17 Ιουνίου 2026
Το θρυλικό «We’ve gotta get out of this place» – Οι νέοι της Ελλάδας το τραγουδούν ακόμα
Μια χώρα χωρίς προοπτική
Σχεδόν έξι στους δέκα νέους πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν έχει μέλλον. Μόνο το 14% απαντά με βεβαιότητα ότι μπορεί να χτίσει τη ζωή του εδώ. Οι υπόλοιποι βλέπουν τη χώρα τους ως μια αδιέξοδη υπόθεση.
Η έρευνα της «Παρέμβασης Νέων 2026» σκιαγραφεί μια γενιά σε κρίση. Οι νέοι νιώθουν ότι δεν έχουν ίσες ευκαιρίες. Μόνο το 9% πιστεύει ότι η χώρα δίνει πραγματικές δυνατότητες σε όλους. Το 34% θεωρεί ότι οι γνωριμίες μετρούν περισσότερο από την αξία. Το 21% βλέπει την οικονομική στήριξη ως μοναδικό δρόμο.
Η απάντηση είναι σκληρή. Οκτώ στους δέκα νέους διαπιστώνουν ότι η Ελλάδα δεν είναι αξιοκρατική. Η ανισότητα δεν είναι απλώς μια εντύπωση. Είναι μια καθημερινή εμπειρία.
«Δεν βλέπουν προοπτική, δεν εμπιστεύονται, νιώθουν εξαντλημένοι. Αυτοί είναι οι νέοι της Ελλάδας σήμερα»
Ακρίβεια, στεγαστικό, χαμηλοί μισθοί – Η τριάδα του εφιάλτη
Η καθημερινότητα των νέων είναι ένας αδιάκοπος αγώνας. Το 30% αναφέρει την ακρίβεια ως το μεγαλύτερο εμπόδιο. Το 25% δηλώνει ότι το στεγαστικό πρόβλημα τούς πνίγει. Το 22% επισημαίνει τους χαμηλούς μισθούς.
Αυτά τα τρία ζητήματα συνθέτουν την πραγματικότητα. Οι νέοι δεν μπορούν να νοικιάσουν σπίτι. Δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους. Δεν μπορούν να ονειρευτούν μια σταθερή ζωή.
Η ψυχική πίεση και η πολιτική αναξιοπιστία συμπληρώνουν το τοπίο. Το 41% των νέων δηλώνει ότι νιώθει «πολύ συχνά» συναισθηματικά εξαντλημένο. Το 33% βιώνει αυτό το συναίσθημα «αρκετά συχνά». Συνολικά, πάνω από 7 στους 10 νέους ζουν με ψυχική κόπωση.
Τα εμπόδια που βλέπουν οι νέοι στην Ελλάδα:
- 30% Ακρίβεια – το μεγαλύτερο βάρος.
- 25% Στεγαστικό – κανένα σπίτι δεν είναι προσιτό.
- 22% Χαμηλοί μισθοί – η εργασία δεν φτάνει.
- 41% Αισθάνονται πολύ συχνά εξάντληση.
- 33% Αισθάνονται αρκετά συχνά εξάντληση.
Η γενιά των γονιών ή η γενιά των χαμένων;
Οι νέοι συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους γονείς τους. Το 46% πιστεύει ότι η γενιά τους έχει λιγότερες ευκαιρίες. Μόνο το 16% αισθάνεται ότι βρίσκεται σε καλύτερη θέση. Το 28% βλέπει μια στασιμότητα.
Η κυβέρνηση μιλά για αντιστροφή του brain drain. Οι αριθμοί δείχνουν όμως μια διαφορετική εικόνα. Οι περισσότεροι που επιστρέφουν έρχονται για την οικογένεια και τον καιρό. Όχι για καλύτερες δουλειές.
Μελέτη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης αποκαλύπτει την πραγματικότητα. Το 78% των παλιννοστούντων είχε εισόδημα άνω των 2.000 ευρώ στο εξωτερικό. Μετά την επιστροφή, μόνο το 22% συνεχίζει να βγάζει τα ίδια. Η επαγγελματική υποβάθμιση είναι ο κανόνας.
Έλλειμμα εμπιστοσύνης
Οι νέοι δεν εμπιστεύονται τους θεσμούς. Το 36% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται κανέναν. Το σχολείο και το πανεπιστήμιο συγκεντρώνουν το 21%. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί με 18%.
Η Δικαιοσύνη παίρνει μόνο 11%. Τα ΜΜΕ και ο Στρατός περιορίζονται στο 7%. Η αποξένωση είναι βαθιά. Οι νέοι δεν βλέπουν έναν θεσμό που να τους εκφράζει. Δεν βλέπουν έναν θεσμό που να τους προστατεύει.
Η έρευνα αφήνει ένα ηχηρό μήνυμα. Η νέα γενιά ασφυκτιά. Δεν βλέπει προοπτική, δεν εμπιστεύεται, νιώθει εξαντλημένη. Το στοίχημα για την ελληνική κοινωνία είναι να τους ακούσει. Και να δράσει.
«Η Ελλάδα χάνει τους νέους της. Όχι μόνο γιατί φεύγουν, αλλά γιατί σταματούν να ονειρεύονται. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο έγκλημα»


