Η νέα κατανομή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν είναι απλώς μια εσωκομματική διευθέτηση. Για τη νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, τα εθνικά θέματα αποτελούν πλέον ένα από τα πρώτα πεδία στα οποία θα πρέπει να αποδείξει ότι η «επανεκκίνηση» μπορεί να αποκτήσει συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο.
Δημήτρης Γιαλουράκης | 20.08.2026 Πολιτική
Η Ρένα Δούρου αναλαμβάνει τους τομείς Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας στη νέα κατανομή αρμοδιοτήτων της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Η απόφαση, από μόνη της, αποτελεί μια εσωκομματική οργανωτική εξέλιξη. Η πολιτική της σημασία όμως είναι μεγαλύτερη, επειδή αφορά δύο πεδία στα οποία ένα κόμμα που θέλει να επιστρέψει κάποτε σε κυβερνητικό ρόλο δεν μπορεί να περιορίζεται στην κριτική της εκάστοτε κυβέρνησης.Χρειάζεται να έχει θέσεις. Και, κυρίως, χρειάζεται να έχει στρατηγική.
Δεν είναι απλώς δύο ακόμη τομείς
Η νέα κατανομή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έγινε σε μια περίοδο κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να ανασυντάξει την κοινοβουλευτική του παρουσία. Η Ρένα Δούρου αναλαμβάνει τους δύο συγκεκριμένους τομείς, ενώ αρκετά ακόμη στελέχη αναλαμβάνουν περισσότερες από μία αρμοδιότητες. Ο Παύλος Πολάκης αναλαμβάνει Διαφάνεια και Υγεία, ο Νίκος Παππάς Οικονομικά και Ανάπτυξη καθώς και Ναυτιλία και Νησιωτική Πολιτική, ενώ ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος Εσωτερικά και Αγροτική Ανάπτυξη και Τρόφιμα.
Η εικόνα αυτή έχει μια απολύτως πρακτική εξήγηση: η κοινοβουλευτική ομάδα είναι περιορισμένη και οι τομείς πολλοί.
Αλλά στην περίπτωση της Δούρου υπάρχει μια πρόσθετη πολιτική διάσταση.
Εξωτερική πολιτική και εθνική άμυνα είναι δύο τομείς που συνδέονται άμεσα μεταξύ τους. Η διεθνής θέση μιας χώρας, οι συμμαχίες της, η αποτρεπτική της ικανότητα και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται το περιβάλλον ασφαλείας της δεν μπορούν να εξετάζονται ως απολύτως ξεχωριστά ζητήματα.
Γι’ αυτό και η επιλογή της δημιουργεί μια ευκαιρία αλλά ταυτόχρονα και μια απαίτηση.
Να υπάρξει ενιαία πολιτική αντίληψη.
Από την αντιπολίτευση στην πρόταση
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον της υπόθεσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει περάσει τα τελευταία χρόνια μια βαθιά πολιτική και οργανωτική κρίση. Η νέα ηγεσία έχει θέσει ως ζητούμενο την ανασυγκρότηση και την επανεκκίνηση του κόμματος.
Όμως μια επανεκκίνηση δεν αποδεικνύεται με οργανωτικές αποφάσεις.
Αποδεικνύεται όταν ένα κόμμα μπορεί να απαντήσει πειστικά στα δύσκολα ερωτήματα της εποχής.
Και στα εθνικά θέματα τα δύσκολα ερωτήματα είναι πολλά.
Ποια είναι η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην Τουρκία;
Πώς αντιλαμβάνεται την ελληνική αποτροπή;
Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή άμυνα;
Πώς βλέπει τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ;
Ποια είναι η θέση του για το Κυπριακό;
Πώς αξιολογεί τις σχέσεις της Ελλάδας με τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου;
Και, τελικά, ποια εικόνα θέλει να δώσει για τη θέση της Ελλάδας σε ένα διεθνές περιβάλλον που γίνεται ολοένα πιο ασταθές;
Αυτές δεν είναι ερωτήσεις επικοινωνίας.
Είναι ερωτήσεις κυβερνητικής αξιοπιστίας.
Το δύσκολο σημείο: τι θα έκανε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ;
Η αντιπολίτευση έχει ένα εύκολο πλεονέκτημα: μπορεί να επισημαίνει τα λάθη της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση όμως πρέπει να αποφασίζει.
Και ένα κόμμα που θέλει να ξαναγίνει κυβερνητική δύναμη κάποια στιγμή πρέπει να περάσει από το πρώτο στο δεύτερο στάδιο.
Δεν αρκεί να λέει ότι μια κυβερνητική επιλογή είναι λανθασμένη.
Πρέπει να εξηγεί τι θα έκανε το ίδιο.
Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, όπου οι αποφάσεις δεν μπορούν να βασίζονται μόνο στην πολιτική αντιπαράθεση της στιγμής.
Μια διαφορετική πρόταση για την εξωτερική πολιτική πρέπει να συνδέεται με συγκεκριμένες συμμαχίες, με την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας, με την αποτροπή, με την οικονομική δυνατότητα της χώρας και με τις πραγματικές ισορροπίες στην περιοχή.
Αντίστοιχα, μια διαφορετική προσέγγιση στην άμυνα δεν μπορεί να εξαντλείται στο αν οι αμυντικές δαπάνες είναι πολλές ή λίγες.
Το ερώτημα είναι τι αμυντικές δυνατότητες χρειάζεται η Ελλάδα, με ποια προτεραιότητα, με ποιο κόστος και μέσα σε ποια συμμαχική στρατηγική.
Η Δούρου έχει ήδη πολιτικό πεδίο δράσης
Η επιλογή της Δούρου δεν έρχεται σε ένα κενό.
Η ίδια έχει ασχοληθεί δημόσια με ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και έχει κάνει παρεμβάσεις γύρω από το Κυπριακό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το ΝΑΤΟ και ευρύτερα ζητήματα διεθνών σχέσεων.
Η ανάληψη πλέον και του τομέα Εθνικής Άμυνας δημιουργεί τη δυνατότητα να συνδεθούν αυτές οι παρεμβάσεις σε ένα πιο ολοκληρωμένο πολιτικό πλαίσιο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πρόκληση.
Γιατί άλλο είναι μια σειρά επιμέρους πολιτικών παρεμβάσεων και άλλο μια συνεκτική στρατηγική εθνικής ασφάλειας.
Το δεύτερο απαιτεί σαφείς προτεραιότητες, συνέχεια και πολιτική συνέπεια.
Το πλεονέκτημα και η παγίδα
Η συγκέντρωση των δύο τομέων σε ένα πρόσωπο μπορεί να αποδειχθεί πλεονέκτημα.
Μπορεί να επιτρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάσει ενιαία γραμμή για την εξωτερική πολιτική και την άμυνα, αντί για δύο παράλληλες και ασύνδετες κοινοβουλευτικές παρουσίες.
Μπορεί όμως να γίνει και παγίδα.
Γιατί όσο μεγαλύτερη είναι η ευθύνη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η απαίτηση για συγκεκριμένες απαντήσεις.
Δεν θα αρκεί πλέον η γενική τοποθέτηση.
Θα χρειαστούν θέσεις για την Τουρκία, για το Αιγαίο, για την Ανατολική Μεσόγειο, για την ευρωπαϊκή άμυνα, για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, για το ΝΑΤΟ, για το Κυπριακό και για το πώς αντιλαμβάνεται ο ΣΥΡΙΖΑ την ελληνική αποτρεπτική στρατηγική.
Το πραγματικό τεστ αρχίζει τώρα
Η νέα κατανομή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν σημαίνει από μόνη της αλλαγή πολιτικής.
Είναι όμως μια ευκαιρία να φανεί αν η προσπάθεια ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να περάσει από το επίπεδο της εσωκομματικής επιβίωσης στο επίπεδο της πολιτικής παραγωγής.
Και η Ρένα Δούρου βρίσκεται πλέον σε ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία αυτής της προσπάθειας.
Όχι επειδή ανέλαβε απλώς δύο ακόμη κοινοβουλευτικούς τομείς.
Αλλά επειδή Εξωτερική Πολιτική και Εθνική Άμυνα είναι από τους χώρους όπου ένα κόμμα που διεκδικεί κυβερνητικό ρόλο καλείται να αποδείξει ότι διαθέτει κάτι περισσότερο από αντιπολιτευτικό λόγο.
Χρειάζεται να δείξει ότι διαθέτει αντίληψη της πραγματικότητας, στρατηγική και συγκεκριμένες επιλογές.
Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα για τη νέα περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ.
Η «επανεκκίνηση» δεν θα κριθεί από το πόσο συχνά θα χρησιμοποιείται η λέξη.
Θα κριθεί από το αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ξαναγίνει κόμμα που δεν εξηγεί μόνο τι κάνει λάθος ο άλλος, αλλά μπορεί να απαντήσει πειστικά στο δυσκολότερο ερώτημα της πολιτικής: «Εσύ τι θα έκανες;»
Η νέα κατανομή της ΚΟ
Σύμφωνα με τη νέα κατανομή, η Ρένα Δούρου αναλαμβάνει τους τομείς Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος αναλαμβάνει Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο Παύλος Πολάκης Διαφάνειας και Υγείας, ενώ ο Νίκος Παππάς Οικονομικών και Ανάπτυξης και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
Παράλληλα, ο Γιάννης Αμανατίδης αναλαμβάνει Παιδείας και Αθλητισμού, η Θεοδώρα Ακριώτου Πολιτισμού και Μετανάστευσης και Ασύλου, ο Γιώργος Παπαηλιού Προστασίας του Πολίτη, Δικαιοσύνης και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ενώ ο Χρήστος Γιαννούλης αναλαμβάνει Μεταφορών και Υποδομών και Ενέργειας και Περιβάλλοντος.
Η κατανομή ολοκληρώνεται με τις υπόλοιπες αρμοδιότητες και τους κοινοβουλευτικούς ρόλους που αποφασίστηκαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
