμε για εργαζόμενους. Ανθρώπους που δουλεύουν κανονικά. Και παρόλα αυτά, παραμένουν φτωχοί.

Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται στο 8,3%. Η διαφορά μοιάζει μικρή. Δεν είναι. Πίσω από κάθε δεκαδικό κρύβονται χιλιάδες άνθρωποι. Κρύβονται οικογένειες. Κρύβονται παιδιά που μεγαλώνουν με στερήσεις ενώ οι γονείς τους δουλεύουν. Και αυτό, αναμφίβολα, είναι το πιο σκληρό πρόσωπο της κρίσης – αυτό που επιμένει ακόμα κι όταν οι δείκτες ανάπτυξης χαμογελούν.

«Ακόμη και η πλήρης απασχόληση δεν λειτουργεί στην Ελλάδα ως επαρκής εγγύηση προστασίας από τον κίνδυνο φτώχειας.»

Η μερική απασχόληση που πληγώνει

Αν το 9,7% αφορά το σύνολο των εργαζομένων, το ποσοστό εκτοξεύεται όταν κοιτάξουμε τη μερική απασχόληση. Εκεί, ο δείκτης φτάνει στο 21,4%. Ένας στους πέντε εργαζόμενους με ελαστικές μορφές απασχόλησης ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 13,5%. Η διαφορά είναι χαοτική. Και δείχνει ότι η ελληνική αγορά εργασίας τιμωρεί όσους δεν έχουν πλήρες ωράριο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσοστό αυτό μειώθηκε από το 26,9% του 2009. Υπήρξε πρόοδος. Αλλά η πρόοδος αυτή δεν αρκεί. Διότι όταν ένας στους πέντε μερικώς απασχολούμενους είναι φτωχός, η αγορά εργασίας δεν λειτουργεί σωστά. Δεν προστατεύει. Δεν εξασφαλίζει. Απλώς αναπαράγει τη φτώχεια με άλλη μορφή.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ:

  • 9,7% των εργαζομένων στην Ελλάδα ζει σε φτώχεια – έναντι 8,3% στην ΕΕ-27.
  • 21,4% των μερικώς απασχολουμένων είναι φτωχοί – έναντι 13,5% στην ΕΕ-27.
  • 9,1% ακόμη και των πλήρως απασχολουμένων κινδυνεύουν από φτώχεια.
  • Το 2009 ο δείκτης ήταν 13,7% – υπήρξε βελτίωση, αλλά όχι σύγκλιση με την Ευρώπη.

Μια σύγκριση που πονάει

Η Ελλάδα δεν είναι η χειρότερη. Η Ισπανία καταγράφει 11,2%. Η Βουλγαρία 11,8%. Η Ρουμανία 10,7%. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι παρηγοριά. Είναι απλώς η απόδειξη ότι ο ευρωπαϊκός Νότος υποφέρει συστηματικά. Από την άλλη, η Τσεχία βρίσκεται στο 4,1%. Η Σλοβενία στο 5,5%. Αυτές οι χώρες απέδειξαν ότι η εργασία μπορεί να προστατεύει από τη φτώχεια. Η Ελλάδα δεν το έχει αποδείξει ακόμα.

Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και πολιτικό. Διότι όταν ένας στους δέκα εργαζόμενους παραμένει φτωχός, κάτι δεν πάει καλά με το μοντέλο ανάπτυξης. Κάτι δεν πάει καλά με τους μισθούς. Κάτι δεν πάει καλά με την αγορά εργασίας. Και η ΓΣΕΕ, με τα στοιχεία της, απλώς το επιβεβαιώνει.

«Η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα φτώχειας στην εργασία. Ακόμη και η πλήρης απασχόληση δεν λειτουργεί ως επαρκής εγγύηση προστασίας.»

Το «φάντασμα» της ευρωπαϊκής διπλωματίας

ΔΙΕΘΝΗ / ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
30 Ιουνίου 2026
Την ώρα που ο κόσμος καίγεται, η διπλωματική υπηρεσία της ΕΕ διαλύεται αργά και βασανιστικά – και η μάχη Κάλας εναντίον φον ντερ Λάιεν μόλις ξεκίνησε

Ένας «πρόχειρος συμβιβασμός» γεννήθηκε στις τρεις τα ξημερώματα. Δεκαέξι χρόνια μετά, αυτός ο συμβιβασμός καταρρέει – και μαζί του, η αυταπάτη μιας ενιαίας ευρωπαϊκής φωνής

Ένα οικοδόμημα που στήριξαν σε σαθρό έδαφος

Το 2011, οι ηγέτες της ΕΕ έφτιαξαν μια διπλωματική υπηρεσία. Την ήθελαν για να μιλά η Ευρώπη με μία φωνή. Αλλά δεν την ήθελαν πολύ δυνατή. Της έδωσαν δύο αφεντικά. Τους ίδιους και την Κομισιόν. Ο Πιερ Σελάλ, ο ισχυρός πρέσβης της Γαλλίας στην ΕΕ για μια δεκαετία, το θυμάται καλά. Ήταν εκεί. «Το επιλύσαμε με έναν πρόχειρο συμβιβασμό στις τρεις το πρωί», είπε στο Politico. Αυτός ο συμβιβασμός, αναμφίβολα, κουβαλούσε το DNA της αποτυχίας από την πρώτη στιγμή.

Δεκαέξι χρόνια μετά, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) καταρρέει. Την οδηγεί η Κάγια Κάλας. Αλλά δεν ελέγχει εκείνη την πορεία. Την ελέγχουν οι περικοπές, η έλλειψη προσωπικού και η ασφυκτική αγκαλιά της Κομισιόν. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δεν χρειάζεται καν να πολεμήσει. Απλώς προχωρά. Και η ΕΥΕΔ μένει πίσω.

«Υπάρχουν άνθρωποι που θα ήθελαν να διαλύσουν την ΕΥΕΔ. Και άλλοι που την υπερασπίζονται, αλλά δεν έχουν μεγάλη επιρροή.»

Όταν η γραφειοκρατία σκοτώνει τη διπλωματία

Η Κομισιόν έχει λεφτά. Έχει εργαλεία. Έχει την εξουσία να επιβάλλει εμπορικές πολιτικές, να διαπραγματεύεται μεταναστευτικές συμφωνίες, να συντονίζει αμυντικές προμήθειες. Η φον ντερ Λάιεν ταξίδεψε στην Αίγυπτο και υπέγραψε συμφωνία 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ο προϊστάμενος του γραφείου της συμμετείχε σε συνομιλίες υψηλού επιπέδου με τις ΗΠΑ για την Ουκρανία. Την περασμένη εβδομάδα, η Κομισιόν υποδέχθηκε αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν. Όλα αυτά, υποτίθεται, ανήκουν στη σφαίρα της διπλωματίας. Αλλά τα έκανε η Κομισιόν. Όχι η ΕΥΕΔ.

Η ΕΥΕΔ, αντίθετα, μαζεύει πληροφορίες. Συντονίζει θέσεις. Γράφει αναφορές. Αυτά είναι χρήσιμα, αλλά δεν είναι εξουσία. Και όταν η φον ντερ Λάιεν κινείται χωρίς να χρειάζεται ομόφωνη στήριξη, η Κάλας μένει πίσω και κοιτάζει. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πολιτική και τη διπλωματία είναι ασαφής. Και στην ασάφεια, κερδίζει πάντα αυτός που έχει τα λεφτά και την ισχύ.

ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΙΣΧΥΟΣ:

  • Η φον ντερ Λάιεν υπογράφει συμφωνίες δισεκατομμυρίων χωρίς επίσημη εντολή.
  • Το γραφείο της διαπραγματεύεται με ΗΠΑ και Ταλιμπάν – δουλειά που θυμίζει υπουργείο Εξωτερικών.
  • Η Κάλας χρειάζεται ομόφωνη στήριξη για κάθε της κίνηση – η φον ντερ Λάιεν όχι.
  • Η ΕΥΕΔ χάνει προσωπικό και κονδύλια την ώρα που η Κομισιόν διογκώνεται.

Ο γατοκαβγάς που έγινε θεσμική κρίση

Η Κάλας και η φον ντερ Λάιεν δεν τα πάνε καλά. Το ξέρουν όλοι. Η Κάλας μιλά ειλικρινά. Η φον ντερ Λάιεν είναι επιφυλακτική. Η μία λέει τη λέξη «καρκίνος» για την κινεζική βιομηχανία – και η Κομισιόν τρέχει να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Η άλλη, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο, σύγκρινε ιδιωτικά την πρόεδρο της Κομισιόν με δικτάτορα. Δεν είναι απλώς προσωπική αντιπαλότητα. Είναι σύγκρουση δύο κόσμων. Της γραφειοκρατικής ισχύος και της πολιτικής φιλοδοξίας.

Ωστόσο, ακόμη και οι επικριτές της Κάλας παραδέχονται ότι το πρόβλημα είναι δομικό. Η ΕΥΕΔ στήθηκε λάθος εξαρχής. Και τώρα, την ώρα που οι πόλεμοι στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή απαιτούν ισχυρή ευρωπαϊκή φωνή, η υπηρεσία που υποτίθεται ότι θα την εκπροσωπούσε βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας. Ο κόσμος άλλαξε. Η ΕΥΕΔ όχι.

Νέα πρόσωπα, παλιά προβλήματα

Η Κάλας προσπαθεί να αντιδράσει. Παρουσίασε νέα ηγετική ομάδα. Έφερε την πρώην υπουργό Άμυνας της Ολλανδίας, Κάισα Ολονγκρεν, να αντικαταστήσει τη γενική γραμματέα που παραιτήθηκε. Προσέλαβε τον Ντέιβιντ Τσβάχ, πρώην πρέσβη της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ. Υπόσχεται μεταρρυθμίσεις μετά το καλοκαίρι. Αλλά τα λεφτά λιγοστεύουν. Ο επόμενος επταετής προϋπολογισμός της ΕΕ έρχεται το 2028. Και όλα δείχνουν ότι η ΕΥΕΔ θα υποστεί νέες περικοπές. Συνεπώς, οι αλλαγές στην ηγεσία μοιάζουν με αναδιάταξη σε κατάστρωμα που βουλιάζει.

Τι μένει; Ένας ανώτερος αξιωματούχος της ΕΕ το έθεσε ωμά: η ΕΥΕΔ πρέπει να γίνει «ένας μηχανισμός συλλογής πληροφοριών, που μπορεί να προσφέρει προστιθέμενη αξία μέσω αναλυτικής εργασίας». Με άλλα λόγια, όχι χάραξη πολιτικής. Όχι διπλωματία υψηλού επιπέδου. Απλώς ανάλυση. Για μια υπηρεσία που υποτίθεται ότι θα έδινε στην Ευρώπη ενιαία φωνή, αυτό ακούγεται σαν επιτάφιος.

«Αυτό επιλύθηκε με έναν πρόχειρο συμβιβασμό στις τρεις το πρωί» – η φράση που συμπυκνώνει όλη την ιστορία της ευρωπαϊκής διπλωματίας.

Το «χαράτσι» των 3 ευρώ που θα αλλάξει τα ψώνια μας από Κίνα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
30 Ιουνίου 2026
Από αύριο, κάθε φθηνό πακέτο από Temu και Shein κρύβει μια έξτρα χρέωση – και δεν είναι μόνο μία. Πώς θα υπολογίζεται και τι σημαίνει για την τσέπη μας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει φρένο στις αγορές μικρής αξίας από τρίτες χώρες. Και ο καταναλωτής θα το δει άμεσα στην απόδειξη – κυριολεκτικά

Δεν είναι ένα «καπέλο» – είναι πολλά μικρά

Από την 1η Ιουλίου, κάθε πακέτο που παραγγέλνετε από το εξωτερικό και κοστίζει έως 150 ευρώ αποκτά μια νέα επιβάρυνση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει ειδικό εισαγωγικό δασμό 3 ευρώ ανά διαφορετικό είδος προϊόντος. Δεν μιλάμε για 3 ευρώ ανά δέμα. Μιλάμε για 3 ευρώ ανά κάθε ξεχωριστό προϊόν μέσα στο δέμα. Αυτό αλλάζει τα πάντα. Αν παραγγείλετε μια μπλούζα κι ένα ζευγάρι παπούτσια, θα πληρώσετε 6 ευρώ δασμό. Αν προσθέσετε κι ένα βιβλίο, το ποσό ανεβαίνει στα 9 ευρώ. Και πάει λέγοντας.

Οι πλατφόρμες όπως η Temu και η Shein, που βασίζονται σε χιλιάδες μικροπαραγγελίες, βρίσκονται στο επίκεντρο. Το μέτρο στοχεύει ακριβώς εκεί: στον αθέμιτο ανταγωνισμό που δημιούργησαν οι εξαιρετικά χαμηλές τιμές τους. Ωστόσο, το κόστος το πληρώνει τελικά ο καταναλωτής. Ακόμα και μια παραγγελία των 10 ευρώ μπορεί να διπλασιαστεί σε τελική τιμή, αν περιέχει πολλά διαφορετικά είδη. Αναμφίβολα, αυτό θα αναγκάσει πολλούς να ξανασκεφτούν τις αγορές τους.

«Δεν είναι 3 ευρώ ανά κούτα. Είναι 3 ευρώ ανά κάθε ξεχωριστό αντικείμενο. Και αυτό κάνει τη διαφορά.»

Ποιος τα εισπράττει και τι γίνεται αν το μετανιώσετε

Ο δασμός δεν θα σας τον ζητήσει ο ταχυδρόμος στην πόρτα. Τον καταβάλλει στο τελωνείο ο διασαφιστής – δηλαδή η πλατφόρμα, ο πωλητής ή η μεταφορική εταιρεία. Στην πράξη, όμως, το ποσό θα ενσωματωθεί στην τελική τιμή που βλέπετε στο καλάθι σας. Συνεπώς, από αύριο, οι τιμές σε Temu και Shein θα εμφανίζονται ήδη τσιμπημένες.

Επιπλέον, προσέξτε το εξής: αν αλλάξετε γνώμη και επιστρέψετε το προϊόν, ο δασμός δεν επιστρέφεται. Η ΑΑΔΕ ξεκαθαρίζει ότι σε απλή υπαναχώρηση, τα 3 ευρώ (ή περισσότερα) χάνονται. Μόνο αν το προϊόν αποδειχθεί ελαττωματικό ή δεν ανταποκρίνεται στη σύμβαση, μπορείτε να διεκδικήσετε επιστροφή του δασμού. Αυτό, αναμφίβολα, προσθέτει ένα ακόμα ρίσκο στις φθηνές αγορές από Κίνα.

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ:

  • 3 ευρώ ανά είδος – όχι ανά δέμα. Δύο διαφορετικά προϊόντα σημαίνουν 6 ευρώ επιβάρυνση.
  • Ισχύει έως τον Ιούνιο του 2028 – μετά, κανονικό δασμολόγιο ανάλογα με την κατηγορία του προϊόντος.
  • Ο ΦΠΑ παραμένει – πληρώνεται είτε στην πλατφόρμα είτε στο τελωνείο.
  • Καμία επιστροφή δασμού σε απλή αλλαγή γνώμης – μόνο για ελαττωματικά προϊόντα.

Η Ευρώπη τραβάει γραμμή – και η αγορά αλλάζει

Η νέα ρύθμιση δεν είναι ελληνική εφεύρεση. Την επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλα τα κράτη-μέλη. Στόχος της είναι να περιορίσει την εισροή φθηνών προϊόντων από ασιατικές πλατφόρμες, που συχνά παρακάμπτουν δασμούς και κανονισμούς ασφαλείας. Η Ελλάδα απλώς εφαρμόζει την οδηγία. Αλλά ο αντίκτυπος θα είναι τοπικός και άμεσος: χιλιάδες καταναλωτές που είχαν συνηθίσει να ψωνίζουν φθηνά από το κινητό τους θα δουν τις τιμές να ανεβαίνουν.

Από την άλλη, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ηλεκτρονικού εμπορίου αναμένεται να ωφεληθούν. Χωρίς τον δασμό, τα δικά τους προϊόντα γίνονται ξαφνικά πιο ανταγωνιστικά. Ήδη, παράγοντες της αγοράς μιλούν για πιθανή στροφή των καταναλωτών σε ευρωπαϊκά καταστήματα. Αν αυτό συμβεί, η ΕΕ θα έχει πετύχει τον στόχο της – αλλά ο καταναλωτής θα έχει χάσει μια φθηνή επιλογή. Το ερώτημα είναι αν η προστασία της ευρωπαϊκής αγοράς αξίζει τα 3 ευρώ ανά προϊόν. Και η απάντηση θα φανεί στα καλάθια των επόμενων μηνών.

«Η Ευρώπη βάζει φρένο στις αγορές από Κίνα. Αλλά το φρένο αυτό θα το πληρώσει ο καταναλωτής – και μάλιστα ανά τεμάχιο.»

Η ζέστη χωρίζει ξανά την Ελλάδα στα δύο

Τέμπη:Η εισαγγελέας ανοίγει τον φάκελο

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ
30 Ιουνίου 2026
Σήμερα κρίνονται τα αιτήματα που καθόρισαν τον ρυθμό της δίκης για τα Τέμπη – και μαζί τους, η ίδια η κατεύθυνση του κατηγορητηρίου

Από νέους μάρτυρες μέχρι τη μετατροπή των κατηγοριών σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο – όλα όσα ζήτησαν οι συνήγοροι και τι σημαίνουν για τους 36 κατηγορούμενους

Έξι θεματικές και μια νέα λίστα μαρτύρων

Οι συνήγοροι δεν ζήτησαν μια απλή αναβολή. Ζήτησαν αλλαγή της σειράς εξέτασης των μαρτύρων. Ο κ. Αντώνης Ψαρόπουλος, πατέρας θύματος και ο ίδιος, πρότεινε έξι θεματικές ενότητες. Θέλει πρώτα το επιχειρησιακό σκέλος. Μετά τα συστήματα ασφαλείας. Τη φωτιά. Τις παρεμβάσεις στον χώρο. Τις ιατροδικαστικές εκθέσεις. Και τελευταίους, τους επιβάτες. Αυτή η σειρά δεν είναι τυχαία. Δείχνει μια στρατηγική. Μια προσπάθεια να φωτιστεί πρώτα το έγκλημα και μετά ο πόνος.

Αλλά δεν έμεινε εκεί. Ζήτησε και νέους μάρτυρες. Αξιωματικούς της Πυροσβεστικής που μίλησαν στην ανάκριση αλλά δεν βρίσκονται στη λίστα. Ζήτησε τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΣΕ την περίοδο 2021-2023. Ζήτησε και τον πρώην επικεφαλής της εταιρείας που φύλαγε το δίκτυο. Η Interstar Security ανέλαβε τη βιντεοεπιτήρηση από το 2017. Τα πρόσωπα αυτά, αναμφίβολα, κρατούν κομμάτια της αλήθειας. Και η υπεράσπιση των θυμάτων θέλει να τα ακούσει τώρα.

«Από την αμέλεια στον ενδεχόμενο δόλο. Αυτή είναι η διαδρομή που ζήτησαν οι συνήγοροι για τα δύο στελέχη της Hellenic Train.»

Το κατηγορητήριο αλλάζει μορφή

Το πιο ηχηρό αίτημα ήρθε από τον κ. Δαμιανό Μπαλασούλη. Ζήτησε ευθέως την αναβάθμιση των κατηγοριών για τα δύο στελέχη της Hellenic Train. Ο τότε διευθύνων σύμβουλος και ο τεχνικός διευθυντής αντιμετωπίζουν μόνο πλημμελήματα. Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Σωματικές βλάβες. Τίποτα παραπάνω. Ο κ. Μπαλασούλης θέλει να τους αποδοθεί το κακούργημα της διατάραξης της ασφάλειας των συγκοινωνιών. Για να στηρίξει το αίτημα, προσκόμισε έγγραφα από τη ΡΑΣ και το Σωματείο Μηχανοδηγών. Έγγραφα που μιλούν για κενά ασφαλείας. Για ελλείψεις στην πυρασφάλεια. Για υποστελέχωση. Δεν είναι απλές καταγγελίες. Είναι επίσημα ντοκουμέντα.

Παράλληλα, οι συνήγοροι ζήτησαν και άλλα. Την άρση του επιστολικού απορρήτου. Θέλουν την ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ του υπουργείου Μεταφορών και των οργανισμών του σιδηροδρόμου. Του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ, της ΡΑΣ, της Hellenic Train. Θέλουν να δουν τι έγραφαν μεταξύ τους για τη σύμβαση 717. Θέλουν επίσης τη μεταβολή της κατηγορίας της ανθρωποκτονίας από αμέλεια σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Και ζήτησαν να διευρυνθεί το κατηγορητήριο. Να συμπεριλάβει τα αδικήματα της έκθεσης και της έκρηξης.

ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΙ:

  • Αλλαγή σειράς εξέτασης μαρτύρων – σε έξι θεματικές ενότητες.
  • Κλήση νέων μαρτύρων – αξιωματικοί Πυροσβεστικής, πρώην CEO ΟΣΕ, πρώην CEO Interstar Security.
  • Άρση επιστολικού απορρήτου – ηλεκτρονική αλληλογραφία για τη σύμβαση 717.
  • Αναβάθμιση κατηγοριών – από ανθρωποκτονία εξ αμελείας σε ενδεχόμενο δόλο.
  • Διεύρυνση κατηγορητηρίου – να συμπεριλάβει έκθεση και έκρηξη.

Οι 36 και η ώρα της κρίσης

Συνολικά, 36 άνθρωποι κάθονται στο εδώλιο. Στελέχη του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ, του υπουργείου Μεταφορών, της Hellenic Train, της Ρυθμιστικής Αρχής. Οι 33 κατηγορούνται για κακούργημα. Διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών με ενδεχόμενο δόλο. Μια κατηγορία βαριά. Σχεδόν όλοι αντιμετωπίζουν και πλημμελήματα. Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Σωματικές βλάβες. Τρία άτομα κατηγορούνται μόνο για παράβαση καθήκοντος. Οι κατηγορίες είναι μπερδεμένες. Κάποιοι έχουν περισσότερες. Κάποιοι λιγότερες. Και η απόφαση της εισαγγελέως σήμερα θα ξεκαθαρίσει πολλά.

Η εισαγγελέας καλείται να αποφασίσει. Να δεχτεί ή να απορρίψει. Η απόφασή της δεν θα αλλάξει μόνο τη ροή της δίκης. Θα αλλάξει και το ίδιο το κατηγορητήριο. Θα καθορίσει ποιος δικάζεται για τι. Και αυτό, αναμφίβολα, είναι το πιο κρίσιμο σημείο. Διότι η δίκη για τα Τέμπη δεν είναι μια συνηθισμένη δίκη. Είναι μια υπόθεση που κρατά την Ελλάδα σε αγωνία. Και σήμερα, η αγωνία κορυφώνεται.

«Οι 36 κατηγορούμενοι, τα πέντε αδικήματα, τα έξι αιτήματα. Η εισαγγελέας καλείται σήμερα να βάλει τάξη – και η απόφασή της θα κρίνει πολλά περισσότερα από τη ροή της δίκης.»

Δεκαπέντε άνθρωποι από τη Θεσσαλονίκη πήγαν εκεί που ο χάρτης δείχνει κόκκινο

Βενιζέλος: Ψυχραιμία με ΗΠΑ-Τουρκία, τέλος στον «μικρομεγαλισμό»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
29 Ιουνίου 2026
Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μίλησε στο Athens Defence Conference και έστειλε μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση – από την ανάγκη εθνικής στρατηγικής μέχρι την άνοδο του λαϊκισμού

Από το ΝΑΤΟ του 1952 μέχρι τη Σύνοδο της Άγκυρας: ο Ευάγγελος Βενιζέλος εξηγεί γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει ούτε να πανικοβάλλεται ούτε να αυταπατάται

Η τέχνη της στρατηγικής ψυχραιμίας

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος μίλησε στο Athens Defence Conference. Και είπε πράγματα που σπάνια ακούγονται δημόσια. Η Ελλάδα, τόνισε, πρέπει να αντιμετωπίζει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις με «στρατηγική ψυχραιμία». Δεν πρέπει να πανικοβάλλεται. Δεν πρέπει να κάνει ότι δεν βλέπει. Ούτε όμως και να αυταπατάται. Η συμπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ για τον Ερντογάν δεν είναι έκπληξη, είπε. Είναι δεδομένη. Και η Ουάσινγκτον θέλει την Τουρκία εντός του δυτικού συστήματος ασφαλείας. Αυτό δεν αλλάζει.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης πήγε ακόμα πιο πίσω. Αναφέρθηκε στο 1952. Στο αφήγημα που διαμόρφωσαν Ελλάδα και Τουρκία όταν μπήκαν μαζί στο ΝΑΤΟ. «Πρέπει να δούμε αν το αφήγημα του 1952 ισχύει», είπε. Και πρόσθεσε κάτι που λίγοι τολμούν να πουν: η θέση των ΗΠΑ στη Συμμαχία είναι κυρίαρχη. Το βλέπεις και χορογραφικά, είπε. Το βλέπεις και σκηνογραφικά. Ο Αμερικανός Πρόεδρος μπαίνει και όλα αλλάζουν.

«Ξέρω πώς φέρονται τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ όταν παρίσταται ο Αμερικανός Πρόεδρος. Το καταλαβαίνει κανείς και χορογραφικά, σκηνογραφικά.»

Το «αμάρτημα του μικρομεγαλισμού» και η πραγματικότητα

Ο κ. Βενιζέλος δεν δίστασε να μιλήσει και για τα εσωτερικά μας. Η Ελλάδα, είπε, δεν πρέπει να υποπίπτει στο «αμάρτημα του μικρομεγαλισμού». Υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη που έχουν πυρηνικά όπλα. Που έχουν μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η Γαλλία. Η Βρετανία. Εμείς δεν είμαστε εκεί. Και οφείλουμε να το θυμόμαστε. Αυτό δεν σημαίνει ηττοπάθεια. Σημαίνει ρεαλισμό. Σημαίνει να ξέρεις πού βρίσκεσαι για να μπορείς να χαράξεις πορεία.

Εξάλλου, έκανε ειδική αναφορά στην τουρκική απειλή. Είπε ότι μετά την εισβολή του 1974, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα διαρκές πρόβλημα ασφάλειας. Υπάρχει το casus belli. Υπάρχει η διατυπωμένη απειλή. Και αυτό συνιστά μια ιδιομορφία εντός του ΝΑΤΟ. «Δεν είναι εύκολο να αλλάξεις την αντίληψη για το ποιος είναι ο εχθρός», σημείωσε. Αναμφίβολα, αυτή είναι μια από τις πιο ειλικρινείς παραδοχές που έχουν ακουστεί δημόσια.

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ:

  • Η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίζει τις ΗΠΑ-Τουρκία με «στρατηγική ψυχραιμία».
  • Το αφήγημα του 1952 για το ΝΑΤΟ χρειάζεται επανεξέταση.
  • Η Ελλάδα υπερκαλύπτει τον στόχο αμυντικών δαπανών – αλλά με το βλέμμα στην Τουρκία.
  • Ο λαϊκισμός ανθίζει και στην εξωτερική πολιτική – υπάρχει και ο «φθηνός εθνικολαϊκισμός».

Εσωτερικό μέτωπο και ο κίνδυνος του λαϊκισμού

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη για εσωτερικό μέτωπο. «Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία τι θα γίνει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ», είπε. «Μεγάλη σημασία έχει να έχουμε εδώ εσωτερικό μέτωπο που επιτρέπει στη χώρα να έχει εξωτερική πολιτική». Με άλλα λόγια, ο κ. Βενιζέλος υπονοεί ότι η χώρα σπαταλά ενέργεια σε εσωτερικές αντιπαραθέσεις την ώρα που ο κόσμος γύρω της αλλάζει.

Προειδοποίησε και για τον λαϊκισμό. «Ο λαϊκισμός ανθίζει παντού», είπε. «Ανθίζει στην οικονομική πολιτική αλλά και στην εξωτερική πολιτική. Υπάρχει και ο φθηνός εθνικολαϊκισμός». Αναφέρθηκε στη διάκριση του Μαξ Βέμπερ ανάμεσα στην «ηθική της ευθύνης» και την «ηθική της πεποίθησης». Αναμφίβολα, η αναφορά αυτή δεν ήταν τυχαία. Αφορά ένα πολιτικό σύστημα που συχνά θυσιάζει την ευθύνη στον βωμό της εύκολης ρητορικής.

Κλείνοντας, ο κ. Βενιζέλος έστειλε ένα τελευταίο μήνυμα. «Τον ρυθμό των ελληνοτουρκικών σχέσεων πρέπει να τον ελέγχει η Ελλάδα και η Τουρκία, κανείς τρίτος», είπε. Πρόκειται για μια φράση που αξίζει να σταθεί κανείς. Διότι όσο η Ελλάδα ετεροκαθορίζεται από τη στάση των ΗΠΑ ή της ΕΕ, δεν μπορεί να χαράξει πραγματικά ανεξάρτητη εθνική στρατηγική. Και ο κ. Βενιζέλος το ξέρει.

«Δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία τι θα γίνει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Μεγάλη σημασία έχει να έχουμε εδώ εσωτερικό μέτωπο που επιτρέπει στη χώρα να έχει εξωτερική πολιτική.»

Μαζεύονται όλοι στο Μέγαρο και η ατζέντα βγάζει είδηση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
29 Ιουνίου 2026
Από τον απολογισμό του εξαμήνου μέχρι τις πληρωμές των αγροτών και την επιλογή των ανώτατων δικαστών, η κυβέρνηση συνεδριάζει με φόντο τις κάλπες

Το υπουργικό συμβούλιο της Τρίτης δεν είναι μια απλή συνεδρίαση. Είναι μια άσκηση προγραμματισμού εν μέσω δημοσκοπικής πίεσης και εσωτερικών αναταράξεων

Απολογισμός εξαμήνου με τα μάτια στο δεύτερο

Το υπουργικό συμβούλιο συνεδριάζει την Τρίτη στις 11:00. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκαλεί τους υπουργούς του στο Μέγαρο Μαξίμου. Η ατζέντα είναι βαριά. Ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Άκης Σκέρτσος αναλαμβάνουν τον απολογισμό του πρώτου εξαμήνου. Ταυτόχρονα, θα ξεδιπλώσουν και τον προγραμματισμό για το δεύτερο μισό του 2026. Πρόκειται για μια κρίσιμη άσκηση. Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι κυβερνά. Ότι παράγει έργο. Ότι δεν χάνει χρόνο.

Ωστόσο, ο απολογισμός αυτός έρχεται σε μια δύσκολη συγκυρία. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν φθορά. Τα νομοσχέδια συσσωρεύονται. Και η αντιπολίτευση – παρά τον κατακερματισμό της – δεν κοιμάται. Αναμφίβολα, η παρουσίαση του κυβερνητικού έργου θα έχει και έναν δεύτερο αποδέκτη: τους ψηφοφόρους που αρχίζουν να αμφιβάλλουν.

«Από τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου μέχρι τις αγροτικές πληρωμές και την επιλογή των ανώτατων δικαστών – μια συνεδρίαση που τα έχει όλα.»

Ταμείο Ανάκαμψης, αγρότες και δικαστές

Ξεχωρίζουν τρία θέματα. Πρώτον, ο Νίκος Παπαθανάσης θα ενημερώσει για την πορεία του Ταμείου Ανάκαμψης. Δεύτερον, ο Μαργαρίτης Σχοινάς θα παρουσιάσει τις αγροτικές πληρωμές του Ιουνίου. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η κυβέρνηση ξέρει ότι οι αγρότες είναι θυμωμένοι. Ξέρει ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ άφησε πληγές. Και φέρνει το θέμα στο υπουργικό για να δείξει ότι ελέγχει την κατάσταση. Τρίτον, ο Γιώργος Φλωρίδης εισηγείται την επιλογή προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Πρόκειται για μια απόφαση που θα σημαδέψει τη Δικαιοσύνη για χρόνια. Και το Μαξίμου θέλει να την ελέγξει πλήρως.

Εξάλλου, το υπουργικό φέρνει και μια σειρά νομοσχεδίων. Ο Θοδωρής Λιβάνιος παρουσιάζει την αναδιοργάνωση του εθνικού κέντρου δημόσιας διοίκησης. Η Νίκη Κεραμέως φέρνει το νομοσχέδιο για την επαγγελματική ασφάλιση. Η Δόμνα Μιχαηλίδου ετοιμάζει την ενίσχυση του φορέα ίσης μεταχείρισης. Και ο Βασίλης Κικίλιας κλείνει την ατζέντα με ένα ερανιστικό νομοσχέδιο για το Υπουργείο Ναυτιλίας. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση προσπαθεί να δείξει ότι νομοθετεί ασταμάτητα. Αλλά η ερώτηση παραμένει: φτάνει αυτό;

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ:

  • Απολογισμός εξαμήνου και προγραμματισμός δευτέρου εξαμήνου από Χατζηδάκη – Σκέρτσο.
  • Πορεία Ταμείου Ανάκαμψης από τον Νίκο Παπαθανάση.
  • Αγροτικές πληρωμές Ιουνίου από τον Μαργαρίτη Σχοινά.
  • Νομοσχέδια για δημόσια διοίκηση, επαγγελματική ασφάλιση και ίση μεταχείριση.

Το μήνυμα που θέλει να στείλει το Μαξίμου

Παράλληλα, η παρουσία της Κύπριας προέδρου της Βουλής, Αννίτας Δημητρίου, στο Μέγαρο Μαξίμου την ίδια ημέρα δεν είναι συμπτωματική. Ο κ. Μητσοτάκης θέλει να δείξει ότι η κυβέρνηση έχει διεθνές αποτύπωμα. Ότι δεν είναι απομονωμένη. Ότι συνομιλεί με σημαντικούς θεσμικούς παράγοντες. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλει να περάσει.

Ωστόσο, η πραγματική πρόκληση για το Μαξίμου δεν είναι ο προγραμματισμός. Είναι η εκτέλεση. Τα νομοσχέδια πρέπει να ψηφιστούν. Οι πληρωμές πρέπει να φτάσουν. Το Ταμείο Ανάκαμψης πρέπει να απορροφηθεί. Και ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Διότι, όσο κι αν η κυβέρνηση νομοθετεί, αν οι πολίτες δεν βλέπουν διαφορά στην τσέπη τους, το αφήγημα καταρρέει. Και το υπουργικό συμβούλιο της Τρίτης είναι μια υπενθύμιση: ο χρόνος για απολογισμούς λιγοστεύει.

«Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι κυβερνά, ότι νομοθετεί, ότι ελέγχει την κατάσταση. Αλλά η πραγματική πρόκληση δεν είναι ο προγραμματισμός – είναι η εκτέλεση.»

1...525354...221Σελίδα 53 από 221