Το πορτοκαλί καρότο, οι χελωνονιντζάκια των Lidl και εμείς στη μέση – Μια ματιά στην παράλληλη πραγματικότητα των social media

Παράλληλοι κόσμοι, ίδιο διαδίκτυο – Και μια ανθρωπογεωγραφία που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας

Οι δύο όψεις του διαδικτυακού νομίσματος

Παράλληλοι κόσμοι που συνυπάρχουν στο ίδιο (δια)δίκτυο. Συμπεριφορικοί κανόνες που είτε καθρεφτίζουν το βαθύ μας εγώ, είτε την ένοχη απόλαυση που νιώθουμε πίσω από την ανώνυμη μάσκα του «πορτοκαλί καρότου». Μια ανθρωπογεωγραφία σε πλήρη ανάπτυξη, όπου χαρακτήρες, περσόνες, προσωπικά προφίλ και κάθε λογής account συνωστίζονται σε όλες τις πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Το κυνήγι της επίμονης επικοινωνίας με αγνώστους και η αποκομιδή likes, favs και shares βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Μια καθημερινή αναζήτηση επιβεβαίωσης που μοιάζει να έχει γίνει προτεραιότητα για εκατομμύρια χρήστες, ανεξαρτήτως ηλικίας, καταγωγής ή κοινωνικής θέσης.

Η ευγένεια των λουλουδιών και το savoir vivre των 50άρηδων

Υπάρχουν εκείνοι που ακολουθούν το savoir vivre των social. Διατυπώνουν απόψεις με ευγένεια, προσεκτική εκφορά λόγου, δεν βρίζουν, δεν ορμούν. Ξεδιπλώνουν λεκτικά σεντόνια με πολύχρωμα λουλουδάκια και ποστ για «Ευτυχισμένη και ευλογημένη Κυριακή σε όλους». Είναι οι άνθρωποι που αποκομίζουν 3 fav στο Facebook από την ξαδέλφη του μπατζανάκη της γυναίκας τους – και μετά νιώθουν σαν influencers.

Η πλατφόρμα του Facebook παραμένει το αγαπημένο τους καταφύγιο. Εκεί, νιώθουν ότι ανήκουν, ότι η φωνή τους ακούγεται, ότι οι απόψεις τους μετράνε – ακόμη κι αν το ακροατήριό τους είναι περιορισμένο σε 5-6 άτομα. Για αυτούς, το διαδίκτυο είναι ένας χώρος ήπιας επικοινωνίας, όπου η ευγένεια και η θετικότητα αποτελούν τον απόλυτο κανόνα.

Οι τρολς, τα Highlander και τα 2 δευτερόλεπτα δόξας

Από την άλλη πλευρά, βρίσκονται οι τρολς. Ηλικιακά νεότεροι, με ιδιαίτερα καυστικά προφίλ, έντονη συμμετοχή και αιχμηρό σχόλιο, ακροβατούν ανάμεσα στο hate και το bullying με εξαιρετική μαεστρία. Ο ρόλος τους είναι συγκεκριμένος, ο λόγος τους ακραίος. Προκαλούν, επιτίθενται, δημιουργούν κλίμα, εκνευρίζουν, κορυφώνουν την ένταση.

Το κέρδος τους; Δύο δευτερόλεπτα απόλυτης ικανοποίησης – μια στιγμιαία δόση εξουσίας μέσα στην ανωνυμία. Νιώθουν χελωνονιντζάκια από τα Lidl ή Highlander στη θέση του Κρίστοφερ Λάμπερτ. Μια φευγαλέα αίσθηση παντοδυναμίας που σβήνει όσο γρήγορα εμφανίστηκε, αφήνοντας πίσω της μόνο το αποτύπωμα της κακίας.

Κι εμείς οι κοινοί θνητοί – Στο έλεος του καφέ και της διάθεσης

Και κάπου εκεί στη μέση βρισκόμαστε εμείς, οι κοινοί θνητοί. Έτοιμοι να επαινέσουμε ή να λιθοβολίσουμε, ανάλογα με το πλευρό που έχουμε ξυπνήσει και αν μας έχει πετύχει ο καφές. Μια στιγμή μπορούμε να είμαστε η επιτομή της καλοσύνης, την επόμενη ο πιο σκληρός επικριτής – όλα εξαρτώνται από την ψυχική μας κατάσταση, το ποστ που διαβάσαμε και το αν το πρωινό μας ήταν καλό.

Σε αυτό το τοπίο, όπου η ευγένεια συναντά την κακία και το savoir vivre μάχεται το τρολάρισμα, το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν μένει ανεπηρέαστος. Το διαδίκτυο είναι ένας καθρέφτης – και αυτό που βλέπουμε σε αυτόν, είμαστε εμείς, με όλες τις αντιφάσεις, τις αδυναμίες και τις στιγμές μεγαλείου μας. Και η μόνη απόφαση που μπορούμε να πάρουμε είναι αν θα γίνουμε μέρος της λύσης ή μέρος του θορύβου.

«Από το πορτοκαλί καρότο της ανωνυμίας στη λουλουδένια ευγένεια του Facebook – το διαδίκτυο είναι ένας παράλληλος κόσμος που καθρεφτίζει τα καλά και τα άσχημα του εαυτού μας.»