6 Ιουλίου 2026
Η κυβέρνηση ξαφνικά ανακαλύπτει χρήματα για παροχές, την ώρα που προγράμματα όπως το «Εξοικονομώ» παραμένουν παγωμένα – το ελληνικό έλλειμμα αυξάνεται και οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι
Η μεταμόρφωση του δημοσιονομικού χώρου
Πριν από λίγες εβδομάδες, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, περιόριζε τις δαπάνες σε ένα δισεκατομμύριο ευρώ για τη ΔΕΘ. Ωστόσο, το πολιτικό σκηνικό μεταβλήθηκε. Ξαφνικά, η κυβέρνηση βρίσκει άλλο ένα δισεκατομμύριο. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, μέχρι τον Σεπτέμβριο μπορεί να προστεθούν ακόμη δύο ή τρία δισεκατομμύρια. Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν λεφτά, αλλά πώς εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή.
Η απάντηση είναι απλή. Τα χρήματα δεν προκύπτουν από το πουθενά. Τα κόβουν από αλλού. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα «Εξοικονομώ» παραμένει κολλημένο από το 2021. Επιπλέον, τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης εισρέουν στα κρατικά ταμεία. Συνεπώς, η κυβέρνηση μετακινεί πόρους από τη μία τρύπα στην άλλη. Με άλλα λόγια, δημιουργεί την εντύπωση πλεονάσματος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική.
«Η Ελλάδα δεν έχει πλεονάσματα, έχει ανάγκη από διαρθρωτικές αλλαγές. Το να βρίσκονται λεφτά εν όψει εκλογών είναι ένα πολιτικό τέχνασμα που υποτιμά τον πολίτη».
Το έλλειμμα, οι μισθοί και η παραγωγικότητα
Σε αντίθεση με την εντύπωση της ευφορίας, η ελληνική οικονομία παραμένει ελλειμματική. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εκτοξεύτηκε πάνω από το 6% του ΑΕΠ. Το 2019, το ποσοστό αυτό διαμορφωνόταν στο 1,5%. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να αυξήσει τους μισθούς με διοικητικές αποφάσεις. Ωστόσο, αγνοεί το βασικό πρόβλημα: την παραγωγικότητα.
Ο μέσος μικτός μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε 1.363 ευρώ. Στην Κύπρο, φτάνει τα 2.500 ευρώ. Στη Γαλλία, αγγίζει τα 3.600 ευρώ. Προφανώς, αυτό το χάσμα δεν κλείνει με νόμους. Απαιτούνται επενδύσεις, καινοτομία και αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Το τουριστικό μοντέλο, άλλωστε, παραμένει ζημιογόνο. Στηρίζεται σε μαζική, χαμηλού κόστους προσέλευση. Κατά συνέπεια, η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί στην ποιότητα, αν δεν επενδύσει στη γνώση.
ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ:
- Μέσος μικτός μισθός: 1.363 ευρώ στην Ελλάδα – 2.500 στην Κύπρο, 3.600 στη Γαλλία.
- Ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών: Από 1,5% του ΑΕΠ το 2019, ξεπέρασε το 6%.
- Πραγματικός μισθός: 26% χαμηλότερος από το 2009.
- Ανάπτυξη: Στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό – ο κλάδος παραμένει ζημιογόνος.
Το πολιτικό τέχνασμα και το κόστος του
Το φαινόμενο των ξαφνικών δισεκατομμυρίων θυμίζει παλιά μοτίβα. Οι κυβερνήσεις συνήθως «βρίσκουν» χρήματα όταν πλησιάζουν οι εκλογές. Το ερώτημα είναι πόσο κοστίζει αυτή η πρακτική. Η απάντηση είναι απλή: πολύ. Η πρακτική αυτή δημιουργεί ανασφάλεια στις αγορές. Αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Υπονομεύει κάθε σοβαρή προσπάθεια εξυγίανσης.
Παρ’ όλα αυτά, το πολιτικό σύστημα φαίνεται εγκλωβισμένο σε έναν φαύλο κύκλο: παροχές πριν από τις εκλογές και περιορισμοί μετά. Η κοινωνία βλέπει την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημά της. Ταυτόχρονα, την καλούν να πιστέψει ότι βρέθηκαν λεφτά. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι τα χρήματα υπήρχαν πάντα. Απλώς, δεν τα αξιοποίησαν για την υγεία, την παιδεία και τις υποδομές.
«Αυτή η κοροϊδία με τα λεφτά που βρίσκονται πριν από τις εκλογές μάς υποτιμά ως κοινωνία. Δείχνει ότι ένα πολιτικό προσωπικό που πάει με κόλπα να κλέψει την ψήφο είναι κατώτερο των περιστάσεων και των πραγματικών αναγκών της χώρας».
